11 episodes

Ontdek een andere kant van Parijs. ‘De ziel van Parijs’, een podcast vol verrassende verhalen. Parijs anders bekijken, dat is precies wat Dirk Velghe, gepassioneerd Parijskenner én auteur van de bestseller “De ziel van Parijs,” doet in deze gelijknamige podcast. Samen met De Tijd-journalist Rik Van Puymbroeck dompelt hij u onder in de onbekende, intrigerende verhalen van de lichtstad. Kom te weten hoe Coco Chanel collaboreerde met de nazi’s, hoe olifanten uit de zoo op de borden van de Parijzenaars belandden, hoe een oplichter bijna de Eiffeltoren verkocht en nog veel meer. Want in deze podcast geeft Parijs zijn geheimen prijs.

Bonjour, mijn naam is Rik Van Puymbroeck, journalist bij De Tijd en als reporter een fervent straatloper omdat ik van dat oude motto hou: de straat is de universiteit van de journalistiek. Daar leer je het. Zo kwam ik de voorbije dertig jaar af en toe in Parijs en ik dacht dat ik de stad wat kende. Tot ik met Dirk Velghe, auteur van ‘De Ziel van Parijs’, het boek waarop deze podcastreeks geïnspireerd is, door de Franse hoofdstad wandelde. Dirk loopt al meer dan dertig jaar door Parijs en is er de beste man voor. Dat zal u merken als u tien afleveringen lang meewandelt.

De ziel van Parijs De Tijd

    • Arts
    • 4.6 • 41 Ratings

Ontdek een andere kant van Parijs. ‘De ziel van Parijs’, een podcast vol verrassende verhalen. Parijs anders bekijken, dat is precies wat Dirk Velghe, gepassioneerd Parijskenner én auteur van de bestseller “De ziel van Parijs,” doet in deze gelijknamige podcast. Samen met De Tijd-journalist Rik Van Puymbroeck dompelt hij u onder in de onbekende, intrigerende verhalen van de lichtstad. Kom te weten hoe Coco Chanel collaboreerde met de nazi’s, hoe olifanten uit de zoo op de borden van de Parijzenaars belandden, hoe een oplichter bijna de Eiffeltoren verkocht en nog veel meer. Want in deze podcast geeft Parijs zijn geheimen prijs.

Bonjour, mijn naam is Rik Van Puymbroeck, journalist bij De Tijd en als reporter een fervent straatloper omdat ik van dat oude motto hou: de straat is de universiteit van de journalistiek. Daar leer je het. Zo kwam ik de voorbije dertig jaar af en toe in Parijs en ik dacht dat ik de stad wat kende. Tot ik met Dirk Velghe, auteur van ‘De Ziel van Parijs’, het boek waarop deze podcastreeks geïnspireerd is, door de Franse hoofdstad wandelde. Dirk loopt al meer dan dertig jaar door Parijs en is er de beste man voor. Dat zal u merken als u tien afleveringen lang meewandelt.

    1. De grootste kunstroof van de 20ste eeuw

    1. De grootste kunstroof van de 20ste eeuw

    Hier begint het, de grote tocht door en naar De ziel van Parijs. Voor wie het boek las, zorgde dit alleen maar voor honger naar meer. Wie het boek nog niet las, kan hier beginnen te proeven. Vandaag op het menu: het verhaal van Rose Valland, een vrouw voor wie de kunstwereld een standbeeld zou mogen oprichten, Coco Chanel, een icoon dat het liefst een deel van haar eigen leven zou uitwissen en Napoleon III, een keizer met een minuscuul pleintje voor de Gare du Nord. 

    Op Allerheiligen 1940 brengt Rose Valland, assistent-conservatorvan het Musée du Jeu de Paume, geen chrysanten naar overledenfamilieleden. Nee, de droefheid die ze voelt, is van een heel andereorde. Uitgerekend ‘haar’ museum is door de nazi’s aangeduid alstriagecentrum van waaruit ze de buit van hun massale kunstroofdoorsturen naar het Derde Rijk. Rose leeft voor haar passie, enkiest ervoor een belangrijke taak te volbrengen: het repertoriërenvan de gestolen werken, zodat ze – wie weet – ooit aan hun rechtmatigeeigenaars kunnen worden teruggeven. Al snel ondervindtze hoe riskant haar onderneming is. De kleinste fout kan haar hetleven kosten.


