12 episodes

Jasper en Jonathan van Songfestival.be gaan op Eurovisite bij artiesten die kort of lang geleden voor België naar het Eurovisiesongfestival zijn gegaan. Ze vragen de artiesten naar hun ervaringen voor, tijdens en na hun deelname en ontdekken tal van leuke weetjes!

Eurovisite Songfestival.be

    • Music History

Jasper en Jonathan van Songfestival.be gaan op Eurovisite bij artiesten die kort of lang geleden voor België naar het Eurovisiesongfestival zijn gegaan. Ze vragen de artiesten naar hun ervaringen voor, tijdens en na hun deelname en ontdekken tal van leuke weetjes!

    Eurovisite bonusaflevering - Wat je niet hoorde

    Eurovisite bonusaflevering - Wat je niet hoorde

    In Eurovisite, de eerste podcast van Songfestival.be, openden elf ex-Songfestivalkandidaten die voor België zongen op het Songfestival hun hart. Van Jacques Raymond (1963) over Xandee (2004) en van Emly Starr (1981) tot Tom Dice (2010). Nu de (voorlopig?) laatste aflevering online staat, blikken redacteurs Jasper Van Biesen en Jonathan Hendrickx elk vanuit hun kot terug op de podcast. Zo kom je te weten wat je niet gehoord hebt.

    In deze bonusaflevering praat mederedacteur Philip Houtermans via de digitale weg met Jasper en Jonathan. Dankzij de vragen van Philip kom je te weten op wier trouwfeest Jasper en Jonathan uitgenodigd zijn, wie spook reed naar Nicole en Hugo en wat er aan de hand was met de deurbel van Michel Vangheluwe. De grootste blooper werd opgenomen tijdens het interview met Emly Starr. Je hoort hem helemaal op het einde van deze podcast.

    Je krijgt ook antwoorden op deze vragen: hoe en waar is het idee rond Eurovisite ontstaan, waarom was het ene gesprek al emotioneler dan het andere en wat met de rol van onze openbare omroep. Als je luistert, kom je al te weten of er plannen zijn om een tweede seizoen te maken. Wie weet is er zelfs al een populaire naam gestrikt ... of niet!

    • 59 min
    Eurovisite aflevering 11 - Tom Dice

    Eurovisite aflevering 11 - Tom Dice

    Na de flop van Ishtar werd, na veel kritiek, voorronde Eurosong afgevoerd. VRT ging de touwtjes volledig in eigen handen nemen. Er moest en zou gescoord worden. Met een intern gekozen artiest en lied. Het selectieteam nam destijds contact op met Maurice Engelen. Hij was de coach van Tom geweest in X-Factor (waar hij tweede werd, nvdr.) en had de jonge singer-songwriter onder zijn vleugels genomen. 'Toen de VRT ons contacteerde, wist ik meteen dat het voor het Songfestival zou zijn', blikt Tom Dice terug in Eurovisite. 'Ik vond die gedachte meteen dé max.'  Aan de Reyerslaan deden ze er alles aan om de gesprekken met de potentiële kandidaten strikt geheim te houden. Want er waren ook grote, gevestigde waarden in de running. 'Voor mijn eerste gesprek werd ik stiekem langs een zijingang naar binnen gebracht. Bij het derde gesprek hebben we een contract getekend.' Nadien heeft Dice anderhalve maand moeten zwijgen tegen zijn omgeving. 'De dag van de persconferentie, moesten we in een geblindeerde Porsche via de ingang van de RTBF de VRT binnen rijden. Zodat niemand wist wie de kandidaat was.'  Na de bekendmaking van Tom als artiest, startte de zoektocht naar hét lied voor Oslo. 'Ik heb toen zelfs liedjes geschreven met Jan Leyers en Tom Helsen. Maar tijdens een van de laatste schrijfsessies heb ik Jeroen Swinnen en Ashley Hicklin leren kennen. Op twee uur was die demoversie van My and My Guitar klaar.' De afgewerkte versie werd uiteindelijk samen met twee andere liedjes voorgesteld aan de VRT. Tom weet nog: 'In de laatste meeting werd er gestemd en kwamen we op 3-3 uit. Toen ben ik opgestaan heb ik gezegd hoe ik het voor me zag: mijn gitaar en ik, in al zijn eenvoud. Zo wil ik het doen.'  Onze inzending voor het Songfestival kreeg in 2010 zijn eigen show. Daarin stelde Tom Dice zijn liedje voor. De zanger zegt zelf dat die show het enige in heel zijn Songfestivalavontuur is dat hij anders zou hebben aangepakt. 'Ik was héél zenuwachtig en er zaten vreemde passages in dat programma. Achteraf werd er dan ook vooral veel kritiek gegeven op de kleren die ik droeg. Over het nummer hoorde ik niet veel, terwijl wij het allemaal zo'n mooi lied vonden', weet Dice nog.  Tom en zijn team hadden zich goed voorbereid op het festival. Zodat de repetities gemakkelijk, als routine zelfs, verliepen. 'Er is nooit getwijfeld of ik wel op dat kleine zijpodium zou zingen. Wij hadden geluk dat het podium er dat jaar zo uitzag. Zo heb ik van alles kunnen genieten. Het was als hoe ik het gedroomd had. Nog het meeste stress had ik om te vliegen', lacht hij.  Dice was héél opgelucht dat zijn doel gehaald was: de finale halen. 'Al de rest was bonus. Want toen wist ik nog niet dat ik die eerste halve finale had gewonnen. Plots stond ik op de voorpagina van alle kranten. Vanaf dat moment hoopte ik op de top 5', zegt Tom. Niet zo gek, want België was op die zaterdagavond een van de favorieten. Al bleef Tom relax. 'Voor ik op moest, hebben mijn backings en ik zelfs nog naar Willy's en Marjetten gekeken', lacht hij.  Uiteindelijk werd ons land knap zesde. Het beste resultaat voor een inzending uit Vlaanderen. Tom zegt: 'Ik had niet gedacht dat Lena zou winnen. Want live was ze niet zo goed. Ik had eerder Turkije verwacht. Over die zesde plaats ben ik héél eventjes teleurgesteld geweest. Had Nederland me maar meer punten gegeven! Op de luchthaven is dat allemaal weggevallen. Er was overal volk! En nadien heb ik veel kansen gekregen dankzij mijn deelname.'

