Audycje Kulturalne

Audycje Kulturalne
  • 5,0 (14)
  • SZTUKA
  • UAKT. CODZIENNIE

Audycje Kulturalne - podcast Narodowego Centrum Kultury

  1. 24 STY

    Stanisław Staszewski. „Każdy nosi w sobie prawdę na jego temat”.

    https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2026/01/Audycje-Kulturalne-Stanislaw-Staszewski.mp3 Architekt, inżynier, bard, w końcu mąż i ojciec – najnowsza wystawa w Muzeum Literatury przybliża postać Stanisława Staszewskiego, przypominając, że był postacią wielowymiarową, której nie warto sprowadzać wyłącznie do „Taty Kazika”. Na ekspozycji można zobaczyć pamiątki po artyście, w tym prezentowaną po raz pierwszy, gitarę Staszewskiego. Stanisław Staszewski (1925- 1973) był członkiem Armii Krajowej, walczył w Powstaniu Warszawskim, cudem ocalał z obozu w Ebensee. Po wojnie rozpoczął studia architektoniczne, wkrótce został naczelnym architektem Płocka. Pod koniec lat 60.wyemigrował do Paryża. Teksty jego piosenek były inspirowane prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, a w miejscach z którymi się wiązał, szybko tworzył artystyczne społeczności, w których zyskiwał miano „barda”. Utwory, które po sobie pozostawił, wykonywał nie tylko Kult, ale także Jacek Kaczmarski. Twórcy wystawy „Ta droga była bez końca. O Stanisławie Staszewskim” dotarli do żyjących wciąż przyjaciół i znajomych artysty, udało im się także odkryć niepublikowane wcześniej taśmy i zapiski, będące nie tylko zapisem pracy twórczej Staszewskiego, ale także jego osobowości. Wystawa będzie prezentowana w Muzeum Literatury do 8 marca 2026 r. W Audycjach Kulturalnych opowiedzieli o niej kuratorzy: dr hab. Krzysztof Gajda, prof. UAM; Maciej Kubiak oraz Przemysław Lembicz. Zdjęcia dzięki uprzejmości Muzeum Literatury. Stanisław Staszewski podczas wesela. Paryż, początek lat 70. Ze zbiorów rodziny Staszewskich Portret Stanisława Staszewskiego. Lata 60. Ze zbiorów rodziny Staszewskich Stanisław Staszewski w mieszkaniu na Rue Oberkampf. Paryż ok. 1972. Ze zbiorów rodziny Staszewskich Artykuł Stanisław Staszewski. „Każdy nosi w sobie prawdę na jego temat”. pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

    22 min

  2. 22 STY

    „Wzory, które się nie nudzą”. Alicja Wyszogrodzka.

    https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2026/01/Audycje-Kulturalne-Alicja-Wyszogrodzka.mp3 Przez kilka dekad projektowała tkaniny dekoracyjne, użytkowe i odzieżowe, a makatki, ręczniki czy chusteczki z jej charakterystycznymi pracami, do dzisiaj są obecne w wielu polskich domach. Sensoryczna wystawa w Muzeum Miasta Gdyni jest hołdem dla twórczości artystki. Tworzyła tkaniny radosne i kolorowe, ozdobione unikatowymi wzorami – wykorzystywała motywy roślinne (choć nie lubiła zajmować się kwiatami), zwierzęce, czerpała inspiracje zarówno ze swojego najbliższego otoczenia, jak i z zagranicznych podróży, które pozwalały jej śledzić najnowsze trendy we wzornictwie i designie. Zdecydowanie sięgała po kolory oraz wzory: nowoczesne oraz geometryczne. Wystawa „Alicja Wyszogrodzka. Polskie Projekty Polscy Projektanci” pozwala na doświadczanie wzorów: tkaniny można obserwować z bliska, dotykać a nawet się po nich wspinać. Wszyscy którzy wybiorą się do Muzeum Miasta Gdyni, mogą nie tylko prześledzić cały proces twórczy artystki, ale także podjąć próbę samodzielnego zaprojektowania tkaniny. Ekspozycja jest dostępna do 22.02.2026 r. W Audycjach Kulturalnych opowiedziała o niej współkuratorka, Dorota Dombrowska-Wyżga. Zdjęcia dzięki uprzejmości Muzeum Miasta Gdyni/ fot. Bogna Kociumbas-Kos Artykuł „Wzory, które się nie nudzą”. Alicja Wyszogrodzka. pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

