FLIS: Podcast o muzyce i słuchaniu

0.0 (0)
Music Interviews

Filip Lech, redaktor muzyczny Culture.pl i Iza Smelczyńska, muzykolożka i improwizatorka, zapraszają na FLIS – podcast o muzyce, słuchaniu i wszystkim, co pomiędzy.

Aug 7

Miłe tło do zabijania. O dźwiękach i muzyce w czasach wojny z Katarzyną Naliwajek

Gościnią kolejnego odcinka podcastu FLIS jest Katarzyna Naliwajek, badaczka z Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego, która od ponad dwudziestu lat bada funkcję muzyki w Polsce pod okupacją niemiecką. Pretekstem do spotkania jest jej głośna książka Sounds of Apocalypse: Music in Poland under German Occupation [Dźwięki Apokalipsy. Muzyka w Polsce pod niemiecką okupacją]. Zapraszamy do lektury tekstu o książce Katarzyny Naliwajek. W naszej rozmowie podejmujemy trudny i wielowątkowy temat obozowych orkiestr, w których muzyka – zazwyczajkojarzona z najwyższymi wartościami duchowymi – stawała się ohydnym tłem do zabijania i narzędziem tortur. Zastanawiamy się, jak naziści wykorzystywali utwory klasyczne do dehumanizacji więźniów oraz jak perfekcyjnie zarządzali propagandą. Przyglądamy się też losom wybitnych kompozytorów i wirtuozów, takich jak Konstanty Regamey, bracia Padlewscy czy Władysław Szpilman. Dyskutujemy również o tym, jak aparat władzy potrafił zawłaszczyć klasykę – czego niechlubnym i często wypieranym przykładem jest geneza słynnych Koncertów Noworocznych Filharmoników Wiedeńskich, zainicjowanych przez Goebbelsa. Przypominamy wstrząsającą historię Almy Rosé kierującej kobiecą orkiestrą w Birkenau oraz rozmawiamy o ukrytych kodach dźwiękowych, które pozwalały więźniom komunikować się i zachować resztki godności. Na koniec pochylamy się nad powojennym losem artystów zmagających się z traumą oraz powojenną milczącą żałobą potęgowaną opresją aparatu władzy. Szukamy także odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób dawne mechanizmy socjologiczne prowadzące do ludobójstwa rezonują ze współczesną propagandą i mową nienawiści. Lista lektur: Katarzyna Naliwajek, Sounds of Apocalypse. Music in Poland under German Occupation (Berlin, 2022) Helena Dunicz-Niwińska, Maria Szewczyk, Drogi mojego życia. Wspomnienia skrzypaczki z Birkenau (Oświęcim, 2013) Jacek Cygan, Klezmer. Opowieść o życiu Leopolda Kozłowskiego-Kleinmana (Kraków-Budapeszt, 2010) Edith Sheffer, Dzieci Aspergera. Medycyna na usługach III Rzeszy (Poznań, 2019) Joanna Ostrowska, Mój Führerze! Ofiary przymusowej sterylizacji na Dolnym Śląsku w latach 1934-1944 (Warszawa, 2019) / dostępne darmowo online Samuel Salzborn, Zbiorowa niewinność. Wypieranie Szoah z niemieckiej pamięci (Warszawa, 2022) Anna Chęćka, Ucho i umysł. Szkice o doświadczeniu muzyki (Gdańsk, 2012) Pascal Quignard, Nienawiść do muzyki (tł. Ewa Wieleżyńska, w: „Literatura na świecie” 2004, nr 1/2) Viktor Frankl, Człowiek w poszukiwaniu sensu (tł. Aleksandra Wolnicka, Warszawa, 2009) Szymon Laks, Gry oświęcimskie (Oświęcim, 1998) Rozdziały: (00:00) Wstęp i przedstawienie gościni: Katarzyna Naliwajek. (03:38) Nasza gościni opowiada o tym, dlaczego zaczęła zajmować się badaniem audiosfery czasów wojny i Zagłady. (07:57) Świadectwa więźniów: utwory jako narzędzie tortur i sadystycznego odczłowieczenia. (13:25) Nazistowska machina ideologiczna i zarządzanie twórczością przez III Rzeszę. (20:57) Akcja T4 w poznańskim Forcie VII – o badaniach w cieniu historii własnej rodziny. (30:04) Niechlubna historia Koncertów Noworocznych we wiedeńskiej filharmonii. Jak słuchać muzyki, jeśli wiemy, do czego była wykorzystywana? (38:08) Alma Rosé, kobieca orkiestra w Birkenau i konspiracyjne remiksy utworów Chopina. (46:21) O edukacji i świadomości historycznej za zachodnią granicą. (51:41) Jak zachować równowagę psychiczną, zajmując się codziennie Zagładą? (56:49) Zawłaszczanie dziedzictwa narodowego a kreowanie dedykowanego repertuaru ideologicznego. (1:03:16) Cisza ocalałych muzyków i problemy, z którymi musieli mierzyć się świadkowie w PRL-u. (1:09:36) Ocalenie duchowe poprzez sztukę. (1:12:03) Odkrywanie zaginionych arcydzieł: ocalone warszawskie polonezy Szymona Laksa. (1:15:35) Muzyczne poszukiwania po godzinach: od twórczości dawnej do współczesnego buntu.
Jul 28

