Ημερολόγια Κυριακής

LiFO PODCASTS
  • 0.0 (0)
  • Sports
  • Updated Weekly

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Λυκουρόπουλος μας καλεί σε ένα απρόσμενο εβδομαδιαίο οδοιπορικό με θέματα από τα σπορ, με εξίσου απρόβλεπτους καλεσμένους.

  1. 3d ago

    Νίκος Χατζόπουλος: «Οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους στα γήπεδα με το όνειρο να πλουτίσουν»

    Ο εκδότης Νίκος Χατζόπουλος μιλά στη LiFO για όσα έχει ζήσει στη Θύρα 4 της Τούμπας, για τα ταξίδια του με τον ΠΑΟΚ, την οπαδική κουλτούρα, την αιώνια κόντρα Βορρά - Νότου και την αγάπη του για το μπάσκετ, αλλά και για την ενασχόλησή του με τις εκδόσεις και το βιβλίο. Η γνωστή φράση «ΠΑΟΚ είσαι» τον χαρακτηρίζει. Ο εκδότης Νίκος Χατζόπουλος αφηγείται τις στιγμές του στη Θύρα 4 της Τούμπας και μιλάει στον Γιώργο Λυκουρόπουλο για τον σύλλογο που, όπως λέει, «δεν είναι τα αποτελέσματα και οι παίκτες αλλά κάτι παραπάνω από όλα αυτά. Η ψυχή». Ο Νίκος Χατζόπουλος κινείται, εκδοτικά, πάντα στην κόψη του ξυραφιού ανάμεσα στο mainstream και το εναλλακτικό βιβλίο –παλαιότερα με το περιοδικό Οξύ–, τους ταξιδιωτικούς οδηγούς και τις εκδόσεις, αργότερα με την επιχειρηματική συμμετοχή του στον πολυχώρο Φλοράλ και πάντα με μια μηχανή να ταξιδεύει στον πλανήτη. Κάπου ανάμεσα, παραμονεύει η αγάπη του για τον ΠΑΟΚ. «Χιλιόμετρα κάναμε πάλι» είναι το μότο του. Παιδί του Βορρά που μετοίκησε στην Αθήνα, αλλά έχει εισιτήριο διαρκείας και τη φετινή σεζόν στο μπάσκετ του ΠΑΟΚ, βλέπει την ομάδα του ποδοσφαίρου μόνο από το διαδίκτυο και σταμάτησε τις οπαδικές εκδρομές το 1986, τότε που έζησε από κοντά το φρικτό περιστατικό του θανάτου του Λαρισαίου οπαδού Χαράλαμπου Μπλιώνα, ο οποίος τραυματίστηκε θανάσιμα από φωτοβολίδα ευθείας βολής στο γήπεδο Αλκαζάρ.

  2. Oct 19

    Γιώργος Δούρος: «Δεν με άγγιξε η παράγκα του ποδοσφαίρου»

    Ο πρώην διεθνής διαιτητής Γιώργος Δούρος, από τους πιο γνωστούς στον χώρο της ελληνικής διαιτησίας, μιλά για την 30χρονη καριέρα του, τις δύσκολες εποχές της διαιτησίας, το περίφημο ντέρμπι Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού το 2004 εξαιτίας του οποίου στοχοποιήθηκε, καθώς και για τις απειλές που δέχθηκε. Παρά τα περίπου τριάντα χρόνια καριέρας στη διαιτησία ποδοσφαίρου, ο καλεσμένος του Γιώργου Λυκουρόπουλου στα «Ημερολόγια Κυριακής», Γιώργος Δούρος, στοχοποιήθηκε και έγινε πρόσωπο της επικαιρότητας το 2004 για μία και μόνο απόφαση σε ντέρμπι Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού. Η ερώτηση «γιατί δεν βγαίνει στο τηλέφωνο ο κύριος Δούρος» στην εκπομπή της Έλλης Στάη από τον Νίκο Αλέφαντο τον έκανε μέρος της ιστορίας του ποδοσφαίρου για τους λάθος λόγους. Μια αποβολή που έγινε –του Βραζιλιάνου Ζιοβάνι– και μία που δεν έγινε –του αντιπάλου του Σωτήρη Κυργιάκου– σε καθοριστικό για τον τίτλο ντέρμπι των «αιωνίων αντιπάλων» προκάλεσε αναστάτωση στη ζωή του. Λίγους μήνες αργότερα βρήκε κάτω από το αυτοκίνητό του μια ανενεργή χειροβομβίδα, γεγονός που ο ίδιος δηλώνει ότι «ξεκάθαρα το συνδέει με εκείνο το περιστατικό».   Παρ’ όλα αυτά, ο πρώην διεθνής διαιτητής από την Κορινθία δεν αποδέχεται τον χαρακτηρισμό «ζούγκλα» για τον χώρο του ποδοσφαίρου. Τονίζει ότι αξίζει να γίνει κανείς διαιτητής, ότι είναι πολύ πιο χρήσιμο να έχει παίξει ποδόσφαιρο πριν και δηλώνει ευθαρσώς αλώβητος από την εποχή της κυριαρχίας του διαβόητου Θωμά Μητρόπουλου στο ελληνικό ποδόσφαιρο. «Έπαιζα στην πλειοψηφία των αγώνων της σεζόν χωρίς να με έχει ενοχλήσει κανείς». Πλέον ιδιωτεύει και συγκινείται όταν θυμάται τη διαδρομή από τα ερασιτεχνικά γήπεδα στα μεγάλα γήπεδα της Ευρώπης: «Ένα παιδί από χωριό ήμουν. Ο πατέρας μου μού έλεγε πως έπρεπε να καταφέρω να περάσω τα διόδια. Συμβολικό ήταν αυτό. Τα πέρασα».