    21 min

  3. 20 STY

    Domicella Bożekowska: „Opętana rysowaniem”.

    https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2026/01/Audycje-Kulturalne-Domicella-Bozekowska.mp3 Jest uznawana za jedną z najważniejszych przedstawicielek sztuki animalistycznej XX wieku. Rysunki, rzeźby i fotografie zafascynowanej naturą artystki, można oglądać w Koszarach Kantonistów na wystawie „Miasto zwierząt. Domicella Bożekowska”, będącej pierwszą od lat tak dużą ekspozycją jej prac. Domicella Bożekowska niemal całe swoje twórcze życie poświęciła studiom nad zrachowaniami zwierząt. Była ich czułą i uważną obserwatorką, tworzyła szkice, rysunki i rzeźby, w których ujawniała się natura zwierzęcia: zwyczaje, sposoby poruszania się i komunikacji. Jej modelami często były mieszkające w jej domu zwierzęta, jak Fuga, pół wilczyca pół pies, mangusta Kitu czy fretka Pandulek. Twórczość Bożekowskiej, przez lata pozostawała poza głównym nurtem sztuki, co oznaczało ograniczone możliwości wystawiania prac – ekspozycje, które udało się jej zrealizować, poruszały trudne wątki związane między innymi z ochroną zwierząt w Polsce. Wystawa „Miasto zwierząt. Domicella Bożekowska” zaprasza do świata artystki, w którym połączyły się fascynacja naturą, talent i doskonały warsztat. Prezentowane są jej rzeźby i rysunki, fotografie z rodzinnego archiwum a także pokazywane po raz pierwszy fragmenty nagrań. Kuratorką wystawy „Miasto zwierząt. Domicella Bożekowska” jest Kalina Cukrowska, współkuratorką i koordynatorką – Anna Szary, która opowiedziała o niej w Audycjach Kulturalnych. Ekspozycja jest dostępna w Koszarach Kantonistów, w Łazienkach Królewskich do maja 2026 r. Zdjęcia dzięki uprzejmości Łazienek Królewskich/ fot. Paweł Czarnecki Artykuł Domicella Bożekowska: „Opętana rysowaniem”. pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

    20 min

  4. 14 STY

    Kultura: centrum i peryferie – rozmowa z Robertem Piaskowskim

    https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2026/01/NCK-E15-FINAL.mp3 W przededniu 20. rocznicy powstania Narodowego Centrum Kultury, Audycje Kulturalne rozmawiają z dyrektorem NCK-u – Robertem Piaskowskim. 2026 rok to ważny moment w historii Narodowego Centrum Kultury. Przypadają wtedy dwie rocznice – nowsza, czyli 20-lecie NCK-u w obecnym kształcie i 75-lecie powołania do życia instytucji pod tą nazwą. Jest to doskonały moment do podsumowania działalności, spojrzenia w przeszłość i opowiedzenia o planach na przyszłość. Przez tak długi czas NCK stało się mocną marką w świecie kultury, a szerokie spektrum działalności i skuteczność przeprowadzania bardzo różnych projektów, czyni z niego wiodącą instytucję kultury. Z tej okazji gościem Audycji Kulturalnych jest Robert Piaskowski – dyrektor Narodowego Centrum Kultury. Artykuł Kultura: centrum i peryferie – rozmowa z Robertem Piaskowskim pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