Wielka płyta: Coals, Jimek, Tercet Imperial i ludzka niedoskonałość

🗿 W tym odcinku omawiamy płyty, które dają nadzieję, że muzyka wciąż może powstawać z myślą o żywym słuchaczu, a nie algorytmach. Wybieramy się w podróż, która poprowadzi nas od rozmarzonego popu, przez rap, po elektroniczne oberki. 🔮 Skacząc po muzycznych biegunach, wszędzie odnajdujemy dziś to samo – ciepłe brzmienia, które nie zawsze są doskonałe. Słychać w nich ludzką rękę, drobne zawahania, których nie potrafiłaby stworzyć sztuczna inteligencja. Zaczynamy od duetu Coals i ich najnowszego wydawnictwa Magia, które stanowi 38-minutową podróż przez melancholię, instrumenty akustyczne i wokalne poszukiwania Kachy Kowalczyk. 🎶 [Zapraszamy do lektury ankiety z tekściarkami i tekściarzami. Odpowiadają na nią m.in. Kacha, Jarosław Abramow-Newerly, Kasia Lins i Lesław] 🎶 🎹 Następnie bierzemy na warsztat Etiudy na pianino, sampler, orkiestrę i kolegów autorstwa Jimka, czyli Radzimira Dębskiego. W nagraniu tego albumu udział wzięli między innymi Eldo, O.S.T.R., Pezet, Bedoes, Abradab i Łona, a my zastanawiamy się, dlaczego zabrakło kobiet, czemu nawet młodzi raperzy uderzają w nostalgiczne tony i jak kompozytorowi udało się uniknąć przesadnego, symfonicznego przepychu. 🧅Na deser zostawiamy album Prymat Tercetu Imperial, zespołu tworzonego przez Joannę Sztucką, Jana Emila Młynarskiego i Piotra Zabrockiego. Dyskutujemy o tym, jak stare syntezatory i rytmiczne pulsacje z różnych stron świata łączą się z polskim folklorem w niezwykle współczesną, klubowo-jazzową całość. 📯Nieustannie zapraszamy do sprawdzania naszej playlisty, którą na bieżąco uzupełniamy. Rozdziały: (00:00) Upał, globalne ocieplenie i marzycielski pop. Czyli Magia zespołu Coals. (11:35) Niedoskonałe pianino, ludzki błąd i rapowa nostalgia. Czyli etiudy Jimka. (27:45) Stare syntezatory, żywotność folkloru i chopinowskie rubato. Tercet Imperial i Prymat. (36:59) Muzyka w czasach skwaru, szum wentylatora i pożegnanie z przedszkolem. 👩‍👩‍👧‍👦 Autorzy: Scenariusz i prowadzenie: Filip Lech, Izabela SmelczyńskaDżingiel: Izabela SmelczyńskaNagranie i mastering: Mikołaj PieniakGrafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio
Jul 3

