Sto milionów - podcast o latach 90.

Instytut Narutowicza

Lata dziewięćdziesiąte – dekada, którą kształtowaliśmy sami. Sto milionów to podcast, w którym rozmawiamy o okresie transformacji ustrojowej z perspektywy politycznej oraz socjologicznej. Pytamy i staramy się szukać odpowiedzi wraz z ekspertami i uczestnikami wydarzeń tamtych lat – czy inna ścieżka zmian była możliwa?

  1. Sep 7

    Metoda kleju i nożyczek - o zinach z lat 90. | Matusz Flont

    W najnowszym odcinku podcastu „Sto Milionów” wracamy do czasów, gdy wolność ekspresji i niezależny przepływ informacji nie potrzebowały światłowodów, algorytmów ani mediów społecznościowych. Przyglądamy się bliżej polskiej prasie alternatywnej i zinom z przełomu lat 80. i 90. – unikalnym, tworzonym oddolnie publikacjom, które stały się głosem zbuntowanego pokolenia u progu polskiej transformacji ustrojowej.dr Mateusz Flont – badacz i prasoznawca specjalizujący się w historii polskiej prasy alternatywnej. Pracuje w Instytucie Komunikacji Społecznej i Dziennikarstwa Wydziału Humanistycznego Politechniki Koszalińskiej. Kolekcjoner i współtwórca projektów archiwizujących polską zinosferę (m.in. Zin Library i Zinoteka). W ramach wystawy „Kseruj i rozdawaj” nie tylko dzieli się swoimi drogocennymi zbiorami oryginalnych zinów, ale jest również jednym z autorów tekstów do towarzyszącej wystawie publikacji.Pretekstem do naszej rozmowy jest nadchodząca wystawa „Kseruj i rozdawaj”, organizowana przez Muzeum Karykatury we współpracy z Instytutem Narutowicza. Ekspozycja, której uroczysta premiera zaplanowana jest na 4 września, zaprezentuje niezwykłe bogactwo oryginalnych zinów oraz szeroko pojętej prasy niezależnej tamtych lat. Link do wystawy:https://www.muzeumkarykatury.pl/pl/?view=article&id=863&catid=41#lata90 #MateuszFlont #KserujiRozdawaj #100milionow

    Metoda kleju i nożyczek - o zinach z lat 90. | Matusz Flont
  2. Aug 24

    Piłka nożna. Soczewka problemów lat 90 I Rafał Stec, Rafał Stronk

    Jak z perspektywy lat wygląda olimpijskie srebro z Barcelony? Kto założył brazylijską kolonię w Szczecinie? Czy środowisko piłkarskie w Polsce oczyściło się z korupcji? I dlaczego Janusz Wójcik to najbardziej "najntisowa" postać polskiej piłki? O tym, i nie tylko, rozmawiają: Rafał Stronk, dziennikarz i krytyk współpracujący z Instytutem Narutowicza oraz jego gość – Rafał Stec, dziennikarz i publicysta sportowy, wieloletni felietonista i reporter "Gazety Wyborczej", autor książki oraz licznych tekstów poświęconych korupcji w polskim futbolu. Rafał Stronk, krytyk i publicysta. Doktorant na UW, student polonistyki, z pierwszego wykształcenia prawnik. Pisze o literaturze, prawach człowieka i opozycji demokratycznej lat PRL. Publikował w „Małym Formacie”, „Magazynie Kontakt”, „Kulturze Liberalnej”, „Krytyce Politycznej”, „Mincie”, " Więzi", „Nowych Książkach” i „Rzeczpospolitej”. Dla Instytutu Narutowicza przygotowuje książkę poświęconą życiu i zaangażowaniu Konrada Bielińskiego. Rafał Stec, niezależny dziennikarz i publicysta sportowy, przez ponad 25 lat związany z "Gazetą Wyborczą". Autor cyklu felietonów i bloga pt. "A jednak się kręci". Relacjonował kilkadziesiąt imprez sportowych, w tym finały Mistrzostw Świata i Igrzyska Olimpijskie. Przez wiele lat zajmował się problematyką korupcji w polskiej piłce, w 2007 roku poświęcił jej książkę "Piłka sss...kopana".