    42 min

  5. 31.12.2025

    Kreacja i autentyczność – moda Tercetu Egzotycznego

    https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2025/12/Audycje-Kulturalne-Moda-Tercetu-Egzotycznego.mp3 Charyzmatyczne trio inspirujące się muzyką latynoamerykańską, zapisało się w historii polskiej sceny muzycznej jako zespół, który nikogo nie pozostawiał obojętnym. Podobnie jak kreacje i dopracowany w każdym detalu sceniczny wizerunek, którego pieczołowitość, wyprzedzała swoją epokę. Tercet Egzotyczny powstał w 1963 r. – przez kilka dekad działalności artyści nie tylko podzielili prasę i słuchaczy, ale także zjeździli z koncertami kilka kontynentów i wydali kilkadziesiąt albumów. Charakterystyczne brzmienia i teksty, które nawiązywały do kultury Ameryki Południowej, w Polsce zostały docenione dopiero w latach 90. Twarzą zespołu była Izabela Skrybant- Dziewiatkowska, wokalistka która trafiła do Tercetu z Operetki Wrocławskiej. To właśnie ona dbała o stroje i wizerunek zespołu, dobierając je samodzielnie, niejednokrotnie wydając na kostiumy gros wynagrodzenia. Również ona podkreślała w wywiadach, że misją zespołu, jest przynosić ludziom radość. O tym jak prezentował się zespół, opowiada wystawa w Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu, pt. „EXOTICO. Moda Tercetu Egzotycznego”, przygotowana przez autorki: Aleksandrę Cichy, Różę Gołubowską, Kingę Krajewską i Karolinę Roszkowiak. W Audycjach Kulturalnych opowiedziała o niej Kinga Krajewska. Wystawę można było oglądać do końca sierpnia. Zdjęcia dzięki uprzejmości Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu. Artykuł Kreacja i autentyczność – moda Tercetu Egzotycznego pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

    26 min

  6. 23.12.2025

    Reymont. Perspektywy

    https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2025/12/NCK-09.12-FINAL.mp3 5 grudnia minęło 100 lat od śmierci Noblisty Władysława Stanisława Reymonta. Narodowe Centrum Kultury wydało zbiór esejów, które ukazują twórczość pisarza z perspektywy całego stulecia. W rozmowie Katarzyny Sanockiej o Reymoncie mniej znanym, opowiada jeden z eseistów – prof. IBL PAN, dr hab. Marek Pąkciński. Jak postrzegamy dziś teksty i postać Reymonta? Praca zbiorowa „Reymont. Perspektywy” wydana w serii Jubileusze przez NCK, pod redakcją prof. dr hab. Doroty Samborskiej-Kukuć i dr hab. Beaty Utkowskiej, to zbiór esejów, które ukazują pisarza z wielu różnorodnych perspektyw. Reymont dzięki tej publikacji staje się wielowymiarowy. To pisarz, który z jednej strony był „medium piszącym”, zafascynowanym środowiskiem spirytystów, wierzeniami przedchrześcijańskimi i rytuałami, a z drugiej „medium życia”, czerpiący z otaczającej go rzeczywistości i zapisujący swoje bezpośrednie doświadczenia. W opracowaniu autorzy pochylają się nad Reymontem zarówno „pod lupą” – od strony szczegółu, patrząc z bliska na osobiste elementy codzienności, jak notatniki czy korespondencje z kobietami, którymi był zauroczony. Spoglądają też szerzej, z „lotu ptaka”, wskazując na wpływ dalekich jak i bliskich podróży – od pielgrzymki na Jasną Górę, poprzez inspiracje włoskie i reportaże z USA, po fascynację Japonią. Poza tymi perspektywami, w książce nie mogło zabraknąć też wglądu w klasyczne dzieła pisarza. Esej o „Chłopach”, pozwoli dostrzec wątek starości w perspektywie losu starszych osób na wsi, a tekst o „Ziemi obiecanej” porusza kwestię samotności. Książkę kupisz w Księgarni NCK. fot. B. Budniak. Artykuł Reymont. Perspektywy pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

