De Beelddenkers Podcast

Natasja Esmeijer

Beelddenkers en ons onderwijssysteem gaan niet goed samen. Beelddenkers zijn creatieve, gevoelige mensen die op een complexe manier denken, ook als kind. Het associërende, creatieve, gevoelige denkproces zorgt ervoor dat deze kinderen eerst willen begrijpen wat ze moeten leren voordat ze het kunnen leren. Vandaar dat zij moeite hebben om zich in ons schoolsysteem staande te houden, zowel sociaal als cognitief. In deze serie podcasts ga ik in gesprek met Miranda Meijer, zij werkt met hoogbegaafde, hooggevoelige kinderen en pubers die thuis zitten omdat zij teveel stress hebben opgelopen op school, en andere mensen die met het onderwijs of beelddenkers te maken hebben. Zelf geef ik achtergrond informatie over beelddenken en alles wat daarmee te maken heeft. De podcast is geschikt voor volwassen beelddenkers, ouders, leerkrachten en verder iedereen die met kinderen werkt. Een op de vijf mensen is een beelddenker en heeft dus in meer of mindere mate problemen om in onze snelle taaldenk maatschappij te passen. Ook voor volwassen beelddenkers zullen er een aantal kwartjes vallen. Wil je meer weten lees dan mijn boek: Beelddenkers, Als kwartjes vallen..." of volg een cursus. Voor meer informatie kijk op de website www.beelddenkendebrein.nl

  1. Aflevering 109 De kracht van een speelse geest

    03/26/2025

    Aflevering 109 De kracht van een speelse geest

    Spelen is leren, altijd en overal. Als kind hebben we nog heel veel tijd om te spelen maar gaandeweg wordt het spelen vervangen door activiteiten die allemaal volgens regels gedaan moeten worden. En dat terwijl spelen en vrij denken zoveel positiefs oplevert. Jaap Verhagen is jarenlang docent bewegingsonderwijs geweest en in zijn werk combineert hij nog steeds het spelen en lesgeven. Jaap heeft zich verdiept in het concept spelen en heeft daar zelfs een boek over geschreven: ‘de kracht van de speelse geest’. Het leuke is dat dit boek vooral over volwassenen gaat. Spelen staat namelijk voor plezier en werken zonder vaststaande spelregels. Een wereld zonder spelregels zou een chaos zijn en spelregels geven ons houvast, duidelijkheid en veiligheid, maar het feit dat spelregels oprekbaar zijn en niet altijd helemaal gevolgd hoeven te worden geeft het speelveld van het leven meer nuance en autonomie. Dat vermogen om tijdloos en onbevangen te spelen zou elke volwassenen moeten koesteren en moeten omarmen. Spelen zou een centrale plaats in ons dagelijks leven moeten innemen. Maar wat is spelen? Wat zijn de tussen-ruimtes? Wat speelt wel en wat niet? Hoe definieer je spelen (en spel)? En wat kun je doen om de kracht van een speelse geest te vinden? Spel is een deel van het leven, dat je maar beter serieus kunt nemen, maar ook weer niet te serieus, want dan is er geen lol meer aan. De creativiteit van het vrije spel past prima bij de creativiteit van het beelddenken. Beelddenkers zijn meesters in vrij spelen en regels toepassen zoals zij vinden dat het best passend is en dat is meestal niet volgens de vooraf vastgestelde spelregels. Wil je meer weten over hoe spelen jouw leven positief kan beïnvloeden? Lees dan het boek van Jaap: “de kracht van een speelse geest”. Wil je meer weten over beelddenkers: kijk dan eens op Het Beelddenkende Brein

    1h 7m
  2. Aflevering 105 Véronique Verheyen de K van K-anker en de K-racht van het beelddenken

    12/19/2024

    Aflevering 105 Véronique Verheyen de K van K-anker en de K-racht van het beelddenken

