LIFO POLITICS

LIFO PODCASTS

Πολιτική και κοινωνία, συζητήσεις και ρεπορτάζ

  1. 4D AGO

    «Βρίσκουμε κυβερνοδραστηριότητα από Τούρκους, Ρώσους και Κινέζους»

    Σε αυτό το επεισόδιο ο Μιχάλης Μπλέτσας μιλάει για την κυβερνοασφάλεια που αποτελεί κρίσιμο πυλώνα της δημοκρατίας, αλλά αυτό δεν έχει γίνει αντιληπτό από την πολιτεία και το πολιτικό προσωπικό στον βαθμό που θα έπρεπε. Εξηγεί τον πολυεπίπεδο ρόλο της Αρχής, από τη συνεχή παρακολούθηση και ανάλυση απειλών, την έκδοση οδηγιών και τη διαχείριση περιστατικών μέχρι τη σύνθεση δεδομένων από πολλές πηγές ώστε να εντοπίζονται ευρύτερα μοτίβα κακόβουλων ενεργειών που συχνά εξυπηρετούν στρατηγικούς και όχι απλώς τεχνικούς στόχους. Κυρίαρχη απειλή παραμένουν οι επιθέσεις ransomware, οι οποίες πλήττουν επιχειρήσεις και δημόσιους φορείς, «κλειδώνοντας» συστήματα και δεδομένα με αντάλλαγμα λύτρα, συνήθως σε κρυπτονομίσματα. Οι ομάδες πίσω από αυτές τις επιθέσεις είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, εξαιρετικά οργανωμένες και διεθνείς, με φυσικές βάσεις στο εξωτερικό. Η αντιμετώπισή τους απαιτεί διεθνή συνεργασία, όπως έδειξε χαρακτηριστικά η υπόθεση σύλληψης βασικού στελέχους μεγάλης σπείρας στην Ελλάδα έπειτα από κοινή επιχείρηση της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος με τη Europol και άλλες ευρωπαϊκές αρχές. Σημειώνει, πάντως, ότι δεν έχουν εντοπιστεί σημαντικές ελληνικές σπείρες ransomware. Αναφερόμενος στον πόλεμο στην Ουκρανία, μιλάει για ένα «εργαστήριο» σύγχρονου πολέμου με εκτεταμένη χρήση αυτόνομων και τηλεχειριζόμενων συστημάτων, όπως τα drones, αλλά και με τεράστια επένδυση στην κυβερνοάμυνα, καθώς η αντίστοιχη ουκρανική αρχή διαθέτει χιλιάδες στελέχη, σε πλήρη αντίθεση με τα περιορισμένα μεγέθη της χώρας μας. «Νομίζω ότι ο πόλεμος αυτός θα μελετηθεί πάρα πάρα πολύ και φαίνεται αυτό, διότι ενώ εγώ έχω 100 άτομα, ας πούμε, στην Εθνική Αρχή Κυβερνοασφάλειας, η αντίστοιχη αρχή της Ουκρανίας έχει 7.000», αναφέρει.  