    29 min

  7. 20.12.2025

    Staropolszczyzna wiecznie żywa – nowa wystawa w Bibliotece Narodowej

    https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2025/12/Audycje-Kulturalne-Jam-Poselkini-Jego.mp3 „JAM POSEŁKINI JEGO. Język i emocje polskiego średniowiecza” to prezentacja najstarszych tekstów w języku polskim, pochodzących nawet sprzed niemal 800 lat. Wystawa pokazuje, jak wiele elementów dawnej polszczyzny przetrwało do dziś, co się zmieniło, a co w zaskakujący sposób powraca. Na ekspozycji znalazły się m.in.  dwie relikwie polskich dziejów, kultury i Kościoła katolickiego: najstarszy tekst literacki w języku polskim, czyli Kazania świętokrzyskie, ułożone w XIII wieku i świadczące już wówczas o dojrzałości języka polskiego, oraz Psałterz floriański, powstały w XIV wieku dla św. królowej Jadwigi. Niektóre z rękopisów z XV wieku, na co dzień przechowywane w skarbcu Biblioteki Narodowej, nigdy wcześniej nie były eksponowane. Rękopisy sprzed stuleci przypominają, że polszczyzna nie jest martwym, skamieniałym systemem, lecz żywym organizmem, zmienia się i wyzwala emocje. Posełkini, prorokini, walecznica, to nie nowoczesne feminatywy, lecz słowa wyjęte z najstarszych tekstów w języku polskim. „Jam posełkini jego” to opowieść o języku, który łączył naukę i magię, wiarę i prawo, a wreszcie odzwierciedlał codzienne życie średniowiecznego świata. Wystawę można oglądać w Pałacu Rzeczpospolitej do maja 2026 r. W Audycjach Kulturalnych oprowadził nas po niej kurator wystawy, dr Łukasz Kozak. Wystawa otwarta z okazji stulecia odzyskania wywiezionych do Rosji Kazań świętokrzyskich. Zdjęcia dzięki uprzejmości Biblioteki Narodowej/ fot. Paweł Morawiec.   Artykuł Staropolszczyzna wiecznie żywa – nowa wystawa w Bibliotece Narodowej pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

    34 min

  8. 17.12.2025

    Luksus i blichtr – hotelowa architektura lat 70.

    https://audycjekulturalne.pl/wp-content/uploads/2025/12/Audycje-Kulturalne-Hotel-Twoich-Snow.mp3 Miały symbolizować wzrost gospodarczy Polski Ludowej a także pełnić funkcje propagandowe. Wystawa „Hotel Twoich Snów. Architektura hotelowa wielkomiejskiej Polski doby Edwarda Gierka” analizuje ten fenomen, udostępniając zwiedzającym zdjęcia, plany a także pamiątki z wielu nieistniejących już obiektów. W latach 70. XX wieku, władze z Edwardem Gierkiem na czele, zapowiadały budowę „drugiej Polski”, której wizerunek kreować miały przede wszystkim nowoczesne wieżowce w stylu zachodnim. Imponować miała ich skala, forma, usytuowanie czy nazewnictwo, nawet jeśli wśród mieszkańców miast, budziły mieszane uczucia. „Hotele z importu” przyciągały nie tylko sławy, ale także ludzi półświatka. Hotele miały także zarabiać dewizy, a żeby tak się stało, przy ich powstawaniu współpracowali projektanci i przedsiębiorcy, polscy i zagraniczni. Nowe budynki wpisywały się w nurt późnego, powojennego modernizmu, a niekiedy też brutalizmu. Wnętrza tworzone były z dużą pieczołowitością, angażowano artystów i projektantów: projekty strojów dla personelu wyszły z atelier Grażyny Hase, słynne logo hotelu Victoria jest dziełem Romana Duszka. Z Kacprem Kępińskim z Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki rozmawialiśmy w Audycjach Kulturalnych o Hotelu Forum w Krakowie. Nagrania można wysłuchać tutaj. Kres rozwojowi omawianej na wystawie architektury hotelowej, przyniósł stan wojenny, który drastycznie ograniczył napływ gości z zagranicy oraz finansowa zapaść państwa, którego nie było już stać na tak spektakularne inwestycje. Wystawę „Hotel Twoich Snów. Architektura hotelowa wielkomiejskiej Polski doby Edwarda Gierka” Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki można oglądać w Bibliotece Uniwersyteckiej w Warszawie do 30 listopada 2025 r. Kuratorem wystawy jest Artur Tanikowski z Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki, który opowiedział o niej w Audycjach Kulturalnych. Zdjęcia dzięki uprzejmości Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki. Artykuł Luksus i blichtr – hotelowa architektura lat 70. pochodzi z serwisu Audycje Kulturalne.

    23 min
Wyświetl wszystko (100)

Oceny i recenzje

5
z 5
Oceny: 14

O programie

Audycje Kulturalne - podcast Narodowego Centrum Kultury

Informacje

  • Twórca
    Audycje Kulturalne
  • Lata aktywności
    2018 - 2026
  • Odcinki
    100
  • Klasyfikacja
    Dla wszystkich
  • Witryna programu
    Audycje Kulturalne

Możesz również polubić