Poryw twórczy

Klaudia Jaissle

🎙️ Poryw twórczy to podcast poetycki Klaudii Jaissle – poetki, autorki 7 książek i twórczyni rękodzieła artystycznego. To krótkie odcinki o poezji, natchnieniu, emocjach i codzienności. W rozmowach z gośćmi z różnych środowisk odkrywamy, jak poezja może być obecna w życiu każdego z nas. Nie musisz znać się na literaturze – wystarczy chcieć się na chwilę zatrzymać. W odcinkach usłyszysz wiersze, refleksje i myśli, które zostają na dłużej.

Episodes

  1. 12. Co stało się z jej wiarą? Iza Jorrot o duchowości, emigracji i poezji na trudny czas

    Feb 17

    12. Co stało się z jej wiarą? Iza Jorrot o duchowości, emigracji i poezji na trudny czas

    23 lata na emigracji.  Inny kraj. Inny język. Inna codzienność. Co dzieje się z wiarą, kiedy zmienia się wszystko? W tym wyjątkowym odcinku "Porywu twórczego" rozmawiam z Izą Jorrot — tłumaczką przysięgłą języka francuskiego, emigrantką mieszkającą we Francji oraz koordynatorką projektu Evangelizo.org na Polskę. Łączy nas: doświadczenie życia między językami, wrażliwość na słowo, wiara, która dojrzewa w codzienności oraz ….trudne do wymówienia nazwiska ;)  Rozmawiamy o: – emigracji i jej wpływie na przeżywanie wiary – różnicach między duchowością w Polsce i we Francji – odpowiedzialności za słowo w pracy tłumacza przysięgłego – granicach sztucznej inteligencji w tłumaczeniach – projekcie Evangelizo.org i jego misji szerzenia Słowa Bożego w wielu językach – potrzebie zatrzymania się w świecie, który nieustannie przyspiesza W drugiej części rozmowy Iza wybiera trzy moje wiersze i dzieli się osobistą refleksją na ich temat: 📖 „Przed snem” – o wdzięczności za małe rzeczy 📖 „Czerwiec” – o czasie, który przecieka przez palce 📖 „Iskry” – o znakach łaski obecnych w codzienności To rozmowa o uważności, wspólnocie, obecności i o tym, że czasem jedno zdanie może zmienić sposób patrzenia. 📲 Evangelizo.org – codzienna Ewangelia online Strona: https://evangelizo.org Dostępna również aplikacja mobilna oraz profile w mediach społecznościowych. 📚 Jeśli interesują Cię moje książki lub tomiki poezji — napisz do mnie. Adres mailowy: klaudia.jaissle@gmail.com Jeśli ta rozmowa była dla Ciebie wartościowa: 🤍 zostaw komentarz 🤍 udostępnij dalej 🤍 zasubskrybuj kanał Poryw twórczy Cytowane wiersze: Przed snem Dziękuję Panie za małą wiarę, co jednak góry przenosi. Za wielką miłość, taką na co dzień. Za wspaniałe życie,  w którym cuda się dzieją. Dziękuję za wszystko, co mi dajesz, za wszystkich, którymi mnie otaczasz. Bądź przy mnie zawsze,  nawet wtedy, kiedy ja się oddalam. Wiedz, że mimo to serce  ku Tobie się rwie i dla Ciebie płonie. Czerwiec Już jest dwudziesty siódmy. Jak to się stało,  że przegapiłam czerwiec? Tego pytania  nie chciałabym zadawać w odległej przyszłości,  myśląc o życiu. Kiedy powiemy sobie,  jak ważna jest  wzajemna obecność, jak nie teraz? Zwłaszcza wówczas,  gdy życie przecieka  przez palce sypkim, śliskim piaskiem  z plaży, na której  mnie teraz nie ma. Iskry Iskry łaski sypią się z nieba. Docierają w postaci  darowanego zdrowia, szczęśliwego zdarzenia, dobrej duszy tuż obok, znalezionej miłości. To wszystko nie jest przypadkiem, czy też dziwnym zbiegiem okoliczności. Życie usłane jest znakami, przez które możemy zbliżyć się do poznania jego sensu. 🤍 Dziękuję, że jesteś. 🤍 Do usłyszenia tam, gdzie codzienność styka się z poezją.

    23 min
  2. 11. Słowo, które łączy – poezja, wiara i tożsamość na emigracji. Rozmowa z Waldemarem Kulakiem

    Feb 3

    11. Słowo, które łączy – poezja, wiara i tożsamość na emigracji. Rozmowa z Waldemarem Kulakiem

    W jedenastym odcinku podcastu Poryw twórczy moim gościem jest Waldemar Kulak – nauczyciel języka polskiego w Niemczech, muzyk, wokalista oraz aktywny członek Polskiej Misji Katolickiej w Düsseldorfie. To rozmowa o słowie, które niesie pamięć, o języku jako nośniku tożsamości oraz o poezji i wierze, które potrafią łączyć ludzi ponad granicami i pokoleniami. Rozmawiamy o drodze emigracyjnej z Polski do Niemiec, o realiach nauczania języka polskiego poza granicami kraju oraz o pracy z młodzieżą wychowującą się w dwóch kulturach. Waldemar Kulak dzieli się doświadczeniem nauczyciela, który przez lata towarzyszył młodym ludziom w odkrywaniu własnych korzeni, literatury polskiej i sensu języka ojczystego w obcym świecie. Ważnym wątkiem rozmowy jest Polska Misja Katolicka – jako przestrzeń duchowa, kulturowa i wspólnotowa. Mówimy o niej nie tylko w kontekście religijnym, ale również jako o „wyspie polskości”, miejscu podtrzymywania tradycji, pamięci i więzi międzyludzkich. Poruszamy także temat „Barw Misji” – informatora o charakterze społeczno-edukacyjnym, który stał się przestrzenią publikacji tekstów literackich i poetyckich. Na zakończenie odcinka Waldemar Kulak czyta wiersz „Przed snem” – utwór o charakterze dziękczynnym, bliski modlitwie. To cicha, refleksyjna puenta rozmowy o codzienności, wdzięczności, ludzkiej słabości i sile wiary. Przed snem Dziękuję, Panie, za małą wiarę, co jedynie góry przenosi. Za wielką miłość, taką na co dzień. Za wspaniałe życie,  w którym cuda się dzieją. Dziękuję za wszystko, co mi dajesz, za wszystkich, którymi mnie otaczasz. Bądź przy mnie zawsze,  nawet wtedy,kiedy ja się oddalam. Wiedz, że mimo to serce  ku Tobie się rwie i dla Ciebie płonie. 🎧 Posłuchaj, jeśli interesują Cię:– poezja i literatura współczesna– życie na emigracji– język polski poza granicami kraju– tożsamość kulturowa i duchowa– rozmowy z twórcami– wiara w codzienności 📌 Podcast: Poryw twórczy🎙️ Prowadzenie: Klaudia Jaissle👤 Gość: Waldemar Kulak 📩 Kontakt / książki / współpraca:klaudia.jaissle@gmail.com Tam, gdzie codzienność styka się z poezją. #porywtwórczy #podcast #podcastpoetycki #poezja #literatura #wiara #tożsamość#emigracja #językpolski #polskakultura #rozmowyzautorami#poezjawcodzienności #twórczość #polacyzagranicą

