Lepsze decyzje - przywództwo i własny osąd w czasach AI

Adam Trojańczyk

Podcast dla ludzi, którzy chcą zachować własny osąd i podejmować lepsze decyzje w świecie technologii, presji i własnych ograniczeń. Myślę na głos o trzech rzeczach: jak myśleć samodzielnie, kiedy moda, eksperci i AI kuszą, żeby oddać im swój osąd; jak prowadzić innych, nie ukrywając własnych ograniczeń; i jak nie tracić ludzi z oczu, gdy łatwiej patrzeć w arkusz niż w twarze. Nie używam motywacyjnych frazesów i nie udaję, że lider to człowiek, który zawsze ma wszystko pod kontrolą. Zamiast tego dostarczam analizy i ramy, z którymi wychodzisz, lepiej rozumiejąc swoją sytuację.

  1. Jul 28

    Procesy promptowe zamiast myślowych. Jak AI ujednolica myślenie.

    Pytanie "jak to rozwiązać?" gdzieś po drodze zamienia się w pytanie "o co zapytać?" Cała praca coraz częściej zaczyna się i kończy przy oknie czatu. Układamy możliwie dobre polecenie, a potem oceniamy, czy to, co wróciło, wygląda wystarczająco dobrze, żeby oddać je dalej. Środkowa część, w której człowiek rozumiał problem i stawiał własną hipotezę, wypada, a nam zostaje rola nadzorcy cudzego myślenia. Mam wrażenie, że nasze procesy myślowe zamieniają się na naszych oczach w procesy promptowe, a rekrutacja jest tylko miejscem, w którym widzę to dziś najwyraźniej. To tam po raz pierwszy nie umiałem odróżnić słów kandydata od surowej odpowiedzi, jaką dałaby mi sztuczna inteligencja. W tym odcinku sprawdzam w ośmiu badaniach, co ta zamiana robi z naszą pewnością siebie, kompetencjami i premią za umiejętności. W odcinku m.in.: dlaczego 300 autorów z pomocą Chata GPT napisało lepsze, ale o 10,7% bardziej podobne do siebie historie (Science Advances),odwrócony efekt Dunninga-Krugera: najmocniej przeceniają się ci, którzy czują się najbieglejsi w AI, a większość zadaje czatowi dokładnie jedno pytanie i bierze wynik bez sprawdzenia (Uniwersytet Aalto),sufler AI na rozmowach rekrutacyjnych, z którym zetknąłem się osobiście, i dane o podwojeniu tego zjawiska w pół roku,dlaczego początkujący konsultanci poprawili się o 34%, a najlepsi prawie wcale, i co to robi z premią za umiejętności,dlaczego najtańszym konkurentem pracownika staje się firmowy abonament na AI, skoro pensja nawet młodszego specjalisty to równowartość kilkudziesięciu takich abonamentów,eksperyment, w którym podpowiedź AI sprawiła, że „nie wiem" mówiło już tylko 3% badanych zamiast 44%,badanie, które daje nadzieję: myślenie działa jak mięsień i działa to w obie strony przez całe życie. Artykuł ze wszystkimi źródłami: trojanczyk.pl/procesy-promptowe-zamiast-myslowych

    Procesy promptowe zamiast myślowych. Jak AI ujednolica myślenie.
  2. Jul 19

    Feedback, którego nikt Ci nie powie w twarz - o zaufaniu, ślepej plamce i grzecznych kłamstwach

