97 Folgen

Die wöchentliche Plattdeutsch-Kolumne der Dithmarscher Landeszeitung - jetzt auch als Podcast.

De Döschkassen Heiko Kroll

    • Gesellschaft und Kultur
    • 5,0 • 4 Bewertungen

Die wöchentliche Plattdeutsch-Kolumne der Dithmarscher Landeszeitung - jetzt auch als Podcast.

    Keen Platz mehr in de Meern

    Keen Platz mehr in de Meern

    Wenn ick mit mien Madam irgendwo in’t Lokol, in’t Restorang oder so eeten goh, denn studeert wi erstmol beide de Koart, eher wi uns wat bestellt. So mokt man dat je. Un tomeist bestellt wi denn wat Ünnerscheedliched.

    Wenn uns‘ Eeten denn overs vör uns op’n Disch steiht, denn will mien Seute mitmol veel leever mien Eeten hebben, as dat, wat se sülms bestellt hett. An un för sick mutt se gor nix bestelln, weil se je so un so op mien Töller dohlgeiht.

    Overs jüst so is dat je intwüschen ook in de Politik. Jüst nu vör de Wohl bringt een dat tehmli dör’nanner.

    De Greun‘ klaut de Sozialdemokraten de Them‘, de Unionspartei’n räubert bi de Greun‘, bi de Linke gifft dat mennige Programmpunkte, de dat jüst so bi de AfD gifft un so wieder.

    Un wi stoht Sünndag in een Week dor mit’n Wohlzeddel so lang as de Autobohn Hamborg-Lübeck un weet ni, wonehm wi de twee Krüüze moken schüllt. Dat is bi’t Lotto 6 ut 49 eenfacher.

    Ick heff mi je ook dör den Wahl-o-Mat in’t Internet hangelt. Dorno kunn ick ’n ganzen Schwung vun Partei’n wähln. Besünners Partei’n de gor ni un Bunnesdag sitt un dor wohrschienli ook nie rinkümmt. De erste Partei, de aktuell in Reichsdag sitt, kümmt bi mi erst op Platz twölf. Un denn ward de prozentual’n Ünnerscheede lütter. Wat schall man dormit anfang‘?

    Wohlplakote hebbt mi je noch nie övertüücht. Un Triells, Veerells oder Achtells al tweemol ni, denn blots weil een slagferti is, heet dat je lang ni, dat he oder se un de Partei dorachter ook anstänni regeern ward.

    Denn mutt ick de Parteiprogramme anschien’d doch noch mol ’n beten genauer studeern. Dor heff ick nu noch bummeli ’n Week Tied för.

    Is je tüpisch, all de Partei’n drückt sick in de Meern rüm, so dat dor al gor keen Platz mehr is un räubert op de Töllers vun de annern un wokeen dörft dat mol weller utboden? Wi!

    Un? Geiht Ju dat jüst so? Wüllt Ju sick ook nochmol dör de Programme wöhln? Denn büddelt sick man leever al mol ’n grooten Putt Kaffee dör. Den Kaffe ward Ju nömli bruuken, denn dat ward ’n anstreng’de Week...

     

    In düssen Sinn

    • 2 Min.
    Dat kannst‘ di in de Hoor smeern

    Dat kannst‘ di in de Hoor smeern

    Nu bün ick je würkli ni eitel. Liekers dreept mi morns vör’n Speegel doch af un to so’n lütt beten de Slag.

    De Falten ward jümmers mehr un de poor Hoor, de noch an mi sitt, goht al langsom vun grau in witt över. Ick meen – ick bün noch keen Föffti, un ick kinn Lüüd, de twindi Johr öller sünd as ick un noch richti vulled Hoor hebbt. Mennige sogor noch in de originole Farv.

    Wat schall man dorvun holn? Ganz boben op’n Kopp bün ick al blank as’n Kinnermors, blots oh’n Morslock. Bi’n Kinnermors freut sick de Fruunslüüd je as wenn Wiehnachen weer, wenn se em seht. Seht se overs mien kohln Kopp, hölt sick ehr Freud‘ in ganz düütliche Grenzen, wat ick je ook verstohn kann.

    Liekers lot ick mi ni dorto henrieten, Hoorwussmiddel un –Tinktuurn to kööpen. De bringt so un so nix.