    26 min
  3. 10. Tchnienie słowa. Rozmowa z Agnieszką Lużyńską o tęsknocie, duchowości i spotkaniu

    Jan 6

    10. Tchnienie słowa. Rozmowa z Agnieszką Lużyńską o tęsknocie, duchowości i spotkaniu

    W kolejnym odcinku podcastu „Poryw twórczy” zapraszam do rozmowy Agnieszkę Lużyńską – radną miasta Marki, osobę głęboko zaangażowaną społecznie, śpiewaczkę z zamiłowania, a także recenzentkę mojej poezji i lektorkę podczas moich wieczorów autorskich w Bibliotece Publicznej w Markach. To spotkanie jest opowieścią o wrażliwości, która łączy działalność społeczną, sztukę i codzienne życie. Zastanawiamy się nad tym, jak empatia i uważność na drugiego człowieka pomagają zarówno w pracy samorządowej, jak i w kontakcie z poezją, muzyką i teatrem. Pojawia się refleksja nad tym, że śpiew jest w istocie formą poezji – wierszem ubranym w melodię – oraz że słowo ma moc budowania relacji i nadawania sensu doświadczeniom. Szczególne miejsce w rozmowie zajmuje wspomnienie wieczorów autorskich, podczas których Agnieszka czytała moje wiersze. Powraca wspomnienie o eseju „Dalej za ścianą” – opowieści o emigracji, rozmowie z mamą i tęsknocie za bliskością mimo fizycznej odległości. To moment, w którym poezja staje się przestrzenią spotkania, a słowo pomaga oswoić doświadczenie oddalenia od korzeni. Centralnym punktem odcinka jest poetyckie omówienie dwóch wierszy: „Tchnienie” oraz „Kiedy”. Wiersz „Tchnienie” odczytujemy jako metaforyczną opowieść o początku – o słowie, oddechu i duchowym impulsie, z którego rodzi się życie i twórczość. Rozmowa prowadzi ku symbolice wiatru jako znaku Ducha Świętego oraz osobistemu świadectwu Agnieszki, która dzieli się doświadczeniem głębokiego duchowego poruszenia podczas pogrzebu Jana Pawła II na Placu Świętego Piotra. TchnienieIstnieje taki wiatr,który nie porusza powietrza.Jest raczej jak ciepły oddech,pod wpływem którego pęcznieje serce.Jednocześnie niby orzeźwiająca bryzanadaje jasność umysłu.Poruszona strona duszy nuci melodię,a z niej rodzą się słowa, słowa, słowa. Wiersz „Tchnienie” odczytujemy jako metaforyczną opowieść o początku – o słowie, oddechu i duchowym impulsie, z którego rodzi się życie i twórczość. Rozmowa prowadzi ku symbolice wiatru jako znaku Ducha Świętego oraz osobistemu świadectwu Agnieszki, która dzieli się doświadczeniem głębokiego duchowego poruszenia podczas pogrzebu Jana Pawła II na Placu Świętego Piotra.Kiedy?Tęsknię, bo kocham– te słowa to wszystko,co chcę dziśTobie powiedzieć.W mojej duszyśpiew ptakówzamienia się w pieśńo miłości czułej, cichej.Wytęsknione spojrzenie,którego dziś szukam– kiedy nasze oczy się spotkają?Melodia radosna,lecz czemuwywołuje moje łzy?Nucę tę pieśńgłęboko schowanąw sercu moim.Kiedy, o kiedy się spotkamy. Drugi z omawianych utworów, wiersz „Kiedy”, otwiera przestrzeń wieloznacznych interpretacji. Z jednej strony jest zapisem intymnej tęsknoty między dwojgiem kochających się osób, z drugiej – w świetle doświadczeń pandemii – staje się uniwersalnym wyrazem braku bliskości i niemożności spotkania drugiego człowieka. Pojawia się także trzecie, duchowe odczytanie wiersza – jako cichej rozmowy z Bogiem i pytania o spotkanie w perspektywie przyszłości. Ta różnorodność znaczeń ukazuje siłę poezji, która nie narzuca jednej interpretacji, lecz zaprasza do osobistego odczytania. Ten odcinek „Porywu twórczego” to spokojna, refleksyjna rozmowa o tym, jak słowo potrafi łączyć ludzi, przekraczać granice, oswajać tęsknotę i prowadzić ku temu, co najważniejsze. To moje zaproszenie do zatrzymania się na chwilę – tam, gdzie codzienność styka się z poezją. #porywtwórczy #klaudiajaissle #podcastautorski #poezjapolska #rozmowyopoezji #słowomaznaczenie #tchnienie #kiedy #interpretacjapoezji #duchowość #tęsknota #wrażliwość #poezjawcodzienności #polskipodcast #literaturawspółczesna

