De Standaard

•

ערוץ • 45 תכניות

חדשות יומיות

חדשות יומיות

עדכון יומי
מדעי החיים

מדעי החיים

סדרה יומית
פשעים אמיתיים

פשעים אמיתיים

סדרה
סרט תעודה

סרט תעודה

סדרה יומית
פוליטיקה

פוליטיקה

סדרה יומית
חדשות יומיות

חדשות יומיות

סדרה יומית
חדשות יומיות

חדשות יומיות

עדכון שבועי

לפני 3 ימים

Geraakt de UGent ooit nog elegant weg uit de zaak-Cofnas?

Too little, too late, too silent? De Gentse universiteit krijgt kritiek op haar aanpak van de zaak-Cofnas. Er loopt een tuchtprocedure tegen de Amerikaanse rassenwetenschapper, vanwege controversiële uitspraken, de polemiek piekt. Dreigt de zaak in het gezicht van rector Petra De Sutter te ontploffen? Sinds mei staat de Amerikaanse biologiefilosoof Nathan Cofnas op de payroll van de UGent als postdoctoraal onderzoeker. Toen al was duidelijk dat de man en zijn theorieën omstreden zijn. Volgens Cofnas hebben – kort gesteld – niet alle rassen hetzelfde aangeboren cognitief vermogen, mensen met een zwarte huidskleur zouden een lager IQ hebben. Twee jaar geleden leidden die standpunten al tot zijn ontslag aan de universiteit van Cambridge. “Sindsdien had hij met Cambridge een eitje te pellen”, aldus redacteur Lotte Lambrecht van de Binnenlandredactie. De zaak-Arday bleek de gedroomde kans. Op zijn blog beschuldigde Cofnas de mediagenieke zwarte prof Jason Arday van plagiaat, om zo zijn punt te maken en het diversiteitsbeleid van Cambridge onderuit te halen. Na de publicatie van het blogbericht, nam Arday ontslag en niet veel later werd hij levenloos teruggevonden. Zijn uitspraken over Arday worden aangehaald in de schorsingsbrief van de UGent, die Cofnas op 20 augustus in de bus kreeg. Sindsdien meet hij zich een slachtofferrol aan, waarvoor hij bijval krijgt. Voor de UGent is de zaak bijzonder vervelend, want de universiteit moet zwijgen over lopende tuchtprocedures. Intussen groeit de kritiek op de aanpak, bijvoorbeeld: had Cofnas überhaupt aangesteld moeten worden? Kop of munt is terug. Wil je de nieuwste aflevering van onze economiepodcast Kop of munt beluisteren? Luister en volg hier: De Standaard Spotify Apple podcasts Journalist Lotte Lambrecht | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Marjan Justaert, Ima Posselt | Eindredactie Ima Posselt | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert See omnystudio.com/listener for privacy information.
לפני 6 ימים

Amerikaanse Democraten slaan linksaf richting socialisme, volgen de kiezers?

Angie Nixon uit Florida is niet de eerste en zal ook niet de laatste zijn. De “progressieve” kandidaten scoren opvallend goed bij de Democratische voorverkiezingen in de VS. De blauwe achterban omarmt dus stilaan het ooit zo verguisde socialisme. Volgt ook de rest van de Amerikaanse kiezers? De overwinning van Abdul El-Sayed bij de Democratische voorverkiezingen in Michigan deze zomer sprong het meest in het oog. Hij haalde het van de meer traditionelere kandidaat uit zijn partij, en vervoegt zo het lijstje progressieven die aan een opmars bezig zijn. Ze verenigen zich onder de naam Democratic Socialists of America (DSA), geen partij maar een beweging. Bekende leden zijn de New Yorkse burgemeester Zohran Mamdani en Congreslid Alexandria Ocasio-Cortez. Hun strijdpunten? Onder meer betaalbaarheid. Van woningen, gezondheidszorg, voeding, noem maar op. “Hun electoraat wordt dikwijls omschreven als wit, hoogopgeleid en downwardly mobile”, weet Roeland Termote van de Buitenlandredactie. “Dat wil zeggen dat ze minder verdienen dan hun ouders.” De kiesvijver uitbreiden vormt nog een uitdaging voor DSA, want eigenlijk zet de partij in op de arbeidersklasse, ze willen de working class American een beter leven bezorgen. De échte lakmoesproef voor de socialisten vormen de midterms in november. Dan moeten ze het immers opnemen tegen een Republikeinse tegenkandidaat. Vergis je niet, zegt Roeland, “binnen de partij vormen de progressieven nog altijd een minderheid. Maar wel een minderheid met een vechtlust die aantrekt, en de wind in de zeilen.” Dat laatste heeft alles te maken met het beleid van Trump, dat zich laat voelen in de portemonnee van de gewone Amerikaan. CREDITS Journalist Roeland Termote | Presentatie Marjan Justaert | Redactie Ima Posselt, Marjan Justaert, Alina Churikova | Eindredactie Ima Posselt | Audioproductie en muziek Brecht Plasschaert See omnystudio.com/listener for privacy information.
24 באוג׳