  3. Oct 11

    Βασίλης Μπισμπίκης: «Έχω παίξει ξύλο για τον Παναθηναϊκό»

    Ο Βασίλης Μπισμπίκης μιλά στη LiFO για τη μεγάλη του αγάπη, τον Παναθηναϊκό, για τον οποίο, όπως αποκαλύπτει, έχει παίξει ακόμη και ξύλο. Θυμάται τα χρόνια που έπαιζε ποδόσφαιρο και μιλά για το σημείο όπου συναντιούνται δύο κόσμοι: των καλλιτεχνών και των αθλητών. Mεταξύ των γυρισμάτων για το σίριαλ του MEGA «Δύο μαύρα πουκάμισα» και των προβών για τη δεύτερη σεζόν της παράστασης «Σωσμένος» με τη Λένα Κιτσοπούλου στον Τεχνοχώρο «Cartel», ο Βασίλης Μπισμπίκης συνομιλεί με τον Γιώργο Λυκουρόπουλο στα «Ημερολόγια Κυριακής» για τον αγαπημένο του Παναθηναϊκό.   Εμφανίστηκε στο γραφείο με μαύρα ρούχα –«τα φοράω δεκαπέντε χρόνια, μόνο μαύρα»– και «έπαιξε» με τον τίτλο του σίριαλ στο οποίο πρωταγωνιστεί. «Είμαι ένα από τα δύο μαύρα πουκάμισα» είπε, μνημονεύοντας την αγάπη του για την Κρήτη, όπου εκτυλίσσεται η σειρά, με την οποία δηλώνει «ερωτευμένος». Η συζήτηση γρήγορα περιστράφηκε γύρω από την εμπλοκή του με το ποδόσφαιρο –«είχα ταλέντο, έπαιξα στο Λουτράκι, θα μπορούσα να κάνω καριέρα, αλλά δεν υπήρχε μυαλό για τέτοια, με απασχολούσαν άλλα»–, το μπάσκετ –«από το 1994 και μετά με τις επιτυχίες του Παναθηναϊκού μπήκε το μπάσκετ στη ζωή μου»– και το οπαδικό κίνημα. «Άνοιξα Σύνδεσμο Παναθηναϊκού στο Λουτράκι, αλλά από το 2000 και μετά αποσύρθηκα από τα οπαδικά. Παρ’ όλα αυτά, όταν πηγαίνω στο γήπεδο, βρίσκω τους φίλους από τη Θύρα 13», αναφέρει. Παραδέχεται ότι ο κόσμος των καλλιτεχνών συναντιέται με αυτόν των αθλητών – στα καμαρίνια βλέπει κρυφά μπάλα από το κινητό όταν παίζει ο Παναθηναϊκός. Ο Βασίλης Μπισμπίκης θα ήθελε το καινούργιο γήπεδο του «τριφυλλιού» να χτιζόταν κι αυτό στην περιοχή της Λεωφόρου που αγάπησε. Και μας εκπλήσσει όταν παραδέχεται ότι από τους αντιπάλους της ομάδας του θα μπορούσε να ταυτιστεί με την ΑΕΚ, «παρότι πλέον δε μπορείς να ταυτιστείς με τις ιδεολογίες των ομάδων. Δεν υπάρχουν ομάδες, υπάρχουν εταιρείες».