    Overs wat is mit Huusmiddels? Ick heff mol heuert, dat rohe Heunereier sick in ganz wunnerbore Wies op de Hoor utwürken schüllt. Na jo, Eier sünd je de eenzigen Zell’n de man ohn‘ Mikroskop sehn kann – Stammzelln sotoseggen. Un smecken doht se ook noch.

    Nu finn ick den Gedanken, mi so’n glibberiged Ei över’n Kopp to haun overs gor ni so verlockend, ook wenn dat de Locken good deiht.

    Langt dat ni, wenn man de Eier vun‘ binnen würken lött? De Idee keem mi annerletzt in de Iesdeel. Dor harr ick nömli ’n Ies mit Eierlikeur.

    Un in Eierlikeur is je ook noch Alkohol bin. Dor wurr man doch glieks twee Flegen mit een Klapp in Dutt haun. Denn Alkohol is doch ook good, üm Wunnen to desinfizeern.

    Un wenn man sick jeden Dag so’n halven Liter Eierlieur wechneiht, denn kann man sick ruhi bi’t Ünnerbüxen bügeln an’t Plättiesen verbrenn‘. De Brandwunn ward denn fuurts vun binn‘ desinfizeert. Un wenn de Hoor denn ook beter utsehn oder sogor noch wassen doht... Wat will man denn noch mehr?

    Jo, ick weet, in Eierlikeur sitt ook ’n Barg Kalorien bin, un de dorsten Kalorien mokt dick. Overs dor wurr ick dat op ankom‘ loten, wenn dat an’t Enn doch de Frisuur good deiht.

    Man weet je nömli: Keen scheun ween will, mutt lieden...

    In düssen Sinn

    • 2 Min.
    Vun Jetzt op Glieks

    Vun Jetzt op Glieks

    Hebbt Ju fröher de Sesomstroot sehn? Dor geev dat ’n Rubrik, de kunn man „klööger warrn mit Grobi“ nööm. Grobi, düssed dösige Stoffdings hett dor to’n bispeel verkloart, wat „dicht bi“ un „wiet wech“ is. He is denn jümmers dicht an rankom‘, üm denn wiet wech to loopen un vun dor to winken, jümmers hen un trüch, bet he all ganz ut de Pust‘ weer.

    As Kind kunn ick mi dor kringeli över gluttern. Overs ick heff even ook wat lehrt. Nu kiek ick ni allto veel Fernsehn. Un al gor ni de Senners, op de de Programme alle Viddelstünn dör Reklame ünnerbroken ward.

    Besünners wegen de Oart un Wies, wo de Reklame ankünnigt ward. Dor krieg ick jedet Mol 200 Puls.

    Dat heet op de Privotsenners nömli jümmers vör irgendeen Sennung: „Sehen sie Düt un Dat. ‚Jetzt‘ op unsen Senner!“ Overs direkt achter dat Woord „Jetzt“ kümmt ni de dulle Sennung, sünnern Reklame un noch mehr Reklame. Un mit ’n beten Glück kümmt denn ennli dat, wat „jetzt“ vör fief Minuten kom‘ schull. Seggt hebbt se also jetzt, meent hebbt se overs „glieks“.

    Wat schall dat? De mokt allns in Dutt, wat Grobi uns mit so veel Engaschemang bibröcht hett. Dor kann ick mi richti över argern.

    Wenn ick bi de Füüerwehr ween wurr un dat Sennegebüüd vun Kabel söben oder Pro24 wurr brennen, un in de erste Etoosch stunn de Dorste, de för de Reklame verantwoordli weer an’t Finster to winken un to jauln – jo, denn wurr ick ganz kommodig no’t Füüerwehrauto schlurfen un dat Sprungdook utpacken. Un wenn de Reklameapostel in’t Finster grööln wurr: „Wann schall ick springen?“, denn wurr ick roopen: „Jetzt!“

    Un bummeli fief Minuten loter wurr ick dat Sprungdook so langsom mol opspann‘, ook wenn dat ni mehr veel Zweck harr.