Ο Μιχάλης Μπλέτσας εκφράζει την έντονη ανησυχία του για τη χειραγώγηση των ψηφοφόρων. Αν και θεωρεί τη νοθεία της εκλογικής διαδικασίας τεχνικά πολύ δύσκολη έως αδύνατη, χαρακτηρίζει «πανεύκολη» τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η παραπληροφόρηση, η δημιουργία «παράλληλων πραγματικοτήτων» και η απώλεια εμπιστοσύνης στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης καθιστούν, όπως λέει, τη στόχευση και την επιρροή των πολιτών εξαιρετικά αποτελεσματική. «Δυστυχώς, έχουμε συνηθίσει να παίρνουμε την πληροφόρησή μας και να διαμορφώνουμε την άποψή μας σε μεγάλο βαθμό από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία δημιουργούν πολλές παράλληλες πραγματικότητες, πολλά παράλληλα σύμπαντα. Έχουμε χάσει την έννοια του δεδομένου, του τι είναι αληθινό. Ο καθένας θεωρεί ότι αυτό που του λένε οι φίλοι του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι η αλήθεια», λέει. Παραδέχεται ότι η θέση του διοικητή της Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας αποδείχθηκε μεγαλύτερη πρόκληση απ’ όσο περίμενε. «Δεν μου την είχαν περιγράψει σωστά. Η μεγάλη αυταπάτη που είχα όταν ξεκίνησα ήταν ότι πίστευα πως θα υπάρχει ένα οργανωτικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο θα μπορέσω να λειτουργήσω και να χρησιμοποιήσω κυρίως τις τεχνολογικές μου γνώσεις» αναφέρει, ενώ διαπίστωσε ότι ακόμη και με πολιτική στήριξη από τον αρμόδιο υπουργό, οι αλλαγές δεν έρχονται εύκολα. Δηλώνει, ωστόσο, αποφασισμένος να μην αλλάξει τον τρόπο διοίκησής του. Δηλώνει επίσης ότι η Ελλάδα σήμερα δεν αποτελεί μεγάλο στόχο κυβερνοεπιθέσεων, σε αντίθεση με χώρες όπως η Ουκρανία. Αναγνωρίζει όμως ότι υφίσταται δραστηριότητα (επιθέσεις, απόπειρες διείσδυσης, κατασκοπεία, probes σε συστήματα) από ομάδες οι οποίες συνδέονται με ξένες χώρες, μεταξύ άλλων από Τουρκία, Ρωσία και Κίνα, επισημαίνοντας ότι οι κινεζικές επιχειρήσεις είναι συχνά πιο «κομψές» (πιο αθόρυβες, πιο στοχευμένες), αν και όχι πάντα λιγότερο επικίνδυνες.

