Ευαγγελική Εκκλησία Αμαρουσίου

Ευαγγελική Εκκλησία Αμαρουσίου
  • 0.0 (0)
  • Christianity
  • Weekly

Η Ευαγγελική Εκκλησία Αμαρουσίου παρουσιάζει μια σειρά από podcasts αλλά και ομιλίες που πραγματοποιούνται στο Μαρούσι στην αίθουσα της Ε.Ε. Αμαρουσίου, Κοιμήσεως Θεοτόκου 27 - Μαρούσι.

  1. 3d ago

    Δεν βρισκόμαστε σε ουδέτερο έδαφος ασφάλειας (με τον Φιλήμων Τυλλιανάκη)

    Η επιστολή του Αποστόλου Ιακώβου αποτελεί ένα εξαιρετικά πρακτικό και ζωντανό κείμενο της Καινής Διαθήκης, το οποίο μας προσκαλεί να εξετάσουμε μια θεμελιώδη αλήθεια: η αληθινή πίστη δεν ταυτίζεται με την απλή νοητική αποδοχή δογμάτων, την ομολογία ορθών αληθειών ή την τυπική τήρηση ενός θρησκευτικού κώδικα. Η ουσία της πίστης κρίνεται από το πώς αυτή μεταμορφώνει στην πράξη την καθημερινότητα, τις συνήθειες και τις επιλογές μας.Μέσα από το βιβλικό κείμενο καταρρίπτεται ο επικίνδυνος μύθος του «ουδέτερου εδάφους». Στην πνευματική ζωή δεν υπάρχει μια ενδιάμεση, ασφαλής ζώνη ειρήνης στην οποία ο πιστός μπορεί απλώς να παρατηρεί τα γεγονότα ανενόχλητος και να αποφασίζει να κινηθεί προς τον Θεό μόνο όταν το επιτρέπουν οι περιστάσεις, ο ελεύθερος χρόνος ή η διάθεσή του. Η Γραφή μας αποκαλύπτει ότι η καθημερινότητά μας διεξάγεται μέσα σε ένα πραγματικό πεδίο πνευματικής μάχης, όπου οι ουδέτερες καταστάσεις είναι εντελώς ανύπαρκτες. Για να δείτε το βίντεο ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Π⁠ατήστε Εδώ.

    Δεν βρισκόμαστε σε ουδέτερο έδαφος ασφάλειας (με τον Φιλήμων Τυλλιανάκη)

  2. Nov 1

    Αινείτε τον Κύριο! (με τον Κωνσταντίνο Αποστόλου)

    Πώς είναι δυνατόν ο πιο μικρός ψαλμός της Βίβλου —αποτελούμενος από μόλις δύο εδάφια— να εμπεριέχει ένα από τα πιο ριζοσπαστικά και οικουμενικά μηνύματα ολόκληρης της Γραφής;Συχνά υποθέτουμε ότι η λατρεία και η δοξολογία είναι αποτελέσματα καλής διάθεσης ή ευνοϊκών συνθηκών. Ωστόσο, στην ιστορία του λαού του Θεού —από την έρημο μέχρι την πρώτη εκκλησία— αυτό που έβγαινε πιο αβίαστα δεν ήταν η δοξολογία, αλλά το παράπονο και η γκρίνια. Ο ψαλμωδός στον Ψαλμό 117 δεν προσπαθεί να «σπάσει τον πάγο» με αστεία ή συγκινητικές ιστορίες. Αντίθετα, διατυπώνει μια άμεση, συμπυκνωμένη εντολή.Γιατί οφείλουν όλα τα έθνη να δοξολογούν τον Κύριο; Ο ψαλμωδός θεμελιώνει την εντολή του στο δεύτερο εδάφιο, χρησιμοποιώντας δύο θεμελιώδεις έννοιες: το έλεος (αγάπη) και την αλήθεια (πιστότητα).Πώς εμπλέκονται τα έθνη στις υποσχέσεις μιας Διαθήκης που δόθηκε αρχικά στον Ισραήλ; Ο Απόστολος Παύλος στη προς Ρωμαίους επιστολή (15:8-12) παραθέτει τον Ψαλμό 117 για να αποδείξει ότι το σχέδιο του Θεού περιλάμβανε πάντα την ενσωμάτωση των εθνών. Διαμέσου του Ιησού Χριστου, οι υποσχέσεις στους πατέρες βεβαιώνονται και οι «απομακρυσμένοι» υιοθετούνται στην οικογένεια του Θεού.Ο Ψαλμός 117, αν και ο μικρότερος στη Βίβλο, αποκαλύπτει το παγκόσμιο σχέδιο του Θεού να καλέσει όλα τα έθνη σε λατρεία με βάση την αιώνια αγάπη και πιστότητά Του, μια υπόσχεση που εκπληρώθηκε πλήρως στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Για να δείτε το βίντεο ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Π⁠ατήστε Εδώ.