    De K van K-anker en de K-racht van het beelddenkende brein Kanker kan iedereen overkomen, hoe je ermee omgaat is voor iedereen persoonlijk. Dat de behandeling van kanker sporen achterlaat is duidelijk. Na een aantal chemokuren is je brein niet meer zoals het was, je hebt een chemobrein dat minder goed op woorden kan komen, minder scherp is en veel meer last heeft van fysieke prikkels. Véronique is een beelddenker, docent vreemde talen en kreeg drie keer in haar leven te maken met borstkanker. Na de tweede keer had zij heel veel last van een chemobrein en zij heeft haar beelddenken gebruikt om de wereld om haar heen aan te passen door middel van kunst en tekeningen. De droge verbale aanwijzing die zij, zeker in coronatijd, via een beeldscherm moest opnemen om te weten te komen over de behandelmethodes en wat er in haar lijf gebeurt heeft zij omgezet in tekeningen. Tekeningen die langzaam opbouwen en het verhaal vertellen en haar helpen om alles weer een plaatsje te geven. Doorweeft, doorleeft, doorbeeft, doorgeeft Doorweven Mijn Verhaal Is heel banaal T is niks speciaal 3x kanker in het kanaal Mijn verhaal Is doorleefd Van sterven tot hergeboorte Mijn verhaal Is doorbeeft Van angst tot wedergeboorte Mijn verhaal Is doorweeft Met liefde, verdriet Verbonden met (k)oorden Mijn verhaal in geur en kleur Is heel banaal of heel speciaal Mijn hoop en missie Ik deel wat toekomst en zelfliefde geeft Toekomst, zelfliefde De toekomst die jij wil voor jou zien als beelddenkers , als kok met smaken in geuren in kleuren en verwelkom zo een nieuwe dimensie

    1h 7m
  3. Aflevering 104 Het volwassen autonome zenuwstelsel

    11/28/2024

    Aflevering 104 Het volwassen autonome zenuwstelsel

    In deze podcast gaan we verder waar we de vorige keer geëindigd zijn. Ons volwassen autonome zenuwstelsel heeft verschillende (sub)staten van waaruit het kan functioneren, van de chillzone tot de collapse shutdown. De chillzone is de baseline, de staat waarin ons autonome zenuwstelsel zit wanneer het zich veilig voelt. Het is de bedoeling dat ons autonome zenuwstelsel vloeiend door al zijn (sub)staten heen kan bewegen, afhankelijk van de mate van (on)veiligheid die het ervaart. Zo zorgt het ervoor dat we overleven. Hoe en wat we denken, hoe we onszelf voelen en hoe we handelen wordt bepaald door de (trigger)staat waarin ons autonome zenuwstelsel zit. Hebben we onze chillzone goed getraind? Dan kunnen we zo’n triggerstaat tot op zekere hoogte zelf reguleren. En meer: met onze chillzone online kunnen we andere volwassenen en onze kinderen helpen reguleren. We beschikken fysiek over verschillende tools om dit reguleren te oefenen: top down met Feltsense (ons mentaal-, emotioneel- en lichaamsbewustzijn) en bottom up met persoonlijke lichaams-interventies. Zijn we extra sensitief geboren? Dan zal onze veiligheidsradar sneller alarm geven en hebben we een extra training van onze Feltsense nodig. Hiervoor gebruiken we ons denkbrein, ons gevoelsbrein, onze ‘somatic capacity’ en wat Dominique emosurfen noemt. Dit emosurfen gaat ons als volwassene gemakkelijker af wanneer we dit als kind geleerd hebben. Veel kinderen ervaren dat emoties er niet mogen zijn of worden na een emotionele gebeurtenis niet of onvoldoende geco-reguleerd. Gevolg: de emotie krijgt geen ruimte om uit te golven. Het autonome zenuwstelsel slaat de bijbehorende emotionele survivalstress op in ons systeem. Dit noemt Dominique een ‘skippybal’. Deze skippybal zorgt ervoor dat we later als volwassene moeite hebben met ‘voelen wat we voelen’ en emosurfen. Hierdoor kan ons autonome zenuwstelsel onnodig getriggerd raken. Dominique geeft in deze aflevering tips over wat je kunt doen om je eigen autonome zenuwstelsel te reguleren, ook wanneer je in het verleden je emoties hebt leren onderdrukken. We maken natuurlijk ook een uitstapje naar het hoogbegaafde brein dat nog intenser voelt en waarvoor het dus extra belangrijk is dat we onze regulatietools trainen en paraat hebben.

    1h 6m
  4. Aflevering 103 Dominique Krooijmans, het autonome zenuwstelsel in de klas

