Şiir

Furkan Özdemir

şiir şifâdır. YouTube: https://www.youtube.com/user/frkanozdemir

  1. 24/08/2020

    İbrahim Tenekeci - Öbür Divan

    İnsanlar anlaşıldı. Cihânın da sırrı yok. ● Ümitvâr olunuz... Şair: İbrahim Tenekeci Yorum: Furkan Özdemir Müzik: Çalıkuşu Fotoğraf: Adrian

    İbrahim Tenekeci - Öbür Divan

  2. 24/08/2020

    Yavuz Bülent Bâkiler | Şaşırdım Kaldım İşte

    "Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. Eylül'dü." - Zafer Akkaş Bilmem ki nemsin... Yeri doldurulamayan bir kale inşa ediyorum sanırım içimde. Tarihte yapılan kaleler yıkılıp gitti de bu beyhûde kaleyi yıkamadım gönül kafesimde. Kapıların ardında beklerken hangi sancının miadını dinliyorum ki gözlerim böyle alev ırmağı. Hani bakamazsın o kapının ardından ve gidemezsin de. Nasıl bir dilemma... Düşünüyorum o halde varım diyorsun ya Decartes bir şeyi unutuyorsun; düşünebiliyorsan zaten varsın ancak ben düşündüğüm hâlde yokum bunu bilmiyor kimseler. Bazı şeyleri yaşayabilseydim çok farklı olacaktı. Nereye dönsem Rabbim beni biliyor bu ferahlıktır içimi ılıtan. Güz sancılarını duymuştum, güz sancılarını ölümün arifesine benzetirdim. Cânânını kaybettikten sonra doğan evladının sevincini yaşayamamış bir baba kırıklığı. Şair: Yavuz Bülent Bâkiler

    Yavuz Bülent Bâkiler | Şaşırdım Kaldım İşte

  3. 24/08/2020

    Sohrab Sepehri - Duman Yükseliyor

    kopartılmış yapraklarımdan ibaretti hüzün dedim rahmet yağar ben yürürken gece benim ardımda taşıdım kara gençliğimi dağların damarında İsmet Özel, Yaşamak Umrumdadır. ● Duman yükseliyor yalnızlık köşemden Kim, nasıl haberdar olacak ki viranemden? Söyleyeceklerim var yanmış gönlüme Ne zaman sona erecek efsanem. Çektim elimi gecenin eteğinden Seherin zülüflerinden tutmak için Suya attım kendimi sahilden Lakin habersizim denizin derinliğinden. Duvarlardaki desenler bozuldu Kimse bir renk görmedi artık burada Hayal, gözünü dikiyor gece-gündüz Kalbimdeki umut resmine. Ayak bastığımdan beri buraya Kurtuldum kervanın gürültüsünden Aslında canım içre yanıyorum bu ateşten Lakin gönül vermişim bu yanışa ben. Karanlık çekiliyor çatılardan Şehrimin yoluna gülümsüyor sabah Hâlâ duman yükseliyor yalnızlık köşemden Söyleyeceklerim var yanmış gönlüme. Şair: Sohrap Sepehri Yorum: Furkan Özdemir

    Sohrab Sepehri - Duman Yükseliyor

  4. 24/08/2020

    Sezai Karakoç - Çocukluğumuz

    ÇOCUKLUĞUMUZ Annemin bana öğrettiği ilk kelime Allah, şahdamarımdan yakın bana benim içimde Annem bana gülü şöyle öğretti Gül, Onun, o sonsuz iyilik güneşinin teriydi Annem gizli gizli ağlardı dilinde Yunus Ağaçlar ağlardı, gök koyulaşırdı, güneş ve ay mahpus Babamın uzun kış geceleri hazırladığı cenklerde Binmiş gelirdi Ali bir kırata Ali ve at, gelip kurtarırdı bizi darağacından Asyada, Afrikada, geçmişte gelecekte Biz o atın tozuna kapanır ağlardık Güneş kaçardı, ay düşerdi, yıldızlar büyürdü Çocuklarla oynarken paylaşamazdık Ali rolünü Ali güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar kahraman Ali olmaktan bir sedef her çocukta Babam lambanın ışığında okurdu Kaleler kuşatırdık, bir mümin ölse ağlardık Fetihlerde bayram yapardık İslam bir sevinçti kaplardı içimizi Peygamberin günümüzde küçük sahabileri biz çocuklardık Bediri, Hayberi, Mekkeyi özlerdik, sabaha kadar uyumazdık Mekkenin derin kuyulardan iniltisi gelirdi Kediler mangalın altında uyurdu Biz küllenmiş ekmekler yerdik razı İnanmış adamların övüncüyle Sabırla beklerdik geceleri Şimdi hiçbirinden eser yok Gitti o geceler o cenk kitapları Dağıldı kalelerin önündeki askerler Çocukluk güzün dökülen yapraklar gibi Sezai KARAKOÇ

