Ayneye Ghazal

Zohreh Chavoushi

0.0 (0)
Religion & Spirituality
Updated Biweekly

در برنامه آینهٔ غزل به بررسی غزلهایی از دیوان شمس مولانا پرداخته میشود.

Jun 13

آینهٔ غزل قسمت نوزدهم

آینهٔ غزل قسمت نوزدهم غزل شماره ۱۲۰۴ دیوان شمس مولانا تاریخ اجرا: ۱۳ ژوئن ۲۰۲۶ مصادف با ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۲۰۴ ۱) عشق گزین عشق و دَرو کوکبه می‌ران و مترس ای دلِ تو آیتِ حق، مُصْحَفْ کژ خوان و مترس ۲) جانوری، لاجَرم از فُرقَت جان می‌لرزی ری بِهل و واو بِهل، شو همگی جان و مترس ۳) چون تو گمانی اَبدا، خایِفی از روزِ یقین عینِ گمان را تو به سِر عینِ یقین دان و مترس ۴) در دلِ کان نقدِ زری، غایبی از دیدنِ خود رقص کنان، شعله زنان، بَرجه از این کار و مترس ۵) دل ز تو بُرهان طَلَبد، سایهٔ برهان نه تویی؟ بر مَثَلِ سایه برو باز به برهان و مترس ۶) سایه که فانی کُنَدَش طلعتِ خورشیدِ بقا سایه مَخوانش تو دگر، عبرتِ ماکان و مترس

53 min
May 30

آینهٔ غزل قسمت هجدهم - بخش اول

آینهٔ غزل قسمت هجدهم - بخش اول غزل شماره ۲۹۴۸ دیوان شمس مولانا تاریخ اجرا: ۳۰ می ۲۰۲۶ مصادف با ۹ خرداد ۱۴۰۵ مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۹۴۸ ۱) ای کرده رو چو سرکه، چه گردد ار بخندی؟ وَالله ز سرکه رویی، تو هیچ بَرنَبَندی ۲) تلخی سِتان، شِکَر دِهْ، سیلی بِنوش و سَر دِهْ خندان بمیر چون گُل، گر زانکه ارجمندی ۳) چون مو شُدَ‌‌‌ست آن مَهْ، در خنده است و قَهْقَه چِتْ کَم شود که گَه گَه، از خویِ ماه رَندی ۴) بِشکُفته است شوره، تو غوره‌‌ای و غوره آخر تو جان نداری، تا چند مُسْتْمَندی؟ ۵) با کانِ غم نشینی، شادی چگونه بینی؟ از موش و موش خانه، کِی یافت کَس بلندی؟ ۶) بالایِ چرخِ نیلی، یابَند جبرئیلی وز خاکِ پایِ پاکان یابَند بی‌گَزَندی ۷) زان رنگِ روی و سیما، اسرارِ توست پیدا کَاندر کدام کویی؟ چه یار می‌پسندی؟ ۸) چون چشم می‌گشاید، در چشم می‌نماید گر زانکه ریشِ گاوی، ور شیرِ هوشمندی ۹) قارونْ مثال دَلْوی، در قَعْرِ چَهْ فرو شُد عیسی به بامِ گردون، بِنْمود خوش کَمَنْدی ۱۰) گَر دَلْو سَر بَرآرَد، جُز آبِ چَهْ ندارد پاره شود، بپوسَد، در ظلمت و نَژَندی ۱۱) ای لولیانِ لالا، با لا پَریده بالا وارسته زین هَیولا، فارغ ز چون و چندی

45 min
May 30

آینهٔ غزل قسمت هجدهم - بخش دوم

آینهٔ غزل قسمت هجدهم - بخش دوم غزل شماره ۲۹۴۸ دیوان شمس مولانا تاریخ اجرا: ۳۰ می ۲۰۲۶ مصادف با ۹ خرداد ۱۴۰۵ مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۹۴۸ ۱) ای کرده رو چو سرکه، چه گردد ار بخندی؟ وَالله ز سرکه رویی، تو هیچ بَرنَبَندی ۲) تلخی سِتان، شِکَر دِهْ، سیلی بِنوش و سَر دِهْ خندان بمیر چون گُل، گر زانکه ارجمندی ۳) چون مو شُدَ‌‌‌ست آن مَهْ، در خنده است و قَهْقَه چِتْ کَم شود که گَه گَه، از خویِ ماه رَندی ۴) بِشکُفته است شوره، تو غوره‌‌ای و غوره آخر تو جان نداری، تا چند مُسْتْمَندی؟ ۵) با کانِ غم نشینی، شادی چگونه بینی؟ از موش و موش خانه، کِی یافت کَس بلندی؟ ۶) بالایِ چرخِ نیلی، یابَند جبرئیلی وز خاکِ پایِ پاکان یابَند بی‌گَزَندی ۷) زان رنگِ روی و سیما، اسرارِ توست پیدا کَاندر کدام کویی؟ چه یار می‌پسندی؟ ۸) چون چشم می‌گشاید، در چشم می‌نماید گر زانکه ریشِ گاوی، ور شیرِ هوشمندی ۹) قارونْ مثال دَلْوی، در قَعْرِ چَهْ فرو شُد عیسی به بامِ گردون، بِنْمود خوش کَمَنْدی ۱۰) گَر دَلْو سَر بَرآرَد، جُز آبِ چَهْ ندارد پاره شود، بپوسَد، در ظلمت و نَژَندی ۱۱) ای لولیانِ لالا، با لا پَریده بالا وارسته زین هَیولا، فارغ ز چون و چندی