    • 1 hr 4 min
    Eurovisite aflevering 10 - Stella Maessen

    Eurovisite aflevering 10 - Stella Maessen

    Maessen was amper zestien jaar toen ze in het Nationaal Songfestival van Nederland terecht kwam. ‘Iedereen was toen bezig over wie ze goed vonden en wie niet, er werd veel gesproken over die voorronde’, weet Stella nog. ‘Uiteindelijk zijn wij toch maar mooi gewonnen met Waterman. Als eerste meidengroep van Nederland, en dan nog wel drie zussen bij elkaar!’

    De zangeres is nog altijd heel trots dat ze Waterman heeft mogen zingen voor gastland Nederland. Stella: ‘Nochtans hebben we dat liedje gewoon aangeboden gekregen. Maar het is zo’n mooi en gevoelig nummer. Zelfs vandaag nog.’

    Misschien daarom dat ze nogal teleurgesteld was toen bleek dat Hearts of Soul ‘maar’ zevende was geworden. ‘Wij kwamen nog maar pas om de hoek kijken als zangeresjes. Wij wisten nog van niks, ik was nog een kind. Ik heb in de coulissen staan huilen omdat ik niet gewonnen had. Als jong meisje kan je daar moeilijk mee om. Je vraagt je af of je het wel goed gedaan hebt’, zegt ze nu al lachend. ‘Al had ik toen helemaal niet door wat het Songfestival eigenlijk betekende.’

    ‘Ik heb een heel leuke tijd gehad met Dream Express Voor die voorronde werden we opnieuw gevraagd. Ik wou dat meteen doen, als ik maar kon zingen in die tijd. Sold It for a Song was ons liedje dat als laatste is afgevallen in die finale. Ik vond dat zo’n geweldig goed nummer! We hebben daar zelfs een festival in Polen mee gewonnen’, zegt Stella.

    De groep vertrok als een van de grote favorieten naar het Songfestival. A million in one, two, three was namelijk een hit in België én daarbuiten. ‘Doe eens normaal’, zegt Stella nu over heel die heisa. Want de leden van Dream Express werden destijds als echte diva’s neergezet. De groepsleden kregen een VIP-behandeling, maar Maessen geeft eerlijk toe dat ze veel liever rustig op haar hotelkamer wou zitten.

    Toch voelde de zangeres niet veel druk om te scoren. Daar was ze helemaal niet mee bezig. In 1977 dus geen tranen backstage. ‘Je doet je best, alles zag er perfect uit. Een goed optreden geven, dat is voor mij het belangrijkste. Als je wint; dan is het zo. Win je niet; dan is het ook goed.’ Na het Songfestival heeft Dream Express nog veel opgetreden in o.a. Duitsland en het Verenigd Koninkrijk.

