87 episodes

Die wöchentliche Plattdeutsch-Kolumne der Dithmarscher Landeszeitung - jetzt auch als Podcast.

De Döschkassen Heiko Kroll

    • Society & Culture

Die wöchentliche Plattdeutsch-Kolumne der Dithmarscher Landeszeitung - jetzt auch als Podcast.

    Inkööpen mit’n Slopsack

    Inkööpen mit’n Slopsack

    Mol hebbt de Lodens de Döörn los, un zack, sünd se weller dicht. Dorüm hett je ook de Hannel in’t Internet so antrocken. Anschien’d hebbt overs ni all de Ünnernehm, de wat in’t Internet verköfft, würkli Lust, Geld to verdeen‘. Dat heff ick jüst beleevt. Ick fohr je gern mol mit mien Motorrad, mit mien Chopper, dör de Landschop. Ick wull dat op dat Moped overs mehr kommodig hebben. Also wull ick mi ’n frischen Lenker kööpen. Dorüm heff ick in’t Internet mol bi een vun de gröttsten Anbeeder vun Motorrad-Tobehör nokeeken, in Hamborg sitt de. Dor heff ick ook wat funnen, wat mi gefulln hett. Bestelln kunn ick dor overs nix. Ick schull erst ’n „Kunnenkonto“ anleggen. Dat heff ick mokt. Allns ingeeven, mien Noom, mien Adresse un wat dor noch so toheuert.

    Achteran is’n Finster opploppt wo binstunn, dat ick mol mien E-Mails „checken“ schull.

    Keen Probleem. Ick heff also mien E-Mails checkt, as man E-Mails blots checken kann. Dor weer ook ’n Noricht vun dat Ünnernehm, in de stunn: „Ihre Daten werden geprüft, nach erfolgreicher Prüfung wird Ihr Kundenkonto freigeschaltet.“

    Denn heff ick töövt. Den ganzen Dag. Un den nästen Dag ook. Denn keem Sünndag. Denn heff ick Mondag jümmers weller nokeeken. Nix, Veellicht wulln se bi de Pröövung vun mien Daten je seekergohn, dat ick mit den frischen Lenker keen Terroranslag ploon.

    Intwüschen harr ick mi dat, wat ick hebben wull, al bi so’n ganz lütten Loden in Sachsen bestellt. Dat weer sogor billiger un keem Dingsdag an.

    Dingsdag obend keem denn de E-Mail: „Ihr Kundenkonto ist nun aktiv. Herzlich willkommen bei...“, denn keem de Noom vun den Loden.

    Dor heff ick denn trüchschreeven, dat ick al allns harr, wat ick bruukt heff. Liekers heff ick mi för den Insatz bedankt, un ick heff ook schreeven, dat ick dat näste mol, wenn ick wat bruuk, erst frogen wurr, wat ick mit mien Opdrag ook ni ungelegen keem.

    Un wenn de Geschäfte weller toverlässi ophebbt, denn fohr ick dor ook weller sülms hen. Wenn ick overs in düssen Loden inkööpen will, denn nehm ick ’n Slopsack mit...

     

    In düssen Sinn

    • 2 min
    Feliç Pasqua, leeve Lüüd!

    Feliç Pasqua, leeve Lüüd!

    Tscha, Feliç Pasqua. Weet Jüm wat dat heet? Dat heet Frohe Ostern op Katalanisch. An un för sick wull ick dat op Mallorquinisch schrieven, wat ’n Dialekt vun’t Katalanische is. Overs op Plattdüütsch heet Frohe Ostern je jüst so as op Bayerisch. So heff ick mi dacht, wat dat dor bi Katalanisch un Mallorquinisch ook keen Ünnerscheed gifft.

    Na jo, nu weer je de beste Gelegenheit ruttofinnen wat dat würkli stimmt. Denn dat is je in Ordnung sick nu mit 250 Lüüd, dicht an dicht in‘ Fleeger to quetschen un no Mallorca to suusen üm sick dor weller dicht an dicht an Strand to leggen un dicht an dicht in de Hotelborgen to wohnen.

    Un dat Frohe Ostern op Bayerisch jüst so heet, as op Platt, dat mutt man sick as Urlauber erstmol ni marken. Denn sick as Vadder, Mudder, Kind ut een Famielje kommodig to drütt in’t Auto to setten, üm in’t Allgäu oder no Büsum to fohrn, wo man denn alleent dör de Bargen oder op’n Diek löppt, dat geiht nu würkli ni. Dat kann man ook verstohn, wenn man dor blots mol genau doröver nodinkt. Denn wenn man mit twee oder dree Lüüd in‘ Ferienwohnung ünnerkümmt, wo man för sick sülms kookt un keen Kontakt to anner Lüüd hett, denn is dat Risiko sick mit irgendwat antosteeken natürli veel grötter, as in so’n Urlaubsfleeger.