    41 min
  2. FEB 10

    Γιατί η πολιτική Τραμπ δεν αποτελεί μια παρένθεση

    Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος και διευθυντής του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής» σκιαγραφεί ένα διεθνές περιβάλλον βαθιάς αστάθειας, στο οποίο οι βεβαιότητες των τελευταίων δεκαετιών καταρρέουν. Όπως αναφέρει, η πολιτική Τραμπ δεν αποτελεί μια παρένθεση αλλά το σύμπτωμα βαθιών δομικών αλλαγών στις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη σταδιακή ριζοσπαστικοποίηση του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και την άνοδο μιας ακραίας δεξιάς που έχει καταλάβει την εξουσία. Η Ευρώπη, σημειώνει, απέτυχε να διαβάσει έγκαιρα αυτήν τη μετατόπιση και σήμερα έρχεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες. Στο νέο αυτό πλαίσιο, η απαξίωση του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον Τραμπ έχει κλονίσει τη διατλαντική συμμαχία, καθώς το βασικό της θεμέλιο, η εμπιστοσύνη, έχει υπονομευθεί. Η Ευρώπη βρίσκεται, σύμφωνα με τον καθηγητή, σε ένα κρίσιμο γεωπολιτικό σταυροδρόμι: είτε θα κινηθεί αποφασιστικά προς τη στρατηγική αυτονομία, με εμβάθυνση της πολιτικής ενοποίησης και συγκρότηση πραγματικής αμυντικής ισχύος, είτε θα περιθωριοποιηθεί ιστορικά. Ωστόσο αναγνωρίζει τον ρεαλισμό της θέσης ότι η ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία δεν μπορεί να επιτευχθεί άμεσα. Στη μεταβατική αυτή περίοδο απαιτείται μια νέα κατανόηση με τις ΗΠΑ, που θα βασίζεται στην αύξηση των ευρωπαϊκών αμυντικών δαπανών, στην ανάληψη μεγαλύτερων διοικητικών ρόλων στο ΝΑΤΟ και στην ευρωπαϊκή ευθύνη για το επιχειρησιακό σκέλος της ασφάλειας στην ήπειρο και το περιβάλλον της. Μόνο έτσι, υπογραμμίζει, μπορεί να διατηρηθεί η αμερικανική πυρηνική ομπρέλα μέχρι να ωριμάσουν οι προϋποθέσεις της ευρωπαϊκής αυτονομίας. Παρά τις σχετικές διακηρύξεις, τα βήματα της Ε.Ε. παραμένουν αργά, ενώ πλέον υπάρχει σαφής αίσθηση κατεπείγοντος. Για το Ουκρανικό, επισημαίνει ότι δεν πρέπει να επιλυθεί με τρόπο που θα υπονομεύει τη μελλοντική ασφάλεια της Ευρώπης. Μια άτακτη ή «ισπανική» υποχώρηση, λέει, θα ισοδυναμούσε με επιβράβευση της ρωσικής επιθετικότητας και θα άνοιγε τον δρόμο για νέες αναθεωρητικές κινήσεις, ενδεχομένως και σε άλλα κράτη. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, ο καθηγητής σημειώνει ότι το παραδοσιακό πλαίσιο εξωτερικής πολιτικής –επίκληση του διεθνούς δικαίου, συμμετοχή σε θεσμούς και στενή σχέση με τη Δύση– δεν επαρκεί πλέον από μόνο του. Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχούν οι όροι ισχύος, η χώρα οφείλει να πολλαπλασιάσει τη δύναμή της μέσω συμμαχιών, ισχυρής αποτροπής και ενίσχυσης της αμυντικής της αξιοπιστίας. Παράλληλα, τονίζει την ανάγκη μετάβασης σε μια προληπτική, ενεργητική διπλωματία, που θα τοποθετεί έγκαιρα τα ελληνικά συμφέροντα στην ατζέντα των μεγάλων δυνάμεων. Στο ίδιο πνεύμα, υπογραμμίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να διαμορφώνει η ίδια την ατζέντα των επαφών της, όπως στην επικείμενη συνάντηση με τον Τούρκο Πρόεδρο, προτού αυτή επιβληθεί απ’ έξω, ιδίως σε ένα περιβάλλον όπου ο Τραμπ αντιλαμβάνεται τις διεθνείς σχέσεις αποκλειστικά με όρους ισχύος. Η Τουρκία, σημειώνει, κινείται διαχρονικά με εκβιαστική διπλωματία και απειλή χρήσης βίας, ωστόσο εκτιμά ότι θα διστάσει να προβεί σε ενέργειες εναντίον της Ελλάδας, καθώς η ελληνική αποτρεπτική ισχύς είναι ουσιαστική και το κόστος για την Άγκυρα θα ήταν εξαιρετικά υψηλό.

