Mila’s Audiodagboek

Mila
  • 0.0 (0)
  • Drama

Ik ben Mila. 36, woon alleen en praat iets te vaak hardop tegen mijn telefoon. Het begon met een man in het appartement tegenover me. Gewoon nieuwsgierigheid, dacht ik. Tot ik steeds vaker ging kijken. En tot hij misschien terugkeek. In Mila’s Audiodagboek vertel ik alles wat ik eigenlijk voor mezelf had moeten houden. Over Thom, de vrouw aan de overkant, mijn verrekijker en de vraag wie hier nu eigenlijk naar wie kijkt. Begin bij Memo 1. Dan begrijp je misschien hoe dit zo uit de hand kon lopen. Nieuwe memo’s meerdere keren per week. Ook te beluisteren op Spotify.

  1. 16h ago

    Mila's Audiodagboek – Memo 105: Achter haar aan

    Gisteren vroeg ik mezelf af wat ik zou doen als ik haar ineens buiten tegenkwam.Vandaag dacht ik dat het gebeurde.Donker haar. Dezelfde lengte. Dezelfde manier van lopen.Ik zag haar voor me op straat en kon haar gezicht nét niet goed zien.Ik had gewoon door kunnen lopen.Dat deed ik niet.Ik ging achter haar aan.Eerst een paar meter.Toen een straat.Toen nog één.Steeds met dezelfde gedachte:Als ze zich omdraait, weet ik het.Maar hoe dichter ik bij het antwoord kwam...hoe minder zeker ik wist of ik het eigenlijk wilde hebben.Welkom bij Memo 105 van Mila's Audiodagboek.

  2. 1d ago

    Mila's Audiodagboek – Memo 104: Zonder het raam

    Gisteren wilde ik weten hoe ver zij zou gaan. Uiteindelijk was ik degene die stopte. Ik deed mijn blouse dicht, trok het gordijn dicht en zat daarna met trillende handen op de bank. Op dat moment voelde het alsof ik een grens over was gegaan. Vandaag realiseerde ik me iets anders. Het engste is niet wat er gisteren tussen twee ramen gebeurde. Het engste is dat zij niet in dat raam woont. Ze loopt buiten. Ze doet boodschappen. Ze staat ergens koffie te bestellen. En theoretisch kan ik haar dus gewoon tegenkomen. Wat zeg je tegen iemand met wie je zoiets hebt gedaan... als je elkaar nog nooit hebt gesproken? Welkom bij Memo 104 van Mila's Audiodagboek.

  3. 2d ago

    Mila's Audiodagboek – Memo 103: Hoe ver?

    Gisteren besloot ik dat ik haar zou testen. Niet met een blik of een glimlach. Iets specifieks. Iets wat niet zo makkelijk als toeval weg te verklaren is. Vanavond kreeg ik mijn kans. Thom was er niet. Zij wel. Alleen. Dus ik pakte een glas. Zij pakte een glas. Ik liet mijn haar los. Zij liet haar haar los. En toen dacht ik: Oké. Als dit echt een spel is... hoe ver gaat ze dan? Het antwoord had ik misschien beter niet kunnen proberen te vinden. Welkom bij Memo 103 van Mila's Audiodagboek.

  4. 3d ago

    Mila's Audiodagboek – Memo 102: Doe je dat expres?

    Eergisteren keek ik terwijl ik had moeten wegkijken. Maar daar lig ik niet eens het meest van wakker. Zij keek terug. Tenminste... dat dacht ik. Vandaag was ze er opnieuw. En deze keer gebeurde er bijna niets. Geen bank. Geen kleding op de grond. Geen intimiteit tussen haar en Thom. Alleen een raam. Twee vrouwen aan weerszijden van een straat. En een paar kleine bewegingen die stuk voor stuk toeval konden zijn. Tot ik besloot er zelf eentje te maken. Welkom bij Memo 102 van Mila's Audiodagboek.