    25 min
  4. 11/18/2025

    9. Jak przybliżać poezję? O szansach i słowie, które nastraja duszę. Rozmowa z Piotrem Kasjasem

    9. Jak przybliżać poezję? O szansach i słowie, które nastraja duszę. Rozmowa z Piotrem Kasjasem  Witajcie w nowym odcinku podcastu „Poryw twórczy” – przestrzeni, w której poezja spotyka się z codziennością, a słowo staje się zaproszeniem do refleksji. Ten podcast tworzę z myślą o osobach, które chcą zatrzymać się na chwilę i zobaczyć, jak rodzi się twórczość i dlaczego wciąż nas dotyka. Moim gościem jest dziś Piotr Kasjas – literat, wydawca i animator kultury, promotor poezji w Polsce i na emigracji. Poznaliśmy się podczas Światowych Dni Poezji UNESCO oraz przy projekcie „Twórcy mojej emigracji”. Fragmenty naszej wcześniejszej rozmowy znajdą się w mojej książce „Drogę”. Ta rozmowa nie dotyczy wyłącznie pisania. To dialog o obecności – człowieka, słowa, wrażliwości. O języku, który próbuje wyrazić to, co często niewyrażalne. ✨ O czym jest ten odcinek? Wspólnie z Piotrem poruszamy tematy: • Skąd wziął się pomysł na projekt „Twórcy mojej emigracji”? Piotr opowiada o potrzebie tworzenia przestrzeni online dla poetów rozsianych po świecie i o tym, jak poezja może łączyć ludzi ponad granicami. • Dlaczego poezja ma trudności w dotarciu do odbiorców? Mówimy o barierach instytucjonalnych i finansowych, które utrudniają organizowanie spotkań autorskich i wydarzeń literackich. Największą przeszkodą często okazuje się… czynnik ludzki. • Gdzie dziś żyje poezja? Od murali, przez tramwaje, po instalacje świetlne – współczesna poezja wchodzi do przestrzeni miejskiej, wychodzi z książek i szuka nowych form obecności. • Jak wspierać młodych twórców? Piotr dzieli się doświadczeniem pracy z dziećmi w Wielkiej Brytanii – warsztatami, wspólnym pisaniem wierszy i konkursami poetyckimi. Rozmawiamy o odpowiedzialności poetów za budowanie przyszłego pokolenia twórców. • Czym jest poezja w wymiarze duchowym i filozoficznym? To część najbardziej refleksyjna – o języku niewyrażalnego, o dialogu z tajemnicą, o tym, jak słowo otwiera w człowieku przestrzenie, do których często nie docieramy na co dzień. 📖 Wiersz „Nastrój” w interpretacji Piotra Kasjasa W odcinku usłyszycie Piotra czytającego mój wiersz „Nastrój” – utwór o ufności, duchowej bliskości i poranku. Po lekturze Piotr dzieli się swoją interpretacją, opowiadając o duchowym wymiarze tekstu i o tym, w jaki sposób wiersz potrafi „nastroić duszę”. 👤 Kim jest mój gość? Piotr Kasjas to: literat i wydawca, animator kultury, twórca projektów poetyckich online, promotor twórczości polskich autorów w Polsce i na emigracji, osoba głęboko zanurzona w świecie słowa, pasjonat poezji klasycznej i współczesnej. Piotr traktuje poezję nie tylko jako sztukę, lecz jako sposób istnienia w świecie – przestrzeń wrażliwości, dialogu i duchowego doświadczenia. 🌿 Dla kogo jest ten odcinek? Dla osób, które: – szukają inspiracji do własnej twórczości, – chcą poznać kulisy pracy poety i wydawcy, – interesują się literaturą i kulturą, – lubią refleksyjne rozmowy, – chcą dowiedzieć się, jak wspierać młodych twórców, – chcą zobaczyć, jak poezja funkcjonuje dziś – w internecie, w szkołach, w przestrzeni miejskiej. To odcinek dla tych, którzy wierzą, że poezja może być częścią codzienności. 🌌 Cytaty z odcinka „Każdy może być twórczy, ale nie każdy może tworzyć poezję.” „Poezja jest językiem niewysłowionego – próbą wypowiedzenia tego, co ponad słowem.” „Młody twórca to diament, który trzeba szlifować.” „Poezja nie milczy. Szuka sposobów, by mówić do nas wszystkimi kanałami.” 📚 Moje książki i kontakt Jeśli interesują Was moje książki lub działalność artystyczna – zapraszam do kontaktu. Adres mailowy: porywtworczy.podcast@gmail.com 🤍 Podziękowanie Dziękuję, że słuchacie „Porywu twórczego”. Niech ten odcinek zostanie w Was jak cichy obraz, impuls albo początek nowej myśli. Do usłyszenia tam, gdzie codzienność styka się z poezją. 🔖 Hashtagi #PorywTwórczy #KlaudiaJaissle #PiotrKasjas #poezja #podcast #literatura #twórczość #polskapoezja #kultura #duchowość #wywiad #poeticpodcast

    24 min
  5. 8. Wykopaliska a metafora. Natalia Longosz o archeologii i tłumaczeniu poezji

