Eurovisite

Songfestival.be

Songfestival.be gaat op Eurovisite bij artiesten die voor België naar het Eurovisiesongfestival zijn gegaan. Ze vragen de artiesten naar hun ervaringen voor, tijdens en na hun deelname en ontdekken tal van leuke weetjes!

  1. 17/04/2020

    Tom Dice

    Na de flop van Ishtar werd, na veel kritiek, voorronde Eurosong afgevoerd. VRT ging de touwtjes volledig in eigen handen nemen. Er moest en zou gescoord worden. Met een intern gekozen artiest en lied. Het selectieteam nam destijds contact op met Maurice Engelen. Hij was de coach van Tom geweest in X-Factor (waar hij tweede werd, nvdr.) en had de jonge singer-songwriter onder zijn vleugels genomen. 'Toen de VRT ons contacteerde, wist ik meteen dat het voor het Songfestival zou zijn', blikt Tom Dice terug in Eurovisite. 'Ik vond die gedachte meteen dé max.'  Aan de Reyerslaan deden ze er alles aan om de gesprekken met de potentiële kandidaten strikt geheim te houden. Want er waren ook grote, gevestigde waarden in de running. 'Voor mijn eerste gesprek werd ik stiekem langs een zijingang naar binnen gebracht. Bij het derde gesprek hebben we een contract getekend.' Nadien heeft Dice anderhalve maand moeten zwijgen tegen zijn omgeving. 'De dag van de persconferentie, moesten we in een geblindeerde Porsche via de ingang van de RTBF de VRT binnen rijden. Zodat niemand wist wie de kandidaat was.'  Na de bekendmaking van Tom als artiest, startte de zoektocht naar hét lied voor Oslo. 'Ik heb toen zelfs liedjes geschreven met Jan Leyers en Tom Helsen. Maar tijdens een van de laatste schrijfsessies heb ik Jeroen Swinnen en Ashley Hicklin leren kennen. Op twee uur was die demoversie van My and My Guitar klaar.' De afgewerkte versie werd uiteindelijk samen met twee andere liedjes voorgesteld aan de VRT. Tom weet nog: 'In de laatste meeting werd er gestemd en kwamen we op 3-3 uit. Toen ben ik opgestaan heb ik gezegd hoe ik het voor me zag: mijn gitaar en ik, in al zijn eenvoud. Zo wil ik het doen.'  Onze inzending voor het Songfestival kreeg in 2010 zijn eigen show. Daarin stelde Tom Dice zijn liedje voor. De zanger zegt zelf dat die show het enige in heel zijn Songfestivalavontuur is dat hij anders zou hebben aangepakt. 'Ik was héél zenuwachtig en er zaten vreemde passages in dat programma. Achteraf werd er dan ook vooral veel kritiek gegeven op de kleren die ik droeg. Over het nummer hoorde ik niet veel, terwijl wij het allemaal zo'n mooi lied vonden', weet Dice nog.  Tom en zijn team hadden zich goed voorbereid op het festival. Zodat de repetities gemakkelijk, als routine zelfs, verliepen. 'Er is nooit getwijfeld of ik wel op dat kleine zijpodium zou zingen. Wij hadden geluk dat het podium er dat jaar zo uitzag. Zo heb ik van alles kunnen genieten. Het was als hoe ik het gedroomd had. Nog het meeste stress had ik om te vliegen', lacht hij.  Dice was héél opgelucht dat zijn doel gehaald was: de finale halen. 'Al de rest was bonus. Want toen wist ik nog niet dat ik die eerste halve finale had gewonnen. Plots stond ik op de voorpagina van alle kranten. Vanaf dat moment hoopte ik op de top 5', zegt Tom. Niet zo gek, want België was op die zaterdagavond een van de favorieten. Al bleef Tom relax. 'Voor ik op moest, hebben mijn backings en ik zelfs nog naar Willy's en Marjetten gekeken', lacht hij.  Uiteindelijk werd ons land knap zesde. Het beste resultaat voor een inzending uit Vlaanderen. Tom zegt: 'Ik had niet gedacht dat Lena zou winnen. Want live was ze niet zo goed. Ik had eerder Turkije verwacht. Over die zesde plaats ben ik héél eventjes teleurgesteld geweest. Had Nederland me maar meer punten gegeven! Op de luchthaven is dat allemaal weggevallen. Er was overal volk! En nadien heb ik veel kansen gekregen dankzij mijn deelname.'

