Patryk Różycki

Patryk Różycki
  • 0.0 (0)
  • Personal Journals

Każdy człowiek jest wrażliwy, wierzę w to lub chcę uparcie w to wierzyć. Będę tutaj opowiadać o moich doświadczeniach i poszerzać w ten sposób pole dla wrażliwości, własnej, ale też każdej innej. To coś o próbie bycia sobą i szukania siebie, o relacjach z innymi, o patrzeniu, odczuwaniu, zabawie i lękach, o tym, co myślę i czuję. https://www.instagram.com/patryk__rozycki/

  1. 11/24/2022

    Wstyd, upokorzenie i zdrada własnej rodziny

    Tak wielu rzeczy wciąż się wstydzę: własnego braku inteligencji, kiedy zestresowany czymś, nie potrafię rozmawiać w jakiś fantazyjny sposób z innymi, moimi potrzebami zabawy, wygłupiania się, upijania, chęci bycia dzieckiem, bycia biednym i chodzenia po knajpach, w których czuję się obcy, jak intruz. Mam wrażenie, że na nic, co mam teraz, czego doświadczam, tak naprawdę nie zasługuję, że to jakiś przypadek, trafiło mi się, zaraz to stracę. Moja coraz to lepsza sytuacja finansowa doprowadziła tylko do tego, że czuję się coraz bardziej obco w tych wszystkich super miejscach, do których chciałem chodzić: kawiarni, barów, restauracji. Nagle mam wrażenie, jakby te wszystkie nieznane mi nazwy, smaki, nowo poznane słowa, obejrzane filmy, bo w końcu stać mnie na bilet do kina, jakby to wszystko separowało mnie jeszcze bardziej od mojego domu rodzinnego. Jakbym tymi wszystkimi rzeczami wypowiadał odczuwaną nienawiść i ból, wstyd i upokorzenie, którego doświadczałem ze względu na własne pochodzenie. Być może wcale nie jestem taki dumny z mojego domu, z mojej rodziny. Być może jedyne, co czuję, to brak przynależności do jakiegokolwiek miejsca, wszędzie jestem obcy, jakbym wszystkich oszukał i znalazł się w miejscu, na które nie zasługuję, w którym w ogóle nie powinno mnie być.

  2. 11/17/2022

    Dlaczego to wciąż niesatysfakcjonujące!

    Gdzie ja tak biegnę? Cały czas, biegnę, pędzę: spełnić czyjeś oczekiwania, fantazjuję o nich, spełnić własne, ale jakie one są? Dlaczego wciąż nie odczuwam satysfakcji, dlaczego wciąż emocje są dla mnie trudne do zniesienia, dlaczego od nich uciekam, dlaczego chcę być sam, a relacje z innymi jawią mi się jako najbardziej męcząca rzecz na świecie, dlaczego niby jest dobrze, a we mnie wciąż pustka i niezadowolenie? Nie wiem. Nie wiem, czego chcę, nie wiem skąd to zagubienie, nie wiem, co zrobić. Dlaczego tak nieustannie drga mi serce i w gardle rośnie gula? Nie odpowiadam na te pytania, ale je wypowiadam, może to wystarczy, na razie.

  3. 10/06/2022

    Próba przypomnienia sobie o swoich uczuciach

    Wracam po kilku tygodniach przerwy. Opowiadam o tym, co się u mnie działo, jak się czuję po wystawie „Lepiej o tym zapomnij”, zastanawiam się nad skutecznością sztuki i sensem starań o własną pozycję. Czy środowisko artystyczne jest inkluzywne? Czy reprezentuje wszystkich? Czy nie będąc artystą, w ogóle byłbym tutaj widoczny? A może wymagam zbyt wiele? To także odcinek o dużym odsłonięciu, odkryciu, staniu się super wrażliwym poprzez bliską relację. O strachu przed tym, że moja skóra zawsze będzie już naga i podatna na zranienia. Trochę to wszystko nad wyraz prywatne i brzmiące jak rozmowa z samym sobą, ale niech też tak będzie, niech to tak brzmi, tego odsłonięcia pragnę najbardziej. Dziękuję za feedback i bycie tutaj ze mną. Gdybyś chciała, chciał, chciało mnie wspierać, to zapraszam na mój Patronite: https://patronite.pl/patryk_rozycki

