Przeżył niespełna czterdzieści dziewięć lat. Z tego dwa lata spędził w wojsku, kolejne trzy jako urzędnik, cenzor i referent w konsulacie, potem pięć jako jeniec w stalagu. Według czarnej legendy przez resztę życia pił, miotał się i awanturował. Skąd zatem ten imponujący dorobek?! Blisko tysiąc wierszy i poematów, kilka powieści, „Zielone Gęsi” i „Listy z fiołkiem”… Zapraszamy na spotkanie poświęcone jednej z najbarwniejszych postaci polskiej literatury! Z Mariuszem Urbankiem, autorem nowej biografii Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, rozmawia Anna Król. Piątek, 26 czerwca, godz. 19.00. Big Book Cafe, ul. J. Dąbrowskiego 81 [Mokotów] Partner wydarzenia: Wydawnictwo Iskry. Po spotkaniu Mariusz Urbanek podpisuje premierowe egzemplarze książki „Gałczyński. Kanarek w klatce” O KSIĄŻCE: Według czarnej legendy Konstanty Ildefons Gałczyński przez większość życia pił, miotał się i awanturował. Jednak dorobek, jaki zostawił, imponuje. Blisko tysiąc wierszy i poematów, kilka powieści, „Zielone Gęsi” i „Listy z fiołkiem”, Notatnik z Altengrabow, tłumaczenia. W tym przekład Ody do radości Schillera, dziś hymnu Unii Europejskiej. Tak, pił, miotał się i awanturował, ale ani tak bardzo, jak pisali ci, którzy mu zazdrościli, ani tak długo, by przepić talent. Próbowano zamknąć go w klatce. Na zjeździe Związku Literatów Polskich w 1950 roku zażądano, żeby oczyścił swoje wiersze z burżuazyjnych pięknostek. Bo tylko poezja klarownych idei trafi do ludu.„Słuszniej byłoby, gdyby Gałczyński ukręcił łeb temu «rozwydrzonemu kanarkowi», który zagnieździł się w jego wierszach” – padło z trybuny.– Kanarkowi można łeb ukręcić, ale wtedy wszyscy zobaczą klatkę. Co zrobić z klatką, koledzy? – zapytał Gałczyński.Pogrzeb miał skromny. Owszem, na Powązkach, ale w bocznej alejce. Trumnę, zamiast w Pałacu Prymasowskim, wystawiono w ceglanej budzie na końcu cmentarza.– Czego wy chcecie? – zapytał Stefan Kisielewski. – Przecież to był wielki poeta, więc go musieli chować po cichu, żeby nie drażnić małych. O AUTORZE: Mariusz Urbanek należy do najpopularniejszych biografów wybitnych Polaków. Opisał życie wielu znaczących postaci ostatniego wieku – od Wieniawy-Długoszowskiego przez Tuwima, Broniewskiego, Brzechwę i Tyrmanda po Jerzego Waldorffa. Zgłębiał życiorysy genialnych matematyków ze Lwowa, poświęcił książkę Marianowi Eile, legendarnemu twórcy „Przekroju”.Bohaterami wielu jego książek są sławne, znaczące postaci polskiego życia kulturalnego oraz społecznego – epoki powojennej, ale także dwudziestolecia międzywojennego. Wiele z jego tytułów odbiło się szerokim echem i trafiło na listy bestsellerów, m.in. „Broniewski. Miłość, wódka, polityka” (2011), „Brzechwa. Nie dla dzieci” (2013) i „Tuwim. Wylękniony bluźnierca” (2013). W 2017 roku książka „Makuszyński. O jednym takim, któremu ukradziono słońce” zwyciężyła w plebiscycie widzów TVP Kultura na „Najgorętszą książkę lata”. Dziękujemy Miastu Stołecznemu Warszawa za wsparcie w Stałym Programie Kulturalnym, także dzięki niemu tworzymy dla Was serwisy informacyjne w formach audio, wideo i newslettera.