    Roos, sandelhout en jasmijn zijn de toonaangevende aroma’s van heticonische parfum Chanel N°5. Maar in het succesvolste flesje ter wereldzitten ook minder florissante toetsen zoals afgunst, hebzucht en eenvleug collaboratie. Het is een pagina die vaak uit het leven van de grotecouturière-parfumière wordt gewist. Nochtans voerde de ‘Iron Ladyvan het parfum’ vanuit haar hoofdkwartier in de rue Cambon 31 eenjarenlange, onwelriekende strijd tegen de Joodse ondernemersfamilieWertheimer. Die is sinds het prille begin hoofdaandeelhouder van LesParfums Chanel, en vandaag de enige eigenaar van het wereldwijdeChanel-imperium. Het scheelde echter niets of de familie was tijdens deTweede Wereldoorlog haar bedrijf kwijtgespeeld aan mademoiselle. Metdank aan de nazi’s.


    “De industrie is een machine die draait zonder regelaar. Het maakt haarniet uit op welke drijfkracht. Als een echte Saturnus van de arbeid verslindtze haar eigen kinderen en leeft slechts van hun dood.” Het had eencitaat van Karl Marx of Friedrich Engels kunnen zijn. Aan het woordis de gefortuneerde 36-jarige prins Louis-Napoleon Bonaparte, neef vanNapoleon, in zijn essay Extinction du paupérisme. Hij pent het in 1844neer in de gevangenis, nadat hij veroordeeld is tot levenslang. Niemandziet in deze dromer-avonturier de komeet die zich in zes jaar tijd pijlsnelzal opwerken van gevangene tot volksvertegenwoordiger, president vande republiek en keizer van Frankrijk. Maar eerst moet de bezieler van hetSecond Empire zien te ontsnappen uit het zwaarbewaakte Fort van Ham.


    Stemmen: Dirk Velghe en Rik Van Puymbroeck

    Scenario en regie: Karel Dierickx

    Montage: Stef Lenaerts

    Mix en muziek: Jordan Hudson


    Alle originele muziek werd gecomponeerd en gearrangeerd door Jordan Hudson.

    In deze aflevering horen we ook fragmenten uit:


    'I'm a Fool for Loving you', E.A 1727, Fletcher Henderson, 1936
    'Singin' the Blues', A 500.389, Fletcher Henderson, 1932
    'Blue Lou', A 500.389, Fletcher Henderson, 1932
    'We'll meet again', Jack Hylton & His Orchestra, vocal by Dolly Elsie
    'S Blues#1', Buddy Bolden
    'Suite Bergamasque, L.75_III_Clair De Lune', Debussy
    'When You’re Smiling', King Oliver
    See omnystudio.com/listener for privacy information.

    • 59 min
    2. Een Française, een Rus en een Schot gingen naar Parijs...

    2. Een Française, een Rus en een Schot gingen naar Parijs...

    ‘Vaut le détour’ lees je in Franse reisgidsen, maar dat lees je natuurlijk niet over Parijs. De stad zal door niemand overgeslagen worden en staat eeuwig in de Franse toeristische top 10. Maar binnen de hoofdstad zélf is het altijd kiezen waar je heen moet en dan is een echte kenner welkom om je mee te voeren naar die plekken waar je zelf nooit aan zou denken. Zijn vandaag de omweg waard: Théâtre des Bouffes-Parisiens met Arletty, Longjumeau met Lenin en de Eglise St-Roch met John Law.

    Eind augustus 1944, na de bevrijding van Parijs, worden rekeningen vereffend. Ook Arletty, de populairste actrice van Frankrijk, moet verantwoording afleggen, voor een liefdesrelatie met een Duits officier. De ster uit Hotel du Nord en tientallen andere films, theaterstukken, revues en musicals is voor ondervraging meegenomen. Maar Arletty vindt l’amour geen misdaad. Met haar felle theaterbek en haar pikante replieken bijt ze van zich af.“Vous avez couché avec un Allemand?”“Ah! Si vous ne vouliez pas que l’on couche avec les Allemands, fallait pas les laisser entrer!”“C’est de not’ faute alors?”“Bèn, en tout cas, la chute de la France n’était pas mon idée!”De verbale mokerslagen volgen mekaar op. De mannen van de Milice Patriotique, aan de andere kant van de tafel, worden woedend. Arletty doet er nog een schepje bovenop – eentje te veel. Iemand springt overeind en richt zijn mitrailleur. In een tel ziet ze de zesenveertig jaren van haar wervelende leven voorbijflitsen. Nochtans was het goed begonnen.


