De Döschkassen

Heiko Kroll
  • 4,9 (8)
  • Gesellschaft und Kultur
  • Wöchentlich

Seit Jahren hat sie einen festen Platz in den Tageszeitungen von Boyens Medien: die Platt-Kolumne „De Döschkassen“. Mit dem etwas anderen Blick auf die Themen, die die Menschen bewegen, aber auch für Abseitiges unterhält „Sabbelbüddel“ Heiko Kroll immer freitags seine stetig wachsende Fangemeinde - auch via „Podkassen“.

  1. vor 2 Tagen

    Wat’n Rummel in de Hauptstadt

    Vörigen Sünndag heff ich 40 Lüüd mit’n Bus no Kiel fohrt. Dor weer de Kieler Week je jüst anfungen. As mien Fohrgäst‘ utsteegen weern, harr ick ’n poor Stünnen lose Tied. Ick heff je al öfters Lüüd no de Kieler Week fohrt, overs bet Sünndag weer ick ni eenmol sülms mang all den Rummel. Dat schull anners warrn. Ick harr mien Drohtesel inpackt. Also wech mit’n Bus, rop op’n Soddel un af de Post. Wenn ick ehrli bün, heff ick blots so half wusst, wat de Kieler Week eegentli is. Na jo, mi weer klor, wat dat dor ’n Barg Budenzauber gifft un allerhand Bühn‘, op de allerhand Kapelln Musik opspeelt. Mang all den Krom weern dor ook groote Karussels, in de mi overs keen teihn Peer rinkreegen harrn. Och jo, un denn is dat je ook so, wat dat ganze Spektokel ni tosomhangt, so as bi’n Heider Johrmart, wonehm sick allns op’n Martplatz afspeelt. In Kiel gifft dat vun de Hörn, also dat binnere Enn vun Hoben bet hen no de Kiellinie, dor wo de Landdag is un in‘ Deel vun de Binnenstadt ’n ganzen Schwung vun Johrmarts. Dat schafft man an een Dag överhaupt ni allns to bekieken. Un düüer is dat allns. För Mudder, Vadder un twee Kinner sünd hunnert Euro dor gor nix. Na jo, ick wull je in de Hauptsook blots kieken. Un noch wat wull ick: So’n scheune Schinkenbrotwuss. Dor harr ick mi wat vörnohm‘. Ick bün vun Mart to Mart fohrt, heff mien Rad ansloten un bün op de Söök no’n Brotwussbood gohn. Dat is’n echte Odüssee worrn. Man kriegt dor allns to eeten. Belgische Pommes, franzö’sched Eeten, wat ut Indien, Indonesien, ut de Türkei, ut China, Italien un sünst wo her. Dat Eeten harr to’n Deel Nooms, de gor ni utsnacken kunn. Overs wiet un breed keen Schinkenwuss. Erst op’n Rothuusplatz heff ick Schinkenwust kreegen. Fief Lütte för veer Euro. Na denn. Overs ick weer ganz in Dutt vun all de Minschen, de sick dor dör dat Spektokel schooven hebbt. Hmm. Ick finn, de Kieler Week is ’n indrucksvulle Angelegenheit. Overs mit dat Gewusel kom ick ni trech. Ick glööv, in’t näste Johr mutt de ganze Radau leider ohne mi stattfinnen, un mien Schinkenwuss, de hau ick mi scheun to Huus op’n Grill… In düssen Sinn