    In 1981 nam Stella deel aan de voorronde van Nederlandstalig België met Veel te veel. ‘En het werd me ook echt te veel’, pikt Stella in. ‘Op de dag van de finale had ik een zware keelontsteking. Na mijn optreden ben ik meteen naar huis gegaan. Ik heb niet gewacht op de resultaten.’ Ze nam toen deel op vraag van Jo met de Banjo, de schrijver van het lied.

    Over hoe die deelname aan de Waalse preselectie tot stand gekomen is, zegt Maessen: ‘Ik ging een liedje opnemen in het Engels, Do You Like my Music. Ik vond dat een kei leuk nummer en dacht meteen aan het Songfestival. We hebben dan iemand gevonden die voor een Franse tekst kon zorgen.’ Maar … Stella sprak helemaal geen Frans. ‘Ik heb heel veel geoefend op mijn uitspraak. In een apart kamertje las ik de tekst voortdurend en luisterde naar mezelf op cassette.’

    In 1982 verliep de Franstalige preselectie op een speciale manier. Er werden promotiefilmpjes gemaakt van de finalisten en die clips werden uitgezonden op televisie. Daarna kozen de Belgen hun winnaar. ‘Ik zat thuis te kijken naar de clipjes die voor bij kwamen. En na de stemming kreeg ik telefoon dat ik naar het Songfestival mocht!’ Stella moet er nog steeds om lachen.

    • 55 min
    Eurovisite aflevering 9 - Linda Lepomme

    Eurovisite aflevering 9 - Linda Lepomme

    De BRT had aanvankelijk operazangeres Mireille Capelle gestrikt om voor ons land te zingen. Zij had haar zinnen gezet op een nummer geschreven door Hugo Claus, maar dat zag de BRT niet zitten. Capelle trok zich terug, en te elfder ure vond de omroep Linda Lepomme, die bereid was een liedje te zingen van twee BRT-huiscomponisten (Pieter Verlinden en Bert Vivier). Pas op 1 april werd Laat me nu gaan voorgesteld aan het publiek. Linda weet nog: 'Ik kreeg op een maandagochtend een telefoontje om naar de BRT te komen. Waarvoor wist ik niet. Ik had niks te doen, dus ik ging langs. En daar, bij een kopje koffie, kreeg ik de vraag of ik naar het Songfestival wou. Pieter Verlinden herinnerde zich mijn stem nog en kwam bij mij uit.'

    De artieste vond de vraag een eer en had zin in het avontuur. Ze hapte toe. 'Al had ik uiteraard een héél korte voorbereidingstijd. Ik deed het ene interview na het andere', weet Linda nog. Wat ze ook nog weet zijn de reacties in de Belgische muziekwereld. Haar theatercollega's vonden haar deelname 'onnozel' en konden Linda's beslissing maar weinig appreciëren, terwijl populaire zangers haar scheef bekeken.

    Er moet destijds nog snel een videoclip opgenomen worden. Linda zingt in een donkere zaal en in een al even zwart kleedje haar nummer. 'Verschrikkelijk', blikt ze terug.

    'BRT heeft het heel low budget gehouden, er werd zelfs geen dirigent met me meegestuurd', zegt Linda Lepomme in Eurovisite over haar tijd in Zweden. En haar jurk? 'Die kreeg ik gesponsord', aldus Linda. 'Ooit heb ik ze laten veilen voor het goede doel. Maar ik had gezegd dat ik ze wel zou kopen als ze niet genoeg had opgebracht ... Ze hangt terug in mijn kast', lacht Lepomme hartelijk.

    Ondanks een mooi optreden - 'Ik ben nog nooit zo zenuwachtig geweest' -, eindigde België onderaan het scorebord. Linda: 'Ik heb de tweede beste plaats gehaald. Want over de rode lantaarn praten ze ook.' Ze weet nog dat ze enkel van Turkije punten kreeg. Volgens haar moeder kreeg Linda die van een verliefde tapijtenverkoper in Istanboel. Maar ze liet er toen geen tranen voor. 'Terwijl de Spaanse zangeres (Paloma San Basilio, nvdr.) zich vol drama op de grond gooide omdat zij niet gewonnen had, ben ik als eerste de Bobbysocks gaan feliciteren. Want Noorwegen had net als België nog nooit gewonnen. Dus ik zei dat het volgend jaar onze beurt zou zijn. En ik had nog gelijk ook!', lacht ze.

    Over heel dat avontuur zegt Linda Lepomme nu: 'Die deelname is niet de focus van mijn carrière geweest. Want ik heb nadien zoveel andere dingen gedaan in het theater en de musicalwereld. Het Songfestival is eerder een fijne fait divers voor mij.'