42 min
May 16

آینهٔ غزل قسمت هفدهم

آینهٔ غزل قسمت هفدهم غزل شماره ۲۸۳۴ دیوان شمس مولانا تاریخ اجرا: ۱۶ می ۲۰۲۶ مصادف با ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵ مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۸۳۴ ۱) به مبارکی و شادی بِسِتان ز عشق جامی که ندا کند شَرابش که کجاست تلخکامی؟ ۲) چه بُوَد حیات بی‌او؟ هوسی و چارمیخی چه بُوَد به پیشِ او جان؟ دَغَلی، کمین غلامی ۳) قَدحی دو چون بخوردی، خوش و شیرگیر گردی به دماغِ تو فرستَد شه و شیرِ ما پیامی ۴) خُنُک آن دلی که در وی بنهاد بَخت تختی خُنُک آن سَری که در وی میِ ما نهاد، کامی ۵) ز سلامِ پادشاهان، به‌ خدا مَلول گردد چو شنید نیک‌بختی، ز تو سَرسَری سلامی ۶) به میانِ دلق مستی، به قمارخانۀ جان بَرِ خَلق نامِ او بَد، سویِ عَرش نیکنامی ۷) خُنُک آن دَمی که مالَد کَفِ شاه پَرّ و بالَش که سپیدبازِ مایی، به‌چنین گُزیده‌دامی ۸) ز شرابِ خوش‌بَخورش، نه شکوفه و نه شورش نه به دوستان نیازی، نه ز دشمن انتقامی ۹) همه خَلق در کَشاکَش، تو خراب و مست و دلخوش همه را نظاره می‌کن، هله، از کنارِ بامی ۱۰) ز تو یک سؤال دارم، بکنم، دگر نگویم ز چه گشت زرِّ پخته دل و جانِ ما؟ ز خامی

1h 15m
May 2

آینهٔ غزل قست شانزدهم- بخش اول

آینهٔ غزل قسمت شانزدهم غزل شماره ۱۹۰۵ دیوان شمس مولانا تاریخ اجرا: ۲ می ۲۰۲۶ مصادف با ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۹۰۵ ۱) اگر تو عاشقی غم را رها کن عروسی بین و ماتم را رها کن ۲) تو دریا باش و کشتی را برانداز تو عالم باش و عالم را رها کن ۳) چو آدم توبه کن وارو به جنت چه و زندان آدم را رها کن ۴) برآ بر چرخ چون عیسی مریم خر عیسی مریم را رها کن ۵) وگر در عشق یوسف کف بریدی همو را گیر و مرهم را رها کن ۶) وگر بیدار کردت زلف درهم خیال و خواب درهم را رها کن ۷) نفخت فیه من روحی رسیده ست غم بیش و غم کم را رها کن ۸) مسلم کن دل از هستی مسلم امید نامسلم را رها کن ۹) بگیر ای شیرزاده خوی شیران سگان نامعلم را رها کن ۱۰) حریصان را جگرخون بین و گرگین گر و ناسور محکم را رها کن ۱۱) بر آن آرد تو را حرص چو آزر که ابراهیم ادهم را رها کن ۱۲) خمش زان نوع کوته کن سخن را که الله گو اعلم را رها کن ۱۳) چو طالع گشت شمس الدین تبریز جهان تنگ مظلم را رها کن

