آن سوی خط | Aan Sooye Khat

Hamidreza Hosseini

در «آن سوی خط»، با تجربیات فارسی‌زبانان مهاجر همراه میشیم آدرس در پلتفرمهای مختلف: https://linktr.ee/aansooyekhat #مهاجرت

  1. چهل و سه: نعیمه شکوری - مهاجرت به کانادا در ۱۷ سالگی

    MAY 8

    چهل و سه: نعیمه شکوری - مهاجرت به کانادا در ۱۷ سالگی

    توی این قسمت، گفت‌ و شنود من با نعیمه شکوری رو خواهید شنید. نعیمه بیش از 20 سال پیش و در 17 سالگی، همراه با پدر و مادر و خواهرش، به کانادا مهاجرت کرده. در دانشگاه واترلو کانادا تحصیل کرده و بعد وارد بازار کار شده. همزمان با کار، مشغول فعالیتهای داوطلبانه شده و مدتی هم تلاش کرده که حوزه‌ی کاریش رو عوض کنه. در دوره‌های توسعه‌‎ی شخصی شرکت کرده و به‌صورت داوطلبانه برای گسترش این دوره‌ها هم فعالیت کرده. نعیمه در سالهای ابتدای زندگیش در کانادا، در دبیرستان و دانشگاه و محل کار و جامعه، با اضطراب اجتماعی دست و پنجه نرم میکرده و بعد از مدتی، تونسته بر این اضطراب غلبه کنه. در این گفت‌وشنود، با نعیمه در مورد تجربه‌ی مهاجرت در نوجوانی، اضطراب اجتماعی بعد از مهاجرت، احساس تعلق به ایران و کانادا و تجربیاتش از فعالیتهای داوطلبانه صحبت کردیم. 00:00 شروع قسمت03:13 معرفی و سوابق05:14 مهاجرت به کانادا در ۱۷ سالگی و چالش‌های اولیه در دبیرستان16:19 برقراری ارتباط با دیگران در دبیرستان بعد از مهاجرت20:55 تجربه‌ی اضطراب اجتماعی در دبیرستان بعد از مهاجرت28:54 اضطراب اجتماعی بعد از مهاجرت و تحصیل در دانشگاه43:57 تجربه‌ی کارآموزی در دوران دانشجویی در واترلو کانادا48:08 تجربه و چالش‌های فضای کار رسمی و داوطلبانه در کانادا1:01:28 احساس تبعیض مثبت و منفی در محیط کار در کانادا1:03:42 دوره‌ی توسعه‌ی شخصی خیلی به کار و زندگی‌ام در کانادا کمک کرد1:08:17 تجربه‌ی تلاش برای تغییر حوزه‌ی کاری در تورنتو کانادا1:18:15 کار داوطلبانه و افزایش رضایت از کار و زندگی1:19:56 احساس تعلق به کانادا و ایران1:24:09 پیشنهاد به مهاجران یا کسانی که می‌خواهند مهاجرت کنند #ایران #کانادا #تورنتو #مهاجرت_در_نوجوانی #دبیرستان_در_کانادا #دبیرستان_کانادا #زندگی_در_کانادا #کار_در_کانادا#زندگی_مهاجر #مهاجرت #مهاجر #مهاجران #مهاجران_ایرانی#پادکست #پادکست_فارسی #آن_سوی_خط

    1h 29m
  2. سی و سه: حسام سلطان‌پناهی- به‌دنبال نظریه‌ی ریسمان و کوانتوم، از جنوب آفریقا تا شرق اروپا و آسیا - بخش دوم: مهاجرت به لهستان

    MAY 7

    سی و سه: حسام سلطان‌پناهی- به‌دنبال نظریه‌ی ریسمان و کوانتوم، از جنوب آفریقا تا شرق اروپا و آسیا - بخش دوم: مهاجرت به لهستان

