Bir Arayış Hikayesi

İlker Güneş
  • 0.0 (0)
  • Arts

Yolculuğuma nereden başladım bilmiyorum. Ne zaman başladığımı da. Bir gün, aniden uyandım ve bu hikayenin tam ortasında buldum kendimi. Otuzlu yaşlarında birinin koşarak gitmekte olduğu bir belirsizliğin, bir gri bulut çemberinin, sisli bir kalabalığın, elleri bırakılmış küçük çocuk bağırışlarının tam ortasında. Bazen hamam böcekleri gibi aniden durup geriye döneriz. Bu kadar koşmuşken ve bu kadar gitmişken durup neden döneriz bilmem ben ama her döndüğümde de kendimi haklı bulurum. Bu körü körüne yetişme arzusunu bir an olsun dindirebildiğim için sessiz bir alkış tuttururum.

Episodes

  1. 05/30/2021

    Pembe Fil

    Yine yağmurlu bir akşamda İçinde sen geçiyor tüm şiirlerin Pembe fili düşünme diyorum Pembe fili düşünme Cafe de Flore’da Sartre’nin oturduğu Aşk’a komşu bir masadan dışarı bakıyorum Sakladığı haylaz kelimeler göz kırpıyor Sonra birdenbire Aklıma yine gülüşün geliyor Cılız bir keşkeye tutunmaya çalışan Ayçiçeği tarlası gibi renkli gülüşün. Ve bağırarak ama içimden! Burada olsa diyorum Kendime göre sadık bir aşkın Kendine göre özgür dudaklarına Kendimce bir özlem koysam Herkes kalkıyor sonra Sanki hiçbir şey olmamış gibi Pembe fil hiç yokmuş gibi Birer birer ve hep beraber Renkli fincanlarını bırakıp Siyah beyaz ve tatsız hayatlarına koşuyorlar yavaş yavaş.

    Pembe Fil

  2. 05/16/2021

    Gülüşünü Duymak Diye Bir Şey Var

    Şimdi sen buna da inanmazsın ama Gülüşünü duymak diye bir şey var Görmek gibi, dokunmak gibi değil Gülüşünü duymak diye bir şey Aslında beyaz sever tüm renkleri Kirletiyor diye belki de Hiç birini sevmez diye düşündüler hep Ne kaybediyorsak bu önyargıdan Bu kadar abartmasaydık içimizde Nietzsche bile daha kolay yazılabilirdi Ne diyordum? Gülüşünü duymak diye bir şey var Bir kapı aralığından Bir telefonun ucundan Kalabalığın arasından İçi rengarenk balonlarla dolu Cennetin varolduğuna şahit olmak Durup dururken icat ettiğimiz hüzünleri bir bir kovmak Gülüşünü duymak İnce belli çay bardağına tavşan kanı şiirler koymak İçimdeki çocukları bahçeye çıkarmak Ne kaybediyorsak bu duygusallıktan Bu kadar abartmasaydık içimizde Ben bu kadar anlatmasaydım mesela Sen bu kadar güzel gülmeseydin Dünya mecburen dönseydi Herhangi biri kağıda bakmadan Nietzsche yazabilseydi Öyle alelade olsaydı her şey Her renk gri Her kalp atması gereken aralıkta atsaydı Freud kafa karıştırmasaydı Yetişmeye çalışmadan Heyecansız Canlı ama cansız Yaşasaydık Ne diyordum? Gülüşünü duymak diye bir şey var.

    Gülüşünü Duymak Diye Bir Şey Var

  3. 05/16/2021

    Eylüller Güzeldir

    Bir şiire teşebbüs edip Yalınayak bir şeyler geveliyorum kimsesiz sahillerde Gözlerin geliyor derinlerden Doludizgin, İçi dolu kocaman okyanuslar Öyle bakmasana hem Eylül’ü konuşuyoruz Yaz soyunuyor ağaçlardan. Bugün teslimiyet, Bugün sonbahar, Bugün özgürlük, Bugün tamirci çırağı bir ağustos tulumunu asıyor duvara. Eylül diyorum eylül! Ama gözlerin bir Turgut Uyar şiiri Öyle bakma Şimdi deniz kenarında, Sen yanımda Çakıl taşlarının arasından dolunaya selam yollamak vardı Hafif hafif eserken rüzgar Eylül’e sarılmak Biraz denize biraz birbirimize bakıp Susarak anlaşmak.

    Eylüller Güzeldir
  • 3 Episodes

About

Yolculuğuma nereden başladım bilmiyorum. Ne zaman başladığımı da. Bir gün, aniden uyandım ve bu hikayenin tam ortasında buldum kendimi. Otuzlu yaşlarında birinin koşarak gitmekte olduğu bir belirsizliğin, bir gri bulut çemberinin, sisli bir kalabalığın, elleri bırakılmış küçük çocuk bağırışlarının tam ortasında. Bazen hamam böcekleri gibi aniden durup geriye döneriz. Bu kadar koşmuşken ve bu kadar gitmişken durup neden döneriz bilmem ben ama her döndüğümde de kendimi haklı bulurum. Bu körü körüne yetişme arzusunu bir an olsun dindirebildiğim için sessiz bir alkış tuttururum.

Information

  • Creator
    İlker Güneş
  • Years Active
    2021
  • Episodes
    3
  • Rating
    Clean
  • Copyright
    © İlker Güneş
  • Show Website
    Bir Arayış Hikayesi