    Sezai Karakoç - Çocukluğumuz

  5. 24/08/2020

    Cahit Zarifoğlu - Çölde Gizli Bezginler

    Bir çiçek bahçesinde geceye durgun kalışın yağmur sıcağı gibi öptüm sonsuz gidişinden. Saçlarının seyriyle seni yolları aşklara davul çalıp çağrılmış yalnızlarla dolduran akrepleridir duygunun. Karanlık ordulara güneşsiz sokulan bunlar canlanınca ne ateş kirli taşlar ne böcek şakakların sıcağında kuytu bir büzülüp ölecek sabahsız kuşlara koşarsa durur mu evreni omuzlarında bahar şenlikleriyle. Sürdüren ellerini yangın borularında şaşkınlıkla başladı bu atlar bu savaşlar insan buluşlarından burda biter düğün. Gidilir mi evin soğuğuna çölün sıcağından gemilerimiz saklanır. Ağzımızda bir aşk kaçışı vardır buluşmaların saplandık tadına. Durduk alnında yüreğe vuruşların yollar sellere gider. Açılır parklar artık kuşlar dağılır bir aşkı gözyaşlarıyla bulvara çağırmak hiç keseye mi kalır çizildi yalnızlar. Senin gelişin ne de süvari köprünün diplerinde geçer üstümüzden yağmur alan donanmalar. Kürek sesleriyle koşu bitince aşk bir yorulmadır kaçılmaz kırbacından sayılır günü geçmiş anlar boşalan hangi tüfeğin arkasından oturur iki bakış ormanından gerilip bir masaya kollar uzayıp uzaya giden akrebe katlanıp zincire gelmeyen yolcular bu bizim sesimiz denizlere ateş gibi eller açılır ortasından su konuşmaz toplanmaz kuşlar. Ne kazandık yaşamamızdan biz harcandık anam hem kelimesiz kapandık sevgi ektik. Sonsuz seçtik. Beğendik. Ama toprağı kazandık sevinçle kaçın kurtulun ölümlerinizle. Yalnızlıkla ben kaldım sevindiniz işte alın koşturun. Aha size son atım… Cahit Zarifoğlu

    Cahit Zarifoğlu - Çölde Gizli Bezginler

  6. 24/08/2020

    Ahmet Telli - Özletiyor Seni Bu Yağmurlar

    Burada yağmur yağıyor Aralıksız yağıyor günlerdir Ama sen yine de şemsiyeni Almadan gel ilk otobüsle Buğulanan camlara usulca Yüzünü çiziyorum ki yüzün Bir yağmur damlası olup Düşüyor yapraklarına gülün Güller de bozamıyor bu uzun Karanlık sessizliğini kentin Anılarını yitiriyor sokaklar Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları Tarih de kekemeleşiyor bazan Ki o zaman aşktır tek bilici Aşksa yürümek gibi bir şey Duyabilmek kuşların gelişini Anısı bizsek eğer bu kentin Unuttuğu türküler bizsek Acıyı rehin bırakıp bir güle Anımsatmalıyız bunları bir bir Sonra yürümeliyiz seninle Sokaklara caddelere çıkmalıyız Belki bir aşktır bu kentin Belleğini geri getirecek olan Burada yağmur yağıyor ama sen Şemsiyeni almadan gel yine de Özletiyor bu çılgın sağanak seni Sırılsıklam özletiyor biliyor musun Şair: Ahmet Telli Yorum: Furkan Özdemir

    Ahmet Telli - Özletiyor Seni Bu Yağmurlar

  7. 24/08/2020

    Süleyman Çobanoğlu | Tekfurun Kızı

    ben seni alamam ah holofira azığım tamtakır binitim nalsız bir belde geçerim kalacağım yok dostlarım bivefa düşmanım yalsız kolum halat değil bakracımda kum ben seni alamam ah holofira sade yoksunluktan yokluktan değil eline kir olsun elli üç lira amma ki alamam, bir uzak sevi gelmiş de çökmüştür taunlar gibi ben seni alamam ah holofira geç git hiç bakmadan eğlenme emi pusatları parlak binbaş istesin seni ulak, elçi, naib-i kral ben hoyrat söylesem el bana hoyrat gelip de ne derim şu dillerim lâl ben seni alamam ah holofira baban kafirine kılıç üşürsem hem de gece bassam, iti uykulu şöyle ya allah'la bohçanı dürsem amma ki alamam, yaradan beni ne ardıç, ne çınar: ufarak çayır koşumum gıcırdar ölmek dilerim bağrım kaynıyordur yüklerim ağır sen bir düş imişsin kuşluk çağında soluma tükürdüm: rabbım gafurdur bilesin kavuşmak yok islamlıkta kavuşan kısmısı ancak gavurdur.

    Süleyman Çobanoğlu | Tekfurun Kızı

  8. 24/08/2020

    Ömer Lütfi Mete - Benim Annem Yüz Lisan Bilir

    benim annem yüz lisan bilir yüzü de güzel her bedende bir insan bilir sözü de güzel sözü de güzel özü de güzel benim annem yüz lisan bilir yüzü de güzel benim annem yüz mevsim açar yüzü de bahar kan ağlasa da gülücük saçar sözü de bahar sözü de bahar özü de bahar benim annem yüz mevsim açar yüzü de bahar benim annem yüz can kuşanır yüzü de melek her biri bir ömür yaşanır sözü de melek sözü de melek özü de melek benim annem yüz can kuşanır yüzü de melek

    Ömer Lütfi Mete - Benim Annem Yüz Lisan Bilir
Ver todo (38)

Información

şiir şifâdır. YouTube: https://www.youtube.com/user/frkanozdemir

Ficha técnica

  • Creado por
    Furkan Özdemir
  • Años en activo
    2020
  • Episodios
    38
  • Clasificación
    Apto
  • Derechos de autor
    © Furkan Özdemir
  • Sitio web del podcast
    Şiir

Quizá también te guste