    🔹 توی این قسمت، بخش دوم از گفت‌وگوی سه قسمتی من با حسام سلطان‌پناهی رو خواهید شنید.  🔹 حسام تا مقطع دکترای فیزیک در ایران و در دانشگاه صنعتی اصفهان تحصیل کرده و در اواخر تابستون سال ۱۳۸۹ شمسی، برای دوره‌ی پسادکتری، همراه با همسرش به آفریقای جنوبی مهاجرت کرده. 🔹 سه سال بعد در سال ۱۳۹۲، حسام و همسرش به لهستان مهاجرت کردن و حسام اونجا هم مشغول پژوهش در یه دوره‌ی پسادکتری دیگه شده. 🔹 بعد از حدود ۳ سال زندگی در لهستان، حسام و همسرش به ایران برگشتن و در تهران ساکن شدن و حسام در پژوهشگاه دانش‌های بنیادی مشغول کار شده. بعد برای گذروندن یه دوره‌ی پژوهشی پسادکتری دیگه، حدود یک سال و نیم بین چین و ایران در رفت و آمد بوده و در نهایت در مهرماه ۱۳۹۹، همراه با همسر و دخترشون دوباره به لهستان برگشتن و در حال حاضر هم در شهر کراکو لهستان زندگی میکنن. 🔹 در این گفت‌وگوها، با حسام درباره‌ی تجربیات زندگی و کار در کشورها و فرهنگ‌ها و شرایط مختلف صحبت کردیم. 🔹 در این قسمت، تجربه‌ی حسام از زندگی در لهستان رو خواهید شنید. 00:00 شروع قسمت 03:17 وضعیت زندگی در لهستان 22:26 مذهب، سنت و خانواده در لهستان 34:21 نگاه به ادیان و مذاهب و خارجیها در لهستان 43:42 کیفیت مناسب زندگی و تعادل در ساعت کاری در لهستان 55:07 وضعیت کار و تحصیل در لهستان 1:04:08 ارتباط فیزیک نظری و پیش‌بینی بازارهای مالی 1:15:25 مهدکودک و مدرسه در لهستان 1:31:22 سیستم بیمه و درمان در لهستان 1:40:19 شرایط اقامت و شهروندی در لهستان 1:51:02 آیا فکر کردی که از لهستان مهاجرت کنی به جای دیگه؟ ⁠⁠⁠پروفایل حسام در لینکدین⁠⁠⁠🔗 🔗 ⁠⁠⁠آن سوی خط در پلتفرمهای مختلف⁠⁠⁠ 🎵موسیقی متن: Sea of Ancestry - Jesse Gallagher 🎵موسیقی پایان: Old World Saga - Hanu Dixit #مهاجرت #مهاجر#دانشگاه_صنعتی_اصفهان #صنعتی_اصفهان #اصفهان #دانشگاه #پسادکتری#نظریه_ریسمان #کوانتوم #فیزیک #رشته_فیزیک #پژوهشگاه_دانشهای_بنیادی #پژوهش #آفریقای_جنوبی #ژوهانسبورگ #آفریقا #زندگی_در_آفریقا #ایرانیان_آفریقای_جنوبی #لهستان #کراکو #اروپا #زندگی_در_لهستان #زندگی_در_اروپا#چین #زندگی_در_چین #کار_در_چین #ایران #زندگی_روزمره_مهاجر #زندگی_روزمره #پادکست #پادکست_فارسی #آن_سوی_خط

    2h 1m
  3. مهاجران ایرانی و جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران - قسمت اول

    APR 22

    مهاجران ایرانی و جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران - قسمت اول

