اسماعیل خویی | با صدای خودش

شهروز کبیری

0.0 (0)
Arts
Updated Bimonthly

اینجا شعرهای اسماعیل خویی را با صدای خودش خواهیم شنید. این پادکست بخشی از پادکست «شعر با صدای شاعر» است. جایی که در آن شعرهای معاصر با صدای شاعر منتشر می‌شود. برای دانلود شعرها به کانال تلگرام ما مراجعه کنید: t.me/schahrouzk

Jun 17

اسماعیل خویی | امشب

▨ نام شعر: امشب (غزلواره‌ی شماره ۱۰) ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ موسیقی: کیهان کلهر، آلبوم شهر خاموش ▨ نقاشی پرتره‌ی پوستر: اثر امیرمحمد قاسمی‌زاده ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ امشب نمی‌دانم چه باید کرد امشب کسی در خانه‌ی من نیست گیرم، برون از من تاکِ شب از انگورِ صدها کهکشان پر بار گیرم خُم مهتاب هم سرشار من با که نوشم دُردِ شادی یا غم خود را وقتی که مستی چون تو هم‌پیمانه‌ی من نیست؟ دیروزها وقتی که شب می‌شد من تازه با صد بامدادِ تازه در جانم آغاز می‌گشتم روزِ سیاهِ نابه‌سامان را چون خواب تاریک پریشانی نوردیده سوی نوازش، سوی آرامش سوی نگاه و خنده‌ی تو باز می‌گشتم اما امشب شبِ بی‌روزنی در من تنها، تهی، تاریک، گسترده‌ست امشب نمی‌دانم چه باید کرد وین تیره‌ی دل‌سرد با من نمی‌دانی چه‌ها کرده‌ست با من نمی‌دانی چه‌ها کرده‌ست با من نمی‌دانی چه‌ها کرده‌ست ▨ اسماعیل خویی
Jun 15

اسماعیل خویی | از میهن آنچه در چمدان دارم

▨ نام شعر: از میهن آنچه در چمدان دارم ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ این شعر، گلایه‌ای است از شاعر برای دوستان و هم‌قلمان خود که از طرفی او را به مهاجرت از ایران تشویق کردند و از سوی دیگر او را بایکوت کرده و تنها گذاشتند. در این شعر به شعر شفیعی کدکنی (ای کاش آدمی وطنش را مثل بنفشه ها...) اشاره و از آن انتقاد می‌شود و همچنین به عبارت (چراغم در این خانه می‌سوزد) از احمد شاملو ــــــــــــــــــــــــ وطن کجاست؟ دلم برای چه تنگ است؟ گاهی از خود می‌پرسم و دوست کیست؟ دلم برای که تنگ است؟ هنوز در گوشم زنگ می‌زند پیامتان که: "نداری دگر امان این جا" و پندتان که: "خدارا! برو! ممان این جا
Jun 14

اسماعیل خویی | وقتی که من بچه بودم

▨ نام شعر: وقتی که من بچه بودم ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ وقتی که من بچه بودم پروازِ یک بادبادک می‌بردَت از بام‌های سحرخیزیِ پلک تا نارنج‌زارانِ خورشید آه آن فاصله‌های کوتاه وقتی که من بچه بودم خوبی زنی بود که بوی سیگار می‌داد و اشک‌های درشتش از پشت آن عینک ذره‌بینی با صوت قرآن می‌آمیخت وقتی که من بچه بودم آب و زمین و هوا بیشتر بود و جیرجیرک شب‌ها در متن موسیقیِ ماه و خاموشی ژرف آواز می‌خواند وقتی که من بچه بودم لذت خطی بود از سنگ تا زوزۀ آن سگِ پیرِ رنجور آه آن دست‌های ستمکارِ معصوم {مظلوم} وقتی که من بچه بودم می‌شد ببینی آن قمری ناتوان را که بالش زین سوی قیچی با باد می‌رفت می‌شد آری می‌شد ببینی و با غروری به بی‌رحمی بی‌ریایی تنها بخندی وقتی که من بچه بودم در هر هزاران و یک شب یک قصه بس بود تا خواب و بیداری خوابناکت سرشار باشد وقتی که من بچه بودم زور خدا بیشتر بود وقتی که من بچه بودم بر پنجره‌های لبخند اهلی‌ترین سارهای سرور آشیان داشتند. آه! آن روزها گربه‌های تفکر چندین فراوان نبودند وقتی که من بچه بودم مردم نبودند وقتی که من بچه بودم غم بود اما کم بود ▨ اسماعیل خویی ــــــــــــــــــــــــ پی‌نوشت اول: این شعر با صدای فرهاد مهراد و در آلبوم برف، اجرا شده است. پی‌نوشت دوم: متن شعر منطبق بر خوانش شاعر است و با نسخه‌ی چاپ شده در کتاب، تفاوت دارد. شکل مکتوب شعر‌، در داخل آکولاد {} آمده است.
Jun 14

