76 Folgen

Rozległy kompleks pałacowy położony w sercu Wiednia był do 1918 roku politycznym centrum monarchii naddunajskiej, a dziś pełni tę samą funkcję w demokratycznej Austrii. Tu, gdzie niegdyś cesarz Józef II naszkicował swój rewolucyjny program reform, gdzie obradował kongres wiedeński, a cesarz Franciszek Józef przyjmował poddanych na audiencjach, urzęduje obecnie prezydent austriackiej republiki. Również szereg instytucji kulturalnych – od Hiszpańskiej Dworskiej Szkoły Jazdy Konnej po Austriacką Bibliotekę Narodową – ma swoją siedzibę w zadziwiająco asymetrymetrycznym zespole architektoniczym, składającym się z 18 traktów i 19 dziedzińców. Zwłaszcza dla amatorów podróży w świat habsburskiej dynastii jest wiedeński Hofburg nadzwyczaj atrakcyjnym celem. Jeden bilet wstępu otwiera drzwi do trzech fascynujących miejsc, opowiadających o dziejach cesarskiej Austrii. W zbiorach cesarskich sreber stołowych zgromadzono wytworne zastawy, imponujące patery dekoracyjne przeznaczone na stoły sięgające 30 metrów oraz wykwintną bieliznę stołową, dokumentując w ten sposób przepych cesarskiej kultury stołowej. Muzeum Cesarzowej Sisi prezentuje złożoną osobowość cesarzowej Elżbiety. Dzięki licznym, po części bardzo osobistym eksponatom, postać cesarzowej, pokazana na pograniczu życia w rygorze dworskiej etykiecie i sfery prywatnej, nabiera niezwykłej ekspresji. Chyba w żadnym innym miejscu nie czuje się tak intensywnie obecności legendarnej Sisi i także nigdzie indziej nie udało się równie dobrze przybliżyć postaci tej wyjątkowej kobiety, otoczonej mitem tajemniczości. Wizyta w apartamentach cesarskich jest okazją do poznania tej części Hofburga, w której zamieszkiwała najsłynniejsza para cesarska Austrii. W skład apartamentów należących ongiś do cesarza Franciszka Józefa i jego małżonki Sisi wchodzi 19 pomieszczeń: gabinety, salony i pokoje audiencyjne, wyposażone w autentyczne eksponaty historyczne. Stosunkowo skromny wystrój apartamentów w interesujący sposób kontrastuje z przepychem panującym w letniej rezydencji Habsburgów w Schönbrunnie.

Hofburg Wiedeń – apartamenty cesarskie, Muzeum cesarzowej Sisi, Zbiory cesarskich sreber stołowych Schloß Schönbrunn Kultur- und Betriebsges.m.b.H.

    • Gesellschaft und Kultur

Rozległy kompleks pałacowy położony w sercu Wiednia był do 1918 roku politycznym centrum monarchii naddunajskiej, a dziś pełni tę samą funkcję w demokratycznej Austrii. Tu, gdzie niegdyś cesarz Józef II naszkicował swój rewolucyjny program reform, gdzie obradował kongres wiedeński, a cesarz Franciszek Józef przyjmował poddanych na audiencjach, urzęduje obecnie prezydent austriackiej republiki. Również szereg instytucji kulturalnych – od Hiszpańskiej Dworskiej Szkoły Jazdy Konnej po Austriacką Bibliotekę Narodową – ma swoją siedzibę w zadziwiająco asymetrymetrycznym zespole architektoniczym, składającym się z 18 traktów i 19 dziedzińców. Zwłaszcza dla amatorów podróży w świat habsburskiej dynastii jest wiedeński Hofburg nadzwyczaj atrakcyjnym celem. Jeden bilet wstępu otwiera drzwi do trzech fascynujących miejsc, opowiadających o dziejach cesarskiej Austrii. W zbiorach cesarskich sreber stołowych zgromadzono wytworne zastawy, imponujące patery dekoracyjne przeznaczone na stoły sięgające 30 metrów oraz wykwintną bieliznę stołową, dokumentując w ten sposób przepych cesarskiej kultury stołowej. Muzeum Cesarzowej Sisi prezentuje złożoną osobowość cesarzowej Elżbiety. Dzięki licznym, po części bardzo osobistym eksponatom, postać cesarzowej, pokazana na pograniczu życia w rygorze dworskiej etykiecie i sfery prywatnej, nabiera niezwykłej ekspresji. Chyba w żadnym innym miejscu nie czuje się tak intensywnie obecności legendarnej Sisi i także nigdzie indziej nie udało się równie dobrze przybliżyć postaci tej wyjątkowej kobiety, otoczonej mitem tajemniczości. Wizyta w apartamentach cesarskich jest okazją do poznania tej części Hofburga, w której zamieszkiwała najsłynniejsza para cesarska Austrii. W skład apartamentów należących ongiś do cesarza Franciszka Józefa i jego małżonki Sisi wchodzi 19 pomieszczeń: gabinety, salony i pokoje audiencyjne, wyposażone w autentyczne eksponaty historyczne. Stosunkowo skromny wystrój apartamentów w interesujący sposób kontrastuje z przepychem panującym w letniej rezydencji Habsburgów w Schönbrunnie.

