Σήμερα θα μιλήσουμε για την επικοινωνία, που δεν είναι απλά οι λέξεις που λέμε. Είναι ο τρόπος που κοιτάζουμε τον άλλον. Ο τρόπος που ακούμε. Ο τρόπος που απαντάμε όταν διαφωνούμε, όταν πιεζόμαστε, όταν θυμώνουμε, όταν κουραστούμε! Και σήμερα ζούμε σε μια εποχή όπου επικοινωνούμε συνεχώς… αλλά απ’ ότι φαίνεται η μοναξιά κοπάζει, και συνδεόμαστε όλο και λιγότερο. Σε πρόσφατη έρευνα που κάναμε όλο το ελληνικό κοινό αναγνωρίζει την μεγάλη σημασία της σωστής επικοινωνίας, αλλά στην πράξη φαίνεται πως η κουλτούρα επικοινωνίας που έχουμε ως Έλληνες είναι σε χαμηλά επίπεδα. Και θα μοιραστώ τρεις βασικές επιλογές που σας βοηθούν να επικοινωνείτε αποτελεσματικά: Ακούστε πραγματικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ακούν για να καταλάβουν. Ακούν για να απαντήσουν. Την ώρα που ο άλλος μιλά, αντί να αφουγκραστούν τα λεγόμενα, να εισπράξουν μηνύματα από την γλώσσα του σώματος και τις εκφράσεις, ετοιμάζουν ήδη την απάντησή τους, το επιχείρημά τους ή την επόμενη κουβέντα τους. Και το μόνο που τους νοιάζει είναι να μιλήσουν εκείνοι, και μάλιστα όσο περισσότερο μπορούν. Όμως, η ενεργητική ακρόαση είναι πράξη σεβασμού. Μόνο όταν ακούτε πραγματικά δίνετε στον άλλον το μήνυμα «σε βλέπω, σε υπολογίζω, αυτό που μου λες και αυτό που αισθάνεσαι έχει σημασία, το λαμβάνω υπ’ όψη μου». Και πολλές φορές οι άνθρωποι δεν χρειάζονται αμέσως απαντήσεις ή λύσεις στα προβλήματά τους. Χρειάζονται πρώτα να νιώσουν ότι κάποιος τους καταλαβαίνει. Θυμηθείτε το: από την ακρόαση ξεκινάει η σύνδεση. Μιλήστε με ενσυναίσθηση, συνειδητότητα και αποφύγετε την παρόρμηση. Στην εποχή της ταχύτητας, συχνά αντιδρούμε πολύ εύκολα. Από την ανάγκη μας να απαντήσουμε αμέσως σ’ ένα μήνυμα, απαντάμε ακόμα κι όταν οδηγούμε, και μάλιστα όταν είμαστε μέσα σε μια διαφωνία ή φορτισμένα σ’ ένα σχόλιο που μας θύμωσε. Και βέβαια, αργότερα να το μετανιώσουμε. Θυμηθείτε όμως πως οι λέξεις από μόνες τους έχουν δύναμη, έχουν ειδικό εκτόπισμα και αντίκτυπο η κάθε μία. Οι λέξεις μπορεί να θεραπεύσουν και να απαλύνουν μια δύσκολη στιγμή, αλλά μπορεί και να τραυματίσουν βαθιά, και άντε μετά να τις πάρεις πίσω, ειδικά αν είναι γραπτές. Γι’ αυτό φροντίστε να αποφύγετε την παρόρμηση, και πριν μιλήσετε αναρωτηθείτε: Αυτό που θα πω βοηθά ή πληγώνει; Λύνει το πρόβλημα ή ρίχνει λάδι στη φωτιά; Κάνει καλό σε κάποιον ή όχι; Εκφράζετε με ευγένεια και σαφήνεια τα συναισθήματα, τα όρια, τις απόψεις σας. Πολλοί άνθρωποι είτε καταπιέζουν όσα νιώθουν είτε ξεσπούν επιθετικά. Όμως η ήρεμη, ώριμη έκφραση είναι εκείνη που έχει τη μεγάλη δύναμη και σας αντιπροσωπεύει. Εστιαστείτε στο να εκφράσετε αυτά που αισθάνεστε εσείς, αντί να κριτικάρετε ή να κατηγορήσετε τον άλλον. Για παράδειγμα, αντί να πείτε «δεν με καταλαβαίνεις» πείτε «νιώθω ότι δεν ακούγομαι». Με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο δεν επιτίθεστε, οπότε δεν θα υψώσει τοίχο ο συνομιλητής σας, αλλά παίρνετε εσείς τα ηνία των συναισθημάτων σας. Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη. Γιατί χρειάζεται αυτογνωσία και θάρρος για να επικοινωνείτε αυθεντικά, χωρίς επιθετικότητα, και χωρίς να μπαίνετε σε ρόλο.