    Piłka nożna. Soczewka problemów lat 90 I Rafał Stec, Rafał Stronk
  3. Jun 1

    Mało, mniej, za dużo. Przypowieść o transformacji. I Marta Madejska

    Transformacja zwykle wraca jako opowieść o reformach, wskaźnikach i wielkich nazwiskach. W tej rozmowie patrzymy na nią z innej strony: przez doświadczenie ludzi, którzy po 1989 roku stracili pracę, poczucie bezpieczeństwa, wspólnotę i język do opowiedzenia własnej straty.Gościnią odcinka jest Marta Madejska — pisarka, redaktorka, archiwistka społeczna i kwerendzistka, autorka książki „Ostatni gasi światło. Przypowieści o transformacji”. Madejska od lat zajmuje się historią społeczną, pamięcią pracy i opowieściami, które często wypadają z oficjalnych narracji. Jest autorką reportażowej „Alei Włókniarek”, współautorką i redaktorką książek „Wielki przemysł, wielka cisza. Łódzkie zakłady przemysłowe 1945–2000” oraz „Proszę mówić dalej… Historia społeczna Muzeum Sztuki w Łodzi”. Od 2010 roku związana jest ze Stowarzyszeniem Topografie, gdzie współtworzy projekty dotyczące archiwistyki społecznej i historii mówionej, m.in. Cyfrowe Archiwum Łodzian Miastograf.W rozmowie punktem wyjścia jest jej najnowsza książka, ale szybko okazuje się, że to także rozmowa o naszym współczesnym doświadczeniu niepewności. O strachu przed bezrobociem, o końcu zakładowej opieki, o prywatyzacji winy za biedę i życiowe niepowodzenie. O tym, dlaczego lata 90. dla jednych były początkiem wolności, a dla innych końcem świata, którego nikt nie chciał wysłuchać.Pojawiają się też historie rzadziej obecne w opowieści o „udanej transformacji”: ekologiczne długi po przemyśle, znikające archiwa, zagubiona dokumentacja pracownicza, upadek kobiecej piłki nożnej, sekty, uzdrowiciele, sieci sprzedaży bezpośredniej i wszystkie te formy wspólnoty, które wypełniały pustkę po dawnych więziach.To odcinek o pamięci, która nie mieści się w prostych hasłach o sukcesie albo porażce. I o tym, dlaczego warto wracać do historii ludzi, którym w trakcie transformacji powiedziano, że mają poradzić sobie sami.Subskrybuj nasz kanał, aby nie przegapić kolejnych rozmów, debat i podcastów.

    Mało, mniej, za dużo. Przypowieść o transformacji. I Marta Madejska
  4. May 4

    Od glanów do garniturów I Rafał Pankowski, Przemysław Witkowski

    W tym odcinku podcastu „100 milionów” rozmawiamy o książce „Im ostrzej, tym lepiej: Od i do radykalizacji” — zbiorze rozmów z osobami, które w przeszłości należały do środowisk skrajnie nacjonalistycznych, skinheadowskich i neofaszystowskich, a następnie z nich odeszły. Gośćmi programu są autorzy publikacji: prof. Rafał Pankowski oraz dr Przemysław Witkowski. Wspólnie przyglądamy się temu, jak wygląda radykalizacja od środka: co przyciąga ludzi do ekstremistycznych grup, jakie potrzeby społeczne, psychologiczne i polityczne mogą stać za wejściem w takie środowiska oraz co sprawia, że część osób decyduje się je opuścić. Punktem wyjścia rozmowy jest książka oparta na wywiadach prowadzonych na przestrzeni ostatnich 25 lat, z których część ukazywała się wcześniej na łamach magazynu „Nigdy Więcej”. To opowieść o różnych trajektoriach radykalizacji i deradykalizacji — o ludziach, którzy często wchodzili do skrajnych ruchów z poczuciem buntu, potrzebą godności, chęcią „naprawy świata” albo fascynacją subkulturowym stylem opartym na sile, przemocy i nadmęskości. Rozmawiamy także o rozczarowaniu ideowym, które pojawiało się u wielu byłych radykałów: o odkryciu brutalności, hipokryzji, korupcji, nadużywania alkoholu i narkotyków w środowiskach deklarujących „czystość”, dyscyplinę i moralną wyższość. Ważnym wątkiem jest również potrzeba zadośćuczynienia — motywacja rozmówców, którzy decydują się opowiedzieć swoją historię, aby ostrzec innych przed podobną drogą.W odcinku pojawia się także szerszy kontekst historyczny i polityczny: relacje środowisk nacjonalistycznych z państwem, wątki związane z PRL-em, instrumentalne wykorzystywanie nacjonalizmu przez władzę oraz późniejszy transfer skrajnych idei do głównego nurtu debaty publicznej. Zastanawiamy się, jak treści, które w latach 90. funkcjonowały głównie w niszowych zinach i subkulturowych obiegach, przeniknęły do współczesnej polityki, internetu i mediów społecznościowych. Mówimy o brutalizacji języka publicznego, normalizacji haseł antymigranckich, homofobicznych i antysemickich, a także o bezradności instytucji wobec mowy nienawiści i przemocy symbolicznej. To rozmowa o radykalizacji, ale także o złudzeniach liberalnego postępu — o przekonaniu, że nacjonalizm sam zniknie, że ekstremizm pozostanie marginesem, a historia nie wróci w nowych formach. Goście odcinka: Rafał Pankowski — socjolog, badacz skrajnej prawicy, współtwórca Stowarzyszenia „Nigdy Więcej”. Przemysław Witkowski — badacz ekstremizmów politycznych, publicysta i autor zajmujący się między innymi radykalizacją, nacjonalizmem i przemocą polityczną.