    قسمت اول از روایتهای مهاجران ایرانی از حال و هواشون در روزهای جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران سال ۱۴۰۴ شمسی، برای بسیاری از ایرانیان، سال تلخی پشت تلخی بود. در آغاز سال که حملات اسرائیل و آمریکا به ایران در جنگ ۱۲ روزه رو داشتیم. در ادامه هم که مشکلاتی مثل تورم و بیکاری روز به روز فشار بیشتری رو بر زندگی مردم داخل ایران وارد میکردند. بعد هم که دی‌ماه خونین و سرکوب و کشتار مردم در پی اعتراضاتشون به وضعیت زندگی و نبود آزادی‎های اجتماعی و سیاسی و مشکلات دیگه‌ای که سالها باهاش دست و پنجه نرم کرده‌اند. و در نهایت هم که شرایط به سمتی رفت که در اسفند ماه، آمریکا و اسرائیل مجددا به ایران حمله کردند و متاسفانه این تجاوز به سال ۱۴۰۵ هم کشیده شده و در زمان ضبط این صحبتهای من، هنوز هم ادامه داره. از لفظ تجاوز استفاده کردم، چون فکر میکنم با هر قانون و منطقی به این حملات نگاه کنیم، مصداق بارز تجاوز به خاک یک کشوره. چه از نظام حاکم بر ایران خوشمون بیاد و چه نیاد، آمریکا و اسرائیل به ایران تجاوز کرده‌اند. اسمهای دیگه‌ای که بر روی این تجاوز گذاشته میشه، مثل دخالت بشردوستانه، حمله‌ی پیش‌دستانه یا پیش‌گیرانه، کمک به مردم ایران و کلا هر اسم دیگه‌ای، فقط و فقط سرپوشی هستند برای تجاوزی که به خاک ایران شده. خروجیش رو هم که داریم میبینیم. از کشتار در مدرسه در میناب و نابود کردن بیمارستان‌ها و مراکز درمانی و امدادی و انبارهای نفت شروع کردند، و با حمله به پتروشیمی و صنایع دارویی و فولاد و نیروگاه برق و نیروگاه اتمی و پل و مراکز علمی و دانشگاهی و فرهنگی و انواع و اقسام زیرساخت‌های غیرنظامی ایران ادامه دادند و هنوز هم دارند ادامه میدند و جنایات جنگیشون رو دارند تکمیل میکنند. بیشتر از یک ماه از این تجاوز گذشته، و متاسفانه انگار هیچ پایانی هم برای این وضعیت دیده نمیشه. طبق معمول، کشورهای مدعی در دنیا هم جز محکوم کردن حکومت ایران کار دیگه‌ای بلد نیستند. گروه‌های ضدجنگ هم فعالیت جدی‌ای علیه این رفتار آمریکا و اسرائیل نمیکنند. ولی در عوض، ایرانیانی هستند که همچنان در خیابانهای کشورهای مختلف، مشغول تکون دادن پرچم متجاوزین هستند و از رهبران متجاوزین تشکر میکنند. صداشون هم اونقدر در فضای مجازی و رسانه‌ها بلنده که امر بهشون مشتبه شده که تعدادشون از مخالفان جنگ بیشتره. هر