Wszędobylskie Oko

Nemesis

0.0 (0)
Arts
Updated Biweekly

Podcast do oglądania, blog do czytania

2d ago · Bonus

66. KFF – Czwarty Kot z (filmowego) worka. Czas na moje oklaski czyli kogo chciałabym nagrodzić.

W tym Kocie wyskakującym z filmowego worka podczas 66. KFF dzielę się z Wami moimi osobistymi preferencjami w kwestii filmowych kandydatów do nagród. Jeśli jesteście ciekawi, to poniższy Rozkład Jazdy pozwoli Wam się zorientować, która kategoria kiedy się w nagraniu pojawia: (0:00) Wstęp. (06:14) Konkurs polski czyli Złoty lajkonik w kategorii fabuła. (15:56) Konkurs polski czyli Złoty lajkonik w kategorii dokument krótkometrażowy (Errata: przesadziłam z miliardem, ale 360 milionów to równie olbrzymia armia ludzi). (25:00) Konkurs polski czyli Złoty lajkonik w kategorii animacja. (31:15) Konkurs krótkometrażowy – co widziałam a czego nie (32:00) Konkurs krótkometrażowy czyli Złoty smok w kategorii fabuła. (37:55) Konkurs międzynarodowy czyli Złoty smok w kategorii dokument. (43:19) Konkurs międzynarodowy czyli Złoty smok w kategorii animacja. (49:09) Dwa zdania o konkursie dokumentalnym.

54 min
3d ago · Bonus

66. KFF – Trzeci kot z (filmowego) worka. Wrażliwość, która zmienia perspektywę.

Ten odcinek miał być krótszy, a wyszedł najdłuższy, ale to dlatego, że dotyczy aż 4 pełnometrażowych dokumentów, z których każdy wprowadza na publiczną arenę ważny temat, zatem nie ma się co dziwić, można słuchać na raty, zgodnie z poniższym Rozkładem Jazdy: (0:00) Wstęp – o perspektywie i zawartości tego odcinka. (05:20) Bajeczna maszyna czasu, reż. Eliza Capai. (37:52) Rozwód po irańsku, reż. Kim Longinotto. (1:06:09) Tam, gdzie wracają bociany, reż. Tamara Kotevska. (1:27:59) Gdyby gołębie zmieniały się w złoto, reż. Pepa Lubojacki. (1:38:26) Podsumowanie – o jaką perspektywę chodziło i o czym w Kocie filmowym nr 4.

1h 43m
5d ago · Bonus

66. KFF – Drugi Kot z (filmowego) worka. Wątpliwości mnożą się...

Najpierw przeprosiny za gargantualne faux-pas, oczywiście Błażej Hrapkowicz (a nie Bartłomiej lub Bartosz…). A potem Rozkład jazdy: (0:00) Wstęp, a raczej parę dodatkowych uwag na temat Syntetycznej szczerości. (07:36) O tym, że lepiej zbytnio nie przeć na szkło, bo to może wprowadzać innych w konfuzję oraz utrudnić im życie festiwalowe. (15:54) Mała aktualizacja harmonogramu. (16:45) Oczy, które nie widzą reż. Yann Rehberg. (27:59) Samotny pies reż. Marta Reis Andrade. (33:47) Skok kwantowy reż. Simon Meszaros. (36:22) Murmuracje reż. Xavier Marrades. (51:08) Wspomnienie okna reż. Amin Pakparavar, Mehraneh Saliman. (1:02:20) Holofication reż. Michal Kosakowski. (1:22:55) Rozkład jazdy na kolejnego Kota KFF-owego.

