W najnowszym odcinku podcastu Eliza Sarnacka-Mahoney i Robert Walenciak podejmują temat detencji i deportacji, który nieco się w ostatnim czasie w mediach przykurzył. Przykurzył nie znaczy jednak wcale, że znikł. Wręcz przeciwnie. ICE wciąż terroryzuje amerykańskie ulice, zaś raporty o zarobkach amerykańskich koncernów więzienniczych odpowiedzialnych za obsługę i rozwój także branży detencji, pokazują, że „złota era” zapowiadana Ameryce przez Trumpa, do niej zawitała na pewno. Tylko jakim kosztem: dla podatnika, a zwłaszcza samych imigrantów? Dwie największe, prywatne spółki na rynku więzienniczymw USA, Core Civic oraz Geo Group odnotowały w ub. roku odpowiednio 69 procentowy i 700 procentowy skok przychodów, czyli 2,2 i 2,63 miliarda dolarów. W tym roku obie też dostały od ICE kontrakty opiewające na ponad miliard dolarów każda. Informacja z lipca tego roku, która w szykującej się do wyborów połówkowych Ameryce przemknęła poza radarem wielu, może nawet większości jej obywateli, to doniesienie, iż w lipcu mieliśmy do czynienia z największą ilości „pojmanych” nielegalnych imigrantów, bo aż 30 tysiącami osób. Podniosło to tym samym średnią liczbę osób przebywających w ośrodkach do 70 tys. osób, najwięcej w historii. Wiemy jednocześnie z komunikatów samego Białego Domu, że celem Trumpa jest osiągnięcie pułapu 100 tys. przetrzymywanych dziennie w tych placówkach. Od stycznia 2025 roku z USA ubyło szacunkowe 2.5-3 miliona imigrantów, 600 tys. na skutek deportacji, reszta poprzez tzw. autodeportację. Amerykańskie społeczeństwo, nie tylko wyborcy MAGA, poczytują to za sukces Trumpa, używając argumentów Białego Domu, że Trumpowi udało się skutecznie zamknąć granice, a także „oczyścić” amerykańskie ulice z kryminalistów. Jak jednak donoszą ośrodki monitorujące los imigrantów lądujących w detencji, od samego początku tylko 30 procent z nich to osoby, które mają na koncie popełnienie przestępstwa. Są wśród nich dzieci i niemowlęta. Informacje, które nie docierają do statystycznego Amerykanina – i świata – to fakt, że prywatne koncerny stojące za obsługą miejsc detencji, traktują je przede wszystkim jako biznes, która ma przynosić dochody. Za gigantycznymi zyskami, jakie wypracowały sobie w ub. roku stanął realny dramat ludzi, którym w imię cięcia kosztów nie zapewnia się godnych warunków bytowych, a także zmusza, pod groźbą odbierania im posiłków i dostępu do opieki medycznej, do niewolniczej pracy. Dochodzi tu więc nie tylko do łamania praw człowieka, ale i samej konstytucji. Wiemy też, że w ostatnich kilkunastu miesiącach w tych miejscach zmarło już 50 osób, choć niezwykle trudno jest prowadzić tu dochodzenie, bo rząd blokuje audyty i pracę adwokatów zasłaniając w związku z kwestiami bezpieczeństwa narodowego. Niewygodne dla rządu informacji przedostają się jednak do publicznej świadomości, choćby dzięki takim osobom jak Lauren Berlin z Teksasu, która stworzyła stronę internetową z informacjami o tym, jakie dokładnie firmy i w jakim wymiarze wspierają działania ICE oraz współpracują z Core Civic oraz GEo Group. Choć korzystała z publicznie dostępnych danych, rząd zaklasyfikował jej stronę jako „zagrożenie” a ją samą jaką „wewnętrzną terrorystkę”. Jej działanie odniosło jednak zamierzony skutek. Wzmogło świadomość za co dokładnie płacą amerykańscy podatnicy i doprowadziło m.in. do obywatelskiego bojkotu banków obsługujących ICE. Ale najbardziej szokująca ze wszystkich jest być może informacja, że wśród udziałowców dorabiających się na obecnej bonanzie koncernów więzienniczych znajduje się … sam Donald Trump. Tuż za nim zaś, jego była prokuratorka generalna Pam Bondi, która przed pracą w Białym Domu występowała na Kapitolu w roli lobbystki na rzecz branży więzienniczej. I wreszcie Tom Homan, naczelny „strażnik graniczny” USA. Lista innych prominentnych osobowości z kręgów obecnej administracji Donalda Trumpa czerpiących profity finansowe z rozwoju amerykańskiego więziennictwa i detencji jest prawdopodobniej dużo dłuższa.