    08/26/2025

    8. Wykopaliska a metafora. Natalia Longosz o archeologii i tłumaczeniu poezji

    Czy archeologia i poezja mają ze sobą coś wspólnego?Czy tłumaczenie wierszy to tylko przekład słów – czy także emocji?I czy młoda studentka może odnaleźć siebie między wykopaliskami a metaforą? W 8. odcinku podcastu „Poryw twórczy” rozmawiam z moją siostrzenicą Natalią Longosz – studentką archeologii na Uniwersytecie Warszawskim, osobą uważną, czułą i pełną pasji. Natalia pracuje nad tłumaczeniem mojej najnowszej książki „Droga” na język angielski i dzieli się refleksją o tym, czym jest przekład poezji w praktyce. To rozmowa o młodości, nauce, duchowości i o tym, jak różne światy – archeologia, literatura, wiara i codzienność – mogą się przenikać. Rozmawiamy o:🔹 początkach studiów archeologicznych i fascynacji przeszłością🔹 romantycznym wyobrażeniu archeologa (tak, pojawia się Indiana Jones 😉)🔹 związku między źródłami historycznymi a poezją🔹 wyzwaniach tłumaczenia tekstów duchowych i osobistych🔹 różnicach między językiem polskim a angielskim w przekładzie wierszy🔹 tym, jak poezja może funkcjonować w internecie Natalia opowiada, że tłumaczenie poezji to „gimnastyka intelektualna i emocjonalna” – próba uchwycenia sensu, rytmu i duchowej głębi w innym języku. To nie tylko praca lingwistyczna, ale także wczucie się w autora i w emocje, które stoją za tekstem. W odcinku pojawiają się także trzy wiersze, które szczególnie poruszyły Natalię:✨ „Kiedy” – odczytany jako wiersz o ludzkiej tęsknocie✨ „Szczęście” – przypomnienie, że radość ukryta jest w drobnych chwilach✨ „Sen o róży” – tekst o potrzebie wsparcia i o tym, że nie każdy potrafi bić ze źródła sam Kiedy? Tęsknię, bo kocham – te słowa to wszystko, co chcę dziś Tobie powiedzieć. W mojej duszy śpiew ptaków zamienia się w pieśń o miłości czułej, cichej. Wytęsknione spojrzenie, którego dziś szukam – kiedy nasze oczy się spotkają? Melodia radosna, lecz czemu wywołuje moje łzy? Nucę tę pieśń głęboko schowaną w sercu moim. Kiedy, o kiedy się spotkamy. Szczęście - to szelest stron gazety w dłoniach męża, delikatny niczym jego pocałunki; - to zapisane strony wierszy-ptaków, wysyłanych do ludzi ku pokrzepieniu serc; - to cisza pełna ciepłych oddechów, wymienionych spojrzeń uśmiechniętych oczu; - to aromat gorącej herbaty w ulubionym kubku, dostanym w wyjątkowych okolicznościach; - to wreszcie błogosławione sam na sam w obliczu Pana w stanie łaski, uświęcającej każdą tę chwilę. Sen o Róży Fundacji „Pomocna ręka” Rosła róża w oczku wodnym. Rozłożysta, leżała wzdłuż brzegu z bukietem bladoróżowych pąków w koronie. Z jakiejś przyczyny nie miała ona jednak dostępu do wody. Widząc prawie już zwiędłą różę dwie zatroskane i zasmucone dziewczęta sprowadziły korzeń do wody tak, aby kwiat się napił i nabrał sił. Delikatna roślina rozłożona w stawie powoli prostowała liście i podnosiła swe płatki ciesząc oczy i serca odzyskanym pięknem. Nie każdy potrafi pić ze źródła ogólnie dostępnego bez pomocnej ręki. To rozmowa o:🌿 poezji jako oknie do przeszłości🌿 młodym pokoleniu i jego wrażliwości🌿 tłumaczeniu jako akcie zrozumienia🌿 duchowości obecnej w codziennym życiu🌿 zapisywaniu chwil jak romantycznego filmu Jeśli interesuje Cię:• archeologia i historia• poezja współczesna• tłumaczenie literatury• rozwój duchowy• młode pokolenie w świecie sztuki• literatura w internecie — ten odcinek jest dla Ciebie. 📖 Poezja może być jak wykopalisko.Odkrywamy warstwa po warstwie – znaczenie, emocję, pamięć.Czasem w innym języku.Czasem w innym sercu. Może warto dziś zatrzymać się przy jednym wierszu?Może warto zapisać własną chwilę – jak zdjęcie, ale słowami? Zaparz herbatę.Posłuchaj.Zatrzymaj się między słowami. 🔔 Subskrybuj kanał, aby nie przegapić kolejnych rozmów. 💬 Napisz w komentarzu: czy zdarzyło Ci się tłumaczyć coś więcej niż słowa? ❤️ Udostępnij odcinek komuś, kto kocha literaturę i historię. 📩 Kontakt: klaudia.jaissle@gmail.com 🤍 Dziękuję, że jesteś częścią „Porywu Twórczego”. 🤍 Do usłyszenia – tam, gdzie codzienność styka się z poezją.

    20 min
  6. 7. Czy potrafimy żyć bez selfie? Bartek Chojnowski o poezji i cyfrowym detoksie