    Tegenwoordig zie je Linda Lepomme niet meer op de Vlaamse tv. Niet vreemd, want ze werkt al lang in Nederland. 'Ik ben artistiek leider van de musicaltheateropleiding van de Fontys Hogeschool voor de Kunsten in Tilburg. Oudere mensen spreken mij nog wel eens aan, omdat ze me herkennen.'

    • 57 min
    Eurovisite aflevering 8 - Xandee

    Eurovisite aflevering 8 - Xandee

    Wist je dat artiestennaam Xandee speciaal voor de preselectie werd gekozen? Sandy Boets, die verkouden is op het moment van onze opname, legt het uit: ‘Voor de grap zei ik; ‘ik ben toch die van Tienen?’ Wel, ‘ik zen die’ van Tienen is Xandee geworden’, lacht de zangeres die nu in Sint-Truiden woont.  Sergio, in 2002 zelf voor België op het Songfestival en in 2004 de manager van Xandee, kwam met het idee om haar te lanceren via Eurosong 2004. ‘Ik deed mee om te winnen. 1 Life is dan ook het eerste nummer geweest dat ik mee mocht afwerken. Zo werd het mijn liedje. Want die demoversie klinkt helemaal anders.’  Xandee geeft toe dat ze heel zenuwachtig was om destijds voor die vakjury te verschijnen. ‘Ik had niet door dat ik topfavoriet was. Want ik legde veel druk op mezelf. Ik wou het goed doen en winnen.’ En Xandee niet alleen. ‘Je voelde dat het om een wedstrijd ging, iedereen was op zichzelf aangewezen. Er was geen contact tussen de verschillende kandidaten.’ Uiteindelijk versloeg ‘die van Tienen’ Natalia en Barbara Dex met gemak. ‘Vanaf dat moment werd ik geleefd, de verwachtingen lagen heel hoog.’  Xandee over Eurovisiesongfestival 2004 in Istanboel  ‘Ik ben blij dat ik nooit uitspraken gedaan heb over welke hoge positie we zouden halen’, zegt Xandee over haar favorietenrol. De Belgische delegatie had het heel druk in Turkije. Er waren overal feestjes, activiteiten en persuitstappen. ‘Ik was kapot’, zegt ze daarover. ‘Om vijf uur ’s ochtends stond mijn team al in mijn hotelkamer om me op te maken. In die feestjes had totaal geen zin, ik kwam om te zingen!’  Xandee: ‘Ik had eigenlijk niet veel inspraak. Ik moest er stáán en mooi wezen. Zelfs Sergio mocht op een bepaald moment niet meer in mijn buurt komen. Ik zag hem enkel in het hotel. VRT schermde me af. Daar zijn veel discussies over geweest, maar daar weet ik niks over.’  De zangeres heeft zich toch geamuseerd in Istanboel. Maar na de puntentelling, België kreeg amper punten, was de teleurstelling enorm groot. Mede omdat er problemen waren met het geluid. ‘Ik begrijp nog altijd niet dat de Turkse tv die geluidsproblemen niet heeft opgelost. Het heeft dan ook een half jaar geduurd eer ik naar de opnames heb gekeken. Er lag zoveel druk op mij. Nadien ben ik in een zwart gat gevallen. Die voorlaatste plaats verdienden we niet, als je ziet wat er allemaal voor ons geëindigd is’, zegt Xandee in Eurovisite.  1 Life werd 22e met zeven puntjes. Met veel kritiek tot gevolg. ‘Achteraf op mijn hotelkamer heb ik veel gehuild. Gelukkig heeft Sergio me afgeschermd voor de pers. Sommigen zeiden dat ik niet goed had gezongen; dat kwetste me. Uiteindelijk hadden de Belgen in Eurosong voor mij gekozen. Achteraf is het allemaal makkelijk gezegd. Dat heeft me pijn gedaan’, blikt Sandy terug. Spijt van haar deelname heeft ze allerminst, want ze heeft veel geleerd en na dat avontuur was ze niet meer zo onzeker. Na het Songfestival van 2004 heeft een Cypriotische producer haar trouwens gepolst om voor Cyprus deel te nemen aan de liedjeswedstrijd.  Hoe gaat het nu met Xandee?  De laatste tijd is de sympathieke dame vooral met haar wankele gezondheid in de media verschenen. Gelukkig gaat het nu beter met de vrouw achter Xandee. Ze wil stilaan weer meer optreden én goed nieuws: ze duikt binnenkort opnieuw de studio in. ‘Muziek is nog altijd alles voor mij’, zegt ze. ‘Mijn gezondheid komt natuurlijk op de eerste plaats. Als ik nog een nieuw nummer uitbreng, dan moet het er knal op zijn. Anders doe ik het niet. Hoe dat zal klinken? Daar zeg ik nog niks over!’