AI-agents breken in bij bedrijven: zijn we de controle kwijt?

Het leek altijd een verre dystopie: robots die zelfbewust worden en de wereld overnemen. Maar nu AI-agents op eigen houtje bedrijven blijken te kunnen hacken, komt dat doembeeld plots een stuk dichterbij. “De technologie wordt razendsnel krachtiger en tegelijk moeilijker onder controle te houden”, zegt technologiejournalist Dominique Deckmyn. Amerikaanse technologiebedrijven OpenAI en Anthropic zitten verwikkeld in een race om de meest geavanceerde modellen te bouwen. Maar hoe beter je zo’n AI leert hacken, hoe gevaarlijker hij ook kan worden. “Het is plots een erezaak geworden om de controle over je eigen AI-agents te verliezen”, aldus Dominique Deckmyn. Wat gebeurt er als zulke agents straks ook onze mails beantwoorden, aankopen doen of belastingformulieren invullen? Wie is aansprakelijk als ze daarbij iets illegaals doen? En kan de politiek nog vat krijgen op een technologie die sneller evolueert dan de regels errond? Journalist Dominique Deckmyn legt uit waar het écht misloopt en waarom niet de wil van AI, maar die van zijn makers het grootste risico vormt. CREDITS Journalist Dominique Deckmyn | Presentatie Lise Bonduelle| Redactie Lise Bonduelle, Tara Van Eycken| Eindredactie Tara Van Eycken| Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert See omnystudio.com/listener for privacy information.
21 באוג׳

Hoe Trump de EU verder meesleurt in zijn handelsoorlog met China

De VS beschuldigen China van tariefontwijking en wijzen ook de EU met de vinger. “Dit is duidelijk een escalatie”, zegt Nico Tanghe. Waar gaat de handelsoorlog van Trump heen? Volgens het Witte Huis zouden meer dan 40 landen China helpen om de hoge Amerikaanse importtaksen te omzeilen. Chinese producten zouden via omwegen naar de VS stromen, om zo aan de hoge Amerikaanse importtarieven te ontsnappen. De VS spreken zelfs van een scam. De regering-Trump viseert ook Europa en waarschuwt dat betrokken landen strenge straffen riskeren. Zo sleurt Trump Europa nog dieper in zijn handelsoorlog met China en plaatst hij ons voor een moeilijke keuze, vertelt collega Nico Tanghe. Waar gaat die handelsoorlog tussen de VS en China heen? En wat betekent deze nieuwe escalatie voor de EU? Credits Journalist Nico Tanghe | Presentatie en redactie Yves Delepeleire | Eindredactie Alina Churikova | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert See omnystudio.com/listener for privacy information.
19 באוג׳

Terwijl wij wegkijken, wordt de oorlog in Oekraïne almaar dodelijker

De oorlog in Oekraïne lijkt soms naar de achtergrond verdwenen. Maar op het terrein wordt hij alleen maar dodelijker. Juli was zelfs de dodelijkste maand voor Oekraïense burgers sinds de eerste maanden van de oorlog. De grootste oorzaak is een nijpend tekort aan luchtafweer door het wegvallen van Amerikaanse steun. Dat zet een ongemakkelijke tegenstelling op scherp. Oekraïne boekt lokaal terreinwinst en slaagt er steeds beter in om Rusland diep op eigen grondgebied te raken. Maar Rusland blijft raketten en drones produceren, krijgt steun van onder meer Noord-Korea en past zijn strategie telkens opnieuw aan. Zo blijft de oorlog zichzelf voeden: elke aanval lokt een zwaardere tegenaanval uit. Daarbovenop valt de Amerikaanse steun grotendeels weg en ook de steun van Europa blijkt niet onvoorwaardelijk. En terwijl vredesgesprekken zo goed als stilgevallen zijn, rekent Vladimir Poetin erop dat de oorlogsmoeheid in het Westen alleen maar groter wordt. “Poetin blijft ervan overtuigd dat hij de langste adem heeft,” zegt buitenlandjournalist Dominique Minten. Is Oekraïne dan echt aan de winnende hand, zoals het de voorbije maanden soms leek? Of wordt deze oorlog juist uitzichtlozer? Buitenlandjournalist Dominique Minten legt uit waarom een doorbraak verder weg lijkt dan ooit en waarom wat er in Oekraïne gebeurt ook Europa steeds dichter raakt. CREDITS Journalist Dominique Minten| Presentatie Lise Bonduelle| Redactie Lise Bonduelle, Tara Van Eycken| Eindredactie Tara Van Eycken| Audioproductie Brecht Plasschaert| Muziek Brecht Plasschaert See omnystudio.com/listener for privacy information.
15 באוג׳