    Het wielrennen verliest aan de Oktoberrevolutie een talentrijke coureur. Want Lenin, zo bleek tijdens zijn ballingschap in Parijs, had een bijzondere voorliefde voor de fiets. Met gespierde benen, stalen hart en gevreesd doorzettingsvermogen heeft de toekomstige Voorzitter van de Raad der Volkscommissarissen van de Unie der Socialistische Sovjetrepublieken het profiel van een Tour de France-winnaar. Maar neen. In plaats van op de gele trui werpt hij zich op de rode vlag, op de verheffing van het proletariaat.


    In Venetië, halfweg tussen het San Marcoplein en de Galleria dell’ Accademia, ligt de San Moisèkerk. Wie vanuit het felle licht van de lagune het donkere portaal betreedt, riskeert onbewust op een graf te gaan staan. Een kleine ruitvormige steen bij de ingang draagt de inscriptie Honori et memorial Joannis Law Edinburgensis Regii Galliarum Aerarii Prefecti Clarissima – vrij vertaald: ‘Ter herinnering aan John Law van Edinburgh, de meest onderscheiden controleur van financiën der Franse koningen.’1 Hoe komt de eerste centraal bankier van Frankrijk, tegelijk ondernemer van een internationale handelsmaatschappij, terecht onder een tegel van een Italiaanse kerk in plaats van in een Parijs praalgraf?


    Stemmen: Dirk Velghe en Rik Van Puymbroeck

    Scenario en regie: Karel Dierickx

    Montage: Stef Lenaerts

    Mix en muziek: Jordan Hudson


    Alle originele muziek werd gecomponeerd en gearrangeerd door Jordan Hudson.

    In deze aflevering horen we ook fragmenten uit:


    'I'm a Fool for Loving you', E.A 1727, Fletcher Henderson, 1936
    'Coeur de Parisienne', Arletty
    'Voulez-vous Jouer avec Moa', Arletty
    'Thy Hand Belinda, Dido and Aeneas', Henry Purcell
    'Les Indes Galantes - Menuets I & II', Rameau
    'Prelude and Fugue in C Major - BWV 545 - Prelude', J.S. Bach
    'Cello Suite No 5 in C Minor BWV 1011-IV-216', J.S. Bach
    See omnystudio.com/listener for privacy information.

    • 48 min
    3. Dood van de held Jean Jaurès

    3. Dood van de held Jean Jaurès

    ‘De Ziel van Parijs’, die vind je niet alleen overdag. Ook, en misschien, soms vooràl, ’s nachts, vibreert de stad. Er is uiteindelijk licht genoeg en er waren altijd dames van lichte zeden die zich op horizontale wijze een weg door het leven baanden. Maar avonden en nachten geven ook de kans aan wie rauwe plannen heeft. Zoals die avond van de 31ste juli 1914 waarop één Parijse man het leven liet en zo onsterfelijk werd.

    Een Grande Horizontale is in Frankrijk geen begrip uit de meetkunde of de architectuur, maar uit de prostitutie. Voor de overgrote meerderheid van prostituees in het Parijs van halfweg de negentiende en begin twintigste eeuw is prostitutie een kwestie van overleven. De sector wordt geplaagd door bittere armoede en uitbuiting. Toch slagen enkele zeldzame gevallen erin vanuit hun horizontale positie een verticale klim op de sociale ladder te maken. Op chaises longues of in lits de parade werken deze keizerinnen der betaalde liefde zich op tot zogenaamde Grandes Horizontales. Schoonheid, zang- of acteertalent kunnen daarbij helpen, maar tomeloze ambitie en rücksichtslos doorzettingsvermogen zijn de echte troeven om als grisette, lorette, cocotte of demi-mondaine de top te bereiken en fortuinen te verdienen.


    Vrijdag 31 juli 1914: “Hoe is deze vreselijke ramp kunnen gebeuren? We moeten het vertellen. We moeten deze verschrikkelijke gebeurtenis hier vastleggen voor de geschiedenis!” Zwaar aangeslagen schrijft journalist Marcel Cachin zijn verslag over de moord op zijn baas, Jean Jaurès. Het socialistische parlementslid, medestichter van de Section française de l’internationale ouvrière (SFIO), oprichter en politiek directeur van de socialistische krant l’Humanité, is twee uur voordien neergeschoten in Restaurant du Croissant in de rue Montmartre, op twee huisnummers van de redactie. Het is middernacht, Cachins kopij moet naar de persen. Morgen staat Parijs op zijn kop.


