Deze aflevering zou eigenlijk 'Geen ondertiteling' moeten heten, want ik heb het over de momenten waar ik geen gebruik kon maken van ondertiteling. Om een verhaal of gesprek goed te kunnen volgen is ondertiteling essentieel voor mij. (ik zeg afl 15, maar het is afl 16!) (Afb is een foto van een filmpje van mijn bedrijf mét ondertiteling) Volledig transcript Dit is de podcast 'Evenwicht, je leven'. De podcast over ons evenwicht in de breedste zin van het woord. Je luistert naar Paula Hijne. Dit is de enige podcast die gaat over ons fysieke evenwicht in combinatie met gehoorverlies, tinnitus, Ménière, het psychische evenwicht. Ja, kortom al die dingen waar ik tegenaan loop, waar ik over nadenk, waar ik mee te maken heb. Mijn ervaringen deel ik in deze podcast met al deze onderwerpen. Dit is seizoen 12, aflevering 15: Ondertiteling. We zijn een weekje op Texel geweest. En dat was echt uitwaaien. Wat een harde wind was er! Het was steeds zo’n windkracht 5-6, misschien wel met vlagen 7. Dat weet ik niet precies. En de wind kwam eerst uit het oosten en daarna uit het zuidwesten. Zo hebben we alle winden meegemaakt. Van voren, van achteren, dat je geduwd wordt door de wind. En van opzij. En wat ben ik dan blij met de e-bike. We hebben zo veel gefietst dat de accu van de e-bike, die moest elke dag opgeladen worden. Met wind tegen, kon ik geen gesprek voeren met mijn man. Ik heb in de vorige aflevering verteld over dat geluid in mijn oren, met de wind tegen, dat dat zo ongelofelijk hard is. Nu had ik gewoon steeds mijn hoortoestellen in, maar ook nu was de wind wel hard, alleen die klonk zó totaal anders dan zonder hoortoestellen. Maar in ieder geval een gesprek voeren, dat was heel moeilijk. Ook omdat de stem van mijn man natuurlijk ook vervloog in de wind. Met de wind mee ging dat natuurlijk iets makkelijker. Maar dan is altijd, op de fiets, is het spraakverstaan inspannend. Dus we praten niet zo heel veel onderweg. Eigenlijk de meest praktische dingen die dan langskomen. We waren er ook om vogels te kijken. En helaas lieten de vogels zich weinig zien. Later begreep ik ook dat de vogeltrek alweer voorbij was. Dus ja, er waren echt heel veel minder vogels op het eiland. We konden ze verder ook niet vinden, dus ze zullen ook ergens wel verstopt hebben gezeten. In de B&B waar we logeerden, daar was een tv. En af en toe keken we 's avonds naar een programma. Dat waren veelal Nederlandse programma's, zoals Binnenstebuiten. En aangezien er op een andere manier verbinding daar was, konden we geen ondertiteling erbij aanzetten, want er was geen teletekst daar. Hoe dat precies zit weet ik niet, maar nou ja, zonder teletekst kan ik geen 888 intoetsen om de ondertiteling erbij te zetten. En ik heb weer ondervonden hoe lastig het is om dan Nederlandse spraak te kunnen volgen. Ik mis gewoon hele delen tekst, ook al stond de tv al wel op een hoger volume. En we wilden de tv ook niet nog harder zetten, want anders hadden de mensen naast ons daar last van. In het begin waren er nog mensen, later was daar verder niemand meer. Kon de televisie ook wat harder, maar in het begin was dat lastig. Dus hebben we hem niet zo hard gezet. Tijdens die Nederlandse teksten, Nederlandse programma's, heb ik dan echt het mondbeeld nodig en dat is er dan niet altijd. En ook de voice-over-stemmen die kun je sowieso natuurlijk niet zien. Ik heb ook weer vaker aan mijn man moeten vragen: wat was er nou precies gezegd? En vooral die grapjes, al die grapjes, die woordgrapjes, die mis ik dan. En het gaat dan zo snel dat ja, als ik dat vraag aan mijn man dan zijn ze alweer verder in het verhaal en mis ik weer wat. Lastig dus! We zijn ook op Texel één keer naar de bioscoop geweest. Naar een Nederlandse film. En als ik naar een Nederlandse film ga, dan gebruikte ik vaak Subcatch. Subcatch dat zorgt voor de ondertiteling die in de bioscoop dan mogelijk is en dat lees je dan op je eigen telefoon. Maar Subcatch bestaat niet meer, dat is Earcatch geworden. De film stond netjes aangegeven in de app van Earcatch en ik heb geprobeerd dat te downloaden. Maar dat lukte dus helemaal niet! Als ik op Earcatch, op die film, en dat wilde downloaden, dan kwam er een tekst in beeld 'fout opgetreden - app bevat een bug - probeer de app bij te werken nadat de ontwikkelaar een oplossing voor deze fout beschikbaar heeft gemaakt.' Nou dat betekent dan dat niemand Earcatch kan gebruiken. Ben ik nog niet achteraangegaan maar het betekende wel, dat ik ook nu weer, heel wat delen van de tekst, van die Nederlandse film, gemist heb. Na de film heb ik mijn man nog een paar dingen nagevraagd zo van: waarom gebeurde dat zo en wat werd er toen gezegd? Het was ook dat na de pauze, dat er iemand naast mij zat en die had popcorn. Popcorn, zo'n grote doos vol en die was popcorn aan het eten. En dat eten zelf, dat was niet zo storend, maar wel met die hand in die doos graaiend, naar de popcorn en dat dan omhooghalen. En als het nou gewoon