Po co komu nuty? Andrzej Karałow o buncie, transie i wolności na scenie

🧑‍🏫 Improwizacja, wielozmysłowe doświadczanie dźwięku i czas w utworach Mortona Feldmana to zaledwie ułamek naszych dzisiejszych rozważań. W rozmowie z Andrzejem Karałowem skupiamy się przede wszystkim na jego pracy ze studentami. 💥Nieustannie zapraszamy do sprawdzania naszej playlisty, którą uzupełniamy po każdym odcinku💥 👩‍🎓 W kolejnym odcinku bierzemy pod lupę program studiów podyplomowych „Twórca Muzyki” na UMFC, którymi na co dzień kieruje nasz gość. Dyskutujemy o paraliżującym strachu przed pustym pulpitem, powrocie do nauki improwizacji w szkolnictwie wyższym oraz o tym, czy do tworzenia pełnoprawnych dzieł w ogóle potrzebna jest klasyczna edukacja muzyczna. 📸 Innym ciekawym wątkiem rozmowy jest sposób, w który Andrzej Karałow wykorzystuje w swoich działaniach obraz, szczególnie fotografię. „Mam dużo subiektywnych skojarzeń synestetycznych, nie tylko w relacji kolor-dźwięk – opowiada pianista. – Fotografią mogę przybliżyć atmosferę, nastrój, formę albo sposób traktowania materiału muzycznego”. 💿 Albumy Andrzeja Karałowa na ⁠Bandcampie ⁠/ ⁠Spotify⁠ 💿 🧠 W nagraniu usłyszymy fragmenty próby przed wykonaniem utworu Triadic Memories amerykańskiego kompozytora Mortona Feldmana. Twórca związany z nowojorską awangardą obchodziłby w tym roku setne urodziny. 🎹 W sierpniu 2026 roku pianista wykona wspomniany utwór w Museu Nacional da Música w portugalskiej Mafrze. We wrześniu zaprezentuje Triadic Memories we Włoszech: na festiwalu Signal Reload odbywającym się na zamku Castello di San Michele w stolicy Sardynii oraz na koncercie w San Donato Val di Comino, miejscowości w regionie Lacjum. W listopadzie Andrzej Karałow wystąpi na festiwalu Arēna w Rydze oraz na koncercie w Salonikach. 🪟 W programie koncertów znajdą się również: utwór Tomasza Sikorskiego Widok z okna oglądany w roztargnieniu (Zerstreutes Hinausschauen) na fortepian solo z 1971 roku, inspirowany tekstem Franza Kafki, oraz there are forgotten bells above the crawling cloud – kompozycja napisana przez Karałowa. ♯ Andrzej Karałow (ur. 1991) jest kompozytorem i pianistą, zajmującym się zarówno wykonawstwem muzyki współczesnej, jak i improwizacją. Na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie ukończył klasy kompozycji i fortepianu, odpowiednio u prof. Stanisława Moryto i prof. Bronisławy Kawalli. W 2025 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie sztuk muzycznych. Pracę pedagogiczną podjął już w 2016 roku. Obecnie jest kierownikiem podyplomowych studiów „Twórca Muzyki”. 🎶 Uczestniczył w London Philharmonic Orchestra Young Composer Programme (2018/19). Jego kompozycje wykonywane były na festiwalach i koncertach w Europie, Azji, Ameryce Północnej i Południowej oraz w Australii. Jako improwizator współpracował m.in. z Jérômem Noetingerem, Burkhardem Stanglem, Joëlle Léandre i Jerzym Przeździeckim. Scenariusz i prowadzenie: Filip Lech, Izabela SmelczyńskaNagranie i mastering: Mikołaj Pieniak Dżingiel: Izabela Smelczyńska Grafika: Paulina Ufnal / Hekla StudioRozdziały: (00:00) Wstęp, przedstawienie Andrzeja Karałowa – kompozytora, pianisty, improwizatora i pedagoga. (03:36) O podyplomowych studiach „Twórca Muzyki”, czyli o umownych granicach bycia kompozytorem. (10:36) Jaką drogą Andrzej Karałow dotarł do muzyki improwizowanej? (14:47) Wolność czy kontrola? O spontaniczności na scenie oraz różnicach w byciu swobodnym solo i w zespole. (18:43) Szkolne zmagania z improwizacją. (30:56) Dźwięk, obraz i synestezja. O fotografii, która pomaga Andrzejowi Karałowowi tworzyć krajobrazy dźwiękowe (43:16) Muzyka przestrzeni Mortona Feldmana. O kompozycjach pozbawionych klasycznej, linearnej narracji. (47:47) Sztuka odbodźcowania: jak słuchamy muzyki, w której niezbyt wiele się dzieje? (52:30) Pożegnanie i przypomnienie o FLIS-owej playliście.
Jun 26

