شعر با صدای شاعر

Schahrouz Kabiri

شعر معاصر و ادبیات ایران را با دکلمه و صدای شاعر بشنوید. دانلود و شعرهای بیشتر در تلگرام ما. ادبیات | شعر | غزل | ترانه | شعر نو | هنر | هوشنگ ابتهاج | احمد شاملو | شعرخوانی | براهنی | شهریار Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  1. 2d ago

    نصرت رحمانی | زمزمه‌ای در محراب

    ▨ نام شعر: زمزمه ای در محراب ▨ شاعر: نصرت رحمانی ▨ با صدای: نصرت رحمانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــ در غریبِ شبِ این سوخته‌دشت من و غم، آه... چه بر من بگذشت کاروان گم شد و خاکستر ماند کرکسِ پیرِ دلِ من می‌خواند: «ای عطش، در رگ من جاری باش شعله زن، دودم کُن، کاری باش رگ غم‌سوخته، ای ریشه‌ی من بمک از تاولِ اندیشه‌ی من دشت شب‌تاخته‌ام، خاموشم موج خودباخته‌ام، مدهوشم طفل آواره‌ی شهرِ خوابم تشنه‌ی خویشتنم، گردابم برگِ پاییزِ به دستِ بادم ریخته، سوخته، بی‌بنیادم کاروان‌سوخته‌ای چاووشم دربه‌در زمزمه‌ای خاموشم گرهٔ کورِ غمم، بازم کُن قصه پایان ده و آغازم کُن ای تو گُم، نامعلوم، ای نایاب گُنگ نامعلومی را دریاب دست پیش آر که رفتم از دست دامنم گیر که هیچم در هست من و تو چیست؟ چه بیشی، چه کمی؟ چو کویری و تمنای نمی من و تو چیست؟ من و من باشیم روح تنگ آمده از تن باشیم بگریزیم و به هم آویزیم عطشی در عطش هم ریزیم نفسی در نفس من بفشان بکشانم، بچشانم، بنشان بکشان بر سرِ بازار مرا جان فدای تو، بیازار مرا سنگ بدنامی بر جامم زن کوس رسوایی بر بامم زن [زندگی چیست؟ سراب است، سراب نقش پاشیده بر آب است، بر آب] عشق، خونابه‌ی دل نوشیدن کفنِ ماتمِ خود پوشیدن آرزو، گورکنِ دشتِ جنون نانش از عشق و شرابش از خون [جغد پیری‌ست سعادت در قاف نغمه‌اش لاف و همه لاف گزاف] مرهمِ سوختن، از ساختن است چه قماری که همه باختن است زندگی چیست؟ مرا یاد بده آنچه می‌دانم بر باد بده توتیایی تو به چشمانم کش تشنه‌ام، تشنه‌ی آتش، آتش... تیشه بر ریشه‌ی جان دوخته‌ام دل به‌هر شعله‌ی غم سوخته‌ام باد آواره‌ی گورستانم بذر پاشیده به سنگستانم برقِ منشورِ یخینِ رازم پَرِ سیمرغ غمم، بگدازم پیش از آن لحظه که نابود شوم شب شوم، شعله شوم، دود شوم» [در غریب شب این سوخته‌دشت کرکسی پر زد و نالید و گذشت] ▨ نصرت رحمانی از دفتر شعر «میعاد در لجن» منتشر شده به سال ۱۳۳۵ ــــــــــــــــ پی‌نوشت: متن شعر منطبق بر خوانش شاعر است و با نسخۀ چاپ شده در کتاب، تفاوت‌هایی دارد. شکل مکتوب شعر‌، در داخل کروشه [ ] آمده است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