کسی هم حرفی در مخالفت با جنگ بزنه، حتی در حد یه استوری یا نوشته‌ در شبکه‌های مجازی، طوری بهش حمله میکنند و رکیک‌ترین الفاظ رو نثارش میکنند که مجبور به سکوت بشه. من فکر میکنم اتفاقا توی یه همچین فضایی، کسانی که با این جنگ مخالف بوده‌اند و هستند، یا حتی کسانی که در ابتدا لزوما مخالف یا موافق نبوده‌اند، ولی الان با این جنگ مخالف هستند و میبینند که ایران داره از دست میره و ویرانی ایران در راهه، باید صدای مخالفتشون با جنگ رو بلند کنند و هر کاری که از دستشون برمیاد بکنند. مثلا با گروه‌های ضدجنگ در کشورهای مختلف ارتباط برقرار کنند و فعال‌تر بشند. یا حتی اگه فرصت چنین فعالیتهایی رو ندارند، در فضای مجازی بنویسند و صحبت کنند و مطالب دیگر مخالفان جنگ رو بازنشر کنند. من پیامهایی از بعضی از دوستان میگیرم مبنی بر اینکه وقتی صحبتهای مخالفان جنگ رو میخونند و میشنوند، احساس تنهاییشون در این روزها کمتر میشه. همه‌مون میدونیم که کسانی که برای مخالفت با جنگ صداشون رو بلند کنند، احتمالا مورد حمله‌ و توهین و هجمه قرار میگیرند. اما فکر میکنم همونطور که سکوت نکردن در قبال کشتار دی‌ماه ۱۴۰۴ وظیفه‌ی ما بود، سکوت نکردن در برابر این تجاوز هم وظیفه‌ی ماست. در برابر انگ و برچسب و توهین نباید پا پس کشید. این روزها از دوستان در خارج از ایران خواهش کردم که از حال و هواشون در این روزهای جنگ بگند، تا روایت‌های ایرانیان خارج از کشور رو در این مورد جمع‌آوری و منتشر کنم، در قالب بخش «هجر و رنج» که در دی‌ماه ۱۴۰۴ شروع کردم. البته روایت اونهایی که رسانه‌ای ندارند و صداشون در این فضای سنگینی که موافقان جنگ ایجاد کرده‌اند، کمتر شنیده میشه. حداقلش اینه که این روایتها به‌عنوان بخشی از تاریخ شفاهی ایرانیان ساکن خارج از کشور ثبت میشه. امیدوارم این روزهای تلخ و سخت هم بگذره. به امید آبادی و آزادی و سرفرازی ایران و ایرانیان! بخشهای مختلف روایت مهمانان این قسمت: 00:00 مقدمه 1:10 حال و هوای روزهای جنگ 28:15 مشاهدات از وضعیت ایرانیان خارج از کشور 44:51 فکر میکنی در این روزها چه باید کرد؟ #جنگ #جنگ_ایران_اسرائیل #جنگ_ایران_و_اسرائیل #تجاوز_آمریکا_و_اسرائیل_به_ایران #ایران #نه_به_جنگ #مخالفت_با_جنگ #ایرانیان_خارج_از_کشور #عمان #سوئد #مهاجران_ایرانی #ایرانیان_مهاجر #مهاجرت #مهاجر #مهاجران #آن_سوی_خط #پادکست #روایت