Wielka płyta: Bezwstydne lata 90. Disco polo, new age i klubowa nostalgia

📺 W tym odcinku: estetyka i recepcja disco polo, ezoteryczno-baśniowe poszukiwania didżeja Grzyba oraz klubowa nostalgia lat zerowych od didżeja Ducha. 🥟 Cofamy się do przeszłości – do lat 90., a pretekstem do tej podróży w czasie jest książka Moniki Borys Bezwstydne obrazy. Klasy ludowe w polskiej kulturze popularnej po 89 roku. Zastanawiamy się też nad paternalistycznym podejściem polskich elit do muzyki chodnikowej, a także nad nieoczywistymi podobieństwami między teledyskami discopolo a serialem Twin Peaks. 🍄 Następnie przenosimy się w klimaty new age i ezoteryki, słuchając płyty The Return of DJ Grzyb. Dzielimy się wrażeniami z tej baśniowej, samplowanej podróży, w której nagraniu udział wzięli między innymi Milo Kurtis (śpiew, klarnet, okaryna, perkusjonalia), Andrzej Dudek-Dürer (sitar, tanpura) i Marysia Osu (harfa). 💅 Na koniec opuszczamy lata 90. i wkraczamy w erę Y2K. Bierzemy na warsztat album didżeja Ducha, który w ciepły,optymistyczny i ekstatyczny sposób przetwarza polski pop oraz muzykę klubową tamtych lat, sięgając po sample na przykład z utworów Renaty Lewandowskiej czy Eldo. Rozważamy, jak niewiele czasu musi minąć, abyśmy zaczęli bezkrytycznie romantyzować przeszłość. 📖 Przy okazji zapraszamy do lektury wywiadu z Renatą Lewandowską przeprowadzonego przez Maksa Wieczorkowskiego. 🎷 Nieustannie zapraszamy do sprawdzania naszej playlisty, którą uzupełniamy po każdym odcinku i na której tym razem postaramy się umieścić kilka disco-polowych perełek. ⏭️ Rozdziały: (00:00) Kasety ze Stadionu, Polsat i paternalizm elit, czyli o nowej książce Moniki Borys. (22:23) Baśniowa wycieczka na grzybach, czyli ezoteryczne wyprawy didżeja Grzyba. (26:40) „Hausowa zawierucha” i romantyzowanie przeszłości z didżejem Duchem. 👩‍🎤 Autorzy: Scenariusz i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska Dżingiel: Izabela Smelczyńska Nagranie i mastering: Mikołaj Pieniak Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio
Jun 4

Wielka płyta: Young Leosia, Mata i Joanna Duda w jednym odcinku?