    Stemmen: Dirk Velghe en Rik Van Puymbroeck

    Scenario en regie: Karel Dierickx

    Montage: Stef Lenaerts

    Mix en muziek: Jordan Hudson


    Alle originele muziek werd gecomponeerd en gearrangeerd door Jordan Hudson.

    In deze aflevering horen we ook fragmenten uit:


    'Nocturnes, L91 #1 Nuages', Debussy

    Enkele strofen van het nummer 'Jaurès' (c) Jacques Brel, 1977, werden illustratief gebruikt van op het album Les Marquises, uitgegeven door Barclay.
    See omnystudio.com/listener for privacy information.

    • 43 min
    4. De verkoop van de Eiffeltoren

    4. De verkoop van de Eiffeltoren

    Parijs, dat is veel, maar zeker ook de Eiffeltoren. Al had het anders kunnen lopen toen een guitige gangster probeerde de toren te verkopen aan een nietsvermoedende ijzerhandelaar. Verder veel bloed in deze aflevering met een bruiloft waar vele doden vielen en tenslotte het verhaal waarom Parijs er vandaag uitziet zoals het eruit ziet. Met dank aan Georges-Eugène Haussman.

    April 1925. In het chique Hotel de Crillon aan de place de la Concorde komen zes heren samen om een uiterst geheime en gevoelige zakendeal te bespreken: de verkoop van de Eiffeltoren. Vanuit hun prestigieuze suite op de derde verdieping hebben ze een prachtig uitzicht op de trots van de Wereldtentoonstelling van 1889, een gigantische stalen bekroning van honderd jaar Franse Revolutie. Rond de tafel zitten vijf zaakvoerders van grote Franse schrootbedrijven. De zesde is een hoge functionaris van het ministerie van PTT (Postes, Télégraphes et Téléphones), dat de Eiffeltoren beheert. Hij heeft het gezelschap samengebracht. De sales pitch kan beginnen.


    Op zondagavond 7 mei 2017 is de 39-jarige Emmanuel Macron de nieuwe president van Frankrijk.1 Uitzinnig van vreugde stromen de Parijzenaars toe aan het Louvre, waar hun favoriet zijn dankwoord zal uitspreken. Langs de rue de l’Amiral de Coligny rijdt zijn wagen de discrete Cour Carrée op aan de achterzijde van het wereldberoemdemuseum. Dan verschijnt hij in gedempt licht, plechtig afdalend van de trappen naar de grote Cour Napoléon. Boven tienduizenden hoofden deinen tricolores mee op de tonen van de ‘Ode aan de Vreugde’, het Europese volkslied, waarop de nieuwe president naar het podium schrijdt. Zijn allereerste woorden, “Merci mes amis!”, zitten al even raak als zijn muziekkeuze. Het derde zinnetje van de hymne, “una in diversitate”, één in verscheidenheid, klinkt als een droom. Zeker tegenover het rabiate “Dood ze allen!”, enkele eeuwen voordien, op dezelfde plek.


    Op een avond in 1854 verlicht een zwak schijnsel een van de kleinere ramen in het dak van het Hôtel de Ville. Het is al laat, maar Georges-Eugène Haussmann is nog aan het lezen voor zijn belangrijke ontmoeting, morgen. Niet in zijn grote kantoor maar in zijn bescheiden privéstudeerkamer enkele gangen verderop in het stadhuis. Hij leest een paragraaf opnieuw: “Parijs is een immens atelier van verrotting, waar de miserie, de pest en de ziektes elkaar versterken, waar geen zonlicht noch lucht doordringt in de nauwe stegen, waar de planten verwelken en waar vier op de zeven kinderen sterven binnen het jaar.”


    Stemmen: Dirk Velghe en Rik Van Puymbroeck

    Scenario en regie: Karel Dierickx

    Montage: Stef Lenaerts

    Mix en muziek: Jordan Hudson

    Extra stem: Bert Rymen


    Alle originele muziek werd gecomponeerd en gearrangeerd door Jordan Hudson.

    In deze aflevering horen we ook fragmenten uit:


    'Symphony #9 in D Minor, Op125 ‘Choral’. Ode to Joy', Ludwig Van Beethoven
    'Summer in G Minor RV315 - III Presto', Antonio Vivaldi
    'Requiem in D Minor, K.626. Sequence: VI. Lacrimosa dies Illa', W.A. Mozart
    'Suite Bergamasque, L.75_III_Clair De Lune', Claude Debussy
    See omnystudio.com/listener for privacy information.