    1h 3m
  4. علیه تجاوز به خاک ایران

    APR 7

    علیه تجاوز به خاک ایران

    سال ۱۴۰۴ شمسی، برای بسیاری از ایرانیان، سال تلخی پشت تلخی بود. در آغاز سال که حملات اسرائیل و آمریکا به ایران در جنگ ۱۲ روزه رو داشتیم. در ادامه هم که مشکلاتی مثل تورم و بیکاری روز به روز فشار بیشتری رو بر زندگی مردم داخل ایران وارد میکردند. بعد هم که دی‌ماه خونین و سرکوب و کشتار مردم در پی اعتراضاتشون به وضعیت زندگی و نبود آزادی‎های اجتماعی و سیاسی و مشکلات دیگه‌ای که سالها باهاش دست و پنجه نرم کرده‌اند. و در نهایت هم که شرایط به سمتی رفت که در اسفند ماه، آمریکا و اسرائیل مجددا به ایران حمله کردند و متاسفانه این تجاوز به سال ۱۴۰۵ هم کشیده شده و در زمان ضبط این صحبتهای من، هنوز هم ادامه داره. از لفظ تجاوز استفاده کردم، چون فکر میکنم با هر قانون و منطقی به این حملات نگاه کنیم، مصداق بارز تجاوز به خاک یک کشوره. چه از نظام حاکم بر ایران خوشمون بیاد و چه نیاد، آمریکا و اسرائیل به ایران تجاوز کرده‌اند. اسمهای دیگه‌ای که بر روی این تجاوز گذاشته میشه، مثل دخالت بشردوستانه، حمله‌ی پیش‌دستانه یا پیش‌گیرانه، کمک به مردم ایران و کلا هر اسم دیگه‌ای، فقط و فقط سرپوشی هستند برای تجاوزی که به خاک ایران شده. خروجیش رو هم که داریم میبینیم. از کشتار در مدرسه در میناب و نابود کردن بیمارستان‌ها و مراکز درمانی و امدادی و انبارهای نفت شروع کردند، و با حمله به پتروشیمی و صنایع دارویی و فولاد و نیروگاه برق و نیروگاه اتمی و پل و مراکز علمی و دانشگاهی و فرهنگی و انواع و اقسام زیرساخت‌های غیرنظامی ایران ادامه دادند و هنوز هم دارند ادامه میدند و جنایات جنگیشون رو دارند تکمیل میکنند. بیشتر از یک ماه از این تجاوز گذشته، و متاسفانه انگار هیچ پایانی هم برای این وضعیت دیده نمیشه. طبق معمول، کشورهای مدعی در دنیا هم جز محکوم کردن حکومت ایران کار دیگه‌ای بلد نیستند. گروه‌های ضدجنگ هم فعالیت جدی‌ای علیه این رفتار آمریکا و اسرائیل نمیکنند. ولی در عوض، ایرانیانی هستند که همچنان در خیابانهای کشورهای مختلف، مشغول تکون دادن پرچم متجاوزین هستند و از رهبران متجاوزین تشکر میکنند. صداشون هم اونقدر در فضای مجازی و رسانه‌ها بلنده که امر بهشون مشتبه شده که تعدادشون از مخالفان جنگ بیشتره. هر کسی هم حرفی در مخالفت با جنگ بزنه، حتی در حد یه استوری یا نوشته‌ در شبکه‌های مجازی، طوری بهش حمله میکنند و رکیک‌ترین الفاظ رو نثارش میکنند که مجبور به سکوت بشه. من فکر میکنم اتفاقا توی یه همچین فضایی، کسانی که با این جنگ مخالف بوده‌اند و هستند، یا حتی کسانی که در ابتدا لزوما مخالف یا موافق نبوده‌اند، ولی الان با این جنگ مخالف هستند و میبینند که ایران داره از دست میره و ویرانی ایران در راهه، باید صدای مخالفتشون با جنگ رو بلند کنند و هر کاری که از دستشون برمیاد بکنند. مثلا با گروه‌های ضدجنگ در کشورهای مختلف ارتباط برقرار کنند و فعال‌تر بشند. یا حتی اگه فرصت چنین فعالیتهایی رو ندارند، در فضای مجازی بنویسند و صحبت کنند و مطالب دیگر مخالفان جنگ رو بازنشر کنند. همه‌مون میدونیم که کسانی که برای مخالفت با جنگ صداشون رو بلند کنند، احتمالا مورد حمله‌ و توهین و هجمه قرار میگیرند. اما فکر میکنم همونطور که سکوت نکردن در قبال کشتار دی‌ماه ۱۴۰۴ وظیفه‌ی ما بود، سکوت نکردن در برابر این تجاوز هم وظیفه‌ی ماست. در برابر انگ و برچسب و توهین نباید پا پس کشید. در پی دی‌ماه خونین ۱۴۰۴، تعدادی از دوستان ایرانی ساکن خارج از کشور، لطف کردند و دعوت من رو برای بیان حال و هوا و احساساتشون در اون روزها پذیرفتند و من تعدادیشون رو منتشر کردم. این روزها هم از دوستان دیگه‌ای در خارج از ایران خواهش کردم که از حال و هواشون در این روزهای جنگ بگند. تعدادی از این دوستان، توان جمع و جور کردن فکرشون و حرف زدن رو ندارند. دوستان دیگه‌ای هم به دلیل نگرانی از حملاتی که ممکنه بهشون بشه، دعوت من رو نپذیرفتند. من همچنان در تلاشم که روایت‌های ایرانیان خارج از کشور رو در این مورد جمع‌آوری و منتشر کنم، در قالب بخش «هجر و رنج» که در دی‌ماه ۱۴۰۴شروع کردم. البته روایت اونهایی که رسانه‌ای ندارند و صداشون در این فضای سنگینی که موافقان جنگ ایجاد کرده‌اند، کمتر شنیده میشه. حداقلش اینه که این روایتها به‌عنوان بخشی از تاریخ شفاهی ایرانیان ساکن خارج از کشور ثبت میشه. از ایرانیان ساکن خارج از کشور خواهش میکنم اگر مایل به مشارکت در ثبت حال و هواتون هستید، از طریق حساب کاربری پادکست در شبکه‌های اجتماعی مختلف، به من پیام بدید. زیاده عرضی نیست. امیدوارم این روزهای تلخ و سخت هم بگذره. به امید آبادی و آزادی و سرفرازی ایران و ایرانیان!