🎤 Trzypłytowy album Maty, półgodzinny mikstejp Young Leosi nagrany w willi w Mombasie i kaseta Joanny Dudy nasłuchująca krajobrazów kenijskiej przyrody. Czyli nowy odcinek podcastu FLIS Filipa Lecha i Izy Smelczyńskiej. 🧱 W tym odcinku skupiamy się na muzyce popularnej i hip-hopowej – ale i tak musimy zacząć od Chopina. To nie tak, że nie potrafimy rozmawiać o czymś innym. Po prostu album #MATA2040 rozpoczyna się od sampla z utworu skomponowanego przez patrona pewnego konkursu pianistycznego, który raz na pięć lat odbywa się w Warszawie. ⁉️ Nasze zdania na temat 33 utworów wypuszczonych przez Matę są podzielone. Bardziej zgodni jesteśmy, słuchając krótkiego mikstejpu nagranego przez Young Leosię. Ze smutkiem zauważamy, że w nowych nagraniach tych dwojga artystów bijących rekordy liczby odtworzeń muzyka schodzi na drugi plan, chociaż swoimi wcześniejszymi poczynaniami pokazali, że byli w stanie tworzyć „muzyczną muzykę”. 🐘 Na deser rozmawiamy o kasecie Silva Regina – elektronicznych eksperymentach nagranych przez Joannę Dudę. Pianistka – znana szerokiej publiczności z kwintetu Wojtka Mazolewskiego – odkrywa coraz to nowe obszary estetyczne i pokazuje, że ambitna muzyka nie musi być trudna i napuszona. 🎺 Nieustannie zapraszamy do sprawdzania naszej playlisty, na której dzielimy się naszymi muzycznymi fascynacjami. Nie tylko tymi, o których mówimy na łamach podcastu. 🏟️Wielka płyta podcastu FLIS powróci za dwa tygodnie. Rozmowa o książce Bezwstydne obrazy. Klasy ludowe w polskiej kulturze popularnej po 1989 roku Moniki Borys będzie pretekstem do przyjrzenia się nagraniom inspirowanymi muzyką lat 90. Scenariusz i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska. Dżingiel: Izabela Smelczyńska. Nagranie i mastering: Mikołaj Pieniak. Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio ▶️Rozdziały: (00:00) Chopin, młody Paderewski i Mata (prowadzący podcast nie zgadzają się ze sobą) (13:01) „To nie było tanie, zapłaciłam dużą cenę”, czyli Young Leosia ze znajomymi śpiewa o wydawaniu pieniędzy. (19:44) Eksperymentalna a przyjemna, czyli nasłuchując nowej kasety Joanny Dudy.
May 28

Wielka płyta: Trzciny Karabachu i duchy w mieszkaniu na Dobrej

W nowym cyklu podcastu FLIS „Wielka płyta” autorzy Filip Lech i Iza Smelczyńska rozmawiają o muzycznych nowościach, nie tylko płytowych. Nie samymi płytami człowiek żyje. W nowym cyklu FLIS-a będziemy zaglądać do kin, teatrów, galerii i książek poświęconych muzyce. Słowem, wszelkich dzieł kultury, których można w jakiś sposób posłuchać. Nawet jeśli wydaje się to nieoczywiste. Głównymi bohaterami tego odcinka są: debiutancki materiał zespołu Trzciny Karabachu (Canes of Karabakh), słuchowisko Najpiękniej szumią brzozy Pawła Bartnika (dj sajko) oraz film Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej w reżyserii Emi Buchwald. W składzie Canes of Karabakh