    Un man mutt je ook an de Ümwelt dinken. So’n Urlaubsfleeger verbruukt 13 Tünnen Sprit bi so’n Törn no Mallorca, een Tour. Dat heuert sick erstmol veel an, wenn man dat overs dör 250 Lüüd deelt, denn sünd dat hen und trüch blots noch 104 Liter de Nees. Un wenn man dat op dree Lüüd in een Auto ümreekend, markt man, wat dat veel mehr Sinn mokt no Mallorca to fleegen as no Büsum to fohrn, denn mit 312 Liter Benzin kümmt man je ni mol vun Büsum bet no Stinteck. 

    Ick freu mi, dat wi so klooge Lüüd hebbt, de plont, wonehm wi Urlaub moken dörft un wo ni. Un all, de de Ferienwohnung‘ bi uns in’t Land vermieten doht, freut sick ook, denn so mokt de dammeligen Urlaubers de Stuuven weenstern ni schieti. 

    Also, denn mol Feliç Pasqua, ne...





    In düssen Sinn

    • 2 min
    Dinken is wichti

    Dinken is wichti

    Dinken is wichti

    • 2 min
    Dien Oma is doof

    Dien Oma is doof

    Al as lütten Jung heff ick mi frogt, worüm dat so veele ünnerscheedliche Sprooken op de Welt gifft. Een wurr doch ganz un gor langen. 

    Wenn een ut Vietnam to’n Bispeel ’n Marokkaner dat Rezept för Swattsuuer verklorn will – an’t Telefoon – denn ward dat hokeli. 

    6500 Sprooken gifft dat op de Eer. Un in meist jede Sprook gifft dat Fremdwöörd ut annere Sprooken. Wat ’n Kuddelmuddel, ne.

    Un weil wi mit ’n Mund blots ’n bestimmte Antohl vun Laute moken künnt, gifft dat in veele Sprooken Wöörd, de sick genau so anheuert as Wöörd in annere Sprooken. Dor hebbt se denn overs mitünner ’n  ganz annere Bedüüdung.

    To’n Bispeel dat Woord „Ne“ oder „Nä“, de Ton is desülbige. Dat Woord bedüüdt jedenfalls op Griechisch un Koreanisch „Jo“, op Türkisch „Wat“, op Russisch „Nied“ op Hochdüütsch is dat de Afkörtung för „Een“, so as in „hast mal ’ne Mark“, op Japanisch heet dat Wuddel (also Mohrrübe) un op Plattdüütsch heet dat „Nein“.

    Un wenn man to ’n Swattfoot-Indioner „nä“ seggt, kriegt veellicht fuurts wat an de Ohrn, weil dat dor „dien Oma is doof“ heet. Dat weet ick overs ni so genau.

    Tscha, ganz scheun fiegeliensch is dat. Worüm is dat blots so? In de Bibel steiht, dat de leeve Gott de Minschen all de Sprooken anhext hett, weil se in Babylon ’n Turm buun wulln, de bet in Himmel reckt.

    Dösig, dat he Neil Armstong, Edwin Aldrin un Michael Collins ni behext hett, as se no’n Mond flogen sünd. Dat weer je veel höger as de dorste Turm ut de Bibel. Na jo, man mutt ni allns verstohn. Kann man je ook ni, weil dat so fürchterli veele Sprooken gifft. Dor bitt sick de Hund in Steert. 

    Ick heff mol op’n Tombola bi uns in’t Dörp de hochdüütsche Spreekerin dorop opmarksom moken wullt, dat se to liesen snacken deh. Man kunn se gor ni richti heuern. Dor heff ick denn eenfach op Platt no ehr grölt: „Luuuder!“. Tweemol heff ick dat roopen, bet mi een anstött hett. He hett meent, dat ick to ehr leever op Hochdüütsch „Lauter“ anstatt „L***r“ seggen schull. Dor heff ick kort över nochdacht un denn heff ick leever erstmol de Klapp holn… 

    In düssen Sinn

    • 2 min
    Veel’n hartlichen Dank

    Veel’n hartlichen Dank

     

    Jo, ich weet dat noch ganz genau, wo dat weer an den Dag in‘ Februar 2011. Mien Telefoon gung un mi wurr seggt, dat uns‘ Cherfredakteur, Herr Wagner, mol mit mi snacken wull.

    Toerst heff ick dacht, ick harr wat verkehrt mokt. Weer overs allns on Ordnung.

    He he to mi seggt: „Sie sprechen doch Plattdeutsch, richtig?“ Jo, heff ick seggt. Un denn hett he mi froogt, wat ick mi vörstelln kunn, över aktuelle Them‘ eenmol de Week ’n Kolumne op Platt to schrieven.

    Dat kunn ick mi vörstelln. Överhaupt kann ick mi ’n Barg vörstelln, wenn ick erstmol anfang mi wat vörtostelln.

