سیمین بهبهانی | با صدای خودش

شهروز کبیری
  • 5.0 (1)
  • Arts
  • Updated Bimonthly

اینجا شعرهای سیمین بهبهانی را با صدای خودش خواهیم شنید. این پادکست بخشی از پادکست «شعر با صدای شاعر» است. جایی که در آن شعرهای معاصر با صدای شاعر منتشر می‌شود. برای دانلود شعرها به کانال تلگرام ما مراجعه کنید: t.me/schahrouzk

  1. Feb 18

    سیمین بهبهانی | ای شهر

    ▨ نام شعر: ای شهر ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری ـــــــــــــــــــــــ ای شهر! ز خط می‌شویند دیوار خیابانت را  تا باد نخواند زین‌پس اوراق پریشانت را   مغزِ در و دیوارت را از حافظه عریان خواهند  تا یاد نیارد زین‌پس {دیگر} غمنامه‌ی حرمانت را   دیروز چنان می‌دیدم, امروز چنین می‌بینم  آن یاوه‌نویسانت را، این یاوه‌زدایانت را   دیروز چه محنت بردی, جان خستی و تن آزردی  هر لقمه که رنگین خوردی خون بود خورش نانت را   شب‌های سیه‌پوشت را دیدند و چه اندیشیدند  کز حجله چراغان کردند هر گوشه‌ی ویرانت را   بس دسته‌ی گل کز نکهت در گور نمی‌گنجیدند  این است که پرگل کردند گنجایشِ میدانت را در خونِ هزاران کودک پرورده شد از نمناکی  این شوره که می‌پوساند دیواره‌ی زندانت را   ای شهر! ز خط می‌شویند وز هرچه غلط می‌شویند  چون نقره جلا می‌بخشند بام و در و ایوانت را

  2. 08/30/2025

    مصاحبه با سیمین بهبهانی

    ▨ مصاحبه شونده: سیمین بهبهانی ▨ میزبان: تلویزیون ایران من ▨ زمان و مکان مصاحبه: تابستان ۱۳۷۴ در پورتلند ▨ موضوع: شرح حال و آثار چاپ شده از سیمین بهبهانی ▨ پالایش: شهروز

  3. 08/21/2025

    سیمین بهبهانی | پسته

    ▨ نام شعر: پسته  ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــــ کودک روانه از پی بود، نق‌نق‌کنان که: من پسته پول از کجا بیارم من؟ زن ناله کرد آهسته کودک دوید در دکّان، پایی فشرد و عَرّی زد گوشش گرفت دکان‌دار: کو صاحبت، زبان‌بسته مادر کشید دستش را: دیدی که آبرومان رفت؟ کودک سری تکان می داد؛ دانسته یا ندانسته یک سیر پسته صد تومان! نوشابه، بستنی... سرسام! اندیشه کرد زن با خود، از رنجِ زندگی خسته: دیروز گردوی تازه دیده است و چشم پوشیده‌ست هر روز چشم‌پوشی‌هاش با روزِ پیش پیوسته کودک روانه از پی بود، زن سوی او نگاه افکند با دیده‌ای که خشمش را باران اشک‌ها شسته ناگاه جیب کودک را پر دید ــ وای! دزدیدی؟ کودک چو پسته می‌خندید، با یک دهان پر از پسته ▨ سیمین بهبهانی