    08/19/2025

    7. Czy potrafimy żyć bez selfie? Bartek Chojnowski o poezji i cyfrowym detoksie

    Czy młody człowiek czyta dziś poezję? Czy studenci zarządzania sięgają po wiersze? I czy można wyobrazić sobie świat bez selfie? W 7. odcinku podcastu „Poryw twórczy” rozmawiam z moim bratankiem Bartkiem Chojnowskim – 22-letnim studentem zarządzania, działającym w niezależnym zrzeszeniu studentów. To rozmowa o odbiorze książki poetyckiej „Tchnienie” – nie od strony autorki, lecz czytelnika młodego pokolenia. Bartek napisał recenzję „Tchnienia”, która mnie głęboko poruszyła. Dziś rozmawiamy o tym, jak młody człowiek czyta poezję, jak ją interpretuje i co z niej bierze dla siebie. Bartek napisał recenzję „Tchnienia”, która mnie głęboko poruszyła. Dziś rozmawiamy o tym, jak młody człowiek czyta poezję, jak ją interpretuje i co z niej bierze dla siebie. Rozmawiamy o:🔹 pierwszym spotkaniu z poezją w wieku 14–15 lat🔹 roli nauczyciela, który potrafi obudzić wrażliwość🔹 różnicy między poezją szkolną a osobistym doświadczeniem czytania🔹 podziale wierszy na codzienne i duchowe🔹 wdzięczności wobec Boga i Ducha Świętego jako motywie twórczości🔹 miejscu poezji w środowisku studenckim Bartek szczerze mówi, że na kierunku zarządzanie poezja nie jest popularnym tematem. Studenci częściej skupiają się na liczbach, finansach i strategiach. A jednak – potrzeba słowa i refleksji w młodym pokoleniu wciąż istnieje. W odcinku pojawia się wiersz „Brzęczydło” – tekst o cyfrowym świecie, smartfonach i nieustannym „brzęczeniu”, które odciąga nas od natury i drugiego człowieka. Brzęczydło Nie mogę rozplątać mych myśli z kolorowej przestrzeni digitalnych marzeń. Niby jest to okno na świat, ale jakże bardzo zawęża umysł do tego, co pokazujesz w nieokiełznanej sferze publicznej. Od kiedy to kwiaty przestały być konkurencją dla mojej uwagi? Przecież pamiętam, jak to było chodzić po tym świecie bez brzęczącego przedmiotu w torebce. Chyba ty i ja potrzebujemy iść na cyfrowy detoks i przyjąć zaproszenie od kolorowej łąki, cichego jeziora i ćwierkających ptaków. I nie, nie robimy żadnych selfie. To poetycki sprzeciw wobec nadmiaru ekranów. Zaproszenie do cyfrowego detoksu. Do spaceru bez telefonu. Do chwili bez selfie. Ten odcinek to rozmowa o:✨ poezji w pokoleniu 20-latków✨ cyfrowym świecie i uzależnieniu od smartfonów✨ naturze jako przestrzeni wyciszenia✨ duchowości obecnej w codzienności✨ młodym czytelniku, który naprawdę czyta Jeśli interesuje Cię:• poezja współczesna• rozwój młodego pokolenia• kultura studencka• cyfrowy detoks• świadome życie offline• relacje rodzinne — ten odcinek jest dla Ciebie. 📖 Poezja może być alternatywą dla nieustannego scrollowania.Może zatrzymać myśli w świecie „digitalnych marzeń”.Może przypomnieć, że kwiaty wciąż konkurują o naszą uwagę. Może warto dziś wyjść na spacer bez telefonu?Bez zdjęcia. Bez relacji. Bez selfie. Zatrzymaj się.Posłuchaj.Pomyśl. Podcast „Poryw twórczy” to przestrzeń, w której poezja spotyka codzienność – ludzi w różnym wieku, z różnych środowisk i doświadczeń. Pokazuje, że poezja nie jest zamknięta w szkolnych ławkach ani zarezerwowana dla wąskiego grona odbiorców. Może żyć wśród studentów, w rodzinie, w rozmowie i w decyzji, by odłożyć telefon. 🔔 Subskrybuj kanał, aby nie przegapić kolejnych rozmów. 💬 Napisz w komentarzu: kiedy ostatni raz byłeś offline naprawdę? ❤️ Udostępnij odcinek komuś, kto potrzebuje dziś cyfrowej przerwy. 📩 Szczegóły o książkach i kontakt znajdziesz w opisie. 🤍 Dziękuję, że jesteś częścią „Porywu twórczego”. 🤍 Do usłyszenia – tam, gdzie codzienność styka się z poezją.

    15 min
  7. 6. Czy młodzi czytają poezję? Karina Longosz o wrażliwości i natchnieniu

    08/12/2025

    6. Czy młodzi czytają poezję? Karina Longosz o wrażliwości i natchnieniu

    Czy młodzi ludzie czytają poezję? Czy wiersze mogą poruszać czternastoletnie serce? Jak wygląda poezja z perspektywy dorastającej dziewczyny? W 6. odcinku podcastu „Poryw twórczy” zapraszam do wyjątkowej, rodzinnej rozmowy. Moim gościem jest Karina – 14-letnia siostrzenica, która dzieli się świeżym spojrzeniem na świat, literaturę i twórczość. To odcinek o młodości, wrażliwości i o tym, jak poezja może być odbierana przez nastolatkę – bez akademickiego tonu, bez szkolnego przymusu, za to z autentycznością i szczerością. Rozmawiamy o:🔹 czy młode pokolenie czyta wiersze🔹 balladzie „Świtezianka” i pierwszych literackich zachwytach🔹 tym, czy poezja musi być trudna🔹 inspiracji i momencie natchnienia🔹 tym, jak wygląda poetka „od kuchni”🔹 marzeniu o napisaniu własnego wiersza Karina opowiada, że poezja nie powinna być pisana z przymusu – że musi przyjść moment inspiracji. Mówi o wierszach jako tekstach „świeżych”, zrozumiałych, bliskich współczesnemu językowi. W odcinku pojawia się także wiersz „Psia myśl” – opowieść o relacji człowieka i psa, o czułości, codzienności i więzi, która zostaje w pamięci. To tekst, który pokazuje, jak zwykłe wspomnienie może stać się poetycką historią. Psia myśl Człowiek - dziwne to zwierzę:  zrzuca sierść nocą,  obrastając w miękkie futro w paski. Z samego rana  udaje się do wodopoju  z czarną, ciepłą wodą,  jak kałuża latem. Je on przednimi łapami,  przedłużając pazury  metalem nie do zgryzienia. Szczeka niejednostajnie,  a to cicho, to głośno. Często głośno, jak mnie przywołuje  krótkim “nie rusz”,  bo tak się chyba nazywam. Pół-głuchy, nie słyszy  zwierzyny za płotem, nie węszy też  swym śmiesznie wąskim nosem. Lecz czasem przednią łapą  podzieli się trochę swym ciepłem  kolistymi ruchami. Chyba po to jest stworzony,  bym mógł do niego łasić się o pieszczoty. Ten odcinek to zapis rozmowy o:✨ poezji w oczach nastolatki✨ literaturze w młodym pokoleniu✨ wrażliwości i świeżości spojrzenia✨ relacji między ciocią–poetką a siostrzenicą✨ pierwszych inspiracjach twórczych✨ więzi człowieka ze zwierzęciem Jeśli interesuje Cię:• poezja współczesna• literatura młodzieżowa• rozwój wrażliwości u dzieci i nastolatków• relacje rodzinne• twórczość i inspiracja — ten odcinek jest dla Ciebie. 📖 Poezja nie jest tylko dla dorosłych.Może być czytana i rozumiana także przez młodych.Może być prosta i głęboka jednocześnie. To rozmowa ciepła, lekka, ale prawdziwa.O marzeniach, o lesie, o dziewczynie szukającej swojej drogi.Może właśnie tak zaczyna się pierwszy wiersz. Zaparz herbatę. Posłuchaj.Zatrzymaj się na chwilę. Podcast „Poryw Twórczy” to przestrzeń, w której poezja spotyka codzienność – ludzi w różnym wieku, z różnych środowisk i doświadczeń. Pokazuje, że poezja nie jest zamknięta w szkolnych ławkach ani zarezerwowana dla wąskiego grona odbiorców. Może być obecna w rodzinie, w rozmowie, w młodości i w dorastaniu. 🔔 Subskrybuj kanał, aby nie przegapić kolejnych rozmów. 💬 Napisz w komentarzu: czy pamiętasz swój pierwszy ulubiony wiersz? ❤️ Udostępnij odcinek komuś młodemu, kto potrzebuje dziś inspiracji. 📩 Kontakt: klaudia.jaissle@gmail.com 🤍 Dziękuję, że jesteś częścią „Porywu Twórczego”.🤍 Do usłyszenia – tam, gdzie codzienność styka się z poezją.