1h 26m
May 31 · Bonus

66. KFF – Pierwszy Kot z (filmowego) worka

Errata: reżyserem filmu Chopin, Chopin jest oczywiście Michał Kwieciński (a nie Kwiatkowski). Errata: w sumie Ćmy i ważki jako tytuł jest ok (moją niezbyt zasadną krytykę zrzucam na karb zmęczenia, które mnie po całym dniu dopadło ;-) Rozkład jazdy: (0:00) Wstęp – miało nie być wszystko, wszędzie, naraz a jednak jest… (02:38) Konkurs polski – blok 1 – opis ogólny (03:10) Mix, reż. Klaudia Szott (12:05) Kkogdu, reż. Jin Woo (18:57) Scherzo, reż. Wojciech Wojtkowski (22:27) Moja kochana torebka, reż. Karolina Fronik (25:29) Duchy, reż. Karol Ulman (27:37) Konkurs krótkometrażowy – blok 2: opis ogólny (29:29) Ćmy i ważki, reż. Adrien Fonda (32:54) Cała miłość w moim ciele, reż. Carmen Baltazar (tylko o połowie filmu) (34:39) Kairskie ulice, reż. Abdellah Taia (41:40) Merrimundi, reż. Niles Atallah (44:01) Retrospektywa Laureatki Smoka Smoków Kim Longinotto (której nazwisko nadal jest dla mnie zagadką) (46:04) Dziewczyny z marzeń, 1994 (57:18) Chłopaki z Shinjuku, 1995 (1:04:40) Konkurs dokumentalny – blok 10 i trochę pochwał dla Organizatorek oraz zachęta do zobaczenia, co w festiwalowej trawie – oprócz filmów – piszczy (1:07:34) Syntetyczna szczerość reż. Marc Isaacs

1h 21m
May 29 · Bonus

Kot z worka (nr 6) – William Kentridge. Wielki prestidigitator i polityczny aktywista

EDIT: Uzupełniając ważną kwestię. Galeria Arsenał w Białymstoku pokazała na przełomie 2024 i 2025 roku projekt Kentridge'a I Am Not Me, the Horse Is Not Main. Jego filmy były też pokazywane w Polsce podczas festiwali filmowych. Ale w podcaście mówię o dużej przekrojowej wystawie w dużej polskiej instytucji sztuki, której póki co artysta się nie doczekał, choć Stach Szabłowski zaczyna swój tekst o jego pokazie w Białymstoku od słów: "Za każdym razem, kiedy zdarza mi się wejść w jedną z filmowych instalacji Williama Kentridge’a, czuję, że to jeden z największych współcześnie żyjących artystów. Potem, już na chłodno, myślę, że mówienie o wielkości to przesada – ale niewielka". [Mint Magazine 30.01.2025] Rozkład jazdy tego Kota: (0:00) Wstęp, czyli kim jest William Kentridge i skąd się wywodzi.(13:47) Tematyka dzieł Kentridge'a i jego postawa wobec twórczości.(16:27) Generalne uwagi o kształcie praskiej wystawy.(17:47) Od grafiki (a konkretnie monotypii) do wieloodcinkowego animowanego fresku o apartheidzie.(37:11) Film, który ze mną został...(38:54) O przeskoku z grafiki do teatru, albo raczej graficzno-animacyjnej immersyjnej instalacji oraz o niemieckim ekspresjonizmie.(44:49) The Great Yes, The Great No - czyli o pewnym rejsie z Marsylii na Martynikę.(53:14) Kentridge o Kafce.(56:41) O pytaniach i Trockim.(1:00:10) Kolofon wystawy.(1:03:10) Pożegnanie i uzupełnienie informacji o 66. KFF.

1h 7m
Season 1 Trailer

Kot z (filmowego) worka – czyli obszerna zapowiedź, jak Oko rozgości się na 66. Krakowskim Festiwalu Filmowym

W tym Kocie z worka, który jest zasadniczo zapowiedzią nowego subformatu z rodziny kotowatych poświęconego wyłącznie kinu, w tym przypadku krótkometrażowemu, dokumentalnemu oraz animacji, dowiecie się, kiedy i o czym opowiem Wam przez najbliższe dwa tygodnie. (0:00) Wstęp – a w nim fragment dźwiękowy reklamy 66. KFF i szybki rozkład jazdy na następne dwa tygodnie, a także drobne przeprosiny z powodu przesunięć. (10:12) 31 maja – dokładny rozkład jazdy, czyli o których filmach opowiem w pierwszym Kocie z filmowego worka. (15:49) 1 czerwca – omówienie, co Was czeka w drugim Kocie z filmowego worka. (18:39) 3 czerwca – opis planowanej zawartości potężnego Kota z filmowego worka nr 3. (21:59) 5 czerwca – wyliczenie tego, czego możecie spodziewać się po północy, czyli ostatni Kot z filmowego worka emitowany w trakcie trwania festiwalu i noszący nr 5. (23:33) 5 czerwca – co zawierać będzie pierwszy opublikowany w tym dniu (prawdopodobnie przed południem) Kot z filmowego worka, który chronologicznie będzie nosił nr 4. (25:35) I co jeszcze, albo czemu nie będę obstawiać i kiedy będę podsumowywać 66. KKF. Pełny program Festiwalu dostępny TU. I tak, wiem, że film Jana P. Matuszyńskiego nosi tytuł Mingun, ale moje myśli poszybowały do zupełnie innych japońskich konotacji czyli do Toshiro Mifune – wybitnego aktora i producenta z Kraju Kwitnącej Wiśni.