    Αινείτε τον Κύριο! (με τον Κωνσταντίνο Αποστόλου)

  3. Oct 25

    Βεβαιότητα της Δόξας (με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου)

    Η μετάβαση από τη διακονία του Πνεύματος στην εσχατολογική δόξα θεμελιώνεται στη ρωμαϊκή υιοθεσία ενηλίκων, που κατοχύρωνε νομικά τίτλους και κληρονομιά. Ως συγκληρονόμοι Χριστού στον «ενδιάμεσο χρόνο», προσδοκούμε τη δόξα ενώ συμπάσχουμε. Αντίθετα με έναν «πωλητή», ο Παύλος ούτε υποτιμά τα παθήματα ούτε εξιδανικεύει τον παράδεισο με περιγραφικές λεπτομέρειες, αλλά αποκαλύπτει τη συμπαντική φθορά της κτίσης. Ζυγίζοντας όμως τη θλίψη απέναντι στο αιώνιο βάρος δόξας (2 Κορ. 4:17), η απολύτρωση υπερισχύει αποφασιστικά. Η επίγεια φθορά συνδέει τη στεναζόμενη δημιουργία με τη δραστική παρέμβαση του Πνεύματος.Μέσα στη συμπαντική φθορά, ο τριπλός στεναγμός (κτίσης, πιστών, Πνεύματος) φανερώνει τη θεία παρέμβαση. Το Πνεύμα δεν είναι εξωτερικός παρατηρητής, αλλά εσωτερικός ένοικος που μεταφράζει τις ατελείς προσευχές μας σύμφωνα με το θεϊκό θέλημα. Το «όλα συνεργούν προς το αγαθό» (v. 28) δεν συνιστά αισιοδοξία («κάθε εμπόδιο για καλό»), αλλά τη θεϊκή εγγύηση ότι, όπως οι αντίθετοι άνεμοι κατευθύνουν το σκάφος, κάθε περίσταση μεταμορφώνει τον πιστό σε «σύμμορφο της εικόνας του Υιού Αυτού». Αυτή η διαμορφωτική πορεία εδράζεται στο αδιάσπαστο κυρίαρχο βούλευμα του Θεού. Για να δείτε το βίντεο ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Π⁠ατήστε Εδώ.

    Βεβαιότητα της Δόξας (με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου)

  4. Oct 18

    Το Πνεύμα του Θεού (με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου)

    Πώς περάσαμε από έναν κόσμο όπου η παρουσία του Θεού θεωρούνταν αυτονόητη σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας, σε μια εποχή όπου ο σύγχρονος άνθρωπος αισθάνεται απόλυτα αυτάρκης και «θωρακισμένος» απέναντι στον πνευματικό κόσμο; Το 8ο κεφάλαιο της Επιστολής προς Ρωμαίους έρχεται να ανατρέψει αυτή την ψευδαίσθηση, προσφέροντας την απόλυτη διαβεβαίωση της αγάπης του Θεού και αποκαλύπτοντας τη μεταμορφωτική δύναμη του Αγίου Πνεύματος που κατοικεί μέσα στον πιστό.Δια του έργου του Χριστού και της ενέργειας του Πνεύματος, ελευθερωνόμαστε από την εξουσία της αμαρτίας, αποκτούμε νέο φρόνημα και λαμβάνουμε τη βεβαιότητα ότι είμαστε υιοθετημένα παιδιά και συγκληρονόμοι του Θεού. Για να δείτε το βίντεο ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Π⁠ατήστε Εδώ.