    • 48 min
    5. Cherchez les femmes de Paris

    5. Cherchez les femmes de Paris

    In deze aflevering snijden we een nieuwe wereld aan. Rue de l’Odéon, dat is linkeroever. Van de ene kant naar de andere, van het ene metrostation naar het andere, dat is hoe het er hier aan toe gaat. Eigenlijk moet je een kaart bij je hebben om georiënteerd te blijven. Gelukkig is er de ervaren gids, gelukkig is er Dirk. Samen met Rik duiken ze vandaag in de levensverhalen van Sylvia Beach en Adrienne Monier. Weinig klinkende namen, maar zonder hen was er misschien zelfs nooit sprake van James Joyce en Ulysses. En wat te zeggen van Marthe Richard? Een ervaringsdeskundige die de bordelen van Parijs, waar aan drank en lust geen gebrek was, eigenhandig sloot. 

    Heiligen zijn het niet. Wel patroonheiligen. Als er iemand is die de nieuwe lichting schrijvers van na de Eerste Wereldoorlog aanmoedigt, voedt, huisvest, financiert, uitgeeft of voor vervolging verstopt, dan zijn het Adrienne Monnier en Sylvia Beach. De boekhandelaren uit de rue de l’Odéon houden van hun schrijvers, boeken en lezers. En van elkaar. In ‘De onwaarschijnlijke avonturen van Adrienne en Sylvia’ wisselen geluk en zwarte bladzijden elkaar af. Moedig draaien de hartsvriendinnen die telkens om.


    Sinds jaar en dag reist père Antoine, vicaire général, elke eerste donderdag van de maand voor twee dagen naar Parijs, waar hij het interdiocesaan overleg voorzit. Zo ook op deze oktoberdag van het jaar 1939. Op het perron van het Gare du Nord pikt Marcel de eerwaarde trouw op om zijn reiskoffer naar zijn taxi te sjouwen. “Aujourd’hui j’ai une bonne surprise pour vous, m’sieur l’vicaire!”: aan de overkant van het station staat een prachtige berline, donkerblauw met opvallend gele flanken en in het motorrooster ingebouwde koplampen – geheel nieuw voor die tijd – te glimmen voor Hotel Terminus Nord. De obers staan goedkeurend rond het nieuwste model Peugeot 402 version taxi te gesticuleren. “Qu’en pensez-vous m’sieur l’vicaire?” “Elle est de toute beauté mon cher, bravo!” De ronde, glooiende vormen van Marcels nieuwe beauté doen de gedachten van de vicaire général reeds uitgaan naar zijn bestemming. “Au Vatican, m’sieur l’vicaire?”


    Stemmen: Dirk Velghe en Rik Van Puymbroeck

    Scenario en regie: Karel Dierickx en Anne-Sophie Moerman

    Montage: Stef Lenaerts

    Mix en muziek: Jordan Hudson


    Alle originele muziek werd gecomponeerd en gearrangeerd door Jordan Hudson.

    In deze aflevering horen we ook fragmenten uit:


    'J'ai Deux Amours', Dis-moi Joséphine, Joséphine Baker, 1930
    See omnystudio.com/listener for privacy information.

    • 48 min
    6. Gangsters, hyena's en Hitler

    6. Gangsters, hyena's en Hitler

    De wereld staat alweer in brand, niet eens zo lang na ’14-’18. Er woedt opnieuw een oorlog, in de wereld, in Europa, in Frankrijk en natuurlijk in Parijs. En ook in deze aflevering wordt gevochten, gebombardeerd en gewonnen en verloren. We wandelen door de stad in de sporen van Pierre Bonny en Henri Lafont, van Violette Morris, beter bekend als de hyena van de Gestapo en stappen in een Benz-berline waar we op de achterbank naast Adolf Hitler zitten.