  4. Sep 22

    Πέτρος Κόκκαλης: «Μπερλουσκόνι θα λέμε και θα κλαίμε»

    Ο πρώην ευρωβουλευτής και πρώην αντιπρόεδρος της ΠΑΕΟλυμπιακός μιλάει στη LiFO για την εποχή κατά την οποία τέθηκαν οι βάσεις του σύγχρονου Ολυμπιακού, για τη διαφορά μεταξύ των φιλάθλων και των οργανωμένων συνδέσμων αλλά και για την τωρινή του ενασχόλησή του με τα κοινά. Ο καλεσμένος του Γιώργου Λυκουρόπουλου στα «Ημερολόγια Κυριακής», Πέτρος Κόκκαλης, δεν έχει πια άμεση σχέση με το ποδόσφαιρο, αλλά επί εποχής Σωκράτη Κόκκαλη υπήρξε ενεργό μέλος της διοίκησης της ΠΑΕ για δεκατρία χρόνια. Ακόμη και τώρα, που δραστηριοποιείται στα κοινά, λειτουργεί βάσει των αρχών που έμαθε από τη θητεία του στην κοινωνία του αθλητισμού, η οποία δίνει έμφαση στη συλλογικότητα, όπως λέει. Επίσης, διατυπώνει ρηξικέλευθες απόψεις κυρίως κόντρα στη λογική των οργανωμένων οπαδών, ενώ μας θυμίζει ότι τους βρήκε απέναντί του όταν επιδίωξε να καθιερώσει τον θεσμό των «Μελών του Ολυμπιακού». Υπήρξε ο πρώτος πρόεδρος του Συνεταιρισμού της Super League το 2006, όταν πρωτοστάτησε στις κινήσεις δημιουργίας ενός οργάνου διοίκησης του ποδοσφαίρου μαζί με τον Γιάννη Βαρδινογιάννη και τον Ντέμη Νικολαΐδη. Πλέον δηλώνει ότι πάει σποραδικά στο γήπεδο, ως φίλαθλος, ότι «οι βάσεις του σύγχρονου Ολυμπιακού τέθηκαν από την εποχή του Μπάγεβιτς» και ευθαρσώς χαρακτηρίζει τον περιβόητο Θωμά Μητρόπουλο ως «έναν από τους πιο έξυπνους παράγοντες που γνώρισε στο ποδόσφαιρο», αν και παραδέχεται ότι «στην ΠΑΕ Ολυμπιακός εξέφραζαν διαφορετικές τάσεις». Για τις πρόσφατες ταραχές ανάμεσα σε οπαδούς λόγω του θέματος Μεντιλίμπαρ εκφράζει την πρωτότυπη άποψη ότι «το ολυμπιακόμετρο είναι μια δύσκολη συζήτηση, ποιος είναι πιο Ολυμπιακός από τον άλλον» και συνεχίζει: «Προφανώς, η ομάδα είναι πάνω από τα πρόσωπα, όλα τα πρόσωπα». Τέλος, ο Πέτρος Κόκκαλης ο οποίος ενεργοποιήθηκε εκ νέου στην πολιτική δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα, μετά την παρουσία του στο Ευρωκοινοβούλιο και την κίνηση «Κόσμος» που είχε ιδρύσει, δηλώνει ότι δεν ενδιαφέρεται να είναι υποψήφιος βουλευτής Πειραιά. Ποδόσφαιρο και πολιτική, η ατζέντα ενός πόντκαστ που ηχογραφήθηκε λίγο πριν ο Ολυμπιακός υποδεχτεί στο Καραϊσκάκη την πολωνική Γιαγκελόνια.

