10 episodes

Cotygodniowe nauczanie z nabożeństw Wspólnoty Chrześcijańskiej Swojczyce
(KWCH, I zbór we Wrocławiu)

Wspólnota Chrześcijańska Swojczyce Wspólnota Chrześcijańska Swojczyce

    • Religion & Spirituality
    • 5.0 • 4 Ratings

Cotygodniowe nauczanie z nabożeństw Wspólnoty Chrześcijańskiej Swojczyce
(KWCH, I zbór we Wrocławiu)

    Religia vs relacja (Karol Tatera)

    Religia vs relacja (Karol Tatera)

    Jan 3,1-7

    (1) Był wśród faryzeuszów człowiek o imieniu Nikodem, radny żydowski.
    (2) Przyszedł on do Jezusa w nocy i powiedział: Mistrzu! Wiemy, że przychodzisz od Boga jako nauczyciel; nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków jak Ty, gdyby nie było z nim Boga.
    (3) Jezus odpowiedział: Ręczę i zapewniam, kto się nie narodzi na nowo, nie może zobaczyć Królestwa Bożego.
    (4) Nikodem na to: Jak może urodzić się człowiek, gdy jest stary? Nie wejdzie przecież ponownie do łona swej matki, aby znów wydała go na świat.
    (5) Jezus odpowiedział: Ręczę i zapewniam, że kto się nie narodzi z wody i Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego.
    (6) Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem.
    (7) Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.

    Jan 3,16

    (16) Bóg bowiem tak bardzo ukochał świat, że dał swego Jedynego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

    Jan 4,1-14

    (1) Następnie, gdy Jezus dowiedział się, że faryzeusze usłyszeli, iż zyskuje On więcej uczniów i chrzci więcej niż Jan —
    (2) chociaż sam Jezus nie chrzcił, tylko Jego uczniowie —
    (3) opuścił Judeę i powrócił do Galilei.
    (4) W drodze do Galilei Jezus musiał przejść przez Samarię.
    (5) Po drodze mijał samarytańskie miasteczko o nazwie Sychar, położone obok pola, które Jakub przekazał swemu synowi Józefowi.
    (6) Znajdowała się tam studnia Jakuba. Jezus więc, zmęczony podróżą, usiadł przy tej studni. Było samo południe.
    (7) I wtedy z Samarii przyszła pewna kobieta. Chciała zaczerpnąć wody. Jezus poprosił: Daj mi pić.
    (8) Bo właśnie Jego uczniowie udali się do miasteczka na zakupy.
    (9) Co się stało? — zapytała kobieta. — Ty, Żyd, prosisz mnie, Samarytankę, o wodę? (Żydzi bowiem nie utrzymują kontaktów z Samarytanami).
    (10) Jezus odpowiedział: Gdybyś znała dar Boga i wiedziała, kim jest Ten, który cię prosi: Daj mi pić, sama prosiłabyś Go, a On dałby ci wody żywej.
    (11) Panie — zauważyła kobieta — nie masz nawet czerpaka, a studnia jest głęboka. Skąd więc masz tę żywą wodę?
    (12) Czyżbyś Ty był większy od naszego ojca Jakuba, który nam dał tę studnię, sam z niej pił, jego synowie i jego stada?
    (13) Jezus odpowiedział: Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie odczuwał pragnienie.
    (14) Lecz ten, kto się napije mojej wody, nie zazna pragnienia na wieki. Woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody tryskającej życiem wiecznym.

    Jan 4,27-29

    (27) Wtedy przyszli Jego uczniowie i byli zaskoczeni, że rozmawia z kobietą. Żaden jednak nie powiedział: O co pytasz? ani: Dlaczego z nią rozmawiasz?
    (28) Kobieta natomiast zostawiła swój dzban, pobiegła do miasta i zaczęła rozpowiadać:
    (29) Chodźcie, zobaczcie człowieka, który mi powiedział o wszystkim, co zrobiłam. Czy to nie jest Chrystus?

    Kazanie z dnia 7 sierpnia 2022

    • 31 min
    Prawdziwa satysfakcja (Karol Tatera)

    Prawdziwa satysfakcja (Karol Tatera)

    Jan 1,1-5

    (1) Na początku było Słowo; Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo.
    (2) Ono było na początku u Boga.
    (3) Wszystko dzięki Niemu się stało i bez Niego nie stało się nic, co istnieje.
    (4) W Nim było życie, a życie było światłem ludzi.
    (5) Światło zaś świeci w ciemności i ciemność nim nie zawładnęła.


    Jan 1,12-14

    (12) Lecz tym wszystkim, którzy Go przyjęli, dał prawo stania się dziećmi Boga - tym, którzy wierzą w Jego imię,
    (13) którzy zostali zrodzeni nie z krwi ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, lecz z Boga.
    (14) A Słowo stało się ciałem; pełne łaski i prawdy zamieszkało wśród nas - i zobaczyliśmy Jego chwałę, chwałę jako Jednorodzonego [pochodzącego] od Ojca.