    نصرت رحمانی | زمزمه‌ای در محراب
  2. Nov 14

    نیما یوشیج | مرغ شب‌آویز | صدای احمد کیایی

    ▨ نام شعر: مرغ شباویز ▨ شاعر: نیما یوشیج ▨ با صدای: احمد کیایی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــ به شب آویخته مرغ شب‌آویز مُدامش کارِ رنج‌افزاست چرخیدن. اگر بی‌سود می‌چرخد وگر از دست‌کارِ شب، در این تاریک‌جا، مطرود می‌چرخد... به چشمش هر چه می‌چرخد، ـــ چو او بر جای ـــ زمین، با جایگاهش تنگ. و شب، سنگین و خون‌آلود، برده از نگاهش رنگ و جاده‌های خاموش ایستاده که پای زنان و کودکان با آن گریزانند چو فانوسِ نفس‌مرده که او در روشنایی از قفای دود می‌چرخد. ولی در باغ می‌گویند: «به شب آویخته مرغ شباویز به پا، ز آویخته ماندن، بر این بامِ کبود‌اندود می‌چرخد.» ▨ نیما یوشیج ۱۳۲۹ ـــــــ پی‌نوشت اول: در برخی نسخه‌ها «و شب، سنگین و خون‌آلود» به صورت «و شب سنگینِ خون‌آلود» ضبط شده است که انتخاب ما این بود که با واو اجرا شود. پی‌نوشت دوم: در برخی از نسخه‌ها «و جاده‌های خاموش ایستاده» به صورت «و جاده‌های خاموش ایستاد» ضبط شده که در این حالت علاوه بر شکست وزنی، نحوِ جمله و فضای محاکات شعر بر هم می‌خورد و به نظر ما آشکارا غلط است. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

    نیما یوشیج | مرغ شب‌آویز | صدای احمد کیایی
  3. Nov 4

    حسین منزوی | کسی نشناخت

    ▨ شعر: شاعر، تو را زین خیل بی‌دردان، کسی نشناخت ▨ شاعر: حسین منزوی ▨ با صدای: حسین منزوی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز _________ این غزل توسط شاعر، به برادرش بهروز منزوی تقدیم شده است _________ شاعر، تو را زین خیل بی‌دردان، کسی نشناخت تو مشکلی و هرگزت آسان، کسی نشناخت کنج خرابت را بسی تسخر زدند اما گنج تو را، ای خانه‌ی ویران کسی نشناخت جسم تو را، تشریح کردند از برای هم اما تو را -ای روح سرگردان- کسی نشناخت آری تو را، ای گریه‌ی پوشیده در خنده وآرامش آبستن ِ توفان، کسی نشناخت زین عشق‌ورزان ، نسیم و گلشنت، نشگفت کای گردباد ِ بی‌سر و سامان، کسی نشناخت وز دوستداران ِ بزرگ ِ کفر و دینت نیز ای خود تو هم یزدان و هم شیطان، کسی نشناخت گفتند: این دون است و آن والا، تو را، اما ای لحظه‌ی دیدار جسم و جان! کسی نشناخت (۱) با حکم مرگت روی سینه، سال‌های سال آن جا تو را در گوشه‌ی یمگان، کسی نشناخت (۲) فریاد «نای»ت را و بانگ شکوه‌هایت را ای طالع و نام تو نا‌هم‌خوان، کسی نشناخت (۳) بی‌شک تو را در روز ِ قتل ِعام نیشابور با آن دریده سینه‌ی عرفان، کسی نشناخت (۴) ای جوهر شعر تو، چون نام تو بُرّنده ذات تو را ای جوهر ِ برّان، کسی نشناخت (۵) روزی که می‌خواندی؛ مخور مِی محتسب تیز است لحن نوایت را در آن سامان، کسی نشناخت (۶) وقتی که می‌کندند از تن پوستت را نیز گویا تو را زان پوستین‌پوشان، کسی نشناخت (۷) چون می‌شدی مخنوق از آن مستان، تو را ای تو خاتون شعر و بانوی ایمان، کسی نشناخت (۸) آن دم که گفتی، باز گرد ای عید، از زندان خشم و خروشت را، در آن زندان، کسی نشناخت (۸) چون راز دل با غار می‌گفتی تو را، هم نیز ای شهریار شهر سنگستان، کسی نشناخت (۹) حتا تو را در پیش ِ روی ِجوخه‌ی اعدام جز صبحگاه ِ خونی میدان، کسی نشناخت (۱۰) هرکس رسید از عشق ورزیدن به انسان گفت امّا تو را، ای عاشق ِ انسان، کسی نشناخت ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ اشارات غزل؛ ۱. مکن در جسم و جان منزل که این دون است و آن والا قدم زین هر دو بیرون نه ، نه این جا باش ، نه آن جا « سنایی غزنوی » ۲.ناصر خسرو قبادیانی ۳.مسعود سعد سلمان ۴.عطار نیشابوری         ۵.سیف فرغانی ۶.حافظ : اگر چه باده فرخبخش و باد گلبیز است به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است ۷.عمادالدین نسیمی از پیروان نهضت حروفیه که به دستور یکی از اعقاب تیمور ظاهرا ، پوست از تنش ، زنده زنده کندند ۸.فرخی یزدی : سوکواران را مجال بازدید و دید نیست بازگرد ای عید از زندان که ما را عید نیست ۹. م. امید و شعر قصه ی شهر سنگستان سخن می گفت در سر آغاز کرده شهریار شهر سنگستان... ۱۰. خسرو گلسرخی و سایر شاعران شهید Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