usłyszymy Stanisława Matysa grającego na duduku, instrumencie dętym pochodzącymz Armenii, Olgierda Dokalskiego na flügelhornie i Pawła Bartnika zajmującego się elektroniką. W 2023 roku zamieszkana przez Ormian autonomiczna Republika Górskiego Karabachu została siłowo zaanektowana przez Azerbejdżan. Niemal wszyscy mieszkańcy państwa opuścili je, a cały region stracił łączność z Armenią – skąd pochodziły trzciny i drzewa moreli, z których tworzy się najlepszej jakości duduki (a konkretnie: korpus instrumentu, bo ustnik powstaje z trzcin). Medytacyjne pejzaże dźwiękowe, które słyszymy na płycie, stawiają pytania na temat tego, do kogo należą muzyczne tradycje, i na ile swobodnie możemy się nimi posługiwać. Punktem łączącym muzykę Trzcin Karabachu z Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej są nagrania terenowe.Stanowią one w filmie (nagrodzonym w 2025 roku za najlepszą reżyserię na Festiwalu w Gdyni) jeden z motywów przewodnich. Przysłuchujemy się udźwiękowieniu imuzyce zawartej w rodzinnej opowieści o duchach. Czy sztuka dźwiękowa wygląda rzeczywiście w taki sposób, w jaki została przedstawiona w filmie Emi Buchwald? W odcinku opowiadamy też o słuchowisku Najpiękniej szumią brzozy autorstwa Pawła Bartnika, jednego z członków grupy Canes of Karabakh. To opowieść o chodzącym własnymi ścieżkami Szymonie, któremu w poznawaniu otaczającego go świata przeszkadza niekiedy nadmiar bodźców. Nowemu cyklowi podcastów FLIS towarzyszy playlista z muzyką polecaną przez Filipa Lecha i Izę Smelczyńską. Trafiłyna nią nie tylko tytuły omawiane w audycji – zestawienie jest aktualizowane wraz z każdym kolejnym odcinkiem. Przypominamy również o naszej muzycznej selekcji poświęconej Konkursowi Chopinowskiemu (właśnie pojawiły się w niej świeże utwory). Wielka płyta ukazuje się będzie co dwa tygodnie,w czwartki. W kolejnym odcinku opowiemy o albumach zupełnie od siebie różnych, ale nagranych przez polskie artystki w… Kenii. Young Leosia z ekipą znajomychnagrała nowy mikstejp, siedząc w wynajętej willi w Mombasie. Zaledwie kilkadziesiąt kilometrów dalej, pomiędzy plażami Oceanu Indyjskiego a lasemdeszczowym rezerwatu Shimba Hills, materiał na kasetę Regina Silva zbierała improwizatorka i kompozytorka Joanna Duda. Opowiemy też o nowej płycie Maty, która nie została nagrana w Kenii. Autorzy: Scenariusz i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska Dżingiel: Izabela Smelczyńska Nagranie i mastering: Mikołaj Pieniak Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio Rozdziały: (00:00) Czego ostatnio słuchaliśmy?Piosenki Pawła Malinowskiego i Prince’a, a także brazylijskie instrumenty uMilesa Davisa. (06:48) Trzciny Karabachu, czyliPolacy grają na duduku. (14:44) Czy Nie ma duchów wmieszkaniu na Dobrej otworzyło nam serce? (22:40) Serdeczny pszczelarz iodgłosy miasta, czyli słuchowisko w spektrum.
Mar 27