  4. 09/14/2022

    Ze stresu całe serce mi drga i wtedy tak trudno odczuwać szczęście

    Dzieje się wiele fajnego w moim życiu: satysfakcjonujące życie zawodowe, wystawy, bycie docenionym, stabilna i rozwijająca bliska relacje, a mimo to nie potrafię odczuwać szczęścia. Pewnie byłoby mi łatwiej, gdybym miał stabilną finansowo sytuację, ale tak nie jest. Stres życia z dnia na dzień, wyczekiwanie końca miesiąca i tego, że coś w końcu się zmieni, a ja poczuję spokój i zadowolenie. To trudny proces, a moje palce są pogryzione do krwi. Nie potrafię sobie z tym poradzić, po omacku szukam rozwiązań i próbuję przyśpieszyć cały proces. To również odcinek o stresie i niedopasowania gdzieś, bycia zbyt biednym, nie dość elegancko ubranym lub ubranym zbyt dziwnie, kolorowo. O wstydzie i lęku przed doświadczeniem przemocy, o paraliżu i niepokoju. Dziękuję za feedback i bycie tutaj ze mną. Gdybyś chciała, chciał, chciało mnie wspierać, to zapraszam na mój Patronite: https://patronite.pl/patryk_rozycki

  5. 09/07/2022

    Chciało mi się płakać, ale byłem zdolny tylko o tym opowiedzieć

    Nie chciałem nagrywać tego odcinka, nie chciałem mówić. Czułem frustrację, bezsilność, smutek i wszechogarniającą mnie samotność. Trudno przychodzić z takimi emocjami i opowiadać o czymś zupełnie innym, dlatego spróbowałem opowiedzieć o tym, co w tym momencie działo się we mnie. W próbie nazwania emocji i wypowiedzenia wszystkiego pokładałem nadzieję na uwolnienie od tego, co tak bardzo mnie męczy. Szukałem powodów smutku, ale ten wysiłek poszedł na marne. Zastanawiałem się: co w takim razie oferuję osobom mnie słuchającym, z czym przychodzę, co z tym mogą zrobić? Jedyna odpowiedź to: przychodzę z realnym, odczuwającym sobą, można mnie jedynie wysłuchać. Poznanie własnych potrzeb staje się w takim momencie jednym z najtrudniejszych zadań, jakie stawiam przed sobą: w relacji z samym sobą, w relacji z drugą osobą, w życiu w ogóle. W odcinku opowiadam również o tym, czym według mnie jest zrozumienie, jak chciałbym być rozumiany i zastanawiam się, czy coś takiego jestem zdolny zaproponować innym. Dziękuję za feedback i bycie tutaj ze mną. Gdybyś chciała, chciał, chciało mnie wspierać, to zapraszam na mój Patronite: https://patronite.pl/patryk_rozycki

  6. 08/31/2022

    Wstydliwy seks

    Odcinek o seksualności. Początkach stykania się pornografią w gazetach znajdywanych w szczelinach pomiędzy blaszanymi garażami przed blokiem, pierwszych filmach pornograficznych i pocałunku z kuzynką. O pierwszej masturbacji, która w książce „Między nami mężczyznami” nazywana była samogwałtem, o wstydzie, chodzeniu do stodoły i okrywaniu własnego ciała. O pragnieniu zbliżenia z kimś i stania się mężczyzną, pierwszym seksie i tym, co później. Wreszcie o eksperymentach, otwartości na inne osoby, przygodności i seksie, który może być miejscem na budowanie autentycznej relacji i bliskości z drugą osobą. O odkrywaniu się wobec kogoś, byciu delikatnym, słabym, bezbronnym, odnajdywaniu przyjemności płynącej z seksu i rozmowie o tym. Dziękuję za feedback i bycie tutaj ze mną. Gdybyś chciała, chciał, chciało mnie wspierać, to zapraszam na mój Patronite: https://patronite.pl/patryk_rozycki

