نقاشی خیال با شعر

Gholamreza Aminian
  • 0.0 (0)
  • Books

دریچه‌ای گشودام تا ببینی جهان پر آشوب مرا، رقص حنجره‌ام با غبارهای ذهن مرا، ترک برداشتن بغض‌های مرا، ریختن اشکهای مرا، رویای مرا و مرا ©

  1. افسانه‌

    Jun 8

    افسانه‌

    بوم نقاشی‌ست این جهان در دست‌ هر کس قلمی‌‌‌ست تو بخوان جان هر کسی می‌کشد‌ آن روی پرده به شیوه‌ای من عاشق او که کشیده چیزی شبیه بیشه‌ای ‌آهوی گرفتار در چنگال شیر گرسنه‌ای آهوی اما صاحبِ‌ بچه‌ای بچه ترسان و لرزان پنهان شده پشت بوته‌ای نگران از اینکه فردا چه خواهد شد شیر من‌ از کجا فراهم خواهد شد بسیار درد است در این داستان زندگی زندگی چون آینه‌‌ایست از این دست برهنگی‌ اما مگر چاره‌ای‌‌‌ هم هست جز صبر کردن عشق بر او که مشهور گشت به رحم کردن که روزهای وصل حتما خواهد رسید چه او بهتر از ما میداند چه بر ما رسید او و این لحظه‌‌ها از هم جدا نیستند لحظه‌ها چون عدم فکر کن که نیستند بود و نبود لحظه‌ها خود اصلا مهم نیستند چرا که سرنوشت‌‌‌ ما از خود ما جدا نیستند ما و او هر دو ز یک نقطه ریشه داریم ‌ ما خود دستی بر سرنوشت‌‌ خود داریم او ناخدای‌ کشتی و ما سایه‌بانیم در این دریای ازل ما غزل سراییم‌ تا وقتی که کشتی به گل نشیند که آن روز ما چه غریبانیم ‌ پس چه بهتر که تا توانیم کوشیم کز رنج‌هایمان قصه و‌ افسانه سازیم

    3 min
  2. تک ستاره

    Mar 25

    تک ستاره

    این آسمان توست؟ مشتم‌ را باز کن ببین چه در من‌ از توست صدایت هنوز در گوشم است که می‌پرسی، هنوز او هست؟ و من چتری می‌شود برای تو و تو ناگهاه از میان انگشتانم می‌لغزی ‌ از میان همان نقطه‌های‌‌ کور زندگیم آری، این آب هم از توست این خاک هم نشانه‌ای از توست اما مگر می‌شود به آسانی از تو دل شست دوباره کی ‌و کجا شود چون تویی را جست از وقتی‌ که در این اینجا خیمه زده‌ام یک لحظه‌‌ هم چشم بر هم نزده‌ام‌ من قلب خسته‌ات را با یک تیر نشان زده‌‌ام در آسمانی که پر از ستاره است که این خود یک نشانه است تنها یک ستاره است که نامش قطبی‌ است این یعنی هنوز راه روشن است و فرصت دیدار میسر اما نه با صورتی که در یاد تو است بل با گرمایی که هنوز میان من و تو است که هر که در دام عشق بیافتد چنین سست باید هم تا ابد بسوزد با هر نشانی که از توست

    3 min
  3. سکوت

    11/23/2025

    سکوت

    هر روز شب‌ از راه می‌رسد هر بار دوباره خاک سرد می‌شود هر شب این دل برایت تنگ می‌شود صورتت را به زمین بچسبان ببین آرام‌ می‌شود؟ آری چنین می‌شود جان که لبریز می‌شود چشم پر از اشک می‌شود خورشید که ناپدید می‌شود زمین با تاریکی هم‌نوا می‌شود ... لابد دلسرد می‌شود حتما سرد می‌شود چرا نشود؟ مگر با نبود سایه مشکلی حل می‌شود؟ تازه دلگیرتر هم می‌شود با خود خلوتی کن ببین نتیجه سکوت چه می‌شود یواشکی در گوشم نتیجه فردا چه می‌شود صبح قسمت که می‌شود؟ جای خالی‌ با چه پر می‌شود ... وقتی زمین به خورشید پشت می‌کند خورشید تازه ماه را می‌فرستد که پادرمیانی کند‌ عاشق راستین راستی چنین می‌کند جز یاد معشوق نمی‌کند جز در باغ معشوق خنده‌ نمی‌کند جز برای معشوق موهایش را رنگ نمی‌کند خود را باد نمی‌کند بی‌هوا خود را رها نمی‌کند خواهش نمی‌کند تمنا نمی‌کند حتی شکوه هم نمی‌کند تنها سکوت می‌کند تنها سکوت چون نیاز نمی‌کند ... حال تو به من بگو تو خورشیدی یا زمین!؟ و سکوت با تو چه می‌کند؟

    3 min
  4. تردید

    11/04/2025

    تردید

    شده در کوچه‌ای قدم بگذاری بی‌آنکه بدانی چرا؟ یا ‌بپیچی در جاده‌ای اما ندانی کجا می‌برد‌ آن راه تو را؟ شده در چشمان کسی نظر کنی که پاک ببرد حواس تو را؟ یا زیباییش بپراند هوش تو را؟ کجا می‌برد این تردید، ما را؟ کجا می‌کشد این بار گران، افسار ما را؟ من هر دو دستم خالیست خودت ببین که نگاهم بارانیست من تمام امیدم به روشناییست به آن دو خورشید درخشانی که مست و آبی‌ست ای تویی که در من زندانیست بگو که در تو هم این شک جاریست که کنارت جای من خالیست که بی‌من روزهای بهاریت زمستانیست که جای بوسه‌هایم بر لبانت خشک و بیابانی‌ست بی‌‌شک صاحب تردید یک زندانیست