    حسین منزوی | کسی نشناخت
  4. Oct 30

    فریدون مشیری | دست‌هامان

    ▨ نام شعر: دست هامان ▨ شاعر: فریدون مشیری ▨ با صدای: فریدون مشیری ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــ از دل و دیده گرامی‌تر هم آیا هست؟ - دست، آری، ز دل و دیده گرامی‌تر: دست! زین همه گوهر پیدا و نهان در تن و جان بی‌گمان دست گرانقدرتر است هر چه حاصل کنی از دنیا دستاورد است هر چه اسباب جهان باشد در روی زمین دست دارد همه را زیرِ نگین سلطنت را که شنیده‌ست چنین؟ شرف دست همین بس که نوشتن با اوست خوش‌ترین مایهٔ دلبستگی من با اوست . در فروبسته‌ترین دشواری در گرانبارترین نومیدی بارها بر سرخود بانگ زدم : - هیچت ار نیست مخور خون جگر دست که هست! بیستون را یاد آر دست‌هایت را بسپار به کار کوه را چون پَر کاه از سر راهت بردار ! وه چه نیروی شگفت‌انگیزی است  دست‌هایی که به هم پیوسته است! به یقین، هر که به هر جای، در آید از پای دست‌هایش بسته است دست در دستِ کسی یعنی: پیوند دو جان دست در دست کسی یعنی: پیمان دو عشق دست در دست کسی داری اگر ، دانی، دست چه سخن ها که بیان می کند از دوست به دوست؛ لحظه ای چند که از دست طبیب گرمی مهر به پیشانی بیمار رسد؛ نوشداروی شفا بخش‌تر از داروی اوست چون به رقص آیی و سرمست برافشانی دست پرچم شادی و شوق است که افراشته‌ای لشکر غم خورد از پرچم دست تو شکست دست، گنجینه مهر و هنر است : خواه بر پردهٔ ساز خواه در گردنِ دوست خواه بر چهرهٔ نقش خواه بر دندهٔ چرخ خواه بر دستهٔ داس خواه در یاری نابینایی خواه در ساختن فردایی آنچه آتش به دلم می‌زند، اینک، هر دم سرنوشت بشرست داده با تلخی غم‌های دگر دست به هم ! بار این درد و دریغ است که ما تیرهامان به هدف نیک رسیده است، ولی دست هامان، نرسیده است به هم ! ▨  فریدون مشیری ۱۳۲۹ Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