    6 min
  5. مهاجران ایرانی و اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ - قسمت دوم

    FEB 22

    مهاجران ایرانی و اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ - قسمت دوم

    قساوتی که در کشتار مردم در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ شاهد بودیم، خیلی‌هامون رو در شوک بزرگی فرو برد. بخشی از روایت‌هایی که ما ایرانیان مهاجر، این روزها از داخل ایران میشنویم و میخونیم، چه از طریق تماس‌های مختصری که با خانواده‌ها و اطرافیانمون داریم یا در شبکه‌های اجتماعی میخونیم و میبینیم و میشنویم، حکایت داره از فضای استرس و اضطراب و فشار و از طرفی پاشیده شدن گرد مرگ و ناامیدی و نگرانی در بین مردم، در کنار تلاش بسیاری از مردم برای برگشت به زندگی روزمره. ایرانیان مهاجر و ساکن خارج از کشور هم به‌عنوان دنباله‌ای از جامعه‌ی ایران و ایرانیان، تحت فشار روحی و روانی هستند، گرچه احتمالاً در مقام مقایسه، در حد اپسیلونی از اون فشاری که داره بر مردم در داخل ایران وارد میشه. از طرفی در زمان رخ‌دادن فجایع اجتماعی، حضور افراد در جمع و گروهی که فکرها و دغدغه‌هایی مرتبط با اون فاجعه داشته باشند، یا حتی فقط شنیدن حرفها و دغدغه‌های دیگران، میتونه مثل یک درمان گروهی، یک سوگ جمعی و یک همدلی گروهی عمل کنه و ممکنه کمک کنه که احساس کنیم دیگرانی هم هستند که مثل ما فکر میکنند. یکی از مسائلی که بسیاری از مهاجران در این مواقع دارند، تک‌افتادگی و نداشتن یک چنین جامعه و گروهیه. اینکه شما صبح از خواب بیدار بشی و در بین آدمهایی حضور پیدا کنی که احتمالاً هیچ درکی از چیزی که بر شما میگذره ندارند، احساس تنهایی مهاجران رو تشدید میکنه و روح و روانشون رو آزار میده. فقط یکی از خروجی‌های این تنهایی و فشار روحی، میتونه آسیب زدن به خود باشه. مثل موردی که در خبرها بود که یک جوان مهاجر ایرانی در تورین ایتالیا جان خودش رو گرفته، که احتمالاً فشارهای روحی اخیر توی این مسئله تاثیر داشته. گروه‌های مختلفی در دانشگاه‌ها و جامعه‌های ایرانیان مناطق مختلف دنیا دارند برنامه‌های گروهی رو به‌صورت حضوری و غیرحضوری برگزار میکنند. من هم فکر کردم شاید بشه در پادکست «آن سوی خط»، فضایی رو فراهم کرد که مهاجران بیایند حرفاشون رو بزنند و خیلی مختصر، درباره‌ی فکرها و غمها و بیم و امیدها و کلا وضعیت این روزهاشون صحبت کنند. دوست بسیار عزیزی هم، پیشنهاد مشابهی رو به من داد و من رو مصمم‌تر کرد که این کار رو شروع کنم. امیدوارم این پادکست بتونه سهم خیلی کوچیکی توی این مسیر داشته باشه. این حرفها ضمن اینکه فرصتیه برای اینکه شاید خودمون کمی تسلای خاطر پیدا کنیم، میتونه به افراد دیگه هم نشون بده که در این افکار و حالات و روحیات، تنها نیستند و حتی ببینند که دیگران چطور این روزها رو تاب می‌آرند، اگه اصلا تاب می‌آرند! شاید این حرفا به درد یه نفر بخوره و برای دقایقی، حال کسی رو ذره‌ای بهتر بکنه. از طرفی هم ثبت این روحیات و حرفها، میتونه مثل تاریخ شفاهی عمل کنه و در آینده منبعی باشه برای اینکه بفهمیم در این روزها بر گروهی از آدمها در گوشه گوشه‌ی دنیا چه میگذشت. ازتون دعوت میکنم در بخش جدید پادکست «آن سوی خط»، با عنوان «هجر و رنج»، صحبتهای مختصر مهاجرانی رو ببینید و بشنوید که لطف کردند و پذیرفتند در این مسیر با من همراه بشند. به امید آبادی و آزادی ایران و ایرانیان! مهمانان این قسمت به ترتیب حضور: 🔹 مهران راد - شاعر، نویسنده و طنزپرداز - کانادا 🔹 امیرحسین یزدان‌بُد - نویسنده، مترجم و منتقد ادبی - کانادا 🔹 بیژن امینی پور - مهندس نرم افزار - جمهوری چک 🔹 مانا خسروشاهی - پژوهشگر علوم اجتماعی - کانادا #اعتراضات_سراسری #اعتراضات_مردم_ایران #اعتراضات_مردمی #اعتراضات_ایران #اعتراضات#ایران #مردم_ایران #مهاجرت #مهاجران #مهاجر #زندگی_مهاجر #سوییس #کانادا #هلند #جمهوری_چک #آمریکا#ایرانیان_مهاجر #ایرانیان_خارج_از_کشور #ایرانیان_سوئیس #ایرانیان_مقیم_آمریکا #ایرانیان_آمریکا #ایرانیان_هلند #ایرانیان_کانادا #پادکست #پادکست_فارسی #آن_سوی_خط

    44 min
  6. مهاجران ایرانی و اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ - قسمت اول

    FEB 11

    مهاجران ایرانی و اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ - قسمت اول