    Kazanie z dnia 24 lipca 2022

    • 27 min
    I jak tu się cieszyć? (seria "Radość", Artur Matczak)

    I jak tu się cieszyć? (seria "Radość", Artur Matczak)

    Flp 4,2-9

    (2) Zachęcam Ewodię i zachęcam Syntyche, aby były jednomyślne w Panu.
    (3) Tak, proszę i ciebie, wierny towarzyszu, pomagaj im. One dla dobrej nowiny zmagały się wraz ze mną, Klemensem i innymi moimi współpracownikami, których imiona są w Zwoju życia.
    (4) Radujcie się w Panu zawsze! Powtarzam: Radujcie się!
    (5) Bądźcie znani wszystkim ze swojej rzetelności — Pan jest blisko!
    (6) Przestańcie martwić się o cokolwiek. Raczej w każdej sprawie, gdy się modlicie i prosicie, z wdzięcznością przedstawiajcie swoje potrzeby Bogu.
    (7) A pokój Boży, którego nie ogarnie żaden umysł, będzie w Chrystusie Jezusie strzegł waszych serc oraz myśli.
    (8) W końcu, bracia, rozmyślajcie o tym, co prawdziwe, szlachetne, sprawiedliwe, czyste, miłe, godne polecenia, może uchodzić za wzór i zasługuje na uznanie.
    (9) Wprowadzajcie w życie to, czego nauczyliście się, co przejęliście, o czym usłyszeliście i co widzieliście u mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.

    Kazanie z dnia 26 czerwca 2022

    • 29 min
    Żyć przyszłością (seria "Radość", Zygmunt Karel)

    Żyć przyszłością (seria "Radość", Zygmunt Karel)

    Flp 3,17-21

    (17) Bracia, bądźcie moimi naśladowcami — wszyscy, razem wzięci. Bierzcie przykład z osób postępujących według wzoru, który widzicie w nas.
    (18) Zachowanie wielu przywodzi bowiem na myśl wrogów krzyża Chrystusa. Często wam o nich wspominałem. Teraz też mówię ze łzami.
    (19) Ich końcem — zguba, ich bogiem — brzuch, a ich chwałą własne pohańbienie, gdyż zawładnęło nimi to, co ziemskie.
    (20) Tymczasem nasza ojczyzna jest w niebie. Stamtąd oczekujemy Zbawcy, Pana Jezusa Chrystusa.
    (21) On przekształci nasze upadłe ciała, nada im postać taką, jaką ma Jego ciało w chwale. Uczyni to tą mocą, którą również wszystko inne może sobie poddać.

    Kazanie z dnia 19 czerwca 2022

    • 41 min
    Radość wbrew okolicznościom (seria "Radość", Mirek Marczak)

    Radość wbrew okolicznościom (seria "Radość", Mirek Marczak)

    Flp 3,1-16

    (1) W końcu, moi bracia, radujcie się w Panu! Powtarzanie tego samego mnie nie nuży, was zaś — zabezpiecza.
    (2) Uważajcie na ludzi pozbawionych skrupułów, uważajcie na złych pracowników, uważajcie na fanatyków obrzezania.
    (3) To my bowiem należymy do obrzezanych, my, którzy czcimy Boga w duchu, szczycimy się Chrystusem Jezusem i nie liczymy na korzyści związane z pochodzeniem lub osiągnięciami.
    (4) A przecież ja na pewno mógłbym na nie liczyć. Jeśli ktoś sądzi, że może to czynić, to tym bardziej ja:
    (5) obrzezany ósmego dnia, z rodu Izraela, z plemienia Beniamina, Hebrajczyk od pokoleń. W stosunku do Prawa: faryzeusz;
    (6) w kwestii gorliwości: prześladowca Kościoła; co do sprawiedliwości — jeśli mierzyć ją normą Prawa — człowiek bez zarzutu.
    (7) A jednak cokolwiek mogło mi nieść jakąś korzyść, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę.
    (8) Więcej, w świetle doniosłości poznania Jezusa Chrystusa, mojego Pana, nic się dla mnie nie liczy. Dla Niego straciłem wszystko i wszystko uznaję za gnój, żeby tylko zyskać Chrystusa
    (9) i odnaleźć się w Nim, nie dzięki mojej sprawiedliwości mierzonej normą Prawa, lecz tej, która pochodzi z zawierzenia Chrystusowi i ma swoje źródło w Bogu — dzięki sprawiedliwości opartej na wierze.
    (10) Chcę Go bowiem poznać, doświadczyć mocy Jego zmartwychwstania i mieć udział w Jego cierpieniach, stając się podobnym do Niego w Jego śmierci,
    (11) aby tak czy inaczej dostąpić zmartwychwstania.
    (12) Nie mówię, że już do tego doszedłem albo że już stałem się doskonały. Dążę do tego, by to uchwycić, ponieważ zostałem uchwycony przez Chrystusa Jezusa.
    (13) Bracia, nie uważam się za kogoś, kto już uchwycił. Czynię jedno: Zapominam o tym, co za mną, i uparcie sięgam po to, co przede mną;
    (14) zdążam do celu, do nagrody, która łączy się z pochodzącym z góry Bożym powołaniem w Chrystusie Jezusie.
    (15) Ilu nas zatem jest doskonałych, wszyscy tak myślmy. A jeśli o czymś inaczej myślicie, i to wam Bóg objawi.
    (16) Nadal jednak trwajmy w tym, co już osiągnęliśmy.