    10/30/2024

    Aflevering 103 Dominique Krooijmans, het autonome zenuwstelsel in de klas

    Ons autonome zenuwstelsel regelt niet alleen onze vitale lichaamsfuncties, het zorgt er ook voor dat we overleven: dat we veilig zijn en blijven. Het verbindt je hoofd met de rest van je lijf en regelt zich helemaal zelf. Sterker nog, het is de baas in huis. @Dominique Krooijmans heeft zich gespecialiseerd in de werking van ons autonome zenuwstelsel en hoe we ermee kunnen leren samenwerken. In haar @School voor Embodiment leer je de taal van je eigen autonome zenuwstelsel spreken, hoe je het kunt helpen rustiger om te gaan met prikkels en triggers en (als coach) hoe je dit anderen kunt leren. Ons autonome zenuwstelsel heeft een veiligheidsradar waarmee het 24/7 je omgeving scant op veiligheid. Voelt het zich veilig? Dan zit ‘ie lekker in zijn chillzone: we kunnen rustig nadenken, vriendschap sluiten en zijn nieuwsgierig naar de wereld om ons heen. Wanneer een prikkel echter als onveilig wordt geregistreerd, activeert ons zenuwstelsel binnen een nanoseconde een vecht- of vluchtstaat. Zonder dat we het willen gaan onze gedachten, emoties en ons lichaam vechten of vluchten. En wanneer de alarmbliep te groot is (of te lang duurt) gaat ons autonome zenuwstelsel bevriezen. Nu zou je kunnen denken dat we dit proces kunnen sturen. Dit is niet zo. Hoe goed we ook ons best doen om onszelf gerust te stellen of toe te spreken, ons autonome zenuwstelsel is de baas in huis. Als beelddenker kan onze veiligheidsradar extra gevoelig zijn voor prikkels. Misschien omdat we al vroeg ervaren hebben dat we anders zijn: we leren op een andere manier, denken in beelden in plaats van in woorden en zijn misschien ook sensitiever dan onze klasgenootjes. Hierdoor kan ons autonome zenuwstelsel chronisch overprikkeld raken, waardoor er nog meer prikkels binnenkomen die ons nog meer raken. Onze veiligheidsradar raakt meer en meer overprikkeld. Daarnaast kunnen we (nog) niet geleerd hebben om hierin met ons autonome zenuwstelsel samen te werken. We spreken zijn taal nog niet en hebben geen zicht op hoe zijn verschillende (trigger)staten doorwerken in onze gedachten, gevoelens en fysieke sensaties. In deze podcast legt Dominique uit hoe je ziet dat het autonome zenuwstelsel ingrijpt bij onveiligheid en legt ze ook uit hoe je daarna weer in je chillzone kunt komen. De chillzone is de staat van je lichaam waarin je relaxt bent en nieuwe dingen kunt leren. Als je autonome zenuwstelsel zich onveilig voelt en getriggerd raakt, schakelt het je denkbrein uit en neemt je gevoelsbrein het roer over. Lastig als je in de klas zit en iets nieuws wil leren. Voor leerkrachten is het dus van het grootste belang dat alle kinderen zoveel mogelijk in hun chillzone zitten. Dit begint bij jou als leerkracht zelf. Want alleen als jij in je chillzone zit, kun je een ander helpen terug te komen in zijn of haar chillzone. Is je chillzone offline? Dan wordt er niet geleerd en is er vaker vecht-, of vlucht- of bevriesgedrag dat de les verstoord. Leren samenwerken met je autonome zenuwstelsel is dus een win-win situatie in de klas: minder ongewenst gedrag en betere leerprestaties. Wie wil dat nu niet! In de kernopleiding Beelddenken van Het Beelddenkende Brein wordt ook uitgebreid aandacht besteedt aan het autonome zenuwstelsel en hoe je dit veilig kunt houden.

    1h 7m
  5. De ontwikkeling van het jonge kind

    10/03/2024

    De ontwikkeling van het jonge kind

    De ontwikkeling van kinderen kun je niet versnellen, wel frustreren. Jonge kinderen ontwikkelen volgens een bepaalde volgorde maar niet elk kind doet dat even snel. Binnen het onderwijs is het belangrijk dat we deze natuurlijke ontwikkeling van het kind volgen en het kind daarbij niet overvragen en overstimuleren. In het huidige onderwijs is de trend dat kinderen steeds jonger gestimuleerd worden om bepaalde vaardigheden te oefenen met als doel om ze sneller kennis te laten maken met het taal en rekenen zodat op die manier het totale taal en rekenniveau omhoog gaat. Het tegendeel wordt daar echter mee bereikt. Ewald Vervaet is ontwikkelingspsycholoog en heeft daar eind jaren 90 onderzoek naar gedaan. Helaas wordt zijn wetenschap bestempeld als emotionele psychologie en niet vol vol aangezien waardoor zijn resultaten niet meegenomen worden in het op feiten en analyse gestoelde onderwijsvolgsysteem. Daartoe heeft Ewald de WSK opgericht en nu het onderwijs in een diepe crisis beland is is er een begin gemaakt vanuit het ministerie om te kijken of er toch nog iets mee gedaan kan worden. In deze podcast legt Ewald nog eens duidelijk uit hoe je kunt ontdekken of een kind rijp is voor groep 3 en ook hoe je kunt aansluiten bij de ontwikkeling van jonge kinderen. Deze basis is belangrijk voor de rest van het schoolgaande leven. Een kind laat graag zien wat het al kan, dat noemen we intrinsieke motivatie. Die motivatie wordt afgebroken zodra een kind steeds opnieuw geconfronteerd wordt met taken die het nog niet beheerst. Wil je meer weten kijk dan op de website: https://wsk-kleuteronderwijs.nl/ . Het leerlingvolgsysteem dat in de podcast genoemd wordt is de klimroos en de leesmethode: Ontdekkend leren lezen. Vanuit het beelddenkende Brein vullen wij dit aan door ook rekening te houden met de manier van informatieverwerking, het beelddenken en het taaldenken. Dat zegt namelijk iets over het natuurlijke leerproces van kinderen, als hier ook aandacht aan besteedt wordt is de taak haalbaar en houden kinderen de intrinsieke motivatie om te leren en willen zij daar graag moeite voor doen.