51 min
May 2

آینهٔ غزل قسمت شانزدهم - بخش دوم

آینهٔ غزل قسمت شانزدهم غزل شماره ۱۹۰۵ دیوان شمس مولانا تاریخ اجرا: ۲ می ۲۰۲۶ مصادف با ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۱۹۰۵ ۱) اگر تو عاشقی غم را رها کن عروسی بین و ماتم را رها کن ۲) تو دریا باش و کشتی را برانداز تو عالم باش و عالم را رها کن ۳) چو آدم توبه کن وارو به جنت چه و زندان آدم را رها کن ۴) برآ بر چرخ چون عیسی مریم خر عیسی مریم را رها کن ۵) وگر در عشق یوسف کف بریدی همو را گیر و مرهم را رها کن ۶) وگر بیدار کردت زلف درهم خیال و خواب درهم را رها کن ۷) نفخت فیه من روحی رسیده ست غم بیش و غم کم را رها کن ۸) مسلم کن دل از هستی مسلم امید نامسلم را رها کن ۹) بگیر ای شیرزاده خوی شیران سگان نامعلم را رها کن ۱۰) حریصان را جگرخون بین و گرگین گر و ناسور محکم را رها کن ۱۱) بر آن آرد تو را حرص چو آزر که ابراهیم ادهم را رها کن ۱۲) خمش زان نوع کوته کن سخن را که الله گو اعلم را رها کن ۱۳) چو طالع گشت شمس الدین تبریز جهان تنگ مظلم را رها کن

51 min
Apr 18

آینهٔ غزل قسمت پانزدهم

آینهٔ غزل قسمت پانردهم غزل شماره ۲۸۶۲ دیوان شمس مولانا تاریخ اجرا: ۱۸ اپریل ۲۰۲۶ مصادف با ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۸۶۲ ۱) هله، هشدار که با بی‌خبران نَستیزی پیشِ مَستانِ چنان رَطلِ گِران، نَستیزی ۲) گر نخواهی که کمان وار اَبَد کَژ مانی چون کَشَندَت سویِ خود همچو کمان، نَستیزی ۳) گَر نخواهی که تو را گرگِ هوا بَردَرَّد چون تو را خوانْد سویِ خویش شُبان، نَستیزی ۴) عَجَمی وار نگویی تو شَهان را که کِیید؟ چون نمایند تو را نقش و نشان، نَستیزی ۵) از میانِ دل و جانِ تو چو سَر بَر کردند جان به شکرانه نهی تو به میان، نَستیزی ۶) چو به ظاهر تو سَمِعْنا و اَطَعْنا گفتی ظاهر آنگَه شود این که به نهان نَستیزی ۷) در گمانی ز مَعادِ خود و از مَبدَأِ خود شَوَدَت عین، چو با اهلِ عیان نَستیزی ۸) در تَجَلّی بنمایَد دو جهان چون ذرّات گر شَوی ذَرّه و چون کوهِ گِران نَستیزی ۹) ز زمان و ز مکان باز رَهی گر تو ز خود چو زمان بَرگُذری و چو مکان نَستیزی ۱۰) مَثَلِ چرخ، تو در گردش و در کار آیی گَر چو دولاب، تو با آبِ روان نَستیزی ۱۱) چون جهان زَهره ندارد که ستیزد با شاه اَللَه اَللَه که تو با شاهِ جهان نَستیزی ۱۲) هم به بغداد رَسی، رویِ خلیفه بینی گر کُنی عزمِ سفر، در همدان نَستیزی ۱۳) حیله و زَوبَعی و شیوه و روبَهْ بازی راست آید چو تو با شیرِ ژیان نَستیزی ۱۴) همچو آیینه شَوی خامش و گویا تو اگر همه دل گردی و بر گفتِ زبان نَستیزی

1h 49m
Apr 4

آینهٔ غزل قسمت چهاردهم

آینهٔ غزل قسمت چهاردهم غزل شماره ۲۴۴۹ دیوان شمس مولانا تاریخ اجرا: ۴ اپریل ۲۰۲۶ مصادف با ۱۵ فروردین ۱۴۰۵ مولوی، دیوان شمس، غزل شمارهٔ ۲۴۴۹ ۱) من پیش ازین می‌خواستم گفتارِ خود را مشتری واکنون همی‌خواهم ز تو کز گفتِ خویشم واخری ۲) بُت‌ها تراشیدم بسی، بهرِ فریبِ هر کسی مستِ خلیلم من کنون، سیر آمدم از آزری ۳) آمد بُتی بی‌رنگ و بو، دستم معطّل شد بدو استادِ دیگر را بجو، بهرِ دکانِ بُتگری ۴) دکّان ز خود پرداختم، اَنگازها انداختم قدرِ جنون بشناختم، ز اندیشه‌ها گشتم بَری ۵) گر صورتی آید به دل، گویم: «برون رو ای مُضِلّ» ترکیبِ او ویران کنم، گر او نماید لَـمْتُری ۶) کی درخورِ لیلی بُوَد؟ آنکس کزو مجنون شود پایِ عَلَم آنکس بُوَد کاو راست جانی آن سری

1h 12m

در برنامه آینهٔ غزل به بررسی غزلهایی از دیوان شمس مولانا پرداخته میشود.

Channel

Zohreh Chavoushi
Creator

Zohreh Chavoushi
Years Active

2K
Episodes

21
Provider

Zohreh Chavoushi

Spirituality

Spirituality

Updated Weekly