    39 min
  3. JAN 26

    Ποια κόμματα αντέχουν, ποια τελειώνουν και ποια έρχονται

    Μπήκαμε σε μια πολιτική χρονιά που τίποτα δεν θα θεωρείται δεδομένο. Οι διεθνείς εξελίξεις και η εμφάνιση νέων πολιτικών κομμάτων αναδεικνύονται σε καθοριστικούς παράγοντες για τις επόμενες εκλογές. Ο διευθυντής Ερευνών της εταιρείας δημοσκοπήσεων Opinion Poll, Ζαχαρίας Ζούπης, αναφέρει στο «Lifo Politics» ότι το 2026 αναμένεται να αλλάξουν πολλά, καθώς θα είναι μια πολιτικά θυελλώδης χρονιά. Σε ό,τι αφορά το «κόμμα Καρυστιανού», συνιστά αυτοσυγκράτηση, λέγοντας χαρακτηριστικά «καθίστε να το δούμε», και επισημαίνει ότι η κ. Καρυστιανού εμφανίζει διείσδυση σε όλα τα κόμματα, όχι όμως στον ίδιο βαθμό, με τη μικρότερη επιρροή της να καταγράφεται στη Νέα Δημοκρατία.   Αναφερόμενος στις τάσεις της κοινής γνώμης, σημείωσε ότι η δυνητική ψήφος προς τον Αλέξη Τσίπρα βαίνει μειούμενη, με τα ποσοστά να ακολουθούν καθοδική πορεία από το 21% στο 19% και πλέον στο 17%. Παράλληλα, προέβλεψε σημαντικές ανακατανομές ψήφων, εκτιμώντας ότι κάποια μικρά κόμματα ενδέχεται να ισοπεδωθούν, ενώ θα δοθεί σκληρή μάχη για τη δεύτερη, τρίτη και τέταρτη θέση. Δεν απέκλεισε, μάλιστα, η διαφορά μεταξύ πρώτου και δεύτερου κόμματος να αποδειχθεί ακόμη μεγαλύτερη από αυτήν που καταγράφεται σήμερα.   Ειδική αναφορά έκανε στην πορεία του ΠΑΣΟΚ, το οποίο, όπως είπε, τον Νοέμβριο του 2024 βρέθηκε στο 20%, στα τέλη Ιανουαρίου του 2025 υποχώρησε στο 17,5% και σήμερα κινείται μεταξύ 13% και 13,5%. Στο ερώτημα τι συμβαίνει, απέδωσε τη φθορά σε ένα «θολό στίγμα». Ανέφερε επίσης ότι πολλοί ψηφοφόροι που απομακρύνθηκαν από τη Νέα Δημοκρατία δεν κατευθύνθηκαν σε άλλους πολιτικούς χώρους, αλλά έχουν μετακινηθεί στους αναποφάσιστους και δεν βιάζονται να αποφασίσουν, περιμένοντας τις εξελίξεις.   Ο Ζαχαρίας Ζούπης στάθηκε και στον κίνδυνο που ελλοχεύει αν παγιωθεί η αντίληψη ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε δεύτερες εκλογές. Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως είπε, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο οι πρώτες κάλπες να γεμίσουν με «χύμα» ψήφους διαμαρτυρίας. Προειδοποίησε, ωστόσο, ότι πολλές φορές αυτές οι ψήφοι δεν επιστρέφουν στις δεύτερες εκλογές, κάτι που –ιδίως για τη Νέα Δημοκρατία– μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνο. Κατά την εκτίμησή του, ο τρόπος υπέρβασης αυτού του κινδύνου είναι η ανάδειξη ενός ισχυρού αντιπάλου, αν και, όπως είπε, μένει να φανεί ποιος θα είναι αυτός ο αντίπαλος. Τέλος, υπογράμμισε ότι στις επόμενες εκλογές καθοριστικό ρόλο θα παίξουν οι διεθνείς αναταράξεις. «Δεν ζούμε σε μια συνηθισμένη περίοδο, έρχονται τα πάνω κάτω», ανέφερε, επικαλούμενος στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το 83% των πολιτών ανησυχεί από αρκετά έως πολύ για τις διεθνείς εξελίξεις και το πώς αυτές θα επηρεάσουν τη χώρα, ενώ περίπου το 80% συμφωνεί ότι σε αυτήν τη συγκυρία η Ελλάδα χρειάζεται σταθερότητα και ισχυρή ηγεσία.    Ο διευθυντής Ερευνών της εταιρείας δημοσκοπήσεων Opinion Poll χαρακτηρίζει ως κομβική στιγμή την πρώτη δημοσκόπηση μετά την ίδρυση των νέων κομμάτων, όχι επειδή τότε θα τελειώσει το παιχνίδι αλλά επειδή, όπως είπε, τότε ουσιαστικά θα αρχίσει. Εκείνη τη στιγμή, κατά την εκτίμησή του, θα αρχίσει να κρίνεται σχεδόν από την αρχή για πολλούς, αν όχι για όλους, το νέο πολιτικό τοπίο.