Dagadana, Subcarpați i rumuńscy spektraliści. Mamy wspólny język!

🇷🇴 🇵🇱 Opowieść o współpracy zespołu Dagadana z rumuńskim kolektywem hip-hopowym Subcarpați jest dla nas znakomitym pretekstem do opowieści o rumuńskiej kulturze, nie tylko ludowej i nie tylko muzycznej. 🎻 FLIS tym razem pozdrawia z Bukaresztu, gdzie zaglądamy za kulisy koncertu grupy Subcarpați, podczas którego na scenie dołączyli do nich muzycy z polsko-ukraińskiego zespołu Dagadana. 🐑 Historia spotkania dwóch zespołów inspirujących się muzyką ludową, to początek opowieści o kulturze rumuńskiej – począwszy od wątków związanych z folklorem i tradycją przez muzykę współczesną (tajemniczy rumuński spektralizm!) po architekturę Bukaresztu i tematy kulinarne. 🎹 W naszej opowieści nie zabrakło również Fryderyka Chopina i (prawie) polskiego kompozytora Cipriana Porumbescu. 🔗 https://culture.pl/pl/artykul/golab-gruzlik-i-genialny-kompozytor-czyli-o-polsko-rumunskich-zwiazkach-muzycznych 🔗 W odcinku występują: Dagadana, czyli Daga Gregorewicz i Dana Winnycka (Dana Vynnytska) – artystki tworzące od 2008 roku zespół, który bierze na warsztat melodie ludowe, przede wszystkim polskie i ukraińskie. Interpretują je z jazzową swobodą, spajając je z elementami muzyki popularnej i elektronicznej. Marius Alexe (MC Bean) – założyciel rumuńskiego Subcarpați, grupy łączącej hip-hop z rumuńską muzyką tradycyjną. Bukareszteński skład rapowy prowadzi również Centrul Cultural Subcarpați – centrum organizujące liczne warsztaty poświęcone rumuńskiej kulturze ludowej. Maciej Filipczuk – skrzypek, animator, autor i wykonawca muzyki do spektakli teatralnych oraz filmów. Współtworzył m.in. Lautari, Radical Polish Ansambl i Tęgie Chłopy. Michał Mendyk – publicysta muzyczny, kurator i producent. W serii płytowej New Music From Eastern Europe prowadzonego przez niego Bôłt Records znalazło się wiele nagrań muzyki rumuńskiej. Krzysztof Pietraszewski – kurator, dziennikarz muzyczny i menadżer kultury. Od 2016 roku dyrektor krakowskiego festiwalu Sacrum Profanum, na którym wielokrotnie rozbrzmiewała muzyka rumuńskich spektralistów.📖 W podcaście wykorzystaliśmy fragmenty Zeszytów 1957–1972 Emila Ciorana w tłumaczeniu Ireneusza Kani (Warszawa, 2016, wyd. Aletheia). Zostały one przeczytane głosem wygenerowanym przez sztuczną inteligencję. Zapraszamy do lektury tekstów o związkach polskiej i rumuńskiej kultury na Culture.pl: Agnieszka Warnke o buczeniu owiec i rumunizmach w polszczyźnie. Mikołaj Gliński przygląda się realnym i symbolicznym miejscom wspólnym łączącym polską i rumuńską kulturę, od wpływów polskich w Mołdawii po buty “rumuny”. Rozdziały: (00:00) Wstęp: dzień dobry, bună ziua. (01:07) Pozdrowienia z Bukaresztu i od razu: tajne więzienia CIA i dźwięk jako narzędzie tortur. Oraz zaproszenie do podcastu Teren Zabudowany. (03:11) Znikający XIX-wieczny Bukareszt, gentryfikacja i kulinarny spór o rumuński napój sana (nie mylić z sanah). (07:53) Sezon kulturalny Polska-Rumunia i relacja z próby, która przypominała wielkie, rodzinne granie. (11:10) Alexe Marius, czyli MC Bean, o zespole Subcarpați. Mówimy również o skreczach i szerokich spodniach. (14:35) Dagadana o wymianie dobrodziejstw ludowych: asymetryczne rytmy z Rumunii oraz nauka higieny dźwięku. (21:04) Rumuński folklor w cieniu historii. Od komunistycznej propagandy po warsztaty budowania fletów i pieśni Arumunów. (23:15) Maciej Filipczuk o pokrewieństwie muzycznym na osi Polska-Rumunia i kulturze wołoskiej. (25:18) O pogodnym fatalizmie w balladzie Miorița i rumuńskości. (31:01) W tajemniczym świecie rumuńskiego spektralizmu. (45:12) Radu Jude zakochany w Andrzeju Wajdzie i polsko-rumuńskie współprace w kinematografii. (47:55) I jeszcze o związkach Fryderyka Chopina z Rumunią (51:33) Zapowiedź płyty winylowej zespołu Błoto z rumuńskim producentem Ionem D. Autorzy: Scenariusz, nagranie i prowadzenie: Filip Lech, Izabela Smelczyńska Dżingiel: Izabela Smelczyńska Grafika: Paulina Ufnal / Hekla Studio
Feb 12

Po co nam muzyka współczesna? Rozważania po Huddersfield Contemporary Music Festival (hcmf//)

