Μπήκε στα γραφεία της LiFO και οι νεαροί συντάκτες έβγαζαν σέλφι μαζί του σαν να ήταν ενεργός ποδοσφαιριστής της γενιάς τους. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια – του Νίκου Αναστόπουλου, που στα ’80s και ’90s μεσουράνησε με τον Πανιώνιο, τον Ολυμπιακό και την Εθνική Ελλάδος. Κρατάει χρόνια και η απήχησή του εκτός γηπέδων, κάτι σαν διαχρονικό icon της καλής ζωής, του ιταλικού ντυσίματος, της νεανικότητας που εκπέμπει στα στέκια και στις παρέες‧ μια μορφή αντισυμβατικότητας, ίσως λαϊκή –και γιατί όχι;–, χαριτωμένη, μέσα στον συχνά κομφορμιστικό χώρο των σπορ. Ο καλεσμένος του Γιώργου Λυκουρόπουλου στα «Ημερολόγια Κυριακής», Νίκος Αναστόπουλος, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δάφνη και σύντομα έγινε «κάτοικος» Νέας Σμύρνης παίζοντας στον Πανιώνιο, μέχρι να μετακομίσει ποδοσφαιρικά στη μεγάλη ομάδα του Ολυμπιακού επί εποχής Νταϊφά, με πρωταθλήματα, ατομικές διακρίσεις και παράλληλα μια εξωστρέφεια που τον οδήγησε, πρώτο από τον δικό του χώρο, να κάνει και διαφήμιση προϊόντων – γνωστό σαμπουάν σε μια cult διαφήμιση της εποχής. Με το χαρακτηριστικό μουστάκι του όταν έπαιζε μπάλα, αλλά και με μια ανέμελη κοινωνικότητα που εκτοξεύτηκε στη Νότια Ιταλία, όταν πήρε μεταγραφή στην ομάδα τής Αβελίνο που τότε έψαχνε έναν σέντερ φορ και τον βρήκε στο πρόσωπό του. Ο πρώτος Έλληνας που έπαιξε στο Καμπιονάτο το 1987, όταν στη γειτονική Νάπολη μεσουρανούσε ο Ντιέγκο Μαραντόνα, με τον οποίο έπαιξε δύο φορές αντίπαλος. «Μαραντόνα δεν πρόκειται να ξαναβγεί ποτέ», δηλώνει κατηγορηματικά, αναφερόμενος παράλληλα και στην τωρινή Εθνική Αργεντινής, που στο τελευταίο Μουντιάλ, κατά τη γνώμη του, «είχε παρά φύσιν πορεία», όπως λέει, θέλοντας να τονίσει ότι η ομάδα της Αργεντινής δεν είναι πλέον στο ίδιο επίπεδο, «αλλά το πάθος τους για τη φανέλα, όπως τους έβλεπες στον Εθνικό Ύμνο, στα αποδυτήρια και στις μονομαχίες, μου έκανε μεγάλη εντύπωση». Μόνιμος θαμώνας Κολωνακίου, είχε τη δική του γωνιά σε γνωστό καφέ της πλατείας, με το οποίο όμως, όπως αποκαλύπτει, «έχουν κοπεί οι διπλωματικές σχέσεις». Λάτρης του ιταλικού ντυσίματος, του ιταλικού φαγητού και της φινέτσας σε κάθε εκδήλωση της ζωής, δηλώνει, με τον αγνό τρόπο με τον οποίο μας έχει συνηθίσει να εκφράζεται, ότι «όλα είναι θέμα γούστου». Νίκος Αναστόπουλος, διαχρονική αξία.