    38 min
  4. JAN 20

    Εξέγερση στο Ιράν: Βία, καταστολή και η επόμενη μέρα

    Οι μαζικές διαδηλώσεις που ξεκίνησαν στο Ιράν τον περασμένο μήνα, με αφορμή τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα της χώρας, εξελίχθηκαν σε κινητοποιήσεις ευρύτερης πολιτικής αμφισβήτησης, ασκώντας έντονες πιέσεις στο ιρανικό ισλαμικό καθεστώς, το οποίο αντέδρασε για ακόμη μία φορά με σκληρά κατασταλτικά μέτρα, βίαιη αντιμετώπιση των διαδηλωτών και περιορισμό της πρόσβασης στο διαδίκτυο. Ανθρωπιστικές οργανώσεις και διπλωματικές πηγές αναφέρουν μεγάλο αριθμό συλλήψεων και θυμάτων, αν και οι ακριβείς αριθμοί παραμένουν δύσκολο να επιβεβαιωθούν.    Τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται μια σχετική ύφεση των διαδηλώσεων, κυρίως λόγω της βίαιης καταστολής. Ωστόσο, η κατάσταση στο Ιράν εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά εύφλεκτη. Στο σημερινό πόντκαστ εξετάζουμε, με καλεσμένο τον καθηγητή Διεθνών Σχέσεων και ειδικό σε θέματα Μέσης Ανατολής, Σωτήρη Ρούσσο, τις αιτίες των πρόσφατων διαδηλώσεων, τα αποτελέσματα που παρήγαγαν, την κατάσταση της ιρανικής αντιπολίτευσης, τι σηματοδοτεί η ανοιχτή αμφισβήτηση της ισλαμικής ηγεμονίας και κατά πόσο συνδέονται οι εξελίξεις στο Ιράν με τη γενικότερη ρευστότητα του διεθνούς συστήματος και τη στάση των ΗΠΑ απέναντι στην άνοδο της Κίνας.

    26 min
  5. JAN 12

    Η Βενεζουέλα και οι συνέπειες για Ευρώπη και Ελλάδα

    Η νέα χρονιά ξεκίνησε πολύ δυναμικά ως προς τις γεωπολιτικές εξελίξεις, επιβεβαιώνοντας ότι ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς. Πρώτος καλεσμένος του podcast «Lifo Politics» είναι ο διεθνολόγος και καθηγητής Στρατηγικής, Αθανάσιος Πλατιάς, ο οποίος αναλύει και εξηγεί τι ακριβώς σημαίνουν οι τελευταίες εξελίξεις στη Βενεζουέλα με τις ΗΠΑ και πώς αυτές επηρεάζουν τον πλανήτη, την Ευρώπη και τη χώρα μας.  Ο κ. Πλατιάς μιλά για τη νέα στρατηγική της διοίκησης Τραμπ που διαφοροποιείται εντελώς από εκείνη που ακολούθησαν όλες οι αμερικανικές κυβερνήσεις από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και αποδομεί πλήρως τη «φιλελεύθερη μεταπολεμική τάξη». Εξηγεί πώς η στρατηγική του Τραμπ επιδιώκει να αποξηλώσει την κινεζική παρουσία στο Δυτικό Ημισφαίριο (ο όρος περιλαμβάνει τη Βόρεια, την Κεντρική, τη Νότια Αμερική και την Καραϊβική) και τι σημαίνει σήμερα η επαναφορά του Δόγματος Μονρόε (που διατυπώθηκε το 1823 από τον Πρόεδρο Τζέιμς Moνρόε και βασική αρχή του ήταν τότε ότι κάθε ευρωπαϊκή παρέμβαση ή αποικιοκρατική δραστηριότητα στο Δυτικό Ημισφαίριο θα θεωρούνταν απειλή για τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών). Ο διακεκριμένος καθηγητής Στρατηγικής εξηγεί, επίσης, γιατί η επιστροφή των σφαιρών επιρροής, που αποτελεί κεντρικό χαρακτηριστικό της νέας εποχής, είναι ταυτόχρονα «δίκοπο μαχαίρι» για τις ΗΠΑ.