    Tom Dice
  2. 10/04/2020

    Stella Maessen

    Maessen was amper zestien jaar toen ze in het Nationaal Songfestival van Nederland terecht kwam. ‘Iedereen was toen bezig over wie ze goed vonden en wie niet, er werd veel gesproken over die voorronde’, weet Stella nog. ‘Uiteindelijk zijn wij toch maar mooi gewonnen met Waterman. Als eerste meidengroep van Nederland, en dan nog wel drie zussen bij elkaar!’ De zangeres is nog altijd heel trots dat ze Waterman heeft mogen zingen voor gastland Nederland. Stella: ‘Nochtans hebben we dat liedje gewoon aangeboden gekregen. Maar het is zo’n mooi en gevoelig nummer. Zelfs vandaag nog.’ Misschien daarom dat ze nogal teleurgesteld was toen bleek dat Hearts of Soul ‘maar’ zevende was geworden. ‘Wij kwamen nog maar pas om de hoek kijken als zangeresjes. Wij wisten nog van niks, ik was nog een kind. Ik heb in de coulissen staan huilen omdat ik niet gewonnen had. Als jong meisje kan je daar moeilijk mee om. Je vraagt je af of je het wel goed gedaan hebt’, zegt ze nu al lachend. ‘Al had ik toen helemaal niet door wat het Songfestival eigenlijk betekende.’ ‘Ik heb een heel leuke tijd gehad met Dream Express Voor die voorronde werden we opnieuw gevraagd. Ik wou dat meteen doen, als ik maar kon zingen in die tijd. Sold It for a Song was ons liedje dat als laatste is afgevallen in die finale. Ik vond dat zo’n geweldig goed nummer! We hebben daar zelfs een festival in Polen mee gewonnen’, zegt Stella. De groep vertrok als een van de grote favorieten naar het Songfestival. A million in one, two, three was namelijk een hit in België én daarbuiten. ‘Doe eens normaal’, zegt Stella nu over heel die heisa. Want de leden van Dream Express werden destijds als echte diva’s neergezet. De groepsleden kregen een VIP-behandeling, maar Maessen geeft eerlijk toe dat ze veel liever rustig op haar hotelkamer wou zitten. Toch voelde de zangeres niet veel druk om te scoren. Daar was ze helemaal niet mee bezig. In 1977 dus geen tranen backstage. ‘Je doet je best, alles zag er perfect uit. Een goed optreden geven, dat is voor mij het belangrijkste. Als je wint; dan is het zo. Win je niet; dan is het ook goed.’ Na het Songfestival heeft Dream Express nog veel opgetreden in o.a. Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. In 1981 nam Stella deel aan de voorronde van Nederlandstalig België met Veel te veel. ‘En het werd me ook echt te veel’, pikt Stella in. ‘Op de dag van de finale had ik een zware keelontsteking. Na mijn optreden ben ik meteen naar huis gegaan. Ik heb niet gewacht op de resultaten.’ Ze nam toen deel op vraag van Jo met de Banjo, de schrijver van het lied. Over hoe die deelname aan de Waalse preselectie tot stand gekomen is, zegt Maessen: ‘Ik ging een liedje opnemen in het Engels, Do You Like my Music. Ik vond dat een kei leuk nummer en dacht meteen aan het Songfestival. We hebben dan iemand gevonden die voor een Franse tekst kon zorgen.’ Maar … Stella sprak helemaal geen Frans. ‘Ik heb heel veel geoefend op mijn uitspraak. In een apart kamertje las ik de tekst voortdurend en luisterde naar mezelf op cassette.’ In 1982 verliep de Franstalige preselectie op een speciale manier. Er werden promotiefilmpjes gemaakt van de finalisten en die clips werden uitgezonden op televisie. Daarna kozen de Belgen hun winnaar. ‘Ik zat thuis te kijken naar de clipjes die voor bij kwamen. En na de stemming kreeg ik telefoon dat ik naar het Songfestival mocht!’ Stella moet er nog steeds om lachen.

    Stella Maessen

About

Songfestival.be gaat op Eurovisite bij artiesten die voor België naar het Eurovisiesongfestival zijn gegaan. Ze vragen de artiesten naar hun ervaringen voor, tijdens en na hun deelname en ontdekken tal van leuke weetjes!

You Might Also Like