Mint Podcast o kulturze

Mint: podcast o kulturze

I taki to jest miesiąc w kulturze to podcast Mint Magazine w którym omawiamy to co w danym miesiącu najważniejsze w kulturze. Film, muzyka, literatura i sztuka, o których rozmawiają autorzy i autorki Mint. Poza aktualnościami dowiecie się z niego co najbardziej ucieszyło, co rozczarowało i na co czekają nasi autorzy. Prowadzi redaktor naczelny Aleksander Hudzik.

  1. Sep 1

    Pisarz dostanie 15 zł zamiast 2? Heca, Phoebe Bridgers i awantury sierpnia

    Czy nowy album Phoebe Bridgers jest „absolutnie nieznośny”? Czy Heca Zygmunta Miłoszewskiego może zmienić polski rynek wydawniczy? Czy nowe przepisy poradzą sobie z patostreamingiem? I czy wystawa „Edward Dwurnik. Duma i wstyd” w MSN dobrze opowiada o awansie społecznym? Sierpień zaczynamy od wspomnienia Ignacego Karpowicza i rozmowy o Hecy, nowym wydawnictwie Zygmunta Miłoszewskiego. Pytamy o wynagrodzenia pisarzy, sytuację dużych oficyn i spór wywołany przez Zbigniewa Czerwińskiego. Michał Walkiewicz przygląda się z kolei nowym przepisom dotyczącym patostreamingu i granicy między przemocą, internetową prowokacją i satyrą. W muzyce Angelika Kucińska i Alek Hudzik spierają się o nową Phoebe Bridgers. W filmie wspominamy Jana Frycza i wracamy do Nowych Horyzontów: „Powiedz mi, co czujesz” Łukasza Rondudy oraz „Dzienników panny służącej” Radu Jude. Rozmawiamy o awansie społecznym, relacji między biografią i fikcją oraz klasowych podziałach współczesnej Europy. Kinga Sabak poleca „Ciało” Davida Szalaya, nagrodzone Bookerem w 2025 roku – powieść o sprawczości, seksualności, przemocy i awansie klasowym. Na koniec wracamy do MSN i wystawy „Edward Dwurnik. Duma i wstyd”. Czy Łukasz Ronduda znalazł dobry klucz do twórczości Dwurnika, czy – jak pada w studiu – „lekko go upupił”? Film„Powiedz mi, co czujesz”, reż. Łukasz Ronduda„Dzienniki panny służącej”, reż. Radu Jude MuzykaPhoebe Bridgers, „Lost Weekend” KsiążkaDavid Szalay, „Ciało”, przeł. Dobromiła Jankowska, Wydawnictwo Pauza Sztuka„Edward Dwurnik. Duma i wstyd”, kurator: Łukasz Ronduda, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie

    Pisarz dostanie 15 zł zamiast 2? Heca, Phoebe Bridgers i awantury sierpnia
  2. Jul 30

    Pół roku w kulturze. Co zostanie z pierwszej połowy 2026 roku?

    Czy „Odyseja” Christophera Nolana to najważniejsza premiera ostatnich tygodni? Dlaczego folk stał się punktem wyjścia do muzycznych eksperymentów? Czy w polskiej literaturze wracają wielkie powieści? I co naprawdę wydarzyło się wMOCAK-u? O tym rozmawiamy w nowym odcinku podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze”. Michał Walkiewicz opowiada o „Odysei” Christophera Nolana – filmie, który sprawił, że nagle wszyscy stali się znawcami Homera. Zastanawia się, co kryje się za tym fenomenem i dlaczego najnowsze dzieło Nolana wywołało tak gorącą dyskusję jeszcze przed premierą. Tłumaczy, dlaczego reżyser „ryzykuje tyle, ile może zaryzykować z Homerem” i dlaczego jego najnowszy film jest jednocześnie klasycznym widowiskiem i bardzo współczesnym odczytaniem antycznego eposu. Angelika Kucińska podsumowuje najciekawsze muzyczne premiery pierwszej połowy roku. Opowiada o tym, jak twórcy alternatywy sięgają po folk, rock i muzykę klubową, a gatunki stają się jedynie „punktem na mapie, od którego można odchodzić i do którego można wracać”. Kinga Sabak przynosi do studia „Byłem kurierem w Pekinie” Hu Anyana i zastanawia się, czy po latach autofikcji czytelnicy znów szukają dużych, panoramicznych opowieści. „Istnieje w nas głód dużej powieści, która opisuje szerszy odcinek świata niż tylko własna głowa” – mówi, wskazując na sukces książek Macieja Płazy czy Kiran Desai. Alek Hudzik podsumowuje najważniejsze wydarzenia w świecie sztuki: od zmian instytucjonalnych po kryzys MOCAK u i pytanie o to, jak zmienia się dziś polskie życie artystyczne. Na początek, jak zawsze, zaglądamy do „Kundelka” – tym razem rozmawiamy o mundialu, czyli Donaldzie Trumpie i występie Madonny. Film „Odyseja”, reż. Christopher Nolan Muzyka Kelela „New Avatar” Książka Hu Anyan, „Byłem kurierem w Pekinie”, Insignis2026.   Sztuka MOCAK i pierwsza połowa 2026 roku

    Pół roku w kulturze. Co zostanie z pierwszej połowy 2026 roku?
  3. Jul 16

    Co wspólnego mają Wojciech Fangor i Jan Heweliusz? O wystawie „STARS. FANGOR. SYLWESTROWICZ.”

    Co wspólnego mają Wojciech Fangor i Jan Heweliusz? Dlaczego jeden z najwybitniejszych polskich malarzy przez całe życie fascynował się kosmosem? I jak astronomia zmieniła jego sposób myślenia o sztuce?   Dlaczego Wojciech Fangor przez całe życie fascynował się kosmosem? Odpowiedź na to pytanie wykracza daleko poza historię jednego z najwybitniejszych polskich malarzy XX wieku. Jak mówi Maciej Harland-Parzydło: „Tak naprawdę ten jego taniec z gwiazdami rozpoczął się znacznie wcześniej. Po wojnie Fangor zaangażował się w działalność Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii i właśnie wtedy zaczęła się jego wieloletnia fascynacja kosmosem.” Anna Sańczuk rozmawia z Maciejem Harlandem-Parzydło – historykiem sztuki, kuratorem wystawy „STARS. FANGOR.SYLWESTROWICZ.” i opiekunem Archiwum Wojciecha Fangora w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie – o mniej znanym obliczu jednego z najwybitniejszych polskich artystów XX wieku.   To rozmowa o dziecięcej fascynacji astronomią, własnoręcznie budowanych teleskopach, działalności Fangora w Polskim Towarzystwie Miłośników Astronomii i prywatnym obserwatorium w Stanach Zjednoczonych. Rozmawiamy o tym, jak kosmos przenikał jego twórczość, skąd wzięły się słynne obrazy pulsujące kolorem i światłem oraz jak wyglądała droga