    Od glanów do garniturów I Rafał Pankowski, Przemysław Witkowski
  5. Feb 27

    Sekty. Rynek religijny, czy nowa duchowość? I Agnieszka Bukowska

    W najnowszym odcinku „100 milionów” Roland Zarzycki wraz z dr Agnieszką Bukowską przyglądają się temu, jak w Polsce lat 90. wolność po 1989 roku spotkała się z chaosem aksjologicznym, niepewnością i potrzebą sensu — a w tej luce szybko zaczęły rosnąć nowe ruchy religijne i sekty. W rozmowie wraca pytanie o język: „sekta” bywa określeniem pejoratywnym, dlatego pojawiają się też kategorie „nowego ruchu religijnego” i „sekty destrukcyjnej”, rozpoznawanej po silnej roli lidera i elity, totalności (kontroli nad kolejnymi sferami życia) oraz budowaniu lęku przed światem zewnętrznym, opisywanym jako wrogi lub zły. Ten społeczny krajobraz splata się z realiami transformacji: zagubieniem w nowej rzeczywistości, popularnością bioenergoterapeutów i uzdrowicieli (w tym Anatolija Kaszpirowskiego i jego Telekliniki) oraz luką prawną, która sprzyjała szybkiemu przyrostowi rejestrowanych związków wyznaniowych (w rozmowie pada: 30 w 1988 roku i 112 w 1995. Jednocześnie dr Bukowska podkreśla, że ofiarami manipulacji nie są wyłącznie osoby „słabe” — często to ludzie wrażliwi i wykształceni, trafiający na skuteczne techniki wpływu w momencie kryzysu (np. utrata pracy czy śmierć bliskiej osoby). W tle pojawiają się też polskie przykłady i skrajności: od idei „odżywiania się światłem” przez patrzenie w kolorowe żarówki, przez ruchy czekające na obcą cywilizację i „kosmiczną ewakuację”, po „satanizm podwórkowy” jako bunt i subkulturę. W finale pytamy o teraźniejszość: jeśli kiedyś rolę „idealnego” przewodnika pełnił charyzmatyczny lider, dziś potencjalnym ryzykiem staje się sztuczna inteligencja — zdolna tworzyć przywódców dostępnych 24/7, którzy mogą zaspokajać potrzeby emocjonalne i wchodzić w życie użytkowników w sposób jeszcze bardziej totalny. Dr Agnieszka Bukowska — socjolog i pedagog, terapeutka, mediatorka i trenerka grupowa. Adiunkt w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Civitas oraz dyrektorka Centrum Badań nad Ryzykami Społecznymi i Gospodarczymi. Zajmuje się m.in. technikami wpływu społecznego, mechanizmami ulegania presji i manipulacji oraz procesami prowadzącymi do radykalizacji postaw i ekstremizmu; specjalizuje się w tematyce sekt destrukcyjnych, kontrowersyjnych ruchów religijnych, dysfunkcyjnych subkultur i środowisk ekstremistycznych.

    Sekty. Rynek religijny, czy nowa duchowość? I Agnieszka Bukowska

About

Lata dziewięćdziesiąte – dekada, którą kształtowaliśmy sami. Sto milionów to podcast, w którym rozmawiamy o okresie transformacji ustrojowej z perspektywy politycznej oraz socjologicznej. Pytamy i staramy się szukać odpowiedzi wraz z ekspertami i uczestnikami wydarzeń tamtych lat – czy inna ścieżka zmian była możliwa?

You Might Also Like