    قساوتی که در کشتار مردم در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ شاهد بودیم، خیلی‌هامون رو در شوک بزرگی فرو برد. بخشی از روایت‌هایی که ما ایرانیان مهاجر، این روزها از داخل ایران میشنویم و میخونیم، چه از طریق تماس‌های مختصری که با خانواده‌ها و اطرافیانمون داریم یا در شبکه‌های اجتماعی میخونیم و میبینیم و میشنویم، حکایت داره از فضای استرس و اضطراب و فشار و از طرفی پاشیده شدن گرد مرگ و ناامیدی و نگرانی در بین مردم، در کنار تلاش بسیاری از مردم برای برگشت به زندگی روزمره. ایرانیان مهاجر و ساکن خارج از کشور هم به‌عنوان دنباله‌ای از جامعه‌ی ایران و ایرانیان، تحت فشار روحی و روانی هستند، گرچه احتمالاً در مقام مقایسه، در حد اپسیلونی از اون فشاری که داره بر مردم در داخل ایران وارد میشه. از طرفی در زمان رخ‌دادن فجایع اجتماعی، حضور افراد در جمع و گروهی که فکرها و دغدغه‌هایی مرتبط با اون فاجعه داشته باشند، یا حتی فقط شنیدن حرفها و دغدغه‌های دیگران، میتونه مثل یک درمان گروهی، یک سوگ جمعی و یک همدلی گروهی عمل کنه و ممکنه کمک کنه که احساس کنیم دیگرانی هم هستند که مثل ما فکر میکنند. یکی از مسائلی که بسیاری از مهاجران در این مواقع دارند، تک‌افتادگی و نداشتن یک چنین جامعه و گروهیه. اینکه شما صبح از خواب بیدار بشی و در بین آدمهایی حضور پیدا کنی که احتمالاً هیچ درکی از چیزی که بر شما میگذره ندارند، احساس تنهایی مهاجران رو تشدید میکنه و روح و روانشون رو آزار میده. فقط یکی از خروجی‌های این تنهایی و فشار روحی، میتونه آسیب زدن به خود باشه. مثل موردی که در خبرها بود که یک جوان مهاجر ایرانی در تورین ایتالیا جان خودش رو گرفته، که احتمالاً فشارهای روحی اخیر توی این مسئله تاثیر داشته. گروه‌های مختلفی در دانشگاه‌ها و جامعه‌های ایرانیان مناطق مختلف دنیا دارند برنامه‌های گروهی رو به‌صورت حضوری و غیرحضوری برگزار میکنند. من هم فکر کردم شاید بشه در پادکست «آن سوی خط»، فضایی رو فراهم کرد که مهاجران بیایند حرفاشون رو بزنند و خیلی مختصر، درباره‌ی فکرها و غمها و بیم و امیدها و کلا وضعیت این روزهاشون صحبت کنند. دوست بسیار عزیزی هم، پیشنهاد مشابهی رو به من داد و من رو مصمم‌تر کرد که این کار رو شروع کنم. امیدوارم این پادکست بتونه سهم خیلی کوچیکی توی این مسیر داشته باشه. این حرفها ضمن اینکه فرصتیه برای اینکه شاید خودمون کمی تسلای خاطر پیدا کنیم، میتونه به افراد دیگه هم نشون بده که در این افکار و حالات و روحیات، تنها نیستند و حتی ببینند که دیگران چطور این روزها رو تاب می‌آرند، اگه اصلا تاب می‌آرند! شاید این حرفا به درد یه نفر بخوره و برای دقایقی، حال کسی رو ذره‌ای بهتر بکنه. از طرفی هم ثبت این روحیات و حرفها، میتونه مثل تاریخ شفاهی عمل کنه و در آینده منبعی باشه برای اینکه بفهمیم در این روزها بر گروهی از آدمها در گوشه گوشه‌ی دنیا چه میگذشت. ازتون دعوت میکنم در بخش جدید پادکست «آن سوی خط»، با عنوان «هجر و رنج»، صحبتهای مختصر مهاجرانی رو ببینید و بشنوید که لطف کردند و پذیرفتند در این مسیر با من همراه بشند. به امید آبادی و آزادی ایران و ایرانیان! مهمانان این قسمت به ترتیب حضور: 🔹 امیرعلی بنی‌اسدی - استاد دانشگاه و نویسنده - کانادا 🔹 پیمان یاریان - نویسنده و روزنامه‌نگار - هلند 🔹 رضیه انصاری - نویسنده - جمهوری چک 🔹 هانیه حبیبی - مهندس نرم‌افزار - سوییس 🔹 امین مسیب‌زاده - طراح نرم‌افزار - آمریکا #اعتراضات_سراسری #اعتراضات_مردم_ایران #اعتراضات_مردمی #اعتراضات_ایران #اعتراضات#ایران #مردم_ایران #مهاجرت #مهاجران #مهاجر #زندگی_مهاجر #سوییس #کانادا #هلند #جمهوری_چک #آمریکا#ایرانیان_مهاجر #ایرانیان_خارج_از_کشور #ایرانیان_سوئیس #ایرانیان_مقیم_آمریکا #ایرانیان_آمریکا #ایرانیان_هلند #ایرانیان_کانادا #پادکست #پادکست_فارسی #آن_سوی_خط