    50 min
  6. 12/19/2025

    O «Φραπές», το πελατειακό κράτος και η φθορά της δημοκρατίας

    Η πρόσφατη κατάθεση του εμπλεκόμενου αγροτοσυνδικαλιστή στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, γνωστού με το παρατσούκλι «Φραπές», στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής έδωσε μια εικόνα της κατάστασης στη χώρα μας, αρκετά αντιπροσωπευτική όσον αφορά το πελατειακό σύστημα και τη διαπλοκή που πλήττουν την ποιότητα της δημοκρατίας. Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Δ. Σωτηρόπουλος εξηγεί πώς η κατάθεση του συγκεκριμένου μάρτυρα στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής προσέφερε πάρα πολλά στοιχεία χρήσιμα για την κατανόηση της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ. Συζητώντας για τα ελληνικά κόμματα και την άρνησή τους να αλλάξουν ώστε να ανταποκριθούν στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες, αναφέρει ότι στην εποχή μας προσπαθούν να είναι πολυσυλλεκτικά, άρα, σε έναν βαθμό είναι αναπόφευκτο να αντιμετωπίζουν τον εξής πειρασμό: να καταλήγουν στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή που θα μπορούσε να προσελκύσει υποστήριξη από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, ομάδες συμφερόντων και κατηγορίες πληθυσμού. Υποστηρίζει ότι χρειάζεται μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά και ότι πρέπει όλοι να μπορούν να μιλούν για τα ζητήματα της πολιτικής, ενώ χαρακτηρίζει τον αρχηγισμό ως «παλιά πάθηση των κομμάτων». Για τον λαϊκισμό λέει ότι κερδίζει εύκολα ψηφοφόρους, γιατί ο κόσμος είναι πολύπλοκος και οι λαϊκιστές προσφέρουν μια πολύ απλή και εύπεπτη εικόνα του κόσμου.

    59 min
  7. 12/09/2025

    H επιστροφή του Τσίπρα: Συστημική και αντι-ΣΥΡΙΖΑ

    Ο Γιάννης Παντελάκης σημειώνει ότι ο Τσίπρας επανήλθε δυναμικά στην πολιτική επικαιρότητα με το βιβλίο του και επιχειρεί να εκφράσει πολιτικά όσους είναι απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αν πράγματι δημιουργήσει το κόμμα του και αυτό καταφέρει να περάσει το ΠΑΣΟΚ, τότε εκτιμά πως θα έχει επιτύχει τον βασικό του στόχο: την παγίωση της δεύτερης θέσης στις δημοσκοπήσεις. Παρά το ότι αρκετοί από τους παλιούς ψηφοφόρους του νιώθουν προδομένοι και δεν πρόκειται να τον ακολουθήσουν, υπάρχει και ένα τμήμα που του παραμένει απολύτως πιστό. Αυτήν τη φορά, όμως, ο Τσίπρας εμφανίζεται ως κάτι «καινούργιο» και διαθέτει ένα πλεονέκτημα που δεν είχε το 2014-2015: τότε είχε σχεδόν όλα τα ΜΜΕ απέναντί του, ενώ σήμερα ισχυροί μιντιακοί όμιλοι και επιχειρηματίες τον στηρίζουν. Με το βιβλίο του ασκεί κριτική σε στελέχη που ο ίδιος είχε επιλέξει ως υπουργούς, παρουσιάζοντας αυτή την κίνηση ως μορφή αυτοκριτικής. Παράλληλα, αποκάλυψε ότι είχε πραγματοποιήσει μυστικές συνεννοήσεις για τη διαδοχή του με στελέχη όπως ο Αλέξης Χαρίτσης και η Έφη Αχτσιόγλου, κάτι που και οι ίδιοι επιβεβαίωσαν. Σύμφωνα με τον Γιάννη Παντελάκη, ο Τσίπρας δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για ένα κόμμα με ανοιχτές, δημοκρατικές διαδικασίες και εσωτερικό διάλογο αλλά για μια πολιτική οντότητα διαφορετική από τον ΣΥΡΙΖΑ των προηγούμενων χρόνων.