Maak kennis met onze podcastreeks Buikgevoel: waarom we eten wat we eten

Als luisteraar van DS Vandaag laten we je hier graag kennismaken met onze journalistieke podcastreeks Buikgevoel, die je vanaf nu overal kunt beluisteren. In vier afleveringen hebben we het over de vraag: waarom eten we wat we eten? Waarom grijpen we zo graag naar ongezonde voeding terwijl onze kennis over gezonde voeding nog nooit zo goed was als vandaag. Je hoort hier de eerste aflevering. Daarin praat Alexander Lippeveld met collega’s Maxie Eckert, Nathalie Carpentier en Jef Poppelmonde over onze overtuigingen over eten. Vinden we het belangrijker dat een maaltijd gezond is of dat die er lekker uitziet? En hoe zit ons dagelijkse eetpatroon eruit? Onze redacteurs geven een inkijk in hun eigen eetgewoonten, en nodigen je uit om mee na te denken wat jij zelf belangrijk vindt aan eten. Credits Journalisten Maxie Eckert, Nathalie Carpentier, Jef Poppelmonde | Getuigenissen Milena Van Rooy, Axel Meeuwis, Edouard Ots, Felix Schamp | Presentatie Alexander Lippeveld | Redactie en eindredactie Yves Delepeleire, Sofie Steenhaut, Marie Van Loon | Audioproductie en muziek Pieter Santens See omnystudio.com/listener for privacy information.
13 באוג׳

Dertig jaar na de zaak-Dutroux: hoe de angst in ons geheugen kroop

Dertig jaar na zijn arrestatie roept de naam Marc Dutroux bij een hele generatie nog altijd de angst van toen op. Maar ook wie te jong was om de zaak bewust mee te maken, groeide op met de gevolgen ervan: de angst om alleen naar huis te fietsen, ongeruste ouders die altijd willen weten waar je bent en de reflex om vreemden niet zomaar te vertrouwen. Misdaadjournalist Mark Eeckhaut volgde de zaak-Dutroux vanop de eerste rij, toen die in augustus 1996 losbarstte. Hij zag de massa’s mensen aan het huis van Marc Dutroux, volgde de ene onthulling na de andere en zat jaren later in de rechtszaal, toen getuigenissen opnieuw duidelijk maakten hoe diep het trauma zat. “Niemand had zich kunnen voorstellen dat zoiets gruwelijks mogelijk was. Dat een man samen met zijn vrouw en een medeplichtige in een witte camionette door het hele land reed, kinderen en jonge vrouwen ontvoerde, hen opsloot, verkrachtte en vermoordde. Dat was ondenkbaar.” De zaak bracht niet alleen gruwelijke misdaden aan het licht, maar ook pijnlijke fouten bij politie en justitie. Ze leidde tot ingrijpende hervormingen, maar veranderde ook iets veel fundamentelers: hoe ouders naar gevaar kijken en hoeveel vrijheid ze hun kinderen geven. Hoe kon één misdaadzaak zo diep in ons collectieve geheugen kruipen? En waarom voelen zelfs generaties die de zaak niet bewust hebben meegemaakt er vandaag nog de gevolgen van? Journalist Mark Eeckhaut | Presentatie Lise Bonduelle | Redactie Lise Bonduelle, Fien Dillen, Tara Van Eycken | Eindredactie Fien Dillen | Audioproductie Joris Vandamme | Muziek Brecht Plasschaert See omnystudio.com/listener for privacy information.
14 באוג׳

