Alfabet Wojtusika

Łukasz Wojtusik
  • 5.0 (1)
  • Books
  • Updated Weekly

O książkach, które czytam, przeczytałem, chciałbym przeczytać. O ludziach, którzy te książki piszą, tworzą. O rynku książki, literackich festiwalach, wydarzeniach. O tym co związane z literaturą - subiektywnie, alfabetycznie, w podcaście. Między odcinkami warto śledzić mnie na FB: https://cutt.ly/TjxngXo Więcej o mnie na www.lukaszwojtusik.pl

  1. 5d ago

    #261 Katarzyna Surmiak-Domańska o traumie, która milczy w naszych domach.

    Odcinek #261, w którym w Żydowskim Muzeum Galicja w Krakowie rozmawiam z Katarzyną Surmiak-Domańską o jej książce „Świat przed nami nie istniał. Jak wojna została w naszych domach” (Wydawnictwo Agora).   Zaczynamy od pytania : czy jesteśmy jednym z najbardziej straumatyzowanych narodów świata? Potem wędrujemy przez kolejne bolesne warstwy tej rozmowy, w której L jak literatura faktu spotyka się z historiami bohaterów książki. Pytam autorkę o to, dlaczego nikt po wojnie nie zajął się na poważnie R jak ruinami w sercach ludzi. Próbujemy sprawdzić, co działo się z pokoleniem D jak dzieci, które musiały być dzielne, opiekować się swoimi rodzicami. Pojawiają się różne H jak historie - Marcina i jego ojca Adama Krzyształowicza, Wandy i jej ojca Stanisława Likiernika. Dużo miejsca poświęcamy rozmowie o propagandzie pamięci, bazując między innymi na rysunkach najmłodszych świadków wojny zamkniętych w albumie „Wojna w oczach dziecka”. Nie brakuje też odniesień do współczesności. Przyglądamy się zabawie patykami w wojnę oraz zastanawiamy nad patriarchalną narracją historyczną i nad różnymi strategiami P jak przetrwania, przepracowania międzypokoleniowej traumy.   Wielu tematów tylko D jak dotykamy, zaznaczamy ich obecność w książce, która próbuje zebrać różne doświadczenia związane z traumą, o której w domu się pokoleniami - milczało.

    #261 Katarzyna Surmiak-Domańska o traumie, która milczy w naszych domach.

  2. Sep 10

    #260 Michał Kuźmiński."Z domu Israela”. Wszyscy zniknęli. Zostało jedno zdjęcie.

    Odcinek #260, w którym rozmawiam w Krakowie z Michałem Kuźmińskim o jego książce „Z domu Israela. Śladami zapomnianej żydowskiej rodziny” (Wydawnictwo Austeria).  Zanim jednak usiądziemy przy stole, zaglądamy do Muzeum Etnograficznego w Toruniu, gdzie można zobaczyć fragment zakładu fryzjerskiego prowadzonego wiele lat temu w kamienicy przy rynku w Golubiu przez pradziadka autora  Michał siada we F jak fotelu fryzjerskim, który pamięta z dzieciństwa i opowiada o Z jak zapachach zakładu i P jak przedmiotach w gablotach.  Potem wracamy do rozmowy o książce i zaczynamy od F jak fotografii z 1902 roku. Widać na niej kamienicę i jej mieszkańców. Ludzi, którzy zniknęli nagle, po których zostało jedno zdjęcie i którym należy się opowiedzenie ich historii.  Rozmawiamy o poszukiwaniu przez Michała M jak mikrośladów śladów rodziny Isacsohnów, przyglądamy się M jak mikrohistorii zapisanej w księgach, archiwach, metrykach, dokumentach. Pojawiają się B jak berlińczycy, H jak hiperinflacja, W jak wojna, T jak tożsamość. Cały czas jednak wracamy do M jak miejsca i do P jak potrzeby upamiętnienia, zapisania losów zwykłych ludzi, w których życiu odbija się historia pierwszej połowy XX wieku.

    #260 Michał Kuźmiński."Z domu Israela”. Wszyscy zniknęli. Zostało jedno zdjęcie.

  3. Sep 3

    #259 Paweł Wielopolski. „Rejestr grozy”. Dlaczego lubimy się bać?