    3 Min.

  2. vor 4 Tagen

    Wat’n Rummel in de Hauptstadt

    Vörigen Sünndag heff ich 40 Lüüd mit’n Bus no Kiel fohrt. Dor weer de Kieler Week je jüst anfungen. As mien Fohrgäst‘ utsteegen weern, harr ick ’n poor Stünnen lose Tied. Ick heff je al öfters Lüüd no de Kieler Week fohrt, overs bet Sünndag weer ick ni eenmol sülms mang all den Rummel. Dat schull anners warrn. Ick harr mien Drohtesel inpackt. Also wech mit’n Bus, rop op’n Soddel un af de Post. Wenn ick ehrli bün, heff ick blots so half wusst, wat de Kieler Week eegentli is. Na jo, mi weer klor, wat dat dor ’n Barg Budenzauber gifft un allerhand Bühn‘, op de allerhand Kapelln Musik opspeelt. Mang all den Krom weern dor ook groote Karussels, in de mi overs keen teihn Peer rinkreegen harrn. Och jo, un denn is dat je ook so, wat dat ganze Spektokel ni tosomhangt, so as bi’n Heider Johrmart, wonehm sick allns op’n Martplatz afspeelt. In Kiel gifft dat vun de Hörn, also dat binnere Enn vun Hoben bet hen no de Kiellinie, dor wo de Landdag is un in‘ Deel vun de Binnenstadt ’n ganzen Schwung vun Johrmarts. Dat schafft man an een Dag överhaupt ni allns to bekieken. Un düüer is dat allns. För Mudder, Vadder un twee Kinner sünd hunnert Euro dor gor nix. Na jo, ick wull je in de Hauptsook blots kieken. Un noch wat wull ick: So’n scheune Schinkenbrotwuss. Dor harr ick mi wat vörnohm‘. Ick bün vun Mart to Mart fohrt, heff mien Rad ansloten un bün op de Söök no’n Brotwussbood gohn. Dat is’n echte Odüssee worrn. Man kriegt dor allns to eeten. Belgische Pommes, franzö’sched Eeten, wat ut Indien, Indonesien, ut de Türkei, ut China, Italien un sünst wo her. Dat Eeten harr to’n Deel Nooms, de gor ni utsnacken kunn. Overs wiet un breed keen Schinkenwuss. Erst op’n Rothuusplatz heff ick Schinkenwust kreegen. Fief Lütte för veer Euro. Na denn. Overs ick weer ganz in Dutt vun all de Minschen, de sick dor dör dat Spektokel schooven hebbt. Hmm. Ick finn, de Kieler Week is ’n indrucksvulle Angelegenheit. Overs mit dat Gewusel kom ick ni trech. Ick glööv, in’t näste Johr mutt de ganze Radau leider ohne mi stattfinnen, un mien Schinkenwuss, de hau ick mi scheun to Huus op’n Grill… In düssen Sinn

    3 Min.

  3. 17. Juni

    Ünnermieters in’t Speeltüüchhuus

    Wi hebbt bi uns op de Terrass‘ so’n Nistkasten, de dor as Deko hangt. Mien Madam hett em mol verschinkt kreegen, un de Kassen süht ut as’n witted Huus mit twee Etoschen ünner’n rauded Doken. Dor is ’n Huusdöör an un ook twee Finstern, un ganz boben, ünnern Giebel is dat Lock för de Vogels. Wi wi weern in Droom ni dorop kom‘ dat in so’n bunted Speeltüüchdings mol würkli Piepmätze intrecken wurrn. Anners harrn wi dat je ook veel höger hungen un ni knappe anderthalf Meters över’n Grund. Liekers keem uns dat in Mai, as wi mit ’n Tass‘ Kaffe op de Terass‘ seeten hebbt, vör, as harrn wi ut’n Oogenwinkel sehn, dat sick dor irgendwat an dat lütte Huus röhrn deh. Wi hebbt dat ’n ganze Tied lang beluuert, overs wenn wi henkeeken hebbt, deh sick dor nix. Even jümmers blots, ut de Oogenwinkels hebbt wi wat mitkregen. Dat weer meist as bi’t Versteek speeln. Dor heff ick denn mien Endoskop holt, dat ick to’n Basteln an’t Auto oder an’t Moped heff un dat ick veellicht noch mol för ’n OP, för so’n lütte Nierntransplantatschoon oder so bruuken kann. Man kann nie weeten. Jedenfalls heff ick ganz vörsichti de Optik vun dat Dings dör dat Lock vun dat dorste Vogelhuus steekt, un tatsächli: Dor seeten twee Blaumeisen bin un keeken mit groote Oogen no dat dösige Dings, dat dor boben dör’t Lock keem. Bald kunn man de beiden ook direkt tokieken, wenn se ut‘ Huus un weller rin flogen sünd. Man kunn denn ook wat piepen heuern vun binnen. Unse Katten funnen dat ook bannig interessant. Overs se kunnen dor ni bikom. Ick wull je nochmol mit dat Endoskop dör dat Lock luuern, mol de lütten Meisengöörn bekieken. Overs mien Madam hett düchti schimpt. Ick schull dat jo noloten. Heff ick denn ook. Mien Seute hett denn tofälli noch mit ehrn Ackersnacker filmt, wo dat letzte Küken ut dat Lock flogen is. Un denn weert vörbi. Famielje Meise weer uttrocken. Blots ehr schmucked Nest hebbt se in’t Huus loten. Un wenn ick nu mol ’n Blaumeise seh, denn frog ick mi jümmers, wat de veellicht bi uns op de Terrass‘ ut‘ Ei kroopen is… In düssen Sinn