    “A partir du 24 décembre, un froid vif envahit toutes les régions du nord et de l’est - cette situation ne s’était pas produite depuis la fin du mois de novembre 1942.” Ook op tweede kerst 1944 vriest het weer de hele dag. Op de troosteloze binnenplaats van de kazerne van Montrouge is de sneeuw al even hard als de kasseien eronder. Als de kleine stoet naar buiten komt, vliegt een vlucht kraaien op. Iemand hoest, een man met een sigaret. Andere mannen dragen een geweer. Achteraan wordt getrokken en gesleurd, iemand wil duidelijk niet verder. Dat is niet omwille van de vrieskou, wel omwille van het vuurpeloton dat klaarstaat. De man met de sigaret laat zich gewillig vastbinden aan de eerste paal, de geweren op zijn hart gericht. Zelfs nu heeft Henri Lafont geen spijt. Net voor het “schouder het geweer” heeft hij de aalmoezenier nog uitgejouwd: “Les cons, faudrait moderniser tout cela. Envoyez une belle Nana à la place d’un curé!”1 Het teken wordt gegeven, de schoten weerkaatsen tegen de kazernemuren. Lafont zakt in elkaar. Zijn kompaan Pierre Bonny spartelt al de hele ochtend tegen, hij kermt en smeekt om genade. Aan de paal laat hij zich zakken, wat het richten bemoeilijkt. Daarom volgt snel het tweede teken. De geweren knallen opnieuw. Ook Bonny is dood.


    Ook op de oorlogsdag woensdag 26 april 1944 verwarmt de zon het achterland van Deauville en Honfleur. Het is al een tijd uitzonderlijk droog in Normandië, waardoor opwaaiend stof elke naderende auto van ver verraadt. Het is na zessen. Op de départementale D27, tussen de ingedommelde gehuchtjes Epaignes en Lieurey, zien de mannen de zwarte Citroën traction avant tussen de velden aankoersen. La voilà! La is niet la voiture, maar elle: zij, de vrouw aan het stuur. Violette Morris is op terugweg naar Parijs als plots na een bocht een grote boerenkar dwars over de kasseien rolt. Salvo’s uit machinepistolen doorzeven auto, bestuurder en passagiers. Onder hen Claude en Henri Bailleul, veertien en twaalf. Zes weken voor de landing in Normandië schakelt de résistance de ‘hyena van de Gestapo’ uit. Maar de kinderen…


    Het is 6 uur ’s ochtends. Etienne haalt de rolluiken van zijn krantenkioskop. Hij heeft hier een uitstekend plekje op het brede trottoir tegenoverhet Café de la Paix, waar de boulevard des Capucines uitmondt op deplace de l’Opéra. Of hád. Want er komt steeds minder volk, nu veel vanzijn klanten Parijs zijn ontvlucht. Vandaag is het 23 juni 1940, en datis toch een speciale dag, vindt Etienne. Daags voordien ondertekendeFrankrijk de wapenstilstand met de Duitsers, en hoewel ze nu al negendagen in de stad zijn, heeft hij zelf nog geen boches gezien. Hij schikt zijndagbladen voor zijn vroege klanten, als plots motorengeronk zijn routineverstoort. Hij versteent: “Mon dieu, c’est lui. L’homme qui vient de fairetomber la France!” Onder een veel te grote pet herkent Etienne hem aanhet snorretje.


    Stemmen: Dirk Velghe en Rik Van Puymbroeck

    Scenario en regie: Karel Dierickx en Anne-Sophie Moerman

    Montage: Stef Lenaerts

    Mix en muziek: Jordan Hudson

    Extra stemmen: Anne-Sophie Moerman, Bert Rymen


    Alle originele muziek in deze aflevering werd gecomponeerd en gearrangeerd door Jordan Hudson.

     
    See omnystudio.com/listener for privacy information.

    • 47 min

Customer Reviews

4.6 out of 5
41 Ratings

41 Ratings

luistered ,

Prikkelende geschiedenis die zich verschuilt in de straten van Parijs

Verschillende stukjes uit de Parijse geschiedenis dewelke ik niet kende, boeiend verteld door zeer aangename stemmen . Bedankt voor deze podcast , het was elke aflevering genieten .

jooren123 ,

Aanrader!

Zeer aangename podcast over Parijs. Aangename kennismaking met de minder bekende Parijzenaars die hun stempel op de stad hebben gedrukt.

Hurez ,

Zeer boeiend zelfs voor mensen die niets met Parijs hebben

Zeer interessante podcast voor liefhebbers van geschiedenis, cultuur en Parijs!

Top Podcasts In Arts

Goodcopy.ink
Wim Oosterlinck
Radio 1
Avery Trufelman
Aelia Phosphore
RTBF

You Might Also Like

Jonas Goossenaerts & Filip Vekemans
De Standaard
Klara
Radio 1
Wim Oosterlinck
Klara