Τίτλος πρωτότυπου: Washington Irving "The Legend of Sleepy Hollow" (1820) «Ο θρύλος του Sleepy Hollow» είναι ένα διήγημα του 1820 του Αμερικανού συγγραφέα Ουάσινγκτον Ίρβινγκ που περιέχεται στη συλλογή 34 δοκιμίων και διηγημάτων του με τίτλο The Sketch Book of Geoffrey Crayon, Gent. Ο Ίρβινγκ έγραψε την ιστορία ενώ ζούσε στο Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας. Μαζί με το συνοδευτικό έργο του Ίρβινγκ «Ριπ Βαν Γουίνκλ», «Ο θρύλος του Sleepy Hollow» είναι από τα πρώτα παραδείγματα αμερικανικής μυθοπλασίας με διαρκή δημοτικότητα, ειδικά κατά τη διάρκεια του Halloween, λόγω του χαρακτήρα γνωστού ως Ακέφαλος Καβαλάρης που πιστεύεται ότι ήταν ένας Εσσαίος στρατιώτης που αποκεφαλίστηκε από μια σφαίρα κανονιού στη μάχη. Έχει μεταφερθεί αρκετές φορές στον κινηματογράφο, συμπεριλαμβανομένης μιας βωβής ταινίας του 1922 και, το 1949, μιας ταινίας κινουμένων σχεδίων της Walt Disney ως ένα από τα δύο τμήματα της ταινίας-πακέτο The Adventures of Ichabod and Mr. Toad (Οι περιπέτειες του Ίκαμποντ και του κ. Φρύνου). Η ιστορία ήταν η μεγαλύτερη που δημοσιεύτηκε στο πλαίσιο του The Sketch Book of Geoffrey Crayon, Gent. (κοινώς αναφερόμενο ως The Sketch Book), το οποίο ο Ίρβινγκ εξέδωσε σειριακά κατά τη διάρκεια του 1819 και του 1820, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο «Geoffrey Crayon». Ο Ίρβινγκ έγραψε το The Sketch Book κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας του στην Ευρώπη, και μέρη του παραμυθιού μπορούν επίσης να αποδοθούν σε ευρωπαϊκές ρίζες. Οι ακέφαλοι καβαλάρηδες αποτελούσαν βασικό στοιχείο των αφηγήσεων της βόρειας Ευρώπης, εμφανίζονταν σε γερμανικούς, ιρλανδικούς (π.χ. Dullahan), σκανδιναβικούς (π.χ. το Άγριο Κυνήγι) και βρετανικούς θρύλους και περιλαμβάνονταν στο σκωτσέζικο ποίημα του Ρόμπερτ Μπερνς «Tam o' Shanter» (1790) και στο έργο του Γκότφριντ Άουγκουστ Μπούγερ «Der Wilde Jäger» (1778), που μεταφράστηκε ως «Ο Άγριος Κυνηγός» (1796). Συνήθως θεωρούνταν ως οιωνοί κακής τύχης για όσους επέλεγαν να αγνοήσουν τις εμφανίσεις τους, τα φαντάσματα αυτά έβρισκαν τα θύματά τους σε περήφανα, ραδιούργα πρόσωπα και χαρακτήρες με ύβρη και αλαζονεία. Μια ιδιαίτερα επιδραστική απόδοση αυτού του λαϊκού παραμυθιού είναι η τελευταία από τις «Legenden von Rübezahl» («Θρύλοι του Rübezahl») από τις λογοτεχνικές διηγήσεις των γερμανικών λαϊκών παραμυθιών του Johann Karl August Musäus, Volksmärchen der Deutschen (1783). Μαζί με το «Rip Van Winkle», το «The Legend of Sleepy Hollow» είναι ένα από τα πιο ανθολογημένα, μελετημένα και διασκευασμένα σκίτσα του Ίρβινγκ. Και οι δύο ιστορίες συχνά συνδυάζονται μαζί σε βιβλία και άλλες αναπαραστάσεις και περιλαμβάνονται και οι δύο σε έρευνες για την πρώιμη αμερικανική λογοτεχνία και τον ρομαντισμό. Οι απεικονίσεις του Ίρβινγκ της τοπικής κουλτούρας και τα θέματα της προόδου έναντι της παράδοσης, της υπερφυσικής παρέμβασης στα κοινά και της δυστυχίας του μεμονωμένου παρείσακτου σε μια ομοιογενή κοινότητα διαπερνούν και τις δύο ιστορίες και βοήθησαν στην ανάπτυξη μιας μοναδικής αίσθησης της αμερικανικής πολιτιστικής και υπαρξιακής αυτογνωσίας κατά τις αρχές του 19ου αιώνα. Εικόνα: The Headless Horseman Pursuing Ichabod Crane (1858), John Quidor Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ: https://www.bartleby.com/lit-hub/hc/rip-van-winkle-the-legend-of-sleepy-hollow/the-legend-of-sleepy-hollow-2/ Μετάφραση και ανάγνωση Γρηγόριος Καλογιάννης Η ηχογράφηση δεν έχει κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση και ενσωμάτωση, με αναφορά στην πηγή και τους δημιουργούς.