  7. 08/24/2022

    Urodziłem się 27 kwietnia 1992 roku… a to jest moja historia

    Autobiograficzny odcinek, w którym opowiadam o moich narodzinach, pierwszych latach życia w małym miasteczku, śmierci siostry, edukacji, alkoholu w domu, dorastaniu i relacjach z rówieśnikami. W półtoragodzinnym odcinku próbuję przedstawić obraz życia rodzinnego, zmian, traum, choroby, śmierci, biedy i staraniach, jakie podejmują rodzice, by zapewnić mi wyższe wykształcenie i lepszą przyszłość. Mówię także o edukacji w kilku szkołach, gdzie spotykam się z dziećmi pochodzącymi z różnych rodzin. W każdym z miejsc doświadczam od nich akceptacji, ale i wykluczenia, wstydu i przemocy. To również odcinek o aspiracjach i awansie klasowym, o niezręczności doświadczenia tego właśnie awansu, bycia w innym środowisku i trudzie komunikacji z rodziną po powrocie do domu. Dziękuję za feedback i bycie tutaj ze mną. Gdybyś chciała, chciał, chciało mnie wspierać, to zapraszam na mój Patronite: https://patronite.pl/patryk_rozycki

  8. 08/17/2022

    Dom rodzinny: wstyd, religia, smutek i nieumiejętność komunikacji

    Dom rodzinny i relacje z bliskimi z daleko wyglądają na piękne, a z bliska przeraża mnie bezradność wobec tego, jak trudno jest nam się ze sobą skomunikować. To odcinek o wstydzie rodziny, wstydzie ukleconego jakoś tam domu, niezręczności bycia tutaj i bycia również tam, w miejscu, gdzie żyję na co dzień. O próbie nawiązania relacji i budowaniu metaforycznych mostów komunikacyjnych, ale też o porażkach, potknięciach, gniewie i wstydzie. Myśl o tym, że może stawiam siebie w wyższej pozycji, posługuję się niezrozumiałym językiem i mam w sobie tylko pretensje do najbliższych. O fantazjach o innej rodzinie, wstydzie samego siebie. Także o emocjach, podobnych do tych, jakie odczuwałem w wieku trzynastu, czy czternastu lat, masturbując się w stodole, co odtworzyłem również teraz. Druga część odcinka mówi o religijności rodziny, którą również staje się dla mnie niezręczna, o smutku na grila i napięciu w relacji z ojcem, kiedy ten nic sobie nie robi z granic, jakie stawiam. Dziękuję za feedback i bycie tutaj ze mną. Gdybyś chciała, chciał, chciało mnie wspierać, to zapraszam na mój Patronite: https://patronite.pl/patryk_rozycki

See All (53)

About

Każdy człowiek jest wrażliwy, wierzę w to lub chcę uparcie w to wierzyć. Będę tutaj opowiadać o moich doświadczeniach i poszerzać w ten sposób pole dla wrażliwości, własnej, ale też każdej innej. To coś o próbie bycia sobą i szukania siebie, o relacjach z innymi, o patrzeniu, odczuwaniu, zabawie i lękach, o tym, co myślę i czuję. https://www.instagram.com/patryk__rozycki/

Information

  • Creator
    Patryk Różycki
  • Years Active
    2021 - 2022
  • Episodes
    53
  • Rating
    Explicit
  • Copyright
    © Patryk Różycki
  • Show Website
    Patryk Różycki