    Το Πνεύμα του Θεού (με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου)

  5. Oct 11

    Μιλώντας για σεμνότητα (με τον Γιώργο Π. Αλεξανδρή)

    Είναι η σεμνότητα απλώς ένας εξωτερικός κανόνας αμφίεσης ή μια βαθιά εσωτερική μεταμόρφωση που αλλάζει τις σχέσεις μας με τον Θεό και τους ανθρώπους;Η πραγματική σεμνότητα δεν εξαντλείται στην εξωτερική αμφίεση ούτε αφορά μόνο ένα φύλο ή μια ηλικία. Δεν πρέπει να συγχέεται με τη σεμνοτυφία —την επιφανειακή επίδειξη ευσέβειας. Η ουσιαστική σεμνότητα πηγάζει από μια καρδιά που έχει συντριφτεί μπροστά στη θεία χάρη.Η αληθινή σεμνότητα είναι η εξωτερική έκφραση μιας ταπεινής καρδιάς που τοποθετεί τον Θεό πάνω από το «εγώ» και εκδηλώνεται με αγάπη, σεβασμό και διακριτικότητα προς τους άλλους. Για να δείτε το βίντεο ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Π⁠ατήστε Εδώ.

    Μιλώντας για σεμνότητα (με τον Γιώργο Π. Αλεξανδρή)

  6. Sep 27

    Το κόστος της κλήσης και το δώρο της βασιλείας (με τον Γιάννη Καγκιούζη)

    Στα κεφάλαια 19 και 20 του Ευαγγελίου κατά Ματθαίον, η διδασκαλία του Ιησού Χριστού συγκροτεί μια θεμελιώδη και ριζοσπαστική ανατροπή των ανθρωπίνων αξιών, των κοινωνικών ιεραρχιών και των θρησκευτικών αντιλήψεων περί δικαιοσύνης. Ο Χριστός εισάγει μια πνευματική αρχιτεκτονική όπου τα επίγεια κριτήρια ισχύος, πλούτου και κοινωνικής αξιοπρέπειας ακυρώνονται πλήρως. Η στρατηγική σημασία της διακήρυξης ότι «πολλοί πρώτοι θα είναι τελευταίοι και πολλοί τελευταίοι πρώτοι» δεν αποτελεί μια απλή ηθική προτροπή, αλλά την αποκάλυψη του ίδιου του τρόπου λειτουργίας της Βασιλείας των Ουρανών. Στη Βασιλεία αυτή, η ανθρώπινη αυτοπεποίθηση, η θρησκευτική αυταρέσκεια και τα ατομικά επιτεύγματα δεν προσφέρουν καμία απολύτως αφετηρία προνομίου, καθώς η είσοδος και η δικαίωση εξαρτώνται αποκλειστικά από την κυρίαρχη και αμέτρητη θεϊκή χάρη. Για να δείτε το βίντεο ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Π⁠ατήστε Εδώ.

    Το κόστος της κλήσης και το δώρο της βασιλείας (με τον Γιάννη Καγκιούζη)

  7. Sep 20

    Τί βλέπω; Τι κάνω; Τι πρέπει να γίνω; (με τον Σωκράτη Αναστασιάδη)

    Η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη δεν μας μιλά απλώς για μια πράξη καλοσύνης, αλλά μας καλεί να εξετάσουμε τον εαυτό μας μέσα από τρία ερωτήματα: 1. Τι Βλέπω;Και οι τρεις οδοιπόροι είδαν τον ίδιο άνθρωπο στην ίδια κατάσταση. Ωστόσο, δεν αντέδρασαν με τον ίδιο τρόπο. Ο Αγγλικανός Αρχιεπίσκοπος William Temple είχε πει: «Θρησκεία είναι αυτό που κάνουμε μέσα στη μοναξιά μας» – αυτό που μας βγαίνει φυσικά όταν κανείς δεν μας βλέπει.Αυτό που βλέπουμε καθορίζεται από αυτό που είμαστε, όχι από αυτό που γνωρίζουμε. Η θεολογική γνώση του ιερέα και του Λευίτη δεν τους βοήθησε να δουν τον πόνο. Αντίθετα, η αλλαγμένη καρδιά του Σαμαρίτη τον οδήγησε στη σπλαχνικότητα.2. Τι Κάνω;Ο Ιησούς, όπως γράφει ο Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων, «άρχισε να κάνει και να διδάσκει». Οι πράξεις προηγούνται της διδασκαλίας. Σήμερα, ο κόσμος μπορεί να μην συγκινείται εύκολα από λόγια ή διαδικτυακά κηρύγματα, αλλά αναζητά κάτι γνήσιο και αυθεντικό: την πρακτική αγάπη.3. Τι Πρέπει να Γίνω;Ο νομικός ρώτησε: «Ποιος είναι ο πλησίον μου;» προσπαθώντας να βάλει όρια και να αποκλείσει κατηγορίες ανθρώπων. Ο Ιησούς αναποδογυρίζει το ερώτημα: «Ποιος από τους τρεις σου φαίνεται ότι έγινε πλησίον;».Η πρόκληση δεν είναι να αναζητούμε ποιος αξίζει να είναι πλησίον μας, αλλά να γινόμαστε εμείς πλησίον για κάθε άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη – είτε είναι μέσα στην εκκλησία μας είτε έξω από αυτήν. Η ζωντανή εκκλησία καλείται να λειτουργεί ως «πραγματευτής»: να μην μένει κλεισμένη στους τοίχους της, αλλά να πορεύεται εκεί που οι άνθρωποι είναι πεσμένοι και πληγωμένοι. Για να δείτε το βίντεο ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Π⁠ατήστε Εδώ.