  4. 03/05/2025

    سیمین بهبهانی | دوباره می‌سازمت وطن

    ▨ نام شعر: دوباره می‌سازمت وطن  ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــ دوباره می‌سازمت وطن، اگرچه با خشت ِ جان خویش ستون به سقف تو می‌زنم، اگرچه با استخوان خویش دوباره می‌بویم از تو گُل، به میل نسل ِ جوان ِ تو دوباره می‌شویم از تو خون، به سیل اشک ِ روان ِ خویش دوباره، یک روز ِ روشنا، سیاهی از خانه می‌رود به شعر خود رنگ می‌زنم، ز آبی آسمان خویش کسی که «عظم رمیم*» را دوباره انشا کند به لطف چو کوه می‌بخشدم شکوه، به عرصه‌ی امتحان خویش اگر چه پیرم ولی هنوز، مجال تعلیم اگر بُوَد جوانی آغاز می‌کنم کنار نوباوگان خویش حدیث حب الوطن ز شوق، بدان روش ساز می‌کنم که جان شود هر کلام دل، چو برگشایم دهان خویش هنوز در سینه آتشی ، بجاست کز تاب شعله‌اش گمان ندارم به کاهشی، ز گرمی دودمان خویش دوباره می‌بخشی‌ام توان، اگر چه شعرم به خون نشست دوباره می‌سازمت به جان، اگر چه بیش از توان خویش ــــــــــــــ * عظم رمیم: ( عظم + رمیم ) استخوان پوسیده ــــــــــــــ در این خوانش بیت معروف زیر موجود نبود:  اگر چه صد ساله مرده‌ام، به گور خود خواهم ایستاد که بردَرَم قلب اهرمن، ز نعره‌ی آنچنان خویش

  5. 01/29/2025

    سیمین بهبهانی | وقتی که تهمت می‌گذارند

    ▨ نام شعر: وقتی که تهمت می‌گذارند ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز _________ به علی‌اکبر سعیدی سیرجانی تقدیم شده است ــــــــــــــــــــ وقتی که تهمت می‌گذارند در جیب‌های بی‌گناهت      یک آسمان قطران و نفرت می‌بارد از چشمِ سیاهت  گیرم نهادستند اینان در جامه، جُرمت را دلیلی        غم نیست تا جانِ جهانی باشد به بی‌جرمی گواهت  ابر است و غم انبوه‌انبوه، دیوار وحشت کوه در کوه    کی دم توانی زد به اندوه؟ بسته‌ست حاکم راهِ آهت  بر کاغذِ ارزانِ کاهی بنویس از ظلم و تباهی        تا شعلهٔ خشم ستمگر دود آورد بیرون ز کاهت وقتی قلم در دست داری، هر دم گلویش می‌فشاری      از بیمِ دزدی کز کمینگاه دزدد خبر از دستگاهت  دیگر زبانی را سخن نیست، شادی میان انجمن نیست    تقصیر بخت مردمان است با مردمک‌ها سیاهت  اما تو ناژویی، نه تاکی از بادِ سردت نیست باکی       چون ابرِ بهمن بر تو بارد، سیمین شود تاج و کلاهت بنویس بالای سیاهی با خطِ خون این دادخواهی       کِی از شکستن می‌هراسد کلک و بنان دادخواهت؟ تا با قلم پیوند داری، کی بیم حبس و بند داری؟       بنویس، بی‌باکانه بنویس! این است، جز این نیست راهت... ▨ سیمین بهبهانی

  6. 01/25/2025

    سیمین بهبهانی | دالان سمن‌ها

    ▨ نام شعر: دالان سمن ها ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز _________ خفتنی شد به خدا بسترِ سرسبزِ چمن‌ها گفتنی شد به خدا، با تو در آن سبزه سخن‌ها خزه شد مخملِ رنگین به گریبانِ طبیعت لاله شد دکمهٔ یاقوت به سردستِ دمن‌ها وه! چه خوش وسوسهٔ بوسه و آغوش فزاید مستیِ عطر هوس‌پرور و نمناکِ گون‌ها خلوتی خواسته بودی که ببوسی لبِ ما را وعده در سایهٔ دالانِ فلک‌فامِ سمن‌ها باد از برگِ گل آنجا فکنَد روکشِ اطلس تا به آسودگی اریم برون جامه ز تن‌ها مرغ‌سان بر سرِ هر شاخه بر آریم نواها قو صفت در دلِ هر چشمه بشوییم بدن‌ها به رسن‌های وفا پایِ گریزِ تو ببندم همچو تاکی که ز هر شاخه او رسته رسن‌ها آه سیمین! دل آن دوست به دست آر و مرنجان زان که آمد ز همه خلقِ جهان، سوی تو تنها ▨ سیمین بهبهانی