    9 min
  8. 5. Czy w medycynie jest miejsce na metaforę i modlitwę? Paweł Chojnowski o nadziei

    08/05/2025

    5. Czy w medycynie jest miejsce na metaforę i modlitwę? Paweł Chojnowski o nadziei

    Czy lekarz potrzebuje wrażliwości poety? Czy medycyna i poezja mogą mówić wspólnym językiem? Czy w świecie diagnoz, bólu i terapii jest miejsce na metaforę i modlitwę? W 5. odcinku podcastu „Poryw Twórczy” zapraszam do wyjątkowej rozmowy z moim tatą, lekarzem Pawłem Chojnowskim. To spotkanie dwóch światów: sztuki i nauki, wiary i doświadczenia klinicznego, słowa i medycznej codzienności. Rozmawiamy o:🔹 wrażliwości w pracy lekarza🔹 empatii i jej granicach (wypalenie, odpowiedzialność, dystans)🔹 chorobie, strachu i nadziei🔹 poezji jako możliwej formie terapii🔹 kruchości życia i nieprzewidywalności śmierci🔹 wierze w doświadczeniu medycznym Czy poezja może pomóc lepiej zrozumieć ludzkie cierpienie?Czy lekarz ma przestrzeń na metaforę, gdy codziennie styka się z bólem pacjentów?Czy modlitwa i refleksja mogą współistnieć z nauką? W odcinku czytam wiersz „Modlitwa” – tekst o pytaniu skierowanym nie tylko do Boga, ale i do samego siebie. Modlitwa To była nic nieznacząca godzina, a nie pełna; nawet nie w pół do.Kolejny dzień w roku (nie niedziela). A jednak przyszłam do Ciebie. W przeciągu przyjęta,  zadawałam pytanie: "I co teraz?" Jestem w Twoim domu,  chociaż jesteś wszędzie. Za mną ćwierć mojego wieku –  poprosiłam o jeszcze. Wokół mnie bliscy –  poprosiłam, by też zostali. Poznałam choroby –  poprosiłam o zdrowy umysł i oczy. Oddal od bliskich cierpienie.  Wszystko w Twoich rękach. A Ty... o co mnie prosisz? To moment głębokiej refleksji nad życiem, odpowiedzialnością i gotowością na odpowiedź. W rozmowie pojawia się również poruszająca historia nagłej śmierci młodego człowieka – przypomnienie, jak kruche i nieprzewidywalne jest ludzkie życie. Ten odcinek to zapis rozmowy o:✨ poezji i medycynie✨ duchowości w codziennym doświadczeniu✨ granicach empatii✨ chorobie i nadziei✨ wierze jako źródle siły✨ pytaniu, które może zmienić perspektywę Jeśli interesuje Cię:• medycyna i psychologia• rozwój duchowy• poezja współczesna• wiara i refleksja nad życiem• rozmowy międzypokoleniowe• relacja ojciec–córka — ten odcinek jest dla Ciebie. 📖 Poezja nie jest ucieczką od rzeczywistości.Może być sposobem jej głębszego przeżywania.Tak jak medycyna nie jest tylko leczeniem ciała – ale spotkaniem z człowiekiem. Zatrzymaj się na chwilę.Posłuchaj.Może to będzie Twoja „godzina” refleksji. Podcast „Poryw Twórczy” to przestrzeń, w której poezja spotyka codzienność – ludzi różnych zawodów, środowisk i doświadczeń. Pokazuje, że poezja nie jest zamknięta w książkach ani zarezerwowana dla wąskiego grona odbiorców. Może być obecna w medycynie, w rodzinie, w rozmowie, w chwili ciszy. 🔔 Subskrybuj kanał, aby nie przegapić kolejnych rozmów. 💬 Napisz w komentarzu: czy poezja pomaga Ci w trudnych momentach?❤️ Udostępnij odcinek osobie, która potrzebuje dziś chwili zatrzymania. 📩 Kontakt: klaudia.jaissle@gmail.com 🤍 Dziękuję, że jesteś częścią „Porywu Twórczego”. 🤍 Do usłyszenia – tam, gdzie codzienność styka się z poezją.