  5. Sep 9

    Τάκης Κανελλόπουλος: «Όχι, δεν ήταν όλα σάπια στο ποδόσφαιρο»

    Ο επιχειρηματίας μιλάει στη LiFO για το πρωτοποριακό εγχείρημα της σωτηρίας της ΑΕΚ το 2004, αποκαλύπτοντας ανέκδοτες ιστορίες από εκείνη την εποχή, για το σθένος του Ντέμη Νικολαΐδη και για το πώς βίωσε ο ίδιος την τραυματική εμπειρία της «παράγκας». Το καλοκαίρι του 2004, η Ελλάδα ευημερούσε και πανηγύριζε σε αθλητικό επίπεδο. Στο γενικότερο πανηγυρικό κλίμα χάρη στην κατάκτηση του Euro, της διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και της ευφορίας για τη γενιά του ποδοσφαίρου που μεσουρανούσε υπήρχε μόνο μια σκιά. Ένας σύλλογος, η ΑΕΚ, κινδύνευε να διαλυθεί. Με χρέη 108 εκατομμυρίων ευρώ από τις διοικήσεις Ψωμιάδη και ENIC, μπήκε στο άρθρο 44 για την εξυγίανσή της. Και τότε, συνέβη το αναπάντεχο. Ένα πρωτοποριακό εγχείρημα, που όμοιό του δεν είχε ξαναϋπάρξει στην Ελλάδα, έδωσε όραμα στους οπαδούς της. Ομάδα επιχειρηματιών μεγάλου οικονομικού διαμετρήματος ενώθηκε, και με πρόεδρο έναν σταρ της ομάδας που είχε σταματήσει το ποδόσφαιρο, τον Ντέμη Νικολαΐδη, ανέλαβε τη διοίκησή της. Νίκος Νοτιάς, Πέτρος Παππάς, Πόλυς Χατζηιωάννου, Νάσος Θανόπουλος, Νίκος Κούλης και Τάκης Κανελλόπουλος δοκίμασαν την υπέρβαση. Την πέτυχαν; Καλεσμένος του Γιώργου Λυκουρόπουλου στα «Ημερολόγια Κυριακής» σήμερα, ο Τάκης Κανελλόπουλος. Ο επιχειρηματίας για πρώτη φορά μιλά για το πώς πήραν την πρωτοβουλία της σύμπραξης και για τη γνωριμία του με τους ανθρώπους του ποδοσφαίρου. Δηλώνει πως «δεν θα το ξανάκανα, παρά μόνο με τους ίδιους όρους, δηλαδή αν η αγαπημένη μου ομάδα κινδύνευε να καταστραφεί. Σήμερα προτιμώ να είμαι στην εξέδρα». «Για τέσσερα χρόνια όλα πήγαιναν καλά», θυμάται ο Τάκης Κανελλόπουλος που πλέον έχει αποχωρήσει από την οικογενειακή επιχείρηση της τσιμεντοβιομηχανίας ΤΙΤΑΝ του πατέρα του Ανδρέα, και διατηρεί στο κέντρο της Αθήνας επενδυτική εταιρεία. «Η μεγάλη δύναμη του εγχειρήματος ήταν η ψυχική δύναμη του Ντέμη, που είχε πιστέψει όσο κανένας άλλος ότι δεν πρέπει να τα παρατήσουμε» λέει, καθώς και πως «ο Ντέμης ήταν νέος, αλλά δεν ήταν μονος του. Όλοι ήμασταν νέοι».

  6. Aug 31

    Νίκος Αναστόπουλος: «Δεν ξέρω τίποτα άλλο να κάνω, μόνο ποδόσφαιρο»