    34 min
  8. 12/01/2025

    Λούκα Κατσέλη: «Με επενδύσεις σε νυχάδικα, Airbnb και καφενεία δεν λύνεται το πρόβλημα της χώρας»

    Στο νέο επεισόδιο του «Lifo Politics» η Λούκα Κατσέλη επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι δημοκρατική σήμερα και πως οι ισχυροί της γης είναι πλέον οι μεγάλοι πολυεθνικοί όμιλοι. «Ο τρόπος που έγινε η παγκοσμιοποίηση τη δεκαετία του ’90 έκανε τις κυβερνήσεις πιο αδύναμες, αφαίρεσε τη δυνατότητα λήψης πολλών αποφάσεων από τους πολιτικούς. Όσο αδυνάτιζε η ισχύς των κυβερνήσεων και των δημοκρατικών θεσμών ως προς τη λήψη αποφάσεων τόσο πιο πολύ οι κυβερνήσεις γίνονταν υποχείρια ιδιωτικών συμφερόντων», λέει. Αναφερόμενη στην περίοδο της ελληνικής κρίσης, εκτιμά ότι το μνημόνιο μπορούσε να είχε αποτραπεί αν άλλες χώρες, εκτός Ε.Ε., δέχονταν να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα για να σπάσουν το κερδοσκοπικό παιχνίδι. «Αυτό ξεκίνησε, είχαν γίνει προσπάθειες. Εγώ είχα πάει στο Άμπου Ντάμπι και υπήρχε μια καταρχάς θετική ανταπόκριση από εκεί, αλλά δεν προχώρησε γιατί τότε ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου θεωρούσαν ότι οι όποιες διαπραγματεύσεις έπρεπε να γίνουν με τη Γερμανία και την κ. Μέρκελ ειδικά». Μιλώντας για το σήμερα και τις ανάγκες της χώρας, υποστηρίζει ότι «κανένας δεν μπορεί μόνος του να εκφράσει την εναλλακτική απέναντι στην κυβέρνηση. Είναι ξεκάθαρο στο μυαλό μου ότι αν δεν υπάρξει σύμπραξη και συμπαράταξη δυνάμεων του “προοδευτικού χώρου” στη βάση μιας προγραμματικής, επεξεργασμένης θέσης, θα υπάρχουν πολιτικά προβλήματα και θα υπονομευτεί η δημοκρατία». Υπογραμμίζει επίσης πως: «Αν θέλεις να κάνεις κάτι ως κυβέρνηση, πρέπει να προετοιμαστείς πολύ νωρίτερα. Αυτός είναι και ο ρόλος των κομμάτων, κάτι που αυτήν τη στιγμή δεν το βλέπουμε τόσο». Κατά τη γνώμη της, αν δεν μετασχηματίσουμε την παραγωγική βάση της χώρας, αργά ή γρήγορα θα υπάρξει κίνδυνος για μια καινούργια χρηματοπιστωτική κρίση. Και δηλώνει: «Με επενδύσεις σε νυχάδικα, Airbnb και καφενεία δεν λύνεται το πρόβλημα της χώρας». Ανάμεσα στις πολιτικές τοποθετήσεις, μιλά και για τον εαυτό της: την καλλιτεχνική οικογένειά της, τις υποτροφίες, τις σπουδές στις ΗΠΑ, τότε που ταξίδεψε με μια βελέντζα που της έδωσε η μητέρα της αλλά και για τον νομπελίστα Πολ Κρούγκμαν, με τον οποίο ήταν μαζί στο Γέιλ. «Εγώ ήθελα να κάνω θέατρο, αλλά ο πατέρας μου έλεγε: “Εσύ, κοριτσάκι μου, θα κάνεις μαθηματικά”». Αναφέρει ότι το «βουλευτιλίκι» δεν της ταιριάζει, ενώ «το υπουργιλίκι, ακόμα και σε δύσκολες στιγμές, το χάρηκα, γιατί μπόρεσα να κάνω έργο». Τέλος, για εκείνη «στην πολιτική δεν υπάρχει κάτι, αν δεν το δεις να δουλεύει. Ό,τι είναι στα λόγια δεν υπάρχει. Πάντα με ενδιέφερε πώς μπορείς να εφαρμόσεις πολιτικές στην πράξη, όχι στη θεωρία».

    49 min

Ratings & Reviews

3
out of 5
3 Ratings

About

Πολιτική και κοινωνία, συζητήσεις και ρεπορτάζ

You Might Also Like