    „Nie, wszystko w porządku” kończy niezręczną chwilę w kilka sekund i niczym nie grozi. Szczera odpowiedź otwiera konflikt z człowiekiem, z którym jutro znowu siada się do pracy. Znajoma menadżerka dostała z anonimowych ankiet druzgocący obraz swojej pracy. Zamiast mu uwierzyć, przeszła się po firmie i pytała ludzi twarzą w twarz, czy mają z nią problem. Niemal wszyscy zaprzeczyli. W tym odcinku opowiadam jej historię i sprawdzam w badaniach, dlaczego zapytani wprost mówimy grzeczne kłamstwa, a prawda o nas samych przychodzi tylko okrężną drogą. W odcinku m.in.: dlaczego trudny feedback aż prosi się o sprawdzenie u źródła i czemu to zwykle zły pomysł,efekt MUM, czyli ponad pięćdziesiąt lat badań nad trzymaniem języka za zębami,155 osób widziało problem na twarzy rozmówczyni, powiedziały o nim cztery,ślepa plamka: jak umysł zamalowuje to, czego o sobie nie widzimy,strzelanie do posłańca, czyli dlaczego najwięcej złości zbiera ten, kto przyniósł wieści,jak sam zbieram anonimowy feedback o sobie i czemu proszę o radę zamiast o ocenę.Artykuł ze wszystkimi źródłami: [link do artykułu] Powiązane teksty:Ludzie, którzy naprawdę nas znają. O konstruktywnym feedbackuJak budować zaufanie w zespoleSamoświadomość lidera #feedback #szczeryFeedback #efektMUM #zaufanie #ankieta360 #przywodztwo #lepszeDecyzje #slepaPlamka #informacjaZwrotna

    Feedback, którego nikt Ci nie powie w twarz - o zaufaniu, ślepej plamce i grzecznych kłamstwach
  3. Jan 25

    Quiet cracking, czyli dlaczego najlepsi liderzy pękają w ciszy

    71% liderów doświadcza znacząco wyższego stresu od momentu objęcia stanowiska. 40% rozważa odejście z pracy wyłącznie po to, żeby ochronić własną kondycję psychiczną. 55% prezesów miało w ostatnim roku problemy ze zdrowiem psychicznym. Te liczby nie pasują do okładek magazynów biznesowych, gdzie liderzy wyglądają, jakby mieli wszystko pod kontrolą. W tym odcinku opowiadam o quiet cracking, czyli cichym pękaniu. O zjawisku, które dotyka przede wszystkim tych liderów, którym zależy najbardziej. Ludzi, którzy przez lata dawali z siebie wszystko, a teraz tracą wewnętrzne zasoby szybciej, niż są w stanie je odbudować. Z zewnątrz wyglądają normalnie. Wewnątrz ich struktura zaczyna pękać. Dowiesz się: Czym quiet cracking różni się od quiet quitting i wypalenia zawodowegoDlaczego ostatnie pięć lat było tak destrukcyjne dla liderówJak wygląda ciche pękanie od środka i dlaczego trudno je zauważyćCo sprawia, że liderzy nie szukają pomocy, nawet gdy wiedzą, że mają problemPięć konkretnych rzeczy, które możesz zrobić już dziśDo tego odcinka przygotowałem bezpłatny siedmiodniowy kurs mailowy z wiedzą, która nie zmieściła się w nagraniu. Neurobiologia stresu, profesjonalne narzędzia diagnostyczne, interwencje poparte badaniami. Dla osób, które chcą pójść głębiej. Link do zapisu znajdziesz na https://trojanczyk.pl/quiet-cracking-ciche-pekanie/ Daj znać, czy ten format Ci odpowiada. Twoja opinia pomoże mi zdecydować, w jakim kierunku rozwijać te materiały. Subskrybuj, żeby nie przegapić kolejnych odcinków. #QuietCracking #CichePękanie #WypalenieLiderów #WypaleniZawodowe #ZdrowiePsychiczne #MentalHealth #LeadershipBurnout #Przywództwo #Leadership

    Quiet cracking, czyli dlaczego najlepsi liderzy pękają w ciszy

About

Podcast dla ludzi, którzy chcą zachować własny osąd i podejmować lepsze decyzje w świecie technologii, presji i własnych ograniczeń. Myślę na głos o trzech rzeczach: jak myśleć samodzielnie, kiedy moda, eksperci i AI kuszą, żeby oddać im swój osąd; jak prowadzić innych, nie ukrywając własnych ograniczeń; i jak nie tracić ludzi z oczu, gdy łatwiej patrzeć w arkusz niż w twarze. Nie używam motywacyjnych frazesów i nie udaję, że lider to człowiek, który zawsze ma wszystko pod kontrolą. Zamiast tego dostarczam analizy i ramy, z którymi wychodzisz, lepiej rozumiejąc swoją sytuację.