    Odcinek #259, w którym z Pawłem Wielopolskim w Goyki 3 Art Inkubatorze w Sopocie rozmawiamy o książce „Rejestr grozy. Przewodnik po technikach narracyjnych” i próbujemy zrozumieć, dlaczego tak bardzo lubimy się bać. Zaczynamy od S jak strachu. Tego najstarszego i najsilniejszego ludzkiego doświadczenia, o którym pisał choćby Lovecraft. Zastanawiamy się, czym właściwie jest G jak groza, czym R jak rejestr grozy i jak się to ma do artystycznego rejestru opowiadania o świecie. Rozmawiamy o emocjach, które budują grozę: L jak lęku, P jak przestrzeni grozy. Zastanawiamy się nad miejscami, w których zmysłowe spotyka się z nadzmysłowym. W centrum naszej rozmowy znajduje się P jak potwór, jeden z najważniejszy archetypów opowieści grozy. Skąd się bierze? Do czego nam służy? Co mówi o nas samych? Nie brakuje również wspomnień o pierwszych spotkaniach z potworami, które to spotkania, jak przekonuje autor, można lubić. Rozmowa ma szeroki kontekst, oprócz literatury przyglądamy się filmom, serialom, grom komputerowym.   W końcu okazuje się, że błądzimy między rejestrami, szukając odpowiedzi na pytanie : Co właściwie budzi się wtedy, gdy rozum zasypia?

    #259 Paweł Wielopolski. „Rejestr grozy”. Dlaczego lubimy się bać?

  4. Aug 27

    #258 Paulina Małochleb. O pracy opiekuńczej, miłości i macierzyństwie.

    Odcinek #258, w którym z Pauliną Małochleb rozmawiamy w Goyki 3 Art Inkubatorze podczas Literackiego Sopotu 2026 o jej książce „Mięśnie mam od miłości. O macierzyństwie” (Wydawnictwo Karakter). Punktem wyjścia staje się M jak macierzyństwo, ale bardzo szybko okazuje się, że równie ważne są M jak martwy ciąg codzienności i M jak mięśnie od miłości. Rozmawiamy o W jak wstydzie, który pojawia się razem z dzieckiem, o presji bycia wystarczająco dobrą matką i o społecznych oczekiwaniach wobec rodziców. Pytam Paulinę o P jak poród, o świat, który premiuje ojców, mężczyzn, a kobiety, matki ustawia nieustająco niżej, wpędza w poczucie wstydu. Przyglądamy się R jak równości w domu, zastanawiamy się czym jest ogarnianie świata przez rodzica. W rozmowie pojawiają się także bohaterowie książki - rodzina autorki. Dyskutujemy o tym, jak opowiadać o najbliższych w tego typu publikacji. Cały czas wracamy do roli  P jak pracy emocjonalnej. Wraca też K jak kapitalizm. A na koniec pojawiają się O jak oddalanie się dzieci i M jak miłość, która dzieje się między słowami.

    #258 Paulina Małochleb. O pracy opiekuńczej, miłości i macierzyństwie.

  5. Aug 13

    #257 Patrycja Bukalska. "Ziemia jednorożca". Szkocja i ślady po tych, których już nie ma.

    Odcinek #257, w którym z Patrycją Bukalską siedzimy w Zakopanem i rozmawiamy o jej książce "Ziemia jednorożca. Podróże po Szkocji". Ruszamy śladem, tego, co zniknęło. Przyglądamy się krajobrazowi Szkocji, który pamięta wysiedlonych mieszkańców, opuszczone osady, zlikwidowane linie kolejowe.   Przyglądamy się różnym P jak procesom związanym z powolnym znikaniem ludzi, zwierząt, roślinności. Są O jak owce, które zastąpiły ludzi i J jak jelenie, które wyparły owce. Pojawia się Ś jak śledź, a z nim K jak kobiety za nim wędrujące. Są historie travellersów, rybaków, ludzi, których przesiedlono.  Pojawiają się drobiazgi - rybackie S jak swetry, W jak wiązane muchy i T jak tkane z traw ubrania.  Śledzimy różne stadia znikania i zanikania, także w języku. Na koniec pytam Patrycję o wszystkie nieopowiedziane jeszcze przez nią historie ze Szkocji i mam nadzieję, że nie znikną, że będzie kolejna książka z ziemi jednorożca.

    #257 Patrycja Bukalska. "Ziemia jednorożca". Szkocja i ślady po tych, których już nie ma.

  6. Aug 6

    #256 Marlena Niemiec -laureatka Nagrody im. Szymborskiej. "Skroń" i ważne słowa.