    3 Min.

  4. 11. Juni

    Luft no boben

    Dat gifft je Beschrievungen vun Produkte oder Reklame, de mit de Würklichkeit ni veel to dohn hett, ne. Bi Eeten un Drinken gifft dat dor je Bispeele noch un nöcher. Overs ook bi dat Geegendeel vun Eeten un Drinken speelt sick Wunnersomed af. Dor kann ick ut erste Hand vertelln. Bi uns to Huus in de Boodstuuv hangt nömli ’n ganz moderned Tolettenbecken. Dat dorste Dings is recht nied, so nied, wat dat sogor ’n echted „Design“ hett. „Diesein“ seggt man dorto. Dat is ganz wat Goodet, hett man uns vertellt. Na jo, erstmol kann man dor dat op moken, wat man op de Schiethuusbeckens vun vör hunnert Johr al kunn. Overs nu kümmt dat groote „Overs“: Dat dorste Diesein süht nömli so ut, wat dat Becken in‘ achteren Beriek no ünnen hen den Utgang hett, de is vun de böberste Kant bet to’n Woterspeegel tehmli genau 25 Zentimerters deep. Heff ick meeten! No vöör hen hett dat Becken overs – jo, wo schall ick seggen – so’n „anstiegended Gefälle“. Dat kann man sick vörstelln as so’n recht steile Woterrutsch die Bood’anstalt. Vun de Fuktschoon her is dat je ook ganz ähnli. So. Un ganz vöör is dat Becken vun de Kant‘ bet to’n Grund blots noch söben Zentimeters deep. An düsse Steed ward jeden dörsnittli ut’rüsten Mann verstohn, wat dat ni so scheun is. Richti: De lütte Fründ kriegt dor Grundkontakt. Dat föhlt sick ni no Diesein an sünnern mehr no „I“-sein, so as bi „i“-gitt. Un verköfft worrn is uns dat Utensil as „randlosed Tolettenbecken“. Dormols heff ick dor ni över nodacht, overs dat is natüürli glatt logen. Dat eenzige, wat keen Rand hett, is ’n Ball. Un op’n Ball wurr ick mi tatsächli noch weniger gern för de lütten un grooten Geschäfte setten, as op unsen randlosen Diesein-Lokus mit Rand. Na seeker hett dat Dings ’n Rand. Twee sogor. De Rand wo man op sitten deiht un de Rand, wonehm dat Spöölwoter rutkümmt. Un düsse Rand is so ing , dat man dor ganz slecht to’n Reinmoken rankümmt.