    52 min
  6. Hersenwetten als basis voor opvoeden en onderwijs

    09/04/2024

    Hersenwetten als basis voor opvoeden en onderwijs

    Opvoeden kan soms heel moeilijk lijken, en toch heeft een kind vooral een goede basis nodig. Als je daaraan voldoet doe je het als ouder goed genoeg. In de eerste 8 levensjaren van een kind is het brein vooral in de aanneem modus. Alles wat een kind hoort en ziet wordt nog gemakkelijk voor waar aangenomen. Cultuur, taal, sociale gebruiken worden zo geprogrammeerd en vormen de basis voor de rest van je leven. Ouders worden vooral nageleefd en er wordt minder geluisterd naar wat er gezegd wordt. Opvoeden van je kind is dus vooral voorleven. Onze maatschappij heeft een aantal uitdagingen die tegen deze wetten ingaan en waar we als ouders je kind mee moet leren omgaan. Denk daarbij aan de uitdagingen van het schermgebruik en het steeds minder fysiek buitenspelen. Ook in het onderwijs moet er aan deze hersenwetten voldaan worden. Een kind zit een groot deel van zijn leven in de schoolbanken en ook daar gelden dezelfde wetten. Daar kan er minder voorgeleefd worden maar eer zal wel aan deze behoeften voldaan moeten worden willen we de leerlingen een goede basis voor de toekomst meegeven. Met de huidige lesmethodes is dat niet zo’n gemakkelijke opgave. Zeker voor beelddenkers worden eigenlijk alle hersenwetten met voeten getreden waardoor er een wankele basis ontstaat die de (jeugd) hulpverlening recht moet zien te breien. Kunnen we beter de basis verbeteren. Marcel Bos is een wetenschapper die zijn wetenschappelijke kennis heeft omgezet naar gewone mensentaal. Zijn boek hersenwetten als bouwstenen bij opvoeden legt duidelijk uit wat je als ouder anders kunt doen in de opvoeding en in zijn podcast ‘Marcel ’s opvoedhersenwetten’ is dat terug te luisteren.

    47 min

About

Beelddenkers en ons onderwijssysteem gaan niet goed samen. Beelddenkers zijn creatieve, gevoelige mensen die op een complexe manier denken, ook als kind. Het associërende, creatieve, gevoelige denkproces zorgt ervoor dat deze kinderen eerst willen begrijpen wat ze moeten leren voordat ze het kunnen leren. Vandaar dat zij moeite hebben om zich in ons schoolsysteem staande te houden, zowel sociaal als cognitief. In deze serie podcasts ga ik in gesprek met Miranda Meijer, zij werkt met hoogbegaafde, hooggevoelige kinderen en pubers die thuis zitten omdat zij teveel stress hebben opgelopen op school, en andere mensen die met het onderwijs of beelddenkers te maken hebben. Zelf geef ik achtergrond informatie over beelddenken en alles wat daarmee te maken heeft. De podcast is geschikt voor volwassen beelddenkers, ouders, leerkrachten en verder iedereen die met kinderen werkt. Een op de vijf mensen is een beelddenker en heeft dus in meer of mindere mate problemen om in onze snelle taaldenk maatschappij te passen. Ook voor volwassen beelddenkers zullen er een aantal kwartjes vallen. Wil je meer weten lees dan mijn boek: Beelddenkers, Als kwartjes vallen..." of volg een cursus. Voor meer informatie kijk op de website www.beelddenkendebrein.nl