Μπολόνια, Παρίσι, Οξφόρδη, οι τόποι γέννησης ενός στοιχείου του ευρωπαϊκού πολιτισμού, που αποτελεί για 10 αιώνες βάση προόδου για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ή αλλιώς: πώς από το “Πανεπιστήμιο των Φοιτητών” και το “Πανεπιστήμιο των Δασκάλων”, δηλαδή τα 2 μοντέλα της ευρωπαϊκής ιστορίας για την Ανώτατη Εκπαίδευση, περάσαμε στο “Πανεπιστήμιο των Υπουργών” ή για μεγαλύτερη ακρίβεια: στο Πανεπιστήμια που σκέφτηκαν 4 υπουργοί και συμφώνησαν 15. Βιβλιογραφικές αναφορές:– Bonazzi, G., 2011. Bologna nella storia: Volume I – Dalle origini all’unità d’Italia. Pendragon.– Haskins, C.H., 2013. The rise of universities. Cornell University Press.Janin, H., 2014. The university in medieval life, 1179-1499. McFarland.– de Ridder-Symoens, H. and Rüegg, W. eds., 2003. A history of the university in Europe: Volume 1, Universities in the Middle Ages (Vol. 1). Cambridge University Press.– Sarti, N., 2018. Scuole, studium, ateneo: i primi nove secoli dell’Università di Bologna. Bononia University Press.– Pedersen, O., 1997. The first universities: Studium generale and the origins of university education in Europe. Cambridge University Press.– Rashdall, H., 1886. The origines of the University of Paris. The English Historical Review, 1(4), pp.639-676.– Rashdall, H., 1895. The Universities of Europe in the Middle Ages: Salerno. Bologna. Paris (Vol. 1). Clarendon Press.