    3 Min.

  5. 4. Juni

    Dat Insehn mit dat Utsehn

    Och, is dat scheun. Nu sünd je weller de Bustourn ingang, bi de dat för ’n Dag mit ’n Reisebus no Kiel oder Hamborg oder so geiht. Mol hett ’n Gemeend‘ to so’n Tour inlod, mol is dat ’n Firma oder ’n Vereen. Mi mokt dat jedenfalls jümmers veel Spoß so’n Tourn to fohrn. Ick heff bi jede Tour annere interessante Lüüd an Bord, un ick krieg jeden Dag wat anners to sehn. Twüschendör vertell ick denn ook mol düt un dat över’t Mikrofon, över dat, wat buten jüst to sehn is, so’n beten wat geschichtliched to besünnere Buuwerke oder so, overs bilütten ook ’n beten Tüünkrom. Dat mutt je ook mol ween. Middeweeken weer ick mit ’n Gemeend op Tour no Husum, no Sleswig un denn scheun över de Schleidörperstroot. Ick mach dat je lieden dor, ne, un mien Fohrgäste hett dat ook gefulln. To Kaffe un Koken gung dat to’n Lindauhoff op den „De Landarzt“ ut‘ Fernsehn dreiht worrn is un ook ’n Deel vun de Serie „Unkel Bräsig“. Dat keem good an. Op de Trüchtour weer ick denn so’n beten mit de Lüüd achter mi an snacken un mit de Reiseblegleitung, de wi dorbi hatt hebbt. Wi weern all tosom op du un du. Mitmol froogt mi’n Fruu: „Segg mol büst Du eegentli Rentner?“ Ick heff düchti lachen musst. „Oh“, säh ick to ehr, „hartlichen Dank, ick fier in Harvst mien 52. Gebuurtsdag.“ Oha, weer ehr dat pienli. „Nää, so heff ick dat ni meent. Ick, ick wull blots frogen, wat Du nur blangbi Bus fohrn deihst.“ „Nä“, säh ick, „dat is mien Hauptprofeschoon.“ „Achso. Äh. Also bidde ni verkehrt verstohn. Ick wull ni, also, dat schull nu ni heeten…“ „Och, heff ick meent, mok di man keen Gedanken.“ Mit mien graun Boart un de poor Fusseln, de ick noch op’n Dööz heff, warr ick oftmols öller schätzt as ick bün. Overs se keem gor ni mehr trech dorvun un weer froh, as ’n annered Thema opkeem. Ick heff mi blots amüseert. Overs man lehrt ut Klöönsnacks as düssen je ook wat: Köm kööpen kann ick, ohne mien Utwies vörtoleggen. Overs anschiend kann ick froh ween, wenn ick so old warr, as ick utseh… In düssen Sinn

    2 Min.

  6. 28. Mai

    Wat schall dat denn bedüüden?