    Un wenn de Reklameminsch denn mit krumme Knooken blaarn wurr: „Worüm harrn ju dat Dook noch ni spannt as ju ‚jetzt‘ seggt hebbt?“, denn wurr ick seggen: „Tscha, harrst je mol frogen kunnt, wat wi ünner ‚Jetzt‘ datsülbige verstoht as du bi de Reklame vör’n Film.“

    Denn keen ni froogt, blifft dumm...

     In düssen Sinn

    • 2 Min.
    Wunnerbore Mediziners

    Wunnerbore Mediziners

    Dösig. Fröher heff ick mit mien Kumpels över Mopeds un Deerns un all sowat snackt. Hüüt sabbelt wi mehr un mehr över Krankheiten – nu ook mit de Deerns. Bi de een‘ kniept dat hier bi de annern piert dat dor.

    Dat is meist as’n Wettbewerb dorbin, wokeen denn de besten Maleschen hett oder de gröttsten OP-Narven.

    Overs man mutt sick doch wunnern, wat de Dokters intwüschen allns moken künnt. Ick to’n Bispeel heff jüst erst ’n frisched Hüftgelenk kreegen. Dat kümmt mi jümmers noch vör as ’n wohred Wunner.

    De ersten Doog heff ick noch in’t Krankenhuus leegen. Denn overs gung dat op Reha. No St. Peter.

    Oha, heff ick dor erst dacht. Ick as Dithmarscher ganz alleent no Eiderstedt un denn ook noch mit’n verletzte Hüft?

    Weer overs gor ni slimm. In Gegendeel, richti scheun weer dat. Un alleent weer ick dor ook ni. Dor weern ’n ganzen Schwung Dithmarschers.

    Een vun mien Leidensgenossen keem ut Lieth - ick nööm em eenfach mol Wolfgang Kruus‘. Wolfgang harr dat in’t Krüüz.

    Un vun dat Malleur in’ Puckel harr he keen Geföhl mehr in de Been‘. „Dor hebbt se mi de Wirbelsüül mit’n Dremel opbohrt. Un so langsom mark ick weller, dat ick ook noch Been‘ heff“, hett he mi vertellt.

    An un för sick mach man dor gor ni över nodinken. Ook ni, dat se mi den Mors opsneeden hebbt, üm dor ’n frisched Hüftgelenk rintoklabüstern. Dat ole Gelenk hebbt se wechsmeeten. Dat hett je ook nix mehr döcht.

    Tscha, nu seeten wi tosom in St. Peter un hebbt doröver sinneert, wat wi mit unse nieden Frieheiten allns anfangen kunnen.

    Weller beter loopen, Rad fohrn, schwümmen un so wieder.

    Mi geiht dat intwüschen weller richti good. Un so ganz langsom over seeker bün ick sogor al sowiet, dat ick anner Lüüd weller mit Schwung in Mors patten kunn.

    Dat kann mien Kolleg‘ Wolfgang nu ook weller. Un dat Beste is: He kann dat nu sogor weller föhln, wenn he anner Lüüd in Mors patten deiht.

    Jo, dat is doch good, wat dat Mediziners geeven deiht...

     In düssen Sinn

    • 2 Min.
    Good beroden?

    Good beroden?

    Wenn man mit spezielle Sooken hannelt, mit Elektroonik oder annern technischen Kroom, denn hett man wat, dat de Kunnen hebben wüllt.

    Nu kann je overs ni jedeneen ’n Experte ween. Dat hett dat Verkoopspersonol in Fachhannel fröher ook wusst. Bi de Lütten Krauters, wenn dat ehr denn överhaupt noch gifft, weet man dat ook hüüt noch. Fröher gung man oft no’n Schmidt, wenn man wat bruukt hett, üm wat to repareern. So keem dor bilütten Jungs vun Buuernhoff an, de harrn twee Stöckers mit. Un de Stöckers hebbt se een no’n annern vörwiest. Dorbi hebbt se denn seggt: „Mien Vadder schickt mi. He bruukt ’n Schruuv – so lang un so dick...“

    Dat hett klappt. Geiht man hüüt overs to’n Bispeel in een vun de grooten Elektrolodens, denn is dat ganz anners. Ick will nu keen Noom seggen, denn ick will mi je ni mit de Dorsten vertörn. Ick bün je ni bleud!

    Overs wenn man dor henkümmt un ’n Lösung för ’n spezielled Probleem söcht, denn töövt man dor erstmol ’n ganze Wiel, bet een vun’t Personol Tiet hett, üm een to „beroden“.