    16 min
  9. 4. Czy poezja Leśmiana zmienia życie? Monika Bojanowska o bibliotece, czytelnikach i emocjach

    07/29/2025

    4. Czy poezja Leśmiana zmienia życie? Monika Bojanowska o bibliotece, czytelnikach i emocjach

    Czy poezja wciąż żyje w bibliotekach? Czy spotkania autorskie mają dziś znaczenie? Kto czyta wiersze i dlaczego wraca do poezji? W 4. odcinku podcastu “Poryw twórczy” rozmawiam z Moniką Bojanowską – bibliotekarką z Biblioteki Publicznej w Markach. To szczera rozmowa o poezji, czytelnikach, spotkaniach autorskich i o tym, dlaczego biblioteka może być najlepszą przestrzenią dla żywego słowa. Rozmawiamy o:🔹 roli poezji w bibliotece🔹 magii wspólnego czytania i słuchania wierszy🔹 tym, kto dziś sięga po poezję🔹 emocjach związanych z pierwszym ważnym spotkaniem z literaturą🔹 twórczości Bolesława Leśmiana i sile poetyckiego obrazu🔹 spotkaniach autorskich jako przestrzeni rozwoju i dialogu Monika wspomina swoją pierwszą fascynację poezją – wiersze Bolesława Leśmiana, które wpłynęły na jej życiową drogę i wybór zawodu bibliotekarki. W rozmowie pojawia się również wiersz „Wiosną” z tomiku „Paleta Barw” – refleksja o odrodzeniu, nadziei i nowym początku. Wiosną Różowe niebo, różowa magnolia. Dzień jakby nigdy zimy nie było. Słońce tak jasne, jakby świat  nigdy ciemności nie poznał. Śpiew ptaków, bzyczenie owadów i to coś w powietrzu,  co przyprawia o zawrót głowy. Ziemia wiosną oddycha. Już zaraz do drzwi zapuka Zbawiciel. Znów - na szczęście - zostaniemy uratowani. Ten odcinek to zapis rozmowy o:✨ sile słowa mówionego✨ znaczeniu bibliotek jako miejsc spotkań✨ emocjach ukrytych w poezji✨ czytaniu jako doświadczeniu wspólnotowym✨ duchowym i symbolicznym wymiarze wiersza Jeśli interesuje Cię:• poezja współczesna• biblioteki i kultura czytelnictwa• spotkania autorskie• rozwój osobisty przez literaturę• duchowość w poezji — ten odcinek jest dla Ciebie. 📚 Poezja nie jest tylko tekstem w książce. To spotkanie z człowiekiem.To cisza. Skupienie. Emocje.To moment, gdy ktoś czyta – a inni słuchają. Zaparz herbatę. Posłuchaj.Zatrzymaj się na chwilę. Podcast „Poryw twórczy” to przestrzeń, w której poezja spotyka codzienność – ludzi różnych zawodów, środowisk i doświadczeń. Pokazuje, że poezja nie jest zamknięta w szkolnych ławkach ani zarezerwowana dla wąskiego grona odbiorców. Może być obecna w życiu miasta, w rodzinie, w zwykłej rozmowie. 🔔 Subskrybuj kanał, aby nie przegapić kolejnych rozmów. 💬 Napisz w komentarzu: czy pamiętasz swój pierwszy ważny wiersz? ❤️ Udostępnij odcinek osobie, która potrzebuje dziś chwili refleksji. 📩 Kontakt: klaudia.jaissle@gmail.com 🤍Dziękuję, że jesteś częścią „Porywu twórczego”. 🤍Do usłyszenia – tam, gdzie codzienność styka się z poezją.

    11 min
  10. 3. Czy poezja może być terapią? Anna Longosz o autyzmie, empatii i wsparciu

    07/22/2025

    3. Czy poezja może być terapią? Anna Longosz o autyzmie, empatii i wsparciu

    Czy słowo może leczyć? Czy poezja może wspierać osoby z niepełnosprawnościami tak jak muzykoterapia czy bajkoterapia? W 3. odcinku podcastu “Poryw twórczy” rozmawiam z moją siostrą Anną Longosz, prezesem Fundacji Pomocna Ręka, która od 2005 roku wspiera dzieci i dorosłych z niepełnosprawnościami oraz ich rodziny. To szczera rozmowa o empatii, codziennej pracy z osobami w spektrum autyzmu, z niepełnosprawnościami sprzężonymi i intelektualnymi oraz o roli asystentów wspierających samodzielność i aktywizację życiową. Poruszamy ważne tematy: ✨ czy poezja może mieć działanie terapeutyczne? ✨ jak słowo buduje poczucie bezpieczeństwa? ✨ dlaczego łagodny ton i obecność są fundamentem wsparcia? ✨ jak duchowość i natchnienie wpływają na twórczość? W odcinku czytamy również wiersz „Tchnienie” – tekst o wewnętrznym poruszeniu, ciszy, z której rodzą się słowa, i o duchowym źródle twórczości. Tchnienie Istnieje taki wiatr, który nie porusza powietrza. Jest raczej jak ciepły oddech, pod wpływem którego pęcznieje serce. Jednocześnie niby orzeźwiająca bryza nadaje jasność umysłu. Poruszona strona duszy nuci melodię, a z niej rodzą się słowa, słowa, słowa. To rozmowa dla osób, które: - pracują z dziećmi lub dorosłymi z niepełnosprawnościami - interesują się terapią przez sztukę - szukają wyciszenia i głębszego sensu w codzienności - wierzą, że poezja może być czymś więcej niż literaturą Jeśli chcesz zobaczyć, jak poezja wychodzi poza książki i staje się realnym wsparciem – ten odcinek jest dla Ciebie. Zaparz herbatę. Usiądź. Posłuchaj. 🔔 Zasubskrybuj kanał, aby nie przegapić kolejnych odcinków. 💬 Napisz w komentarzu: czy masz swój jeden, ulubiony wiersz? ❤️ Udostępnij osobie, która potrzebuje dziś chwili zatrzymania. 📩 Kontakt: klaudia.jaissle@gmail.com 🤍Dziękuję, że jesteś częścią „Porywu twórczego”. 🤍Do usłyszenia tam, gdzie codzienność styka się z poezją.