  5. 5d ago

    Mila's Audiodagboek – Memo 101: Tijdens

    Na honderd memo's dacht ik dat ik inmiddels wel wist waar mijn grens lag. Niet dus. Vanavond waren Thom en zij samen. Op de bank. Eerst gewoon zoals altijd. Een glas wijn, praten, lachen, zoenen. Tot het niet meer "zoals altijd" was. En ik bleef kijken. Ook toen hun kleding verdween. Ook toen ze niet meer stopten bij zoenen. Ook toen ik heel goed wist dat ik eigenlijk mijn gordijn dicht moest trekken. Maar dat was niet eens het ergste. Want terwijl zij met hem bezig was... keek ze naar buiten. Mijn kant op. Niet één keer. En op een gegeven moment wist ik niet meer wat intiemer voelde: wat zij daar met Thom deed... of hoe ze ondertussen naar mij leek te kijken. Welkom bij Memo 101 van Mila's Audiodagboek.

  6. 6d ago

    Mila's Audiodagboek – Memo 100: Zij kijkt terug

    Honderd memo's. Als je me bij de eerste had verteld waar dit heen zou gaan, had ik je waarschijnlijk uitgelachen. Het begon met een raam. Een man aan de overkant. Nieuwsgierigheid. Daarna kwamen de verrekijker, de notities, de vrouw, jaloezie en steeds opnieuw die vraag of hij wist dat ik keek. Maar ergens onderweg veranderde er iets. Want gisteren zat Thom gewoon thuis. En toch was híj niet degene op wie ik wachtte. Ik wachtte op haar. En voor het eerst durfde ik hardop te zeggen waarom. Misschien was ik niet alleen jaloers omdat zij hem mocht aanraken. Misschien was ik óók jaloers omdat hij haar mocht aanraken. Vanavond kwam ze terug. En wat daarna gebeurde... heeft alles alleen maar ingewikkelder gemaakt. Welkom bij Memo 100 van Mila's Audiodagboek.

  7. Aug 29

    Mila's Audiodagboek – Memo 99: Niet meer om hem

    Eergisteren zei ik voor het eerst hardop dat ik haar aantrekkelijk vind. Dat klinkt misschien als een klein inzicht. Voor mij was het dat niet. Maandenlang draaide alles aan de overkant om Thom. Zijn routines. Zijn raam. Zijn blik. Zijn bezoek. Zij was een verstoring. Iemand op wie ik jaloers was. Tenminste... dat dacht ik. Vanavond was Thom gewoon thuis. Alleen. Een paar weken geleden was dat precies waar ik op hoopte. Maar terwijl ik naar zijn verlichte woonkamer keek, gebeurde er iets wat eigenlijk alles veranderde. Ik wachtte niet meer op hem. Ik wachtte op haar. Welkom terug bij Mila's Audiodagboek.

  8. Aug 27

    Mila's Audiodagboek – Memo 98: Keek ze naar mij?

    Eergisteren stond ze bij het raam. Thom was al weg. Zij stond daar alleen, net uit de douche, en keek naar buiten. Mijn kant op. Tenminste... dat denk ik. Sindsdien probeer ik mezelf ervan te overtuigen dat ik onmogelijk kan weten waar ze precies naar keek. Dat is waar. Maar dat blijkt niet de vraag te zijn waar ik mee zit. De vraag die ik mezelf niet durfde te stellen was veel ongemakkelijker: Waarom hoop ik eigenlijk dat ze míj zag? Welkom terug bij Mila's Audiodagboek.

See All (111)

Trailers

About

Ik ben Mila. 36, woon alleen en praat iets te vaak hardop tegen mijn telefoon. Het begon met een man in het appartement tegenover me. Gewoon nieuwsgierigheid, dacht ik. Tot ik steeds vaker ging kijken. En tot hij misschien terugkeek. In Mila’s Audiodagboek vertel ik alles wat ik eigenlijk voor mezelf had moeten houden. Over Thom, de vrouw aan de overkant, mijn verrekijker en de vraag wie hier nu eigenlijk naar wie kijkt. Begin bij Memo 1. Dan begrijp je misschien hoe dit zo uit de hand kon lopen. Nieuwe memo’s meerdere keren per week. Ook te beluisteren op Spotify.

Information

You Might Also Like