قسمت صفر:مقدمه

اینطوری شروع می‌‌شه؟ معمولاً اینطوریه که آدم سر در نمیاره از کجا شروع شد، یدفعه به خودش میاد و می‌‌بینه تا کمر گیر کرده و دیگه نه راه پس براش می‌‌مونه، نه راه پیش. چی!؟ توی چی؟ مگه مهمه؟ مهم فقط اینه که می‌‌خواد پیداش کنه. انگار قبلاً یکی وجود یه همچین نقطه‌‌ای رو ضمانت کرده، توی زمان و مکان. همینه که هرچی بیشتر می‌‌گرده کمتر پیدا می‌‌کنه، و هرچی هم پیدا نمی‌‌کنه گیجتر می‌‌شه و شروع می‌‌کنه دور خودش چرخیدن و چرخیدن تا اینکه بلاخره تموم بشه؛ مثل زمین، مثل ساعت، مثل آدم، مثل ما نوشته: احسان چاوشی، مهدی عزیزی