وینزی Winzee

بعد از مدت ها امروز جرات کردم و تونستم این اپیزود گوش دادم ، از ته ته ته قلبم با ذره ذره ذره وجودم شنیدمش و لمسش کردم نمیدونم چی باید بگم و حتی نمیدونم چی باید بنویسم ،یه حسی تو وجودم هست که نمیدونم چیه؛غصه،غم ،عصبانیت یا درد و رنج شایدم هم همه این ها با هم.ناراحتم برای بچه های محیط زیست که بی گناه بیشتر از شش سال از بهترین سال های عمرشون رو بی گناه تو زندان بودن ،نا امیدم برای آینده کشورم و باز سه حسی دارم که نمیدونم چیه و اونم اینکه میدونم خدایی نیست