    Dat gifft je Spreekwöörd, de tatsächli wohr sünd, de good sünd, üm de Würklichkeit to beschrieven. Spreekwöörd, de den „Nogel op’n Kopp“ dreept. „Steter Dropen höhlt den Steen“, to’n Bispeel. Dor gifft dat nix an to tippen. Dat is so. Un dat kann man in veele ünnerscheedliche Situatschoon‘ as Metapher insetten. Dat gifft overs ook Spreekwöörd, bi de ick ni so seeker bün, dat man dor wat mit anfang‘ kann. Nehmt wi mol „Nomen est Omen“. Dat is Latein un dat heet: „De Noom is ’n Vörteeken.“ Jo, wat is dat denn för’n Orakelie? Na jo, wi nutzt dat je in ’n annern Sinn. Mehr so: „De Noom is Programm“, also de Noom seggt ut, wokeen oder wat man is oder so. Tscha, dat geiht tomeist overs fix no achtern los. Dat is astrein‘ Bleudsinn. Ick heff to’n Bispeel noch keen droopen, de Schmidt heet un de sick mit Hommer un Amboss utkinnt. Mach ween, wat dat een gifft, overs ick kinn keeneen. Ook keen Meier, de würkli ’n Meier is, oder ’n Müller, de weet, wo man anstänniged Mehl mokt. Ick kinn keen Wagner, de ’n Kutschrad buun kann un keen Tischler, de tatsächli Discher is. Un wenn ick bi mi kiek: Heiko Kroll? Fangt wi mol mit Heiko an. Dat is de fries’sche Form vun Heinrich, un dat bedüüd „mächtiger Herr över’t Land“. Hmm. Bün ick ni. Dat bedüüd overs ook „Herrscher in’t Huus“. Ha, dor froog man mol mien Madam no, wat ick to Huus to seggen heff. Nix! Kannst vergeeten. Un Kroll? Dat heet so veel as gelockted Hoor. Wat? De poor Fusseln, de ick noch op’n Kopp heff gifft ni mol ’n richtige Frisuur af un Locken al dreemol ni. Haut ni hen. Dor froog ick mi, mit wat för Omens dat erst Lüüd as „Heidemarie Wieczorek-Zeul“ vun de SPD to kriegen hebbt! Man weet dat ni. Man mutt ook keen slechten Minsch ween, wenn man ut „Ekel“ in NRW kümmt. Un wenn man ut „Oberbillig“ in Nordrhein-Westfooln kümmt, heet dat noch lang ni, dat man nix wert is. Tscha, wenn’t no mi gung, schull dat Spreekwoord „Nomen ‚non‘ est Omen“ heeten, also De Noom hett överhaupt nix to bedüüden. Un zack, hett man weller wat, an dat man sick gor ni argern mutt… In düssen Sinn

    3 Min.

  7. 21. Mai

    He hett sick dat ni utsöcht

    Vörigen Dünnersdag is in Dänemark ’n dooden Waal strand‘, ne – ’n Puckelwaal. Urlaubers hebbt em entdeckt. Un as sick dat rutstellt hett, weer dat de Waal, denn se vör Poel rett‘ hebbt, üm em in de Nordsee to bring‘. As sick wieder rutstellt hett, wull he dat gor ni, denn he is in de Ostsee trüchschwummen. Un op den ganzen Rummel, de üm em mokt wurr, harr de Waal wohrschienli gern verzicht‘. Wohrschienli wull he ook gor ni „Timmy“ oder „Hope“ nöömt warrn. Na jo, nu bün ick würkli keen‘, de achteran gern seggt: „Ick heff mi doch glieks dacht, wat dat nix ward.“ Overs ick heff mi glieks dacht, wat dat nix ward. Wat mi interesseern wurr, is, wo veel Tiern bi all dat Kleihn mit de Baggers in Seegrund över de Kling‘ sprungen sünd. No den ersten Versöch in de Lübecker Bucht, schull de Waal je sien Roh‘ hebben. Denn hett man overs doch so’n poor Minschen moken loten, weil de ganze Tüünkrom vun twee Lüüd finanzeert wurr, för de Geld keen groote Rull speelt. Nömli vun Walter Gunz, de bummeli 500 Millioon Euro swor is un vun Karin Walter-Mommert, de ehr Famielje dat op wiet över anterthalv Milliarden bringt. De „Reddung“ vun den Puckelwaal hett de beiden tosom 1,5 Millioon kost. Dat hebbt se mol even ut de Portokass betohlt. Veellicht wulln se dormit je ook ’n beten Reklame för sick moken. Walter Gunz hett achteran seggt, dat he jedertied weller so veel Geld utgeeven wurr, üm ’n Waal to hölpen. Na denn man to. Jedet Johr strand‘ mehr as 2000 Waale un Delfine. Dor is Gunz sien poor Hunnert Millioon licht mang Niejohr Enn Februar los. Wat ’n verrückted Politikum ut de ganze Sook worrn is, ne. Dor sünd sogor ’n ganzen Schwung KI-genereerte Leeders över mokt worrn. Een so’n Leed heet „Er hat es sich nicht ausgesucht“. Richti. „Dat“ hett de Waal sick wiss ni utsöcht. Also mi dücht, wenn de dorsten Millionäre ehr Geld unbedingt loswarrn wüllt, denn schüllt se dat Schooln un Kinnergoorns geeven, un vun mi ut künnt se dor denn ook ’n poor scheune Leeders över moken… In düssen Sinn