    01 - Intro

    01 - Intro

    • 1 Min.
    02 - Ogólne informacje o zbiorach sreber i przedmiotów miedzianych

    02 - Ogólne informacje o zbiorach sreber i przedmiotów miedzianych

    Po upadku monarchii austro-węgierskiej w roku 1918 pozostawione ogromne części gospodarstwa dworu cesarskiego poukładano i podzielono na ekspozycję „sreber i zastaw cesarskich“. Od roku 1923 udostępniono je zwiedzającym wraz z eksponatami pochodzącymi ze zbiorów porcelany oraz dworskiej cukierni, piwnic, kuchni, jak i bieliźniarni. Zapraszamy Państwa do obejrzenia różnych przedmiotów, wchodzących niegdyś w skład gospodarstwa dworu cesarskiego oraz do zapoznania się z etykietą i kulturą stołową dynastii Habsburgów. Obecnie znajdujemy się przed kolekcją miedzianych brytfann, kotłów, garnków i foremek, dzięki którym możemy sobie wyobrazić wielość i różnorodność zadań, jakie stały przed personelem kuchni dworskiej: brytfanny na turbota, kotły na wodę, garnki na szparagi, garnki, w których gotowano pożywne buliony, zwane garnkami „olio“, garnki z żarem; pokrywki tych garnków mają zgłębienia na żarzący się węgiel, który opiekał potrawy z góry. Zbiór wszystkich tych naczyń świadczy o ogromie pracy, wykonywanej na dworze cesarskim przez prawie pięć tysięcy osób. W miedzianych foremkach przyrządzano na niezliczoną ilość sposobów galarety i galaretki, biszkopty, kremy, nugat. Ponadto służyły one również do wypieku cesarskiej babki zwanej Guglhupf. Foremki te są świadectwem wysokich umiejętności cesarskich cukierników. Ówcześnie naczynia miedziane były rozpowszechione w domach arystokracji i mieszczaństwa. Miały one tę zaletę, że utrzymywały ciepło. Natomiast ich wadą była trująca śniedź, powstająca po zetknięciu się miedzi z kwaśnymi potrawami. Dlatego naczynia miedziane powlekano cyną, a następnie stale sprawdzano, czy nie ma ubytków cyny. A teraz przechodzimy do pierwszego pomieszczenia ze zbiorami sreber.