    • 1 hr
    Eurovisite aflevering 7 - Nicole & Hugo

    Eurovisite aflevering 7 - Nicole & Hugo

    Hugo kuste Nicole in 1970 en een jaar later doken ze al op in de preselectie voor het Songfestival. Hugo: 'Lies Huylebroeck had ons bezig gezien in de tv-show Sant in eigen land en wou ons in Canzonissima hebben. Niet om mee te doen voor de winst, maar letterlijk voor de show. Omdat Nicole en ik iets anders brachten dan alle anderen in die tijd. Wij dansten!'

    Maar het duo wou wél meedingen voor de eindoverwinning. In de voorronde brachten de twee artiesten verschillende liedjes, maar Goeiemorgen, morgen was hun geheim wapen. 'Iedereen dacht dat Ann Christy ging winnen, of Johnny White. Maar wij liepen er niet als opvulling bij, wij waren geduchte concurrentie. Een van ons drie ging winnen. In de finale moesten de juryleden bordjes omhoog houden met daarop de titel van hun voorkeursliedje.'

    De voorronde winnen, maar het festival zelf nooit halen. Het overkwam Nicole en Hugo. Nicole werd vlak voor vertrek ziek, geelzucht, en moest op doktersbevel thuisblijven. Het koppel weet nog heel goed hoe ze zich toen voelden. 'Eigenlijk gingen we daar in Dublin onze verloving vieren', beginnen ze. 'In Oostende hadden we de clip voor ons liedje opgenomen en daar is Nicole ziek geworden.' Nicole gaat verder: 'Ik wist dat er iets aan de hand was, maar ik wou hoe dan ook vertrekken. Met veel make-up probeerde ik alles te verdoezelen.'

    Na een second opinion kwam een andere dokter met het harde verdict. 'Als ze gaat, neem dan ineens haar kist mee. Want Nicole komt niet levend terug. Daar gaat je droom. Toen hebben we veel gehuild. Ook op de avond zelf.' Het duo wou graag Ann Christy met haar Dag vreemde man als vervangster sturen, maar dat was tegen de regels. Jacques Raymond, ook al te gast in Eurovisite en Lily Castel gingen in de plaats van het koppel. Inclusief danspasjes, een domme zet volgens Nicole en Hugo.

    Volgens het duo kwamen ze in die voorronde weer tegenover sterke deelnemers te staan. Zo hadden Rita Deneve en Ann Christy populaire liedjes. BRT nodigde Nicole en Hugo uit om deel te nemen. 'Baby, baby was ons favoriete liedje', zeggen ze in de podcast. 'Vreemd genoeg zie ik het hele proces rond Goeiemorgen, morgen nog héél goed voor mij, maar dat van Baby, baby niet meer', weet Hugo. De twee wonnen de preselectie uiteindelijk, maar dat zagen ze toen niet als evidentie.

    Nicole weet nog dat de repetities in Luxemburg heel vlot verliepen. Er waren geen problemen. 'Wij hadden heel weinig zenuwen, het was voor ons eerder een doodgewoon optreden', herinnert Hugo zich. Ook de zeer strenge beveiliging is het koppel bijgebleven. 'Maar we hebben ons geamuseerd hoor!'

    We moesten het in de podcast natuurlijk hebben over de befaamde paarse pakjes. Blijkt dat Nicole de kleuren gekozen heeft, want zij supporterde toen voor voetbalploeg RSC Anderlecht. België viel op, maar werd toch laatst. 'We moeten ons niet schamen voor dat optreden. Producer Joop van den Ende heeft ons daar opgemerkt en dankzij hem hebben we veel opgetreden in Nederland. En als we ons liedje brachten, hadden we een echte buis mee, die van Luxemburg', lachen ze.

    In 2004 doken Nicole en Hugo uit het niets opnieuw op in de Vlaamse voorronde. Productiehuis Studio 100 was de drijvende kracht achter die deelname. Gert Verhulst stelde het duo de vraag. Hugo vindt het nog steeds jammer dat ze nipt de finale gemist hebben. 'Wij hadden opnieuw naar het Songfestival gewild. En moesten we gegaan zijn, hadden we geen slecht figuur geslagen. Maar Radio Donna gaf ons veel te weinig punten.'

    Beluister nog meer in de podcast!

    • 56 min

Top Podcasts In Music History