    Kazanie z dnia 12 czerwca 2022

    • 38 min
    Radość w służbie (seria "Radość", Zygmunt Karel)

    Radość w służbie (seria "Radość", Zygmunt Karel)

    Flp 2,1-30

    (1) Jeśli więc w Chrystusie jest jakaś zachęta, jakaś pociecha miłości, jakaś wspólnota Ducha, jakaś serdeczność i miłosierdzie,
    (2) pomnóżcie moją radość i bądźcie jednomyślni, związani tą samą miłością, skupieni na wspólnym celu, złączeni jednym zdaniem.
    (3) Myślcie nie o tym, jak się wybić kosztem innych lub zaspokoić własną próżność, ale raczej w pokorze uważajcie jedni drugich za ważniejszych od siebie.
    (4) Niech każdy dba nie tylko o to, co jego, lecz i o to, co cudze.
    (5) Bądźcie względem siebie tacy jak Chrystus Jezus.
    (6) On, choć istniał w tej postaci, co Bóg, nie dbał wyłącznie o to, aby być Mu równym.
    (7) Przeciwnie, wyrzekł się siebie, przyjął rolę sługi i był jak inni ludzie. A gdy już stał się człowiekiem,
    (8) uniżył się tak dalece, że był posłuszny nawet w obliczu śmierci, i to śmierci na krzyżu.
    (9) Dlatego Bóg szczególnie Go wywyższył i obdarzył imieniem znaczącym więcej niż wszelkie inne,
    (10) aby na imię Jezus zgięło się każde kolano w niebie, na ziemi, pod ziemią,
    (11) i aby każdy język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem — na chwałę Boga Ojca.
    (12) Dlatego, moi ukochani, jako zawsze posłuszni — nie tylko, gdy jestem z wami, lecz tym bardziej, gdy mnie nie ma — czyńcie użytek ze swego zbawienia, w poczuciu czci i odpowiedzialności wobec Pana.
    (13) Bóg to bowiem jest sprawcą waszych pragnień i działań płynących z dobrej woli.
    (14) Czyńcie wszystko bez narzekania i powątpiewania,
    (15) tak byście jako dzieci Boga byli bez zarzutu, nienaganni i szczerzy pośród tego zepsutego, wynaturzonego pokolenia. Na jego tle świecicie jak gwiazdy na niebie.
    (16) Trzymajcie się przy tym Słowa życia, abym mógł się czymś szczycić w dniu przyjścia Chrystusa, żebym miał dowód, że nie na próżno biegałem i nie na darmo się trudziłem.
    (17) A jeśli nawet mam być złożony w ofierze i przez to wzmocnić waszą wiarę, cieszę się i podzielam radość was wszystkich.
    (18) Podobnie wy się cieszcie i dzielcie radość ze mną.
    (19) A mam nadzieję w Panu Jezusie, że wkrótce poślę do was Tymoteusza. Chciałbym, by mi przyniósł od was jakieś pocieszające wieści.
    (20) Nie mam nikogo, kto by myślał podobnie jak on, kto by tak rzetelnie mógł się wami zająć.
    (21) Wszyscy inni krzątają się wokół własnych spraw, nie spraw Chrystusa Jezusa.
    (22) Znacie jego historię, że niczym dziecko ojcu służył on razem ze mną przy głoszeniu dobrej nowiny.
    (23) Właśnie jego mam nadzieję posłać, gdy się dowiem, jakie będą moje dalsze losy.
    (24) Jestem zaś przekonany w Panu, że sam także wkrótce do was przybędę.
    (25) Uznałem ponadto, że będzie lepiej, jeśli poślę do was Epafrodytosa. To wasz wysłannik, a dla mnie brat, współpracownik i współbojownik. W waszym imieniu zadbał on o moje potrzeby.
    (26) Tęsknił za wami. Martwił się też tym, że dotarła do was wiadomość o jego chorobie.
    (27) A rzeczywiście zachorował. Omal nie umarł. Bóg jednak zmiłował się nad nim, a także nade mną, abym nie miał jednego zmartwienia za drugim.
    (28) Czym prędzej więc go posyłam. Niech was ucieszy jego widok, a mnie niech ubędzie nieco smutku.
    (29) Przyjmijcie go zatem w Panu z wielką radością. Szanujcie takich ludzi, jak on.
    (30) Bo zajęty dziełem Chrystusa bliski był śmierci. Naraził swe życie, aby usłużyć mi wtedy, gdy wy nie mogliście.

    Kazanie z dnia 5 czerwca 2022

    • 41 min

Customer Reviews

5.0 out of 5
4 Ratings

4 Ratings

Top Podcasts In Religion & Spirituality

Michał Kuźniar
Langusta na palmie
Iga Chmielewska
Langusta na palmie
Sasana.pl
Dawid Kołodziejczyk OP