    • 2 Min.
    03 - Zbiory sreber, różne zastawy stołowe, srebrne sztućce

    03 - Zbiory sreber, różne zastawy stołowe, srebrne sztućce

    W pierwszym pomieszczeniu ze zbiorami sreber i ekspozycją zastaw stołowych wraz z dębowymi witrynami pochodzącymi jeszcze z czasów monarchii możemy zobaczyć pojedyncze sztuki lub części z zastawy starowiedeńskiej, a także z zastaw węgierskich i czeskich, jak również przykłady wyrobów z biało-złotej porcelany sanitarnej z Czech. Godne uwagi są piękne kolekcje kieliszków wykonanych ze szkła o różnych szlifach. Pochodzą one z wytwórni szkła Lobmeyra w Wiedniu. W zielonych kieliszkach podawano wina reńskie. W gablocie znajdującej się pośrodku sali możemy podziwiać srebrne sztućce, używane na dworze cesarskim. Jeszcze dziś jada się nimi podczas oficjalnych bankietów. Pierwszy zestaw sztućców na dwór dostarczył Stephan Mayerhofer jeszcze przed rokiem 1837. Następnie wykonawcą sztućców była firma Mayerhofer i Klinkosch, będąca kontynuatorem działalności Stephana Mayerhofera, aż wreszcie zlecenia przejął Joseph Karl Klinkosch, dostawca wyrobów na dwór cesarski. Sztućce odznaczają się wyjątkowym i do dzisiaj popularnym zdobieniem w formie żłobionych rowków.

    • 1 Min.
    04 - Bielizna dworska, nakrycie używane podczas oficjalnych bankietów

    04 - Bielizna dworska, nakrycie używane podczas oficjalnych bankietów

    W środkowej gablocie znajdują się przedmioty ze zbioru bielizny stołowej. Do 1872 roku bieliznę stołową gospodarstwa dworu cesarskiego znakowano różnymi pieczęciami i żółtym kolorem; dopiero później pojawiły się haftowane monogramy i korony. Ręczniki, jak i bieliznę pościelową wyrabiano wcześniej tylko z białego, delikatnego lnu. Dopiero w końcu XIX wieku pojawiły się ręczniki wykonane z bawełny, a później również z angielskiego frotté. Różne serwisy porcelanowe, które możemy obejrzeć w witrynach, obrazują, jak z biegiem czasu zmieniał się gust. Na początku XIX wieku za panowania cesarza Franciszka I oraz Ferdynanda I wygląd zewnętrzny zastaw stołowych przeznaczonych do codziennego użytku nie ulegał szczególnym zmianom – była to skromna, biała porcelana o gładkich złoconych brzegach. Jedynie umieszczony na nich orzeł cesarski pozwala rozpoznać panującą w danym okresie modę lub pismo dekoratora porcelany. Teraz przechodzimy do witryny stojącej na lewo od przejścia do kolejnego pomieszczenia. Tutaj możemy zobaczyć już niektóre przedmioty z zastawy stołowej, na której jadano podczas oficjalnych bankietów. Do niedawna zastawy tej używano jeszcze jako serwisu reprezentacyjnego podczas uroczystych kolacji dla zagranicznych gości prezydenta republiki, ale o tym będzie mowa później. Na tej zastawie, nazywanej w czasach monarchii „Hofform“, kolacje jadała rodzina cesarska.

    • 1 Min.
    05 - Porcelana sanitarna

    05 - Porcelana sanitarna

    Zanim w 1876 roku cesarzowa Elżbieta jako pierwszy członek cesarskiego dworu poleciła urządzić sobie własną łazienkę odpowiadającą współczesnym wyobrażeniom, nie było jeszcze łazienek w dzisiejszym rozumieniu tego słowa. Również później większość członków dworu cesarskiego musiała się zadowolić zestawami do mycia, na które składały się miski i dzbanki na wodę, brodziki, mydelniczki i miseczki na przybory do golenia, nocniki itp. Zestawy te nie były jednolite – większość przedmiotów była wykonana z białej porcelany o złoconych brzegach i zdobionej złotym orłem.

    • 43 s
    06 - Zastawa stołowa Mintona

    06 - Zastawa stołowa Mintona

    Rarytas stanowi wyj¹tkowa angielska zastawa sto³owa, któr¹ cesarzowa El¿bieta podarowa³a cesarzowi Franciszkowi Józefowi jako prezent do pa³acu Rarytas stanowi wyjątkowa angielska zastawa stołowa, którą cesarzowa Elżbieta podarowała cesarzowi Franciszkowi Józefowi jako prezent do pałacu myśliwskiego Offensee. Zastawę zaprojektował w 1870 roku William Coleman. W sposób naturalistyczny przedstawiono na niej owady, ptaki, zwierzęta morskie i rośliny.

    • 27 s

Top‑Podcasts in Gesellschaft und Kultur

Mehr von Schloß Schönbrunn Kultur- und Betriebsges.m.b.H.