    Weet man denn overs ni ganz genau, wat man bruukt oder wo dat heet, wat hebben will, denn ward man erstmol ankeeken, as weer man de dammeligste Minsch ünner de Sünn‘.

    Weet man denn overs, wat man bruukt un hett man besünnere Anforderung‘ an dat wat man hebben will, denn leest mennige Angestellte vun de grooten Fachhannels eenfach vör, wat op de Katongs in de Regole steiht. Also dat kann ick ook sülms.

    Dorüm mol wat to’n Nodinken för de Lüüd, de jüst so mit de Kunnen ümgoht: Dör Corona is veel den Bach dohlgohn. Un de Woor in de Regole rinstelln un vörleesen, wat op de Katongs steiht, dat kann op’t Letzt‘ ook ’n Roboter. Sogor noch beter. Op den mutt man wohrschienli ook keen Viddelstünn tööven bet he Tied hett, üm een dösig antokieken.

    Wenn Jüm also ni irgendwann vun ’n Roboter ersett warrn wüllt un wenn Ju hölpen wüllt, de Wirtschop weller togang to bringen, denn sett‘ sick man leever ’n beten mit dat ut’neen wat Ju doht. So is ’n Verkööper, de sien Kunnen good beroden deiht, je ook sülms good beroden…

    In düssen Sinn

    • 2 Min.
    Hokus Pokus...

    Hokus Pokus...

    Hüüt is je mol weller Friedag de 13. So’n Dotum schall je no’n Volksglooven Unglück bringen.

    As lütten Stackel harr ick ook düchti Bammel vör all den Overglooven, mit den mi besünners de Omas un Opas versorgt hebbt.

    Ick bün ünner keen Ledder langloopen, un wenn mi ’n swatte Katt in de Mööt keem, kreeg ick Hartkloppen. Ick kunn mi blots ni marken wat dat Unglück bringen schull, wenn de Katt vun links oder vun rechs keem, dorüm heff ick mi ümdreiht wenn’n swatte Katt ut’n Knick keem oder ick heff de Oogen tokneepen. Un as ick de Oogen mol weller wegen so’n düster’n Tiger tokneepen harr, bün ick ganz fürchterli mit mein Fohrrad op’n Sabbel gohn. Wohrschienli harr ick de Oogen ni fröh genog to. Wat ’n Pech! Dorbi harrn wi to Huus twee swatte Katten, de mi anduuernd vun alle Sieden övern Weg loopen sünd.

    Un denn, ’n annermol, dor harr ick jüst acht Johr op’n Puckel, is mi’n oln Speegel dohlfulln. In duusend Stücken is de sprungen. Weekenlang kunn ick obends ni mehr richti tosloopen, weil ick nu je söben Johr Pech hebben schull. Ick heff blots ni so genau wusst, wann dat mit de söben Pechjohr losgohn schull. Direkt, no dat ick den Speegel tweismeeten heff oder erst ’n poor Doog loter. Irgendwann harr ick dat vergeeten. In de Twüschentied heff ick, so dull as ick kunn, op jedet Stück Holt kloppt, dat ick tofot kriegen kunn. De Knöchels an mien Fingers weern al ganz wund.

    Loter keem je noch annere Overgloovens dorto. To’n Bispeel hett dat heeten, dat man söben Johr slechten Sex hebben schull, wenn man sick bi’t „Prost“ seggen ni in de Oogen kiekt. Jungedi, dat is gor ni so eenfach, dat Glas vun sien Gegenöver to dreepen, wenn man ni op dat Glas, sünnern op den sien Oogen kiekt. Overs so langsom goh‘ ick ook op dat Öller to, wo man leever slechten Sex hett as gor keen.

    Na jo, intwüschen hol ick dat allns blots noch för grooten Tüünkrom.

    Veelmehr glööv ick, wat dat Glück sick gliekmäßi över’t Leeven verdeelt. Un wenn mol wat scheev lööpt, denn kümmt ook weller betere Doog...

    In düssen Sinn

    • 2 Min.

Kundenrezensionen

5,0 von 5
4 Bewertungen

4 Bewertungen

Top‑Podcasts in Gesellschaft und Kultur

Listeners Also Subscribed To