    40 min
  7. چهل و دو: رضیه انصاری - زنِ نویسنده و مهاجرت

    JAN 8

    چهل و دو: رضیه انصاری - زنِ نویسنده و مهاجرت

    🔹رضیه در دهه‌ی ۱۳۷۰ شمسی با روزنامه‌ها و مجلات در ایران همکاری میکرده و در دهه‌ی ۱۳۸۰ شمسی به داستان‌نویسی رو آورده و رمانهای «شبیه عطری در نسیم»، «تریو تهران» و «زنی با سنجاق مرواری‌نشان» حاصل این دوره از نویسندگی رضیه است. 🔹رضیه در اوایل دهه‌ی ۱۳۸۰ شمسی، حدود ۶ سال به برلین آلمان رفت و آمد داشته و در نهایت، در اواسط دهه‌ی ۱۳۹۰ شمسی، همراه با دختر نوجوانش به شهر پراگ در جمهوری چک مهاجرت کرده. 🔹در این گفت‌وشنود، با رضیه درباره‌ی مشاهداتش به‌عنوان نویسنده از جامعه‌ی پراگ و جمهوری چک و ارتباطش با اون جامعه، تجربیات جالب و عجیبش از ویزای کار در جمهوری چک و همینطور زندگی به‌عنوان یک نویسنده‌ در یک جامعه‌ی غیر همزبان صحبت کردیم. #نویسندگی #نویسنده #نویسنده_مهاجر #مهاجرت_نویسندگان #روزنامه_نگار #مهاجرت_روزنامه_نگاران #پراگ #جمهوری_چک #چک #اروپا #زندگی_در_چک #زندگی_در_جمهوری_چک #رمان #رمان_فارسی #ادبیات_فارسی #داستان_فارسی #برلین #آلمان #ویزای_کار #ویزای_کار_جمهوری_چک #کار_در_جمهوری_چک#پادکست #پادکست_فارسی #آن_سوی_خط #مهاجر #مهاجرت #زندگی_مهاجر #تجربه_مهاجرت #تجربه_مهاجر

    2h 21m
  8. چهل و یک - امین اسماعیلی: تحصیل در کانادا و کار و زندگی در کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس

    12/18/2025

    چهل و یک - امین اسماعیلی: تحصیل در کانادا و کار و زندگی در کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس

    🔹امین لیسانس و فوق لیسانس مهندسی شیمی‌اش رو از دانشگاه تهران گرفته و در سال 1388 برای تحصیل در مقطع دکترای در حوزه‌ی نفت و انرژی به مونترال کانادا مهاجرت کرده. 🔹امین بعد از پایان دکتراش، مدتی در کانادا مشغول به کار پژوهشی بوده و میخواسته به ایران برگرده. اما به خاطر شرایطی که در ایران وجود داشته، قید برگشت رو زده و ترجیح داده برای زندگی، به کشورهای همسایه‌ی ایران بره. خلاصه که امین برای تدریس در دانشگاه، به کویت مهاجرت و یک سال در اونجا زندگی کرده و بعد برای تدریس در دانشگاه علوم و تکنولوژی دوحه، به قطر رفته و حدود 6 ساله که در دوحه‌ی قطر زندگی میکنه و در همون دانشگاه مشغول تدریسه. 🔹در این گفت‌وشنود، با امین درباره‌ی تجربیاتش از تحصیل و زندگی در کانادا و کویت و قطر صحبت کردیم و امین نکات جالبی از شرایط کار و زندگی در قطر و کشورهای حاشیه‌ی خلیج فارس مطرح کرد. 🔗 کانال یوتوب امین 🔗 پروفایل امین در لینکدین 🔗 پروفایل امین در اکس/توییتر 🔗 اینستاگرام امین #شیمی #مهندسی_شیمی #لیسانس #فوق_لیسانس #دکترا #دانشگاه_تهران #تهران #گیلان #فومن #چوکا #چوب_و_کاغذ #سلولزی#کانادا #مونترال #زندگی_در_کانادا #تحصیل_در_کانادا #مهاجرت_تحصیلی #مهاجرت_دانشجویی #نفت_و_گاز #نفت #انرژی #انرژی_پاک #انرژی_تجدیدپذیر#کویت #دوحه #قطر #خلیج_فارس #زندگی_در_قطر #زندگی_در_کویت #تدریس_در_قطر #دانشگاه_دوحه#مهاجرت #مهاجر #زندگی_مهاجر #تجربه_مهاجر #تجربه_مهاجرت #پادکست #پادکست_فارسی #آن_سوی_خط

    2h 8m
See All (49)

About

در «آن سوی خط»، با تجربیات فارسی‌زبانان مهاجر همراه میشیم آدرس در پلتفرمهای مختلف: https://linktr.ee/aansooyekhat #مهاجرت

Information

You Might Also Like