    Τί βλέπω; Τι κάνω; Τι πρέπει να γίνω; (με τον Σωκράτη Αναστασιάδη)

  8. Sep 6

    Ειρήνη (με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου)

    Η αρχιτεκτονική του βιβλίου της Γενέσεως εστιάζει στη θεμελιώδη μετάβαση από την απόλυτη αρμονία της Δημιουργίας στην τραγική διάρρηξη των ανθρωπίνων σχέσεων. Ενώ η πτώση (Γένεσις 3) αποξένωσε τον άνθρωπο από τον Θεό, το επόμενο κεφάλαιο εισήγαγε την πρώτη κοινωνική κρίση: τη δολοφονία του Άβελ από τον Κάιν. Σε αυτό το σημείο, η ιστορία του Αβραάμ στο κεφάλαιο 13 λειτουργεί ως μια στρατηγική «αντί-αφήγηση». Εκεί που ο Κάιν κατέστρεψε την έννοια του «αδελφού» μέσω του φθόνου, ο Αβραάμ καλείται να την επαναθεμελιώσει. Ωστόσο, ο Αβραάμ δεν ξεκινά από θέση ηθικής υπεροχής. Επιστρέφει από την Αίγυπτο έχοντας αποτύχει οικτρά· χρησιμοποίησε τη γυναίκα του ως ασπίδα για να γλιτώσει, επιδεικνύοντας πνευματική κάμψη. Η επιστροφή του στο «θυσιαστήριο» δεν είναι απλώς μια τυπική κίνηση, αλλά μια πράξη μετάνοιας και ανασύνταξης.Η ανατομία της ειρήνης στη Γένεση 13 βρίσκει την πλήρη εκπλήρωσή της στον Ιησού Χριστό. Η νομική βάση της ειρήνης μας δεν είναι μια συμφωνία κυρίων, αλλά η δικαίωση μέσω της πίστης: «Δικαιωθέντες λοιπόν εκ πίστεως, έχομεν ειρήνην προς τον Θεόν διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» (Ρωμαίους 5:1). Ο Χριστός είναι ο απόλυτος Ειρηνοποιός που, όπως ο Αβραάμ αλλά σε απόλυτο βαθμό, «ζημιώθηκε τα πάντα» και δεν επαισχύνθηκε να μας αποκαλέσει αδελφούς (Εβραίους 2:11).Η ειρήνη στην κοινότητα και στις σχέσεις μας δεν θα προέλθει από καλύτερες «ζυγαριές» ή ακριβέστερη δικαιοσύνη, αλλά από την υιοθέτηση του χριστοκεντρικού ήθους. Η πρόκληση που αναδύεται από το κείμενο είναι ριζοσπαστική: Καλούμαστε να σταματήσουμε να ρωτάμε παθητικά «ποιος είναι ο αδελφός μου;» (αναζητώντας τα όρια της υποχρέωσής μας) και να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε ενεργητικά «πώς μπορώ εγώ να γίνω αδελφός;», αναλαμβάνοντας το κόστος της ειρήνης για τη δόξα του Θεού. Για να δείτε το βίντεο ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠Π⁠ατήστε Εδώ.

    Ειρήνη (με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου)
See All (123)

About

Η Ευαγγελική Εκκλησία Αμαρουσίου παρουσιάζει μια σειρά από podcasts αλλά και ομιλίες που πραγματοποιούνται στο Μαρούσι στην αίθουσα της Ε.Ε. Αμαρουσίου, Κοιμήσεως Θεοτόκου 27 - Μαρούσι.

Information