    So schull ick mi ’n Titel för de Kolumne utdinken un losleggen.

    Un an Friedag, den 4. März 2011, also güstern vör teihn Johr, stunn mien Kolumne as „De Döschkassen“ to’n ersten Mol in’t Blatt.

    Mehr as 500 Geschichen heff ick siet den Dag al to Poppier bröcht, siet twee Johr snack ick den Döschkassen ook as Podcast in, dor segg ick denn „Podkassen“ to.

    Un jümmers noch mokt mi dat düchti Spooß. Dat ick de Gelegenheit kreegen heff, mien kruuse Gedanken jede Week in de Welt to bringen, heff ick also uns‘ Zeidung to verdanken. Dat ick dat overs jümmers noch dörf, dat heff ick Jüm – de Leesers to verdanken. Un dorför much ick hüüt mol danke seggen.

    Ick dank jüm för all de Anregungen, de ick vun Jüm kreegen heff – mennigmol weer dat blots een Woord, dat wat in mien Kopp ingang bröcht hett. Ick dank Jüm för all de Bestätigung overs ook för de Kritik, an de ick wussen bün.

    Snackt mi gern wiederhen an, wenn wi uns irgendwo seht.

    Natüürli dank ick ook all de Lüüd ut Politik, Wirtschop un so wieder hier bi uns in’t Land overs ook annerwegens op de Welt. All de dösigen Geschichen, de Jüm mi leevert hebbt, harr ick mi alleent gor ni utdinken kunnt. Ni toteltz gülld mien Dank ook all ut mien Famielje un mien Frünnen, de mi jümmers ünnerstütt hebbt. Un nu freu ick mi op all de Geschichen, de ick in Tokunft noch für Jüm schrieven un insnacken dörf.

    Also nochmnol: Veel’n hartlichen Dank för allns un bet näste Week…  

     

    In düssen Sinn

    • 2 min
    Telefoondeenst

    Telefoondeenst

    Dat is je regelrecht verhext: Oftmols

    wenn ick jüst ut’ Huus gohn will,

    bimmelt dat Telefoon. Denn stell ick

    mien Tasch af un renn fuurts dör de

    Bood, üm rechtiedi den Hörer

    aftonehm, bevör de

    Anroopbeantworter losgeiht. Un

    jümmers weller mol, wenn ick mi

    denn melld‘ heff, fangt op de anner

    Sied een op Ingelsch dat Snacken an.

    De kann tomeist overs gor ni richti

    Ingelsch un heuert sick an, as wenn

    he erst vör twee Weeken ut Indien

    utbüxt is. „Hello Sir, I’m calling from

    the Microsoft Company...“ Bet ick

    alleent dat verstohn heff, mutt ick

    veermol nofrogen, dorbi kann ick

    recht good Ingelsch. He röppt, so as

    he seggt also vun’n groote

    Computer-Firma an. Un denn vertellt

    he mi, wat he faststellt hett, dat

    mien Computer in Gefohr is.

    Spitzfinni as ick bün, heff ick bi de

    ersten vun düsse Anroope jümmers

    froogt, wülken vun mien Computers

    denn in gefohr is. He is overs ook

    spitzfinni un seggt: All tosom. Un

    natüürli kunn he mi hölpen.

    Mennigmol segg ick ook, dat ick keen

    Ingelsch kann. Denn versöcht he sick

    in’t Düütsch snacken. Dat is noch

    weniger to verstohn. Un Indisch kann

    ick ni. Will ick in so’n Oogenblicke

    ook gor ni köön‘, denn ick weet je,

    dat de Dorste un all sien Kollegen, de

    jümmers weller bi mi anröppt, mi

    över’n Disch trecken wüllt.

    Intwüschen segg ick jümmers:

    „Computer? Wat för’n Computer?

    Sowat heff ick ni in’t Huus.“ Denn

    leggt de Lüüd jümmers sofort op. Dat

    is ni besünners Fründli. Overs wat

    will man vun Spitzbooven ook

    verlangen. De hebbt je ook ’n Roop

    to verleern.

    Annerletzt overs keem mi ’n Idee, de

    ick würkli mol ümsetten schull: Ick

    bruuk ’n 0190-Nummer. So een, för

    de man jede Minut wat betohln mutt,

    wenn man ehr anrööpt. Un wenn

    mien indischen Fründ oder een vun

    sien Kollegen denn anrööpt, segg ick:

    „Oh, good dat se sick melld. Ick heff

    al länger so’n dösiged Geföhl mit

    mien Reekner. Overs Oogenblick, ick

    mutt mi erstmol ’n Kaffe dörbüddeln,





    un denn künnt wi beiden uns mol

    richti scheun ünnerholn. Ick heff hüüt

    ook nix wieder vör.“ Eenfacher kann

    man gor keen Geld verdeen‘...

    In düssen Sinn

    • 2 min

Top Podcasts In Society & Culture