🇬🇧 Tym razem nadajemy z Wielkiej Brytanii, z Huddersfield –czyli z samego serca brytyjskiej muzyki nowej. Przyglądamy się historii hcmf// i wschodnioeuropejskim wątkom historii festiwalu. Przede wszystkim zadajemy pytanie: czego właściwie szukamy w muzyce współczesnej? 🥁 W tym odcinku znajdziecie nie tylko wrażenia z koncertów i opowieści o przeszłości, ale też próbę odpowiedzi na pytanie: czego oczekujemy od muzyki współczesnej? O zdanie zapytaliśmy kuratorów i artystów. 🎩 W odcinku występują: 🎷 Graham McKenzie – kurator zajmujący się muzyką współczesną i eksperymentalną, współzałożyciel Glasgow Improvisers Orchestra. Od 2006 roku jest dyrektorem artystycznym i wykonawczym hcmf//.💂 Andrew Burke – dyrektor naczelny i artystyczny London Sinfonietta, istniejącej od 1968 roku orkiestry kameralnej specjalizującej się w wykonawstwie muzyki nowej. Odpowiada za strategię, kuratorowanie sezonów i zamawianie nowych dzieł dla Sinfonietty. 🎶 Geoffrey Patterson – dyrygent urodzony w Yorkshire, zwycięzca Leeds Conductors Competition (2019). Jest cenionym specjalistą od muzyki współczesnej, blisko związanym z London Sinfoniettą.🛐 Krzysztof Pietraszewski – kurator, dziennikarzmuzyczny i menadżer kultury. Od 2016 roku dyrektor krakowskiego festiwalu Sacrum Profanum. Prowadzi audycję Muzykoteka w Radiu Kraków Kultura. 🪗 Rafał Łuc – wszechstronny akordeonista, sięgający zarówno po repertuar z dawnych epok, jak i utwory najnowsze. Występuje solo, z zespołami kameralnymi i orkiestrami (m.in. London Sinfoniettą, BBC Symphony Orchestra i Orkiestrą Narodowego Forum Muzyki). Jest członkiem wrocławskiego Ensemble Kompopolex (z perkusistką Aleksandrą Gołaj i kompozytorem Jackiem Sotomskim) oraz Duo van Vliet (z altowiolistą Ianem Andersonem).🚂 Huddersfield, to niewielkie miasto położone w malowniczym hrabstwie West Yorkshire. Od 1978 roku odbywa się tutaj Huddersfield Contemporary Music Festival (hcmf//) – najważniejszy festiwal muzyki współczesnej w Wielkiej Brytanii. Transmisje festiwalowych koncertów możnausłyszeć na falach BBC, a ich omówienia przeczytać w prasie, zarówno w tytułach zajmujących się muzyką, jak i w brytyjskich dziennikach. 🔎 Tak jak Warszawska Jesień była oknem na świat dla ciekawych muzyki współczesnej zza żelaznej kurtyny, tak w Huddersfield od zawsze obecna była muzyka z krajów Europy Wschodniej i Środkowo-Wschodniej. Dość powiedzieć, że koncertem zamykającym pierwszy festiwal, był występ Warsztatu Muzycznego, podczas którego zespół kierowany przez Zygmunta Krauzego zaprezentował program polsko-czesko-węgiersko-rumuńsko-NRD-owski. Rozdziały: (00:00) O Huddersfield, małym mieście, w którym odbywa sięnajwiększy brytyjski festiwal muzyki współczesnej. (03:42) Czego szukamy w muzyce współczesnej? – stawiamypytanie. (05:22) O tym, czego szuka w muzyce współczesnej, opowiada Graham McKenzie, dyrektor artystyczny hcmf//. (06:30) „Poszukujemy utworów zaskakujących i ekscytujących” – mówi Andrew Burke, dyrektor generalny i artystyczny London Sinfonietty. (07:09) „Piękna” – odpowiada Geoffrey Patterson, dyrygentzwiązany z London Sinfoniettą. (08:00) „To zależy” – twierdzi Krzysztof Pietraszewski,dyrektor krakowskiego festiwalu Sacrum Profanum. (08:30) „To bardzo trudne pytanie” – broni się przed odpowiedzią Rafał Łuc, akordeonista specjalizujący się w wykonawstwie muzyki współczesnej. (09:03) Czy w ogóle w muzyce współczesnej trzeba czegośszukać? O wartościach, brzmieniu i bałtyckim post-minimalizmie. (11:58) O historii brytyjskiego festiwalu, który od samegopoczątku pokazywał muzykę polską i środkowoeuropejską (17:05) „Jest mokro, zimno i ciemno” – mówi Graham McKenzie o festiwalowej rzeczywistości. (19:43) Czy muzyka współczesna jest hermetyczna? (25:45) Apel o rozszczelnienie świata nowej muzyki. (30:10) IS z FLIS o charakterze polskich i brytyjskichfestiwali muzycznych. FL z FLIS o śpiewaczce mdlejącej w czasie wykonania Rytisa Mažulisa. Show must go on!

See All (19)

Filip Lech, redaktor muzyczny Culture.pl i Iza Smelczyńska, muzykolożka i improwizatorka, zapraszają na FLIS – podcast o muzyce, słuchaniu i wszystkim, co pomiędzy.