  7. 01/23/2025

    سیمین بهبهانی | در انتظار تناسخ

    ▨ نام شعر: در انتظار تناسخ (الاغ کودکی ما) ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز _________ قطعا الاغ کودکیِ من، مرده‌ست و نیز نسل و تبارش وان پیرِ آزمندِ لئیمی کان گونه می‌کشید به کارش کو آن دو چشم سرمه کشیده، یال و دم به قاعده چیده پالانِ سرخِ اطلس و مخمل، منگول و بندِ و حاشیه‌دارش؟ پیشانیش بلند و خضابی، آراسته به مهرهٔ آبی اسبابِ فخر بود و تجمل، گاهی که می‌شدیم سوارش با خشم و قهرِ صاحبِ پیرش، سازش‌پذیر جانِ اسیرش بس راهِ سخت و بارِ گران را، آسان گرفته صبر و قرارش اینک الاغِ کودکی من روحش حلول کرده در این تن زین پس نه تیزپوی و توسن، در من شکسته پای فرارش با چشم‌های سرمه کشیده، با شرم در نگاهِ رمیده من آن ستورِ رامِ خموشم با ذهنِ کندِ ساده‌نگارش گر نیست مهره، طوق که دارم پالان نظیر {بدیل} جامه شمارم اسباب فخر هست و تجمل با این ستور و کارگزارش بیگارگیرِ شوخِ زمانه دارد به رهبیم {سروریم} بهانه از پی کشانده جان و تنم را  در راه پر ز خاره و خارش اینک مرا، نه من؛ منِ او را، این برده باِر قهرِ عدو را دیده‌ست عالمی که به خواری خم گشته پشتِ خسته ز بارش آه، این ستور کودکی من خو کرده با شقاوت دشمن زنده‌ست در ضمیرِ نهانم؛ گیرم که مُرده نسل و تبارش اکنون بگو که آن دَمِ فرّخ در من دمد ز نو به تناسخ آزاده‌وار جانِ شریفی آزادگی مُدام شعارش ▨ سیمین بهبهانی

  8. 01/22/2025

    سیمین بهبهانی | ای بسته تو در تو

    ▨ نام شعر: ای بسته تو در تو ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز _________ ای بسته تو در تو، بر گردِ من دیوار! یک روز خواهم رُست، از این پیازین‌وار روزی تنِ نازک در نور خواهم شُست تا بخشدم خورشید، زان حلهٔ زرتار برق سحرگاهان، بر نیزهٔ طُردم یک روز خواهد ریخت اندیشهٔ پیکار بالاگرفتن را خواهم پذیرا شد پیوسته در تمدید، آهسته در تکرار رنگین‌کمان در من، انگاره خواهد بست کز هفت آرایش، رنگین کنم رخسار گلبرگ نیلی را، بر باد خواهم داد آشفته خواهم کرد، ابریشمین دستار تکبیر خواهم گفت، در کوه چون زنبق گر صبح بنماید، آیینه بی‌زنگار آه ای پیازین‌وار! یک روز خواهم دید روییده‌ام ناگاه، پوسیده‌ای ناچار ▨ سیمین بهبهانی

See All (19)

About

اینجا شعرهای سیمین بهبهانی را با صدای خودش خواهیم شنید. این پادکست بخشی از پادکست «شعر با صدای شاعر» است. جایی که در آن شعرهای معاصر با صدای شاعر منتشر می‌شود. برای دانلود شعرها به کانال تلگرام ما مراجعه کنید: t.me/schahrouzk

Information

You Might Also Like