اسماعیل خویی | سرود نیم‌شب

▨ نام شعر: سرودِ نیم‌شب ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ سرود ماست نیم‌شب آری نیم‌شب سرود ماست که خاموش است میان ما سخنی نیست و عشقِ بالغِ ما نگاه و آغوش است میان ما سخنی نیست در آستانه‌ی آغوش با بوسه ای دراز ابدیت را با او می‌گویم و عشق در خاموشی گل می‌دهد ▨ اسماعیل خویی
Jun 13

اسماعیل خویی | جهان در صدای تو آبی‌ست

▨ نام شعر: جهان در صدای تو آبی‌ست ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ موسیقی متن: قطعه‌ی «مدار اول» از حسام ناصری و میلاد محمدی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ صدای تو را دوست دارم‏ صدای تو از “آن” و از جاودان می‌سراید صدای تو از لاله‌زاران که بر باد صدای تو از نوبهاران که در یاد می‌آید.‏ صدای تو را، رنگ و بوی صدای تو را دوست دارم‏ ‏ صدای تو‏ از آن سوی شور از پشت بیداد می‌آید، و جان ِدل ِمن، دلِ جانم از آن به فریاد می‌آید صدای تو اندوه خیام را دارد در آن دم که چون کهکشان، ابری از ماهتاب و ستاره‏ نوای غزل‌های حافظ بر آن، شادخواران و اندوه‌گزاران، ببارد، بشارد صدای تو، اندوهِ شاد صدای تو را دوست دارم ‏ مخالف‌سُرای همایون و بیداد!‏ صدای تو در پرده‌ی دلکشِ شور زیباست و بر موج‌زارانِ دشتی،‏ و بر اوج‌سارانِ ماهور و در هرچه گوشه‌ست از هر چه پرده‌ست حریر صدایت به تحریر، ‏چو بر صیقل برکه‌ها بازی نور، زیباست ‏ صدای تو هم‌بفتی از مخملِ آب و از طعم آتش‏ صدای تو، چون روح آیینه بی‌خش و بی‌غش‏ جهان در صدای تو آبی ست‏ و زیر و بم هر چه از اصفهان در صدای تو آبی ست‏ و هر سُنت از دیرگاهان و هر بدعت از ناگهان در صدای تو آبی ست‏ و نو می‌شود کهنه، وقتی که از پنجره‌ی حنجره‌ی تو‏ گذر می‌کند‏ و تالارِ پژواک را در دل و جان تو به صد چلچراغ از برافروختن چو تالار آیینه، از چار سو شعله‌ور می‌کند‏ به هر گاهی از خوش ترین‌های بی‌گاه‏ صدایت چو قالیچه‌ای نور ‏می‌آید و زین آسمان ترشروی مرا می‌رباید، مرا می‌برد دور‏ سوی مخملستان ژرف پگاه‌آسمانِ نشابور‏ ‏ صدای تو بیداد اندوه در شور شادی صدای تو فریاد زنجیر و گلبانگ آزادی من‏ صدای تو آوای آبادی من‏ صدای تو هیهای ویرانی من‏ صدای تو معنای ایرانی من‏ صدای تو… ‏ ای دوست!‏ ای من!‏ کجایی؟ ...
Jun 10

اسماعیل خویی | چه چشم‌هایی دارد

▨ نام شعر: چه چشم‌هایی دارد ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ چه چشم‌هایی دارد ستارگان کدامین شبِ شکفته‌ی شاد در آن دو برکه‌ی خاموش ته‌نشین شده‌اند؟ کدام ساحل آغوش قرار بخشید شب‌ها به موج سینه‌ی او؟ دلِ هوایی من در این سپیده‌ی لبخند چگونه خواهد دانست که بادِ شُرطه کجا می‌برد سفینه‌ی او؟ ▨ اسماعیل خویی
Jun 10

اسماعیل خویی | اخوان جان

▨ نام شعر: اخوان جان ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ پیرِ جاوید، چو امید جوانم، اخوان جان ای دلِ شعر من ای جان جهانم، اخوان جان عادت است این «اخوان جان»ام خواندنت، که با من نیز نزدیک‌تری از اخوانم، اخوان جان نه همان طفلِ دبستان تو بودم به جوانی به کهنسالیِ خود نیز همانم اخوان جان پیرِ شعری و به پیری اندر قِبَل‌ات من همچنان کودککی ابجدخوانم اخوان جان شیر مادرت حلال! ای پدر پارسیِ من زان که تو واژه نهادی به زبانم اخوان جان پیش تو ای هنرستانِ سخن، دانشَکِ من تا بدان جاست که دانم که ندانم، اخوان جان نهر شعری که روانی به سوی بحرِ معانی موجکت من که به پای تو روانم اخوان جان عطری (بادی) از باغِ خدایی که روان بر دل مایی گرد راهت به سَرِ مژّه نشانم اخوان جان با من از مرگ خود ای دوست خدا را که مزن دم جانِ دل باشی، مشکن دلِ جانم اخوان جان سیلیِ سیل بلا را همه‌تن رخ به مدارا بر لب بحر فنا راغم خورانم اخوان جان (این مصرع بعدا در کتاب اینگونه منتشر شده: از همه سوی و به هر لحظه خورانم اخوان جان) چون یکی صخره‌ی صَمّاء به شکیبایی‌ام اما کِی بود طاقت این موجِ گرانم اخوان جان داغِ صد موجِ برادر به جگر دارم و دیگر داغِ دریای پدر را نتوانم اخوان جان من و تو چون تن و جانیم، بِزی دیر و بمان خوش تویِ جان تا منِ تن نیز بمانم اخوان جان اندر این غربت نه‌م آب گوارنده نباشد نه ز هواهای عَفِن در خفقان
Jun 9

