Bandar-E-Tehran | رادیو بندر تهران

با شرف ترین عضو خانواده پادکست فارسی، فقط ایپیزود سپهر بابا کجایی، عالی عالی

ضمن عرض سلام و خسته نباشید خدمت تیم رادیو بندر تهران، جناب چیتگران لااقل قبل اجرا روی متن‌ها رو بخونید! سرکارالیه رو در اپیزود سایه(۱۶۲) رو چه جور تلفظ کردید!؟ چنین خطاهایی درخور شما نیست

عالی بود واقعا دستتون درد نکنه ، چرا حال این روزهای من بود؟

رادیو بندر تهران یکی از بهترین پادکست‌هایی بود که گوش‌دادنش رو به خیلی‌ها توصیه کردم. رادیو بندر مثل خیلی چیزای خوب دیگه قوی شروع کرد، خوب بود و خیلی خوب شد، و الان دوران افولشو می‌گذرونه. توی اپیزود آخر به وقت نگارش این کامنت (خرداد ۱۴۰۲) آقای چیتگران گفت که مخاطبانش وطنشن و تنهاش نذارن. این نوعی التماس برای از دست ندادن مخاطب به نظر می‌رسد. یادمه زمانی که رو توی اپیزودی داشت قر می‌زد که عده‌ای انتقاداتی کردن و مگه باید مطابق به حال دل دیگران کار کنه. البته درست می‌گفت، هیچ لزومی نداشت، و اگر دیگران می‌تونن بهتر بسازن، خب بسازن. ولی آقای چیتگران، باید می دونست که گوش ندادن به مخاطبانی که راضی نیستن، به طبع اون‌هارو فراری می‌ده. توصیه: ۱-داشتم اویزود آخر رو گوش می‌دادم. متن‌ها واقعاً حوصله‌سربر شدن. نمیشه باهاشون ارتباط برقرار کرد و از همه مهم‌تر، برای منی که داستان نویس نیستم هم ضعف داستانی داشتن. ۲- بهتر نیست متون رو قبلاً تمرین کنی؟ یعنی چی که‌تپق می‌زنی و اون قسمت کات نمیشه. یا همونجوری که یکی دیگه گفت، سینه سرخ رو گفتی سینه‌ی سرخ و این تنها مشکل کل پادکست یست. به طور معمول در هر اپیزود یکی از این سوتی‌ها داری. اگه محتوی خوب بود می‌شد این رو به اون بخشید، اما این دو در کنار هم واقعاً بد می‌کنه کیفیت کارو. ۳-نامه به عشق تریاکی یکی از بهترین جاهایی بود که من می‌تونستم باهاش ارتباط برقرار کنم. الان به خودم میام می‌بینم چند دقیقه‌اس دارم به یه چی دیگه فکر می‌کنم و اون پشت یکی داره یه چی میگه. ۴-درسته پادکست برای شما جایی بود که بیای حرفاتو بزنی، ولی قبلا انگار برای انتخاب حرف بیشر وقت می‌ذاشتی و حرف برای گفتن بیشتر داشتی. امیدوارم این کامنت منجر به رشد کارت بشه