32 min
May 21

Odcinek 6: Praga po mojemu – czyli jak ominąć tłumne wycieczki i hordy trendujących Instagramerów oraz zobaczyć coś interesującego.

Link do wpisu na blogu, gdzie znajdziecie zdjęcia i linki jest TU. Oraz czasóweczka, bo odcinek długaśny: (0:00) Mam jedną długą rękę, czyli wkładamy Buty, oglądamy Ropaci i robimy wstęp do praskiej wycieczki. (15:20) Dobrostan po czesku czyli co i gdzie zjeść oraz czym się przemieszczać (41:40) 22 na 10 czyli jak nie zwariować w gąszczu administracyjnych podziałów Pragi (szybka przebieżka po Pradze 1, Pradze 2, Pradze 3 i Pradze 4). (48:26) Praga 5, Praga 7 i Praga 8 czyli gdzie pojechać, żeby uciec od turystycznego centrum, a nadal ciekawie spędzić czas. (56:53) Smichov czyli Mozart, romantyczny park angielski i lekcja warzenia piwa. (1:07:14) Gdzie po sztukę poza miejscami oczywistymi: Dom Kamiennego Dzwonu, Rudolfinum i Obecni Dům oraz mały powrót do DOXy. (1:13:14) Oczy szeroko otwarte na rzeźbę czyli gdzie nie spojrzysz w Pradze to zobaczysz kawałek sztuki współczesnej. (1:20:00) George Eliot jedzie do Pragi po raz pierwszy i jest chora. (1:33:35) Długie dzieje budowy katedry Świętego Wita. (1:44:55) Niezwykłe opowiadanie George Eliot pt. The Lifted Veil z 1859 roku. (1:53:27) Jan Nepomucen czyli kluczowy praski święty. (1:59:41) George Eliot wraca do Pragi po kilkunastu latach, ale w zasadzie niewiele to zmienia. (2:01:39) Złota uliczka albo Nový Svět czyli gdzie naprawdę działa się magia. (2:15:35) Kiedy jechać do Pragi czyli ubaw z powodu topienia, palenia i wyrzucania przez okno. (2:27:53) Swingująca Praga czyli gdzie po jazz. (2:30:25) Praskie marionetki jako część Światowego Dziedzictwa UNESCO. (2:36:25) Do Pragi najlepiej Leo Expressem. (2:37:53) Zapowiedź Kota z worka nr 6. (2:39:39) Zapowiedź nowego formatu, który do posłuchania już w lipcu. (2:41:20) Informacja o drobnym przesunięciu kolejnego odcinka i KKFie.

2h 43m
May 5 · Bonus

Kot z worka (nr 5) – o tym dlaczego Emma Thompson jako Karen w "Love Actually" ma rację

To będzie Kot wraz z którym z worka wyciągniemy moje najwcześniejsze i wciąż rezonujące fascynacje muzyczne. A do przemyśleń skłonił mnie koncert Erica Claptona, który 29.04.2026 odbył się w krakowskiej Tauron Arenie. (00:00) Wstęp, czyli o co chodzi z Emmą Thompson i Joni Mitchell (01:13) Kto nauczył mnie słuchania muzyki i jaki związek ma z tym Eric Clapton, Nick Cave i Joni Mitchell. (10:14) O kim tak naprawdę chcę Wam opowiedzieć (15:05) O lawinie, którą uruchomiło In Dreams i co z tego wyniknęło oraz o supergrupie Traveling Wilburys. (25:36) O tym, jak najpierw było słabo, czyli o płytach pewnego muzyka, z których lubię tylko pojedyncze utwory, np. ten o głupcu, któremu się zdaje, że to już finito. (33:31) TA płyta, czyli o tym jak ktoś gwałtownie wyciągnął mi dywanik spod nóg, a potem opowiedział o świecie, który wtedy dopiero czaił się za rogiem, a w którym dzisiaj wszyscy musimy żyć. (44:06) A potem już w sumie było znowu tak sobie… (48:37) Zakończenie, czyli dlaczego Emma Thompson moim zdaniem ma rację.

51 min

Podcast do oglądania, blog do czytania

Creator

Nemesis
Years Active

2K
Episodes

24
Rating

Clean
Copyright

© Nemesis
Show Website

Wszędobylskie Oko