    14 min
  11. 2. Czy poezja ma miejsce w życiu miasta? Jarek Jaździk o rozwiązywaniu życiowych węzłów

    07/15/2025

    2. Czy poezja ma miejsce w życiu miasta? Jarek Jaździk o rozwiązywaniu życiowych węzłów

    Czy poezja ma swoje miejsce w życiu radnego miasta? Co dzieje się, gdy wiersze trafiają do wspólnej przestrzeni – biblioteki, sceny, lokalnej społeczności? W drugim odcinku podcastu „Poryw twórczy” rozmawiam z Jarkiem Jaździkiem – radnym miasta Marki, społecznikiem i osobą zaangażowaną w działania lokalne, który czytał moje wiersze podczas wieczoru poetyckiego w Bibliotece Publicznej Miasta Marki oraz napisał poruszającą recenzję do zbioru wierszy „Tchnienie”. To rozmowa o spotkaniu poezji z codziennością.O zatrzymaniu się.O wrażliwości tam, gdzie zwykle dominuje działanie. W odcinku usłyszycie: ✨ jak osoba zaangażowana w sprawy miasta odbiera poezję ✨ dlaczego wspólne czytanie wierszy może stać się doświadczeniem duchowym ✨ co dzieje się, gdy poezja zaczyna „pracować” w człowieku ✨ dlaczego warto dać sobie chwilę refleksji Jarek mówi o poezji w niezwykle piękny sposób: „Poezja jest muzyką, która porusza w duszy struny przeżyć, uczuć i doświadczeń autorki. To ona posiada dar składania tych rozedrganych dźwięków, doznań i myśli w melodyjne, piękne i harmonijne wersy, które przenoszą odbiorców do lepszego świata, wydobywając z głębi ich serc uczucia, które były im nieznane.” W tym odcinku Jarek czyta wybrany przez siebie wiersz mojego autorstwa z tomiku “Promień”. Supeł Najgorzej jest wtedy, kiedy nitki plączą się tam, pod spodem materiału. Wtedy robi się supeł prawie nie do rozwiązania. Wówczas – uwaga – nie wolno szarpać, tylko powoli, spokojnie szukać rozwiązania, głównie za pomocą delikatnego narzędzia, jakim jest igła. Wreszcie węzeł ustępuje i można dalej pracować. Cierpliwość jest kluczem w tworzeniu rękodzieła artystycznego, jakim jest życie. To wiersz o cierpliwości, o rozwiązywaniu życiowych węzłów, o delikatności wobec trudnych spraw. O tym, że czasem „igłą” może być myśl, drugi człowiek, rozmowa. Podcast „Poryw twórczy” to przestrzeń, w której poezja spotyka codzienność – ludzi różnych zawodów, środowisk i doświadczeń. Pokazuje, że poezja nie jest zamknięta w szkolnych ławkach ani zarezerwowana dla wąskiego grona odbiorców. Może być obecna w życiu miasta, w rodzinie, w zwykłej rozmowie. 🔔 Subskrybuj kanał, aby nie przegapić kolejnych rozmów. 💬 Napisz w komentarzu: czy masz w swoim życiu „supeł”, który wymaga cierpliwości? ❤️ Udostępnij odcinek osobie, która potrzebuje dziś chwili refleksji. 📩 Kontakt: klaudia.jaissle@gmail.com 🤍Dziękuję, że jesteś częścią „Porywu twórczego”. 🤍Do usłyszenia – tam, gdzie codzienność styka się z poezją.

    15 min
  12. 07/08/2025

    1. Dlaczego nagrywam podcast o poezji mimo tremy?

    Witaj w pierwszym odcinku podcastu „Poryw twórczy” – przestrzeni, w której poezja spotyka codzienność.Dlaczego poetka decyduje się mówić, zamiast tylko pisać? Skąd pomysł na krótkie rozmowy o poezji? I czy poezja naprawdę ma jeszcze swoje miejsce w dzisiejszym świecie?Nazywam się Klaudia Jaissle – jestem autorką 7 książek poetyckich wydanych w kilku językach oraz twórcą obrazów wyszywanych z koralików. W tym odcinku opowiadam:✨ skąd narodził się pomysł na podcast o poezji✨ dlaczego trema nie powstrzymała mnie przed nagrywaniem✨ dlaczego poezja nie powinna być zamknięta w szkolnych ławkach✨ czym jest dla mnie natchnienie ✨ dlaczego warto zrobić miejsce dla poezji w codziennym życiuPodcast „Poryw twórczy” to krótkie rozmowy z gośćmi z różnych środowisk – osobami, które na co dzień niekoniecznie zajmują się poezją, ale są gotowe zatrzymać się na chwilę i spojrzeć głębiej. To przestrzeń refleksji, emocji i prawdziwych spotkań.W tym odcinku czytam również wiersz ze zbioru „Krople & Pomiędzy”: ***Srebrny ptak historiiusiadł na moich ramionach.Otrzepał pył ze skrzydełi odleciał,jeszcze piękniejszy.To właśnie od tego wiersza wszystko się zaczęło.Jeśli czujesz, że w Twoim życiu brakuje chwili zatrzymania, oddechu i refleksji – ten podcast jest dla Ciebie.Poezja nie jest luksusowym hobby. Jest przestrzenią, w której możemy odnaleźć sens, ciszę i głębię. 🔔 Zasubskrybuj kanał, aby nie przegapić kolejnych odcinków.💬 Napisz w komentarzu: czy masz swój jeden, ulubiony wiersz?❤️ Udostępnij osobie, która potrzebuje dziś chwili zatrzymania.📩 Kontakt: klaudia.jaissle@gmail.com🤍Dziękuję, że jesteś częścią „Porywu twórczego”.🤍Do usłyszenia tam, gdzie codzienność styka się z poezją.

    6 min

About

🎙️ Poryw twórczy to podcast poetycki Klaudii Jaissle – poetki, autorki 7 książek i twórczyni rękodzieła artystycznego. To krótkie odcinki o poezji, natchnieniu, emocjach i codzienności. W rozmowach z gośćmi z różnych środowisk odkrywamy, jak poezja może być obecna w życiu każdego z nas. Nie musisz znać się na literaturze – wystarczy chcieć się na chwilę zatrzymać. W odcinkach usłyszysz wiersze, refleksje i myśli, które zostają na dłużej.