De Verwoorde Onschuld

Nou. Ik naar de basic fit, lekker helemaal swole worden. Podcastje erbij zoals ik dan placht te doen. De “verwoorde onschuld” dus deze keer. En Ik vond hem eigenlijk best goed. Ik heb een paar afleveringen kunnen luisteren tijdens het ijzer pompen en ik vond jullie een stuk prettiger om naar te luisteren dan Joris Schimmelpenninck en Paul Pils oid.

Vandaag: Ik werd er vriendelijk op gewezen door ene RR te DH dat het systeem zich doorgaans niet naar mij voegt en aangezien ik weer wakker ben hier mijn rectificatie. Ik probeer het zo weer met een oortje over rechts en zal dan ondanks dat ik vast moet lachen wel in slaap vallen. Heb trouwens gedroomd dat JW Gaston een klap voor zijn bek gaf en daarna heel snel die agenda uit zijn handen griste om daarna verzaligd met Esmee op de bank voordeeltjes te gaan zitten doorbladeren. Gister: Ik ben nu al een half uur een recensie aan het schrijven. En inmiddels errug wakker. Nogal opgewonden. Redelijk geïrriteerd en de dag moet nog beginnen. Jullie podcast krijgt geen sterren. Om daarmee maar direct te beginnen. Ik beoordeel podcasts naar de snelheid waarmee ik ervan in slaap val. Binnen een minuut? Top! Vijf sterren. Grote kans dat ik m weer beluister. Vier, herkansing. Maar jullie podcast voldoet aan alle voorwaarden voor nul sterren. Ik ben namelijk klaarwakker en dat ben ik al ruim een uur. Voorwaarde voor een dalend aantal sterren 1. Ergernis, woede, verontwaardiging. Ik stuiter in bed. Die vreselijke pcl. Krijg het woord niet eens getypt. Echt stond ie aan je deur? Ik had m zo over de drempel getrokken en aan de keukentafel met een kop koffie helemaal afgefakkeld. De agenda had ie niet meer durven terugnemen. Die krijg jij JW. Hoop dat ze binnenkort aanbellen. 2. Ik moest vreselijk lachen. Maar door al die opnieuw beleefde ergernis omdat ik dit nu al voor de derde keer dit zit op te schrijven ben ik vergeten waarom ik moest lachen. Moet m dus weer beluisteren. Een ster dan toch maar. 😘 de rest hebben jullie nog te goed. De dag begint. We mogen weer!

Ik werd op deze podcast gewezen door een vriend. Het woord van de week is een gouden vondst om een podcast omheen te bouwen, zo heb je altijd iets om over te praten. Dat er ook afgedwaald wordt naar andere onderwerpen is geen enkel bezwaar. Deze jongens hebben een prettige stem om naar te luisteren. Ze weten de normale dingen in het leven op een inspirerende en interessante manier te bespreken. De humoristische en ironische ondertoon maakt me regelmatig aan het lachen. Als verbeterpunt wil ik aandragen dat sommige onderdelen wat gestructureerder gebracht kunnen worden. Als JW bijvoorbeeld een segmentje heeft over zijn bezwaren tegen de Matrix, is de bespreking daarvan wat chaotisch en hap snap. Dat had ik ook een beetje met de aflevering over Flits. Daarnaast mag een aflevering van mij langer duren, bijvoorbeeld een half uur. Ik geef deze podcast vier sterren, en houd de optie open om daar in de toekomst vijf van te maken.