Yavuz Buyukeken is imam in Amsterdam. Op zijn vijftiende wist hij: dit is wat ik wil worden. Niet omdat iemand hem ertoe aanzette, maar omdat hij op zijn christelijke middelbare school vragen kreeg over de Islam die hij niet kon beantwoorden. Dat gevoel (niet weten wie je bent en waar je voor staat) werd de motor achter zijn hele reis.Hij vertrok naar Turkije. Vijftien jaar oud, vanuit Amersfoort. Zijn vader was doodsbang. Zijn moeder huilde maar steunde hem. Zijn oom zei: "Je leeft in Europa, wat ga je daar doen?" De eerste drie maanden waren het zwaarst. Niemand dacht aan hem. Hij was een jongen uit Nederland, alleen in een vreemd land, met heimwee en twijfel.Maar in die eenzaamheid vond hij iets. Du'a, smeekbede. Hij beschrijft het als medicijn. Niet het medicijn dat jij kiest, maar het medicijn dat de dokter weet dat je nodig hebt. Zes tot zeven jaar studeerde hij in Turkije. Islamitische wetenschappen, Arabisch en Koranrecitatie. Hij was gezakt voor zijn middelbare school in Nederland. Nu heeft hij twee diploma's.Wat dit gesprek bijzonder maakt is hoe Yavuz over liefde praat. Liefde als instrument. Toen hij terugkwam uit Turkije kon hij geen gesprek meer voeren met zijn vader — ze hadden geen gedeelde onderwerpen meer. Zijn oplossing: complimenten geven, langsgaan, bellen, kleine cadeaus. Niet wachten tot de ander beweegt, maar zelf de eerste stap zetten. Elke keer opnieuw.Hij vertelt over zijn rolmodel: een imam uit zijn jeugd die niet alleen preekte maar leefde wat hij zei. Die hem knuffelde als hij de moskee binnenkwam. Die liet zien dat Islam niet gaat over regels maar over liefde. En over de Profeet Mohammed als ultiem voorbeeld, niet door theorie maar door zijn karakter, zijn geduld, zijn omgang met mensen.Yavuz definieert het imamschap breder dan de meeste mensen denken. Niet alleen voorgaan in gebed, maar een voorbeeld zijn in de samenleving. Actief binnen en buiten de moskee. Een pilaar voor mensen met problemen. Ouderen helpen, familieconflicten oplossen, jongeren begeleiden, kinderen Koran leren.In deze aflevering: op zijn 15e vertrekken naar Turkije tegen de wil van zijn vader, drie maanden eenzaamheid en heimwee, du'a als medicijn in moeilijke tijden, falen op school maar twee diploma's halen, de relatie met zijn vader opnieuw opbouwen door liefde, zijn rolmodel-imam die leefde wat hij preekte, de Profeet Mohammed (vzmh) als inspiratie, wat het echt betekent om imam te zijn, vijf dagelijkse gebeden als discipline, het apotheek-metafoor over du'a, en zijn take-home: ken jezelf, ken Allah en ontdek je waarde.Timestamps: 00:00 — Introductie: wie is Yavuz Buyukeken? 01:12 — Opgroeien in Amersfoort met Turkse roots 02:45 — Vragen over Islam op een christelijke school 04:30 — Op zijn 15e besluiten om imam te worden 06:15 — De reactie van zijn vader: "Ik was doodsbang" 08:00 — Zijn moeder: steun én tranen 09:20 — Oom en familie: "Je leeft in Europa, wat ga je doen?" 10:45 — Vertrek naar Turkije: de eerste drie maanden 12:30 — "Niemand dacht aan jou" — eenzaamheid en heimwee 14:10 — Du'a als redding: smeekbede in de moeilijkste momenten 16:00 — Zes jaar studie: Islamitische wetenschappen 18:20 — Gezakt voor de middelbare, nu twee diploma's 20:00 — Terugkeer naar Nederland en imam worden in Amsterdam 22:15 — De relatie met zijn vader opnieuw opbouwen 24:30 — Liefde als instrument: complimenten, bezoek, kleine cadeaus 26:45 — Zijn rolmodel: de imam die leefde wat hij preekte 29:00 — De Profeet Mohammed als ultiem voorbeeld 31:20 — Wat betekent imam zijn echt? 33:40 — Meer dan voorgaan in gebed: voorbeeld in de samenleving 35:15 — Vijf dagelijkse gebeden als discipline en bewustzijn 37:00 — Du'a als apotheek: je vraagt medicijn, maar de dokter weet beter 39:30 — Na moeilijkheid komt gemak — een Koranvers als anker 41:00 — Spirituele groei naast wereldse groei 43:00 — Het hiernamaals en bewust leven 44:27 — Take-home: ken jezelf, ken Allah, ontdek je waarde 45:56 — Afsluiting