snel gebeurt, nee het was een hele tijd graaien voordat dan die hand met popcorn naar boven kwam. En die mevrouw zat naast mij en dat maakte zó'n herrie, dat ik daardoor ook delen van de tekst niet kon verstaan. Ik had de neiging om haar aan te tikken, om te zeggen: nou wil je stoppen met popcorn eten, maar ja je kent die mensen niet dus je weet niet wat voor mensen het zijn. Wordt dat dan wel in dank afgenomen of zit daar dan iemand de rest van de film heel chagrijnig naast je te staan (zitten, red). Of erger nog, dat ze dus nog langer erover doet met die popcorn. Eigenlijk denk ik dat het beter was dat ik op een andere plek was gaan zitten. Dat had natuurlijk ook gekund. Heb ik niet gedaan. Zal ik de volgende keer veel alerter op moeten zijn dat ik zelf de keuze heb: ik ga ergens anders zitten, ik ga uit de buurt van dat geluid. Die week op Texel heb ik dus van die Nederlandse film en ook de Nederlandse programma's dus niet zo veel meegekregen. En ik was blij dat ik wel een heel mooi boek bij me had, want zo kon ik heerlijk in dat verhaal duiken van dat boek. En weliswaar zonder beelden, maar die kon ik er zelf bij fantaseren. Dan is er eigenlijk... tijdens het lezen, krijg je al die beelden naar boven en dan heb je dus continu ondertiteling erbij (ha). Als het over ondertiteling gaat, dat deed me ook denken aan het redactie-overleg bij de Lokale Omroep Zeewolde, wat ik een week eerder had gehad. We waren daar met zo'n 12 mensen bij elkaar en er werd heel wat verteld. En ik betrapte mezelf erop dat ik steeds de tablet zocht met de tekst van de schrijftolk! En vooral dan de zinnen, de woorden die ik gemist had. Zo ben ik dus al gewend om mee te kunnen lezen wat er wordt gezegd. Maar waarom regel ik dan geen schrijftolk voor deze gelegenheden?! En dit keer had ik daar wel verschillende redenen voor: Het was een extra ingelaste redactie-overleg. En van tevoren was helemaal niet duidelijk hoeveel mensen er zouden zijn en wie er zouden komen. Want het is voor mij ook nog een verschil, zijn het mannenstemmen of vrouwenstemmen? Mannenstemmen kan ik makkelijker verstaan dan vrouwenstemmen. Het was op een zaterdagmorgen en dat is helemaal geen werkdag. Vind ik het ook best wel lastig om dan een schrijftolk te vragen voor de zaterdagmorgen. En er stond ook geen eindtijd gepland. Het had zo kunnen zijn dat het maar 15 minuten had geduurd. Het werd uiteindelijk 2 uur. En er is heel constructief overlegd. Maar ja, 2 uur is wel lang, als je de hele tijd aan het luisteren bent. En af en toe heb ik natuurlijk zelf iets verteld en ingebracht, de meeste tijd was ik zelf aan het luisteren. En voor 15 minuten wil ik geen schrijftolk vragen om naar Zeewolde te komen op zaterdagochtend. En ik merk ook wel dat er een beetje schroom bij me zit als het gaat om de Lokale Omroep Zeewolde. Want daarbij gaat het juist over de radio en radioprogramma's, dat gaat om dat auditieve aspect. En de andere aanwezigen, die hebben nog een redelijk tot goed gehoor, denk ik. En wat als er dan een schrijftolk bij is, dan is er een extra persoon in de ruimte. En nu met 12 personen was die ruimte eigenlijk al helemaal bezet. Dus dan was dat toch ook wel weer extra en misschien te veel geweest. En het geluid van dat typen, dat voor de anderen dan ook hoorbaar is, dat houdt me dan wel tegen. Want dan zit diegene daar heel dichtbij, omdat het gewoon een kleine ruimte is. Zoals ook tijdens de uitvaart. Ik had een uitvaart in diezelfde week, van familie. Er waren weinig mensen die ik kende. En ook daar durfde ik geen schrijftolk voor te regelen. Sowieso is het natuurlijk altijd op korte termijn. Maar dat betekent dan dat ik niet alles kan verstaan, want er is niet overal ringleiding aanwezig of die hebben ze helemaal niet aanstaan. En ik wil dan ook niet tot last zijn om dat te gaan vragen. Sowieso vind ik dat bij uitvaarten altijd wel lastig. Ik ben wel zo gaan zitten dat ik de spreker steeds kon zien. Dat ik op die plek ga zitten, dat ik naar de sprekers kan kijken. Je weet waar de plek is, want dat is altijd zichtbaar. Dus dan weet ik, het is goed dat ik daarnaar kan kijken. En ik vind het dus lastig om dat bij een uitvaart allemaal te gaan regelen. Helemaal als je de mensen niet zo goed kent. Behalve bij mijn ouders. Bij de uitvaart van mijn ouders daar wilde ik heel graag een schrijftolk bij hebben en daar heb ik ook alle moeite voor gedaan. Zelfs Tolkcontact heeft daarbij geholpen. En dat is toen helemaal niet gelukt. Tot 2x toe is het me niet gelukt dat er een schrijftolk bij is geweest. Misschien kwam dat omdat het op woensdagmiddag eind van de middag was en ook nog eens helemaal in het oosten van het land. Daar wonen niet zo heel veel schrijftolken. Ja, dan is het anders ook wel heel ver rijden voor andere schrijftolken. In ieder geval, ik vond het toen heel jammer dat het niet gelukt is. Want dan is die ondertiteling van alles wat daar gezegd wordt, tijdens zo'n uitvaart, dat wil i...