    Μπήκε στα γραφεία της LiFO και οι νεαροί συντάκτες έβγαζαν σέλφι μαζί του σαν να ήταν ενεργός ποδοσφαιριστής της γενιάς τους. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια – του Νίκου Αναστόπουλου, που στα ’80s και ’90s μεσουράνησε με τον Πανιώνιο, τον Ολυμπιακό και την Εθνική Ελλάδος. Κρατάει χρόνια και η απήχησή του εκτός γηπέδων, κάτι σαν διαχρονικό icon της καλής ζωής, του ιταλικού ντυσίματος, της νεανικότητας που εκπέμπει στα στέκια και στις παρέες‧ μια μορφή αντισυμβατικότητας, ίσως λαϊκή –και γιατί όχι;–, χαριτωμένη, μέσα στον συχνά κομφορμιστικό χώρο των σπορ. Ο καλεσμένος του Γιώργου Λυκουρόπουλου στα «Ημερολόγια Κυριακής», Νίκος Αναστόπουλος, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δάφνη και σύντομα έγινε «κάτοικος» Νέας Σμύρνης παίζοντας στον Πανιώνιο, μέχρι να μετακομίσει ποδοσφαιρικά στη μεγάλη ομάδα του Ολυμπιακού επί εποχής Νταϊφά, με πρωταθλήματα, ατομικές διακρίσεις και παράλληλα μια εξωστρέφεια που τον οδήγησε, πρώτο από τον δικό του χώρο, να κάνει και διαφήμιση προϊόντων – γνωστό σαμπουάν σε μια cult διαφήμιση της εποχής. Με το χαρακτηριστικό μουστάκι του όταν έπαιζε μπάλα, αλλά και με μια ανέμελη κοινωνικότητα που εκτοξεύτηκε στη Νότια Ιταλία, όταν πήρε μεταγραφή στην ομάδα τής Αβελίνο που τότε έψαχνε έναν σέντερ φορ και τον βρήκε στο πρόσωπό του. Ο πρώτος Έλληνας που έπαιξε στο Καμπιονάτο το 1987, όταν στη γειτονική Νάπολη μεσουρανούσε ο Ντιέγκο Μαραντόνα, με τον οποίο έπαιξε δύο φορές αντίπαλος. «Μαραντόνα δεν πρόκειται να ξαναβγεί ποτέ», δηλώνει κατηγορηματικά, αναφερόμενος παράλληλα και στην τωρινή Εθνική Αργεντινής, που στο τελευταίο Μουντιάλ, κατά τη γνώμη του, «είχε παρά φύσιν πορεία», όπως λέει, θέλοντας να τονίσει ότι η ομάδα της Αργεντινής δεν είναι πλέον στο ίδιο επίπεδο, «αλλά το πάθος τους για τη φανέλα, όπως τους έβλεπες στον Εθνικό Ύμνο, στα αποδυτήρια και στις μονομαχίες, μου έκανε μεγάλη εντύπωση». Μόνιμος θαμώνας Κολωνακίου, είχε τη δική του γωνιά σε γνωστό καφέ της πλατείας, με το οποίο όμως, όπως αποκαλύπτει, «έχουν κοπεί οι διπλωματικές σχέσεις». Λάτρης του ιταλικού ντυσίματος, του ιταλικού φαγητού και της φινέτσας σε κάθε εκδήλωση της ζωής, δηλώνει, με τον αγνό τρόπο με τον οποίο μας έχει συνηθίσει να εκφράζεται, ότι «όλα είναι θέμα γούστου». Νίκος Αναστόπουλος, διαχρονική αξία.

  7. Aug 24

    «Έπαιζα όλη μέρα. Ο τζόγος μου έκλεψε τη χαρά»

    Ο Ηλίας Αναστασιάδης μιλά ανοιχτά για τη μάχη του με τον ηλεκτρονικό τζόγο, την απεξάρτηση και το βιβλίο «Δευτέρα», που έγινε μήνυμα ελπίδας. Ο δημοσιογράφος Ηλίας Αναστασιάδης στο βιβλίο του «Δευτέρα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books μίλησε δημόσια για τη δύσκολη μάχη του με τον ηλεκτρονικό στοιχηματικό τζόγο και την επίπονη διαδικασία απεξάρτησής του. Ο καλεσμένος του Γιώργου Λυκουρόπουλου στα «Ημερολόγια Κυριακής» περιέγραψε μια προσωπική διαδρομή που αποτέλεσε τη βάση για το βιβλίο του. Η «Δευτέρα» ήταν η ημέρα των συνεδριών στο ΚΕΘΕΑ, στις οποίες συμμετείχε μαζί με ανθρώπους που αντιμετώπιζαν την ίδια εξάρτηση. Ο ίδιος έχει μιλήσει για τη στιγμή που, μετά από παρατεταμένη σιωπή στις συνεδρίες, παραδέχθηκε πως συνέχιζε να παίζει, παρά τη συμμετοχή του στην ομάδα. Η ειλικρινής του εξομολόγηση προκάλεσε συγκίνηση και αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα στην πορεία του. Μεγαλωμένος δίπλα στο γήπεδο της Ηλιούπολης και με αγάπη για την ΑΕΚ, ο Αναστασιάδης βρέθηκε την εποχή του διαδικτύου αντιμέτωπος με μια εξάρτηση που ξεπέρασε το απλό ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο. Το στοίχημα έφτασε να αφορά ακόμη και άγνωστους αγώνες από πρωταθλήματα όπως η δεύτερη κατηγορία Κολομβίας ή Βιετνάμ. Όπως έχει εξηγήσει, ένα από τα σημάδια απώλειας ελέγχου ήταν η στιγμή που στοιχημάτισε εναντίον της αγαπημένης του ομάδας. «Η πρώτη φορά που θα παίξεις κόντρα στην ομάδα που θέλεις να κερδίσει είναι μια άλλη πίστα», έχει πει χαρακτηριστικά. Δέκα χρόνια μετά την έκδοση της «Δευτέρας», η μεγαλύτερη ικανοποίησή του είναι πως η ιστορία του βοήθησε ανθρώπους να αναζητήσουν στήριξη. Το βιβλίο, όπως αναφέρει, «έστειλε πολύ κόσμο στο ΚΕΘΕΑ», μετατρέποντας μια προσωπική δοκιμασία σε μήνυμα δύναμης και ελπίδας.