    2 min
  5. ماتیک

    10/30/2025

    ماتیک

    اجازه دارم باقیمانده قهوه‌ات را سر بکشم؟ کمی از ماتیکت هم روی فنجان مانده می‌توانم آن را به صورتم بکشم؟ چطور شد؟ مثل تو زیبا شد؟ چقدر تا تحویل سال مانده؟ یعنی اینهمه راه تا رسیدن به دلت مانده؟! چقدر امروز این ماه دیر کرده صورت خودت هم به ماه می‌ماند اما زیبایی صورتت زیر ماه به هیچ نماند دفتر خاطراتت چه؟ اجازه دارم به آن سرک بکشم؟ نه، کاری که ندارم اما کمکم می‌کند که تو را کمی بهتر بکشم و کمی زودتر شاید تو راست می‌گویی این همه عجله‌ برای چیست ولی این را به که می‌گویی؟! دل چه می‌فهمد معنی انتظار را رابطه دو تا دو با چهار را در روزگاری که همه از عقل معاش می‌گویند تو گرسنه بمان تا با تو کمی از اسرار گویند یکی اینکه میان من و تو جز حبابی بیش نیست یکی آنکه هزار سال هم دمی بیش نیست دیگر آنکه جز خودش کسی آگاه نیست چون دنیا ‌دو روز بیش نیست، آخر این همه ناز برای چیست؟ امشب را هم بمان که فردا منتظر کسی نیست

    3 min
  6. نیم نگاه

    10/20/2025

    نیم نگاه

    نگاهم که به ‌نگاهت می‌افتد، در دلم آشوب می‌افتد با خود می‌گویم: آیا او هم هر شب قبل خواب به یاد من می‌افتد؟ وقتی فکر کسی در جانت می‌افتد، این چنین نیست که تنها دماغت از کار می‌افتد یک جهانت از پا می‌افتد عشق تنها یک مفهوم مجرد نیست شیرازه دو جهان را بسته‌‌اند به آن تو خود لب باز کن ببین چه بر سر هر دو جهانم می‌افتد با هر کلمه‌ای که از دهان تو بیرون ‌می‌افتد، جان و تنم با هم به لرزه می‌افتد پس چرا خواهشی از من ‌نمی‌کنی؟ وقتی میدانی که این تن به یک خواهش تو بر خاک می‌افتد

    2 min
  7. چشم انتظار

    10/12/2025

    چشم انتظار

    کوچ میکنم می‌روم از اینجا خانه‌ام هرجا من یک دوره‌ گردم دورت بگردم! من به دوردست‌ها می‌اندیشم من خود یک اندیشه‌‌ام حبس‌شده در یک شیشه‌‌ام با دیوار‌هایی نازک با من به آرامی حرف بزن کنارم کمی بنشین با من حرف بزن بپرس روزت چطور بود؟ شهر با تو‌ مهربان بود؟ چقدر پیر شده‌ام با اینکه هنوز از دروازه‌ شهر هم خارج نشده‌ام می‌بینی؟ ساعت‌ها با ما سر صلح ندارند همین کافیست که اینجا جای ما نیست فکر کنی چگونه می‌خواهم کوچ کنم؟ پیاده یا سواره؟ سوار برعرشه کشتی یا بالهای‌ یک قرتی؟ طیاره را می‌گویم! تو چه میگویی؟ شاید با چشمان بسته بهتر ببینم آب می‌بینم خود را در میان موج‌ اما در جمع می‌بینم پس باید همراهانی با خود ببرم خاطرات کودکی؟ شاید اشعار رودکی؟ حتما آرزوهای آبی؟ هرگز اینبار سبک می‌خواهم بروم شاید تو را هم با خود نبرم! با که میخواهم در راه صحبت کنم؟! به این می‌اندیشم اصلا برای حل همین سفر می‌روم تو اما بمان باشد؟ می‌مانی؟ منظورم، منتظرم می‌مانی؟

    4 min
  8. مشت کرده

    09/18/2025

    مشت کرده

    ایستاده، مشت کرده، پشت کرده به هر آنچه می‌پرستید قسم به همان که می‌پرستید روبرویم راهی‌ست که هموار نیست در دل جایی برای رشک فردا نیست مگر صورتی هست که نقش تو در آن پیدا نیست هر که‌ غایت زن در او پیدا نیست وصف حالش در گنجایش هیچ شعر و کتاب نیست تو فقط بخند که جز چشمان تو راهی به فردا نیست هر نگاهی که خالی از احساس است حسرت خورد که چاه‌کن است و در چاهش آب نیست هر دوست داشتنی که سزاوار تخت و تاج نیست عاشقی او کرد در فراق معشوق یک دریا خون گریست روزی خواهد آمد که می‌پرسی او از اهل کجا بود؟ از شهری که من می‌آیم داشتن آدرس خود یک گناه‌ بود هر که کلاه از سر برمیداشت از اهالی خانه بود من کلاه از سر زیبایی چشمان تو برمیدارم

    2 min
See All (98)

About

دریچه‌ای گشودام تا ببینی جهان پر آشوب مرا، رقص حنجره‌ام با غبارهای ذهن مرا، ترک برداشتن بغض‌های مرا، ریختن اشکهای مرا، رویای مرا و مرا ©

Information

You Might Also Like