Początek letniego sezonu, w końcu nie straszy nas ciemność czarnej dupy po 16 i mogliśmy przebić się na drugi brzeg Wisły, połazić po krzakach. Gadaliśmy o mnóstwie rzeczy, pomimo tego, że finalnie Spacer raczej z tych krótszych zmontowany wyszedł. Łukasz pojechał na ryby, czym — rzecz jasna — koniecznie chciał się podzielić. Pojawił się wątek kryzysu tożsamości i co to znaczy dzisiaj być projektantem, bo w dobie wszędobylskiej „ejaj” lista naszych obowiązków uległa nieco zmianie. Jest o poszukiwaniu pracy i budowaniu portfolio i czy ono wciąż cokolwiek oznacza i zmienia w tym procesie. Jest długi wątek o moralności i autentyczności, która współcześnie co i rusz jest wystawiana na próbę. Rozmawiamy o wyspie „ekspertów” i masowym publikowaniu gówno-treści generowanych przez LLMy, które pomimo bycia pustymi, przehajpowanymi opowiastkami o tematach kompletnie z dupy, w jakiś sposób osobom je postującym budują wizerunek specjalistów i pomagają znaleźć pracę. Bartek, poszukujący od jakiegoś czasu nowego zajęcia, zastanawia się nad kwestią starą, jak ludzkość — „mieć” czy „być”. Opowiadamy co dzieje się w naszych projektach, co nowego zwajbkodował Bartek, w czym zakopał się Łukasz, co ogarnęliśmy, a czego nie dało rady. Bartek dzieli się powracającym zwątpieniem w sens tego, co robi.Łukasz przygotowuje się do pierwszego tatuażu. Na koniec wraca temat, który wraca u nas regularnie — i bardzo dobrze, że wraca, bo wciąż trzeba o nim mówić głośno. Bartek dzieli się opowieścią o swoim niedawnym epizodzie depresyjnym, jak z niego wychodził i jak trudno, pomimo całego zaplecza terapeutycznego i świadomości, co się dzieje, wciąż jest mu prosić o wsparcie, nawet ludzi, którzy doskonale rozumieją, jak działa w takich chwilach ludzki mózg i dlaczego pojawia się wtedy paraliżujący wstyd. Ten fragment jest ważny dlatego, że wstyd jest wystarczającym powodem, żeby nic nie zrobić, nawet gdy wiesz, że możesz zadzwonić. I że mimo to można to przełamać. ——— Materiał, o którym wspomina Bartek: Kiedy nie wiesz, że nie wiesz / O kosztach eliminowania trudnościhttps://www.youtube.com/watch?v=TQ3_BhjCLkU ——— Ten odcinek dotyka tematów kryzysu psychicznego i myśli o tym, żeby nie działać. Jeśli coś podobnego się z tobą dzieje — nie jesteś sam. Pamiętaj o numerach 116 111, 116 123 i 112. Więcej informacji znajdziesz na zapobiegajmysamobojstwom.pl i samobojstwo.pl. ——— Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu buycoffee.to/alepoco i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem" na marketing naszego przedsięwzięcia — nie mamy jeszcze wystarczająco środków na oklejanie PKiN-u, więc jeśli chcecie nam pomóc ten cel osiągnąć, to każda wpłata nas do niego przybliża. Zapraszamy również do czytania na alepoco.substack.com. ——— Dziękujemy Wam wszystkim za to, że towarzyszycie nam w tej podróży przez zakręty codzienności, Bartek i Łukasz ———00:00 O czym będzie?02:02 Otwarcie sezonu04:21 Znowu o rybach06:05 O robieniu najgorszego gówna07:28 O rozwijaniu własnych projektów12:14 Dokąd idziemy?12:46 PostSoftware16:21 O odkrywaniu17:54 Kim dzisiaj jest projektant?19:16 O budowaniu portfolio21:41 Jak korzystać z pomocy LLMa?24:26 Gdzie ta zwinność?26:02 O współczesnych wygodach26:55 O współczesnej edukacji28:50 Po co robię to, co robię?31:54 Czego potrzebuje Łukasz?32:13 Zaczyna się tarło32:45 O tatuażach34:23 Przypowieść o pandach35:59 Nie że chciałbym się przypierdalać, ale...36:26 Gdzie pracować?37:38 Moralność i autentyczność w dobie AI53:43 Miało być inaczej57:45 O pędzących rowerach58:29 Życzenia dla Roksany58:57 O nawracaniu01:01:28 Plany pracy na weekend01:04:01 O wieku01:05:38 Co można robić w biurze?01:06:22 Jeszcze o tatuażach01:09:38 O kryzysie, wstydzie i wsparciu01:17:56 Akcent optymistyczny na zakończenie