    Odcinek #256, w którym z Marleną Niemiec laureatką XIV edycji Nagrody im. Wisławy Szymborskiej w Pałacu Potockich w Krakowie rozmawiamy o jej tomie poetyckim "Skroń" /Convivo/. Zaczynamy od wierszy pierwszych, tych Z jak zapamiętanych z konkursów recytatorskich, w których autorka brała udział. Pojawia się wątek potrzeby słowa pisanego. Pytam Marlenę o powracające S jak słowa i ulubione L jak litery. Pojawiają się: skroń, trwoga, zamiar, ciężar, pokarm, nader. Dopytuję o A jak alfabet poetki oraz o B jak bezkres, bezczas, bezwład. Zwracamy uwagę na rolę Z jak zdrobnień w tomie "Skroń". Zastanawiamy się nad niedoskonałością poezji, pytam czy poezja może rodzić się z błędów, przejęzyczeń oraz językowych szczelin. Orientuję się, że rozmawiamy o próbie złapania w słowach.w poezji najmniejszych drżeń. Koniec jest wisienką na torcie - Marlena Niemiec czyta kilka wierszy z tomu "Skroń"!. Dołączcie do naszej rozmowy słuchając odcinka #256 Alfabetu Wojtusika.

    #256 Marlena Niemiec -laureatka Nagrody im. Szymborskiej. "Skroń" i ważne słowa.

  7. Jul 30

    #255 R.A. Olek. „Mezalians”, czyli koniec pewnego świata.

    Odcinek #255, w którym z R.A. Olkiem siedzimy u mnie na wiosce i rozmawiamy o jego powieści „Ostatnia księżna. Mezalians”. Zaczynamy od tego, że autor zbiera wyróżnienia za pisanie kryminalnych historii, a pisać chce powieści H jak historyczne. Stąd prostą drogą docieramy do głównych postaci nowego cyklu. Pojawia się Maria Krystyna Habsburg a razem z nią inni H jak Habsburgowie. Przyglądamy się A jak arystokratom, oraz C jak cenie, którą płacą za dokonane wybory. Pojawią się wątek W jak wojny i losów mieszkańców Żywiecczyzny, ludzi z różnych grup społecznych. Dotykamy historii prawdziwych i literackich przetworzeń w powieści. Pojawiają się też S jak skrzypce i jest S jak skarb. Współczesność miesza się nam z przeszłością, a wątki literackie z historycznymi. Liczymy ile M jak mezaliansów zawiera "Mezalians".  R.A Olek szczerze opowiada o planowaniu powieściowego C jak cyklu i o tym jak powieść się R jak rozrasta.  Na końcu umawiamy się na kolejne spotkanie z "Ostatnią księżną". Odcinek powstał we współpracy z wydawnictwem Książnica, które wydało książkę "Ostatnia księżna.Mezalians".

    #255 R.A. Olek. „Mezalians”, czyli koniec pewnego świata.

  8. Jul 9

    #254 Robert Małecki.  Toruń i "Krótka noc, długi krzyk".

    Odcinek #254, w którym z Robertem Małeckim chodzimy po Toruniu i rozmawiamy o powieści "Krótka noc, długi krzyk" /Wydawnictwo Literackie/.  Zaczynamy od Piernikowej Alei Gwiazd, na której Robert ma już swoją katarzynkę. Pisarza od razu pytam o U jak uznanie i S jak spełnienie. Idziemy przez Toruń, próbuję dowiedziać się od autora jak wyglądo to miasta o 1993 roku. Przyglądamy się gangsterskim, miejskim historiom Taty i Renifera. Poznajemy Wiesława Świrskiego i Mirosława Cichonia, głównych bohaterów książki "Krótka noc, długi krzyk". Dopytuję o ważną postać, ciekawi mnie skąd w powieści wziął się W jak Wojtusik, Łukasz Wojtusik. Przez naszą dyskusję przewija się mnóstwo D jak drobiazgów: kasety VHS, karty telefoniczne, papierosy, sprzątanie mieszkania. Są "Psy", "Siedem" i inne S jak skojarzenia z czasem zmian. Na końcu okazuje się, że S jak samotność może być kluczem do czytania powieści Roberta Małeckiego. I że bohater literacki Wojtusik ma potencjał.

    #254 Robert Małecki.  Toruń i "Krótka noc, długi krzyk".
See All (267)

About

O książkach, które czytam, przeczytałem, chciałbym przeczytać. O ludziach, którzy te książki piszą, tworzą. O rynku książki, literackich festiwalach, wydarzeniach. O tym co związane z literaturą - subiektywnie, alfabetycznie, w podcaście. Między odcinkami warto śledzić mnie na FB: https://cutt.ly/TjxngXo Więcej o mnie na www.lukaszwojtusik.pl

Information

  • Creator
    Łukasz Wojtusik
  • Years Active
    2021 - 2026
  • Episodes
    267
  • Rating
    Clean
  • Copyright
    © Copyright Łukasz Wojtusik
  • Show Website
    Alfabet Wojtusika

You Might Also Like