Waarom we straks overal mogen zwemmen, maar nergens het water in kunnen

Volgende zomer mag je in Vlaanderen in principe overal zwemmen, tenzij het expliciet verboden is. Alleen zijn er deze zomer al bijna dubbel zoveel zwemverboden als vorig jaar. De grote boosdoener: blauwalg, een bacterie die floreert in warm, stilstaand en vervuild water. Maar die groene smurrie aan het wateroppervlak legt vooral een dieper probleem bloot. Vlaanderen behoort tot de slechtste leerlingen van de Europese klas als het over waterkwaliteit gaat. Slecht uitgebouwde rioleringen, ongezuiverd afvalwater en vervuiling uit de landbouw blijven onze beken en rivieren belasten. En net nu hete, droge zomers steeds minder uitzonderlijk worden, dreigt die slechte waterkwaliteit ons steeds vaker parten te spelen. We krijgen straks misschien meer plekken waar we mógen zwemmen, maar zullen we er ook nog ín kunnen zwemmen? Waarom is de Vlaamse waterkwaliteit zo slecht? Kunnen we onze rivieren en beken nog snel genoeg proper krijgen? En wat moet er gebeuren om Vlaanderen beter te wapenen tegen droogte, overstromingen en vervuild water? CREDITS Journalist Simon Demeulemeester | Presentatie Lise Bonduelle | Redactie Lise Bonduelle, Fien Dillen | Eindredactie Fien Dillen | Audioproductie Joris Van Damme | Muziek Brecht Plasschaert See omnystudio.com/listener for privacy information.
12 באוג׳

In de ban van de eclips

Vanavond rond kwart over acht zal de maan maximaal voor de zon schuiven. Collega Senne Starckx vertelt waarom een doodnormaal natuurfenomeen, dat de mens al duizenden jaren perfect kan voorspellen, ons zo blijft fascineren. De gedeeltelijke eclips van vanavond is het natuurfenomeen van het decennium, zegt onze wetenschapsredacteur Senne Starckx. “Een zonsverduistering op zich is niet zo speciaal. Er zijn er continu”, vertelt hij in onze dagelijkse podcast DS Vandaag. “Maar voor je in ons land nog eens een eclips van de omvang van die van vanavond kunt zien, moet je wachten tot 2081. En voor een volledige zonsverduistering, in de Ardennen dan, is het zelfs wachten tot 2090.” Waarom blijft een “doodnormaal natuurfenomeen” als de eclips ons zo fascineren? Waarom kunnen we al duizenden jaren zonsverduisteringen perfect voorspellen, ook al weten we nog maar een paar honderd jaar dat de aarde rond de zon draait? En welke ontdekkingen hebben eerder eclipsen de wetenschap opgeleverd? Tot slot vertelt Senne ook nog waarom je na de eclips naar de hemel moet blijven kijken. Volg alles over de eclips op onze site. Credits Journalist Senne Starckx | Presentatie Yves Delepeleire | Redactie en eindredactie Fien Dillen | Audioproductie Niels De Keukelaere | Muziek Brecht Plasschaert See omnystudio.com/listener for privacy information.
11 באוג׳

Waarom niets Netanyahu kan overtuigen om vrede te sluiten

Benjamin Netanyahu zegt nee tegen een nieuw plan voor Gaza, hoewel Hamas bereid is stapsgewijs te ontwapenen. Dat lijkt op het eerste gezicht opmerkelijk: “de ontmanteling van Hamas was altijd een van zijn belangrijkste oorlogsdoelen”, zegt buitenlandredacteur Dries Blontrock. Maar in Israël draait het steeds meer om de verkiezingen van eind oktober. Netanyahu moet vermijden dat een terugtrekking uit Gaza als zwakte wordt gezien, zonder tegelijk openlijk te breken met Donald Trump. Die balanceeract bepaalt steeds nadrukkelijker zijn koers. Ook op de Westelijke Jordaanoever loopt de spanning verder op, met dodelijk geweld tussen kolonisten en Palestijnen en een regering die steeds nadrukkelijker de kant van de kolonisten kiest. Waarom houdt Netanyahu de deur dicht voor een nieuw Gaza-akkoord? Hoe sterk bepaalt de verkiezingsstrijd zijn beleid? En hoeveel zou er onder een andere premier werkelijk veranderen? CREDITS Journalist Dries Blontrock| Presentatie Lise Bonduelle| Redactie Lise Bonduelle, Tara Van Eycken| Eindredactie Tara Van Eycken| Audioproductie Niels De Keukelaere| Muziek Brecht Plasschaert See omnystudio.com/listener for privacy information.

De journalistiek van De Standaard in podcast.

אתר אינטרנט