  8. Aug 18

    «Δεν υπάρχει αντρικό και γυναικείο ποδόσφαιρο, το ποδόσφαιρο είναι ένα»

    Ο Θάνος Σαρρής μιλά στη LiFO για τη δημοσιογραφία, τη συγγραφή και την ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε το ποδόσφαιρο. Ο Θάνος Σαρρής ονειρευόταν από μικρός να γίνει δημοσιογράφος – ένα παιδί από την Πάρο που ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει δημοσιογραφία σε πανεπιστημιακό επίπεδο και ανακάλυψε γρήγορα πως οι δρόμοι της έκφρασης είναι πολλοί. Η δημοσιογραφία αποτέλεσε την αφετηρία μιας πορείας γεμάτης αναζητήσεις, δημιουργία και διαρκή εξέλιξη. Στην πορεία ανέδειξε το ταλέντο του στη συγγραφή, με επίκεντρο κυρίως το αθλητικό περιεχόμενο. Έχει εκδώσει τα βιβλία «Η μπάλα στην κερκίδα» (εκδόσεις Οξύ) και «30 θεοί του ελληνικού ποδοσφαίρου» (εκδόσεις Brainfood), ενώ έχει γράψει βιβλίο για το συγκρότημα «Διάφανα Κρίνα» και ένα παιδικό. Είναι ένας άνθρωπος με πολλές ιδέες και δημιουργικές ανησυχίες, που συνεχίζει να αναζητά νέες μορφές έκφρασης. Λίγο πριν από τα 40 του, έκανε ένα σημαντικό επαγγελματικό άλμα, αφήνοντας την καριέρα στον χώρο των media για να ενταχθεί στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών και Ποδοσφαιριστριών (ΠΣΑΠΠ). Εκεί ζει από κοντά τις προκλήσεις, τις αγωνίες και τις ανάγκες των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών και ποδοσφαιριστριών στην Ελλάδα, συμβάλλοντας σε μια πιο σύγχρονη και οργανωμένη προσέγγιση του αθλητισμού. Στον ΠΣΑΠΠ συνεργάζεται με ποδοσφαιριστές πρώτης γραμμής, όπως οι Τάσος Μπακασέτας, Παναγιώτης Ρέτσος και Δημήτρης Κουρμπέλης, αλλά και με ανθρώπους που αγωνίζονται για την ανάπτυξη του ποδοσφαίρου γυναικών. Όπως υποστηρίζει χαρακτηριστικά, «δεν υπάρχει γυναικείο ποδόσφαιρο, αλλά ποδόσφαιρο γυναικών – το ποδόσφαιρο δεν είναι αντρικό και γυναικείο, το ποδόσφαιρο είναι ένα». Με σταθερή πίστη στη διαρκή εξέλιξη, συνεχίζει να δημιουργεί, να γράφει και να μαθαίνει. «Πιστεύω ότι η ανάγκη για διά βίου μάθηση είναι διαρκής»: μια φράση που συνοψίζει τη φιλοσοφία του. Από τη δημοσιογραφία στη συγγραφή και από τα media στη θεσμική εκπροσώπηση των ποδοσφαιριστών, η διαδρομή του Θάνου Σαρρή αποδεικνύει πως η ανησυχία και η γνώση μπορούν να οδηγήσουν σε πολλούς διαφορετικούς δρόμους.

See All (17)

About

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Λυκουρόπουλος μας καλεί σε ένα απρόσμενο εβδομαδιαίο οδοιπορικό με θέματα από τα σπορ, με εξίσου απρόβλεπτους καλεσμένους.

Information

You Might Also Like