    3 Min.

  8. 13. Mai

    Eenoogige Autos

    Intwüschen is dat je morns fröher hell un obends loter düster. Liekers fallt mi dat jümmers noch op: Bi ümmer mehr Autos geiht vöör blots noch een Afblendlicht. Dat kann in Düstern, besünners wenn de linke Lamp in Dutt is, ganz scheun gefährli warrn. Man dinkt dor kümmt ’n Moped op een to un meent, dat man je jede Menge Platz op de Stroot hett. Un zack – hett de Schrotthöker weller wat to dohn. Un de Notarzt oder de Bestatter veellicht ook. Ick dink denn jümmers: „Lüüd, worüm kümmert Ju sick ni üm de kaputten Lampen?“ Na jo düsse Week hett mi dat je ook erwischt. Vöör links gung dat Licht ut. Ick denn gau no’n Autodeele-Höker üm glieks twee niede Lüchtmidddels to kööpen. De anner Lamp mokt för gewöhnli je ook bald Fierobend. Nu heff ick bi mi overs keen Halogen-Beern‘ för fief Mark dat Stück. Nää, dor sitt Xenon-Brenners bin. 140 Euro för de beiden Dingers. Na jo, nützt je nix, mit de Tähn to knürschen. Also Geld op’n Tresen, Brenners in de Jackentasch un af no Huus. Veel an’t Auto kann ick sülms moken. So spoor ick mi de Kosten för de Warksteedt. As ick also de Motorhuuv opmokt heff, weer ick noch dorvun övertüücht, dat ick in teihn Minuten trech weer mit de Operatschoon. Weer bi mien fröhere Autos je ook so, an de Verschleißdeele keem man good ran. Dor harr ick mi overs düchti verschätzt. Op de linke Sied heff ick erstmol den Tank för’t Köhlwoter utbuun musst. Denn noch ’n poor Kabels ut’n Weg, overs liekers keem ick dor blots mit Verrenkung‘ ran, mit de ick direkt in Zirkus Krone anheuern kunn. De anner Sied weer noch slimmer. Almähli wurr mi klor, worüm so veele Autos mit blots een Lamp dör de Gegend fohrt. Un denn kümmt de je noch to, dat veele moderne Autos mit LED-Lampen ünnerwegens sünd. De sünd je ook bannig hell, overs de kriegt man ni för 70 Euro dat Stück, wenn se mol in Dutt sünd. Dor sünd gau een-, tweeduusend Euro fälli. Dorför kann man de ganze Famielje to’n Urlaub inloden. Tscha, mi dücht, wi ward in Tokunft noch veel mehr eenoogige Autos sehn… In düssen Sinn

    2 Min.
Alle anzeigen (354)

Bewertungen und Rezensionen

4,9
von 5
8 Bewertungen

Info

Seit Jahren hat sie einen festen Platz in den Tageszeitungen von Boyens Medien: die Platt-Kolumne „De Döschkassen“. Mit dem etwas anderen Blick auf die Themen, die die Menschen bewegen, aber auch für Abseitiges unterhält „Sabbelbüddel“ Heiko Kroll immer freitags seine stetig wachsende Fangemeinde - auch via „Podkassen“.

Informationen

  • Erstellt von
    Heiko Kroll
  • Jahre aktiv
    2019 - 2026
  • Folgen
    354
  • Bewertung
    Unbedenklich
  • Copyright
    © Boyens Medien
  • Sendungswebsite
    De Döschkassen

Das gefällt dir vielleicht auch