اسماعیل خویی | از عشق گفتن

.
Jun 7

اسماعیل خویی | با یک دل غمگین

▨ نام شعر (رباعی): با یک دل غمگین ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی و داریوش اقبالی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری ــــــــــــــــــــــــ با یک دلِ غمگین، به جهان شادی نیست تا یک ده ویران بوَد، آبادی نیست تا در همه‌ی جهان یکی زندان هست در هیچ کجای عالم، آزادی نیست ▨ اسماعیل خویی
Jun 7

اسماعیل خویی | باغ‌های انار

▨ نام شعر: باغ‌های انار (غزلواره‌ی شماره ۹) ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ با لبان تو باغ‌های انار در نگاهت آسمان‌ها ستاره‌ی بیدار دست‌هایت دو پاره از خورشید ماه، سیبی از بوستان پستان‌هات شبِ مهتابی لطیف طرحی از سایه‌روشنِ تنِ تو شب از آنِ من است و تمام تن‌ات از آنِ من است ▨ اسماعیل خویی
Jun 7

اسماعیل خویی | رباعیات | بخش دوم

▨ نام شعر: منتخبی از رباعیات خویی - بخش دوم ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ من با تو نگویم که چه یا چون بنویس از حالِ درون یا که ز بیرون بنویس بنویس بدان چه‌ت آید از دل، یعنی ای شاعرِ قتل‌عام، با خون بنویس ▨ چون گام در این خانه‌ی شر بگذارید انگار که گام در سَقَر بگذارید آنجا که سرود دانته که‌ای آمدگان امیدِ نجات، پشتِ در بگذارید ▨ اندوهِ هزارساله دارم در دل ای کاش نبینَدَم غمِ دیگر دل من پیرترم هزار سالی امروز با داغِ هزارها جوانم بر دل ▨ با این‌همه خون که از تَنَش گشت روان رفته‌ست ز اندامِ وطن توش و توان با این‌همه باش تا ز جا کنده شود سیلابه‌ی شیخ‌اوژنِ جان‌های جوان ▨ از کینه و بغض و خشم آکنده شدیم بر مرکبِ انقلاب تازنده شدیم فریاد زدیم: شاه مردم‌خوار است شیخ آمد و ما ز شاه شرمنده شدیم ▨ اسماعیل خویی
Jun 6

اسماعیل خویی | رباعیات | بخش اول

▨ نام شعر: منتخبی از رباعیات خویی - بخش اول ▨ شاعر: اسماعیل خویی ▨ با صدای: اسماعیل خویی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــــــ دو بیتی‌هایی که در این بخش می‌شنوید، عمدتا به افتخار مهدی اخوان ثالث (م.امید) و دیدن دوباره‌ی او سروده شده است. ــــــــــــــــــــــــ گفت آزادی، گفتمش میرِ من است گفتا شادی، گفتم اکسیرِ من است گفت آینده، گفتم آنک پسرم گفتا که امید، گفتم او پیرِ من است ▨ جان‌پاره‌ی دل‌نوازی از میهنِ من می‌آید و جان فزاید اندر تنِ من می‌آید و من چنان به خود می‌آیم که انگار به من باز می‌آید منِ من ▨ نه‌ز حشمت و نه‌ز حکمت و نه‌ز جادوی ما کز لطفِ خود است رامِ ما آهوی ما نومیدی ما لاف و گزاف است و دروغ وقتی که امید خود می‌آید سوی ما ▨ یک دشت مزار و جانِ غم‌باره‌ی من آن میهن من، این منِ آوراه‌ی من با این همه تا امید باشد، گو باش صد خنجر زخم و دلِ صد پاره‌ی من ▨ خورشید اگرچه ناپدید آمده است یک گوشه از آفاق سپید آمده است گوید دل من که: ناامید آمده‌آم گویم: دلِ من مگو! امید آمده است! ▨ نیمی بیم است زندگی، نیم امید زاید ز امید بیم و، از بیم امید ور زان که خلاف آمدِ این می‌جویی بنگر که من آمدم پس از میم امید ▨ اسماعیل خویی

12 Episodes

اینجا شعرهای اسماعیل خویی را با صدای خودش خواهیم شنید. این پادکست بخشی از پادکست «شعر با صدای شاعر» است. جایی که در آن شعرهای معاصر با صدای شاعر منتشر می‌شود. برای دانلود شعرها به کانال تلگرام ما مراجعه کنید: t.me/schahrouzk

Creator

شهروز کبیری
Years Active

2026
Episodes

12
Rating

Clean
Copyright

© شهروز کبیری
Show Website

اسماعیل خویی | با صدای خودش