    فریدون مشیری | دست‌هامان
  5. Oct 23

    بیژن الهی | آزادی و تو

    ▨ شعر: آزادی و تو - بخش اول شعر ▨ شاعر: بیژن الهی ▨ با صدای: شهروز ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــــــــ به تصویر درختی که در حوض زیر یخ زندانی‌ست چه بگویم؟ من تنها سقف مطمئنم را پنداشته بودم خورشید است که چتر سرگیج‌هام را همچنان که فرو نشستن فواره‌ها از ارتفاع گیج پیشانی‌ام می‌کاهد – در حریق باز می‌کند؛ اما بر خورشید هم برف نشست. چه بگویم به آوای دور شدن کشتی‌ها که کالاشان جز آب نیست – آبی که می‌خاست باران باشد – و بادبان‌هاشان را خدای تمام خداحافظی‌ها با کبوتران از شانه‌ی خود رم داده‌ست؟ ▨ بیژن الهی از کتاب شعر «جوانی‌ها»، انتشارات بیدگل، صفحه‌ی ۱۱۱ ───────♪ ─────── بیژن الهی جز شاعرانی است که متاسفانه هیچ قطعه ای با صدای خودش در دست نیست. از سویی جایگاه مهم او در شعر مدرن ایران، غیرقابل‌انکار است. به همین دلیل بر آن شدم تا تعدادی از آثار این شاعر را با صدای خودم اجرا کنم، تا جای او و شعرهایش، در بین شاعران معاصر خالی نماند Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

    بیژن الهی | آزادی و تو
  6. Oct 20

    نیما یوشیج | در فروبند

    ▨ نام شعر: در فروبند ▨ شاعر: نیما یوشیج ▨ با صدای: احمد شاملو ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــــــــــــــــــ در فروبند که با من دیگر رغبتی نیست به دیدار کسی؛ فکر کاین خانه چه وقت آبادان بود بازیچه‌ی دست هوسی. هوسی آمد و خشتی بنهاد طعنه‌یی لیک به بی‌سامانی، دیدمش، راه از او جستم و گفت: بعد از اینت شب و این ویرانی. گفتم: آن وعده که با لعل لبت؟ گفت: تصویر سرابی بود آن. گفتم: آن پیکر دیوار بلند؟ گفت: اشارت ز خرابی بود آن. گفتم: آن نقطه که انگیخته دود؟ گفت: آتش زده‌ی سوخته‌ای ست، استخوان‌بندی بام و در او مرگ را لذت اندوخته‌ای‌ست. گفتمش: خنده نبندد پس از این آفتابی، نه چراغی با من. گفت: آن به که بپوشی از شرم چهره‌ی خویش به دست دامن. دست غمناکان -گفتم- اما از پس در به زمین می‌ساید. -خنده آورد لبش- گفت: ولیک هولی استاده به ره می‌پاید. می‌درخشد گر افق، اهرمنی‌ست نیم‌سوزیش به کف دود اندود. مرد آن در که امیدش بگشاد با بیابان هلاکش ره بود.   جاده خالی‌ست، فسرده‌ست امرود هرچه می‌پژمرد از رنج دراز. مرده هر بانگی در این ویران هم‌چو کز سوی بیابان آواز. وز پس خفتن هر گل، نرگس روی می‌پوشد در نقشه‌ی خار. در فروبند دگر هیچ‌کسی، نیستش باکس رای دیدار. ▨ نیما یوشیج فروردین ماه ۱۳۲۷ ـــــــــــــــــــــــــ نشانه‌گذاری در شعر نیما یوشیج همیشه مجادله‌برانگیز بوده است. نشانه‌گذاری و متن شعر که در بالا آمده، بر اساس کتاب ِ مجموعه اشعار نیما یوشیج، انتشارات زرین، چاپ اول انجام گرفته است. اگرجه خوانش شاملو در برخی واژگان و جزییات، با این متن تفاوت دارد. Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

    نیما یوشیج | در فروبند

Ratings & Reviews

5
out of 5
5 Ratings

About

شعر معاصر و ادبیات ایران را با دکلمه و صدای شاعر بشنوید. دانلود و شعرهای بیشتر در تلگرام ما. ادبیات | شعر | غزل | ترانه | شعر نو | هنر | هوشنگ ابتهاج | احمد شاملو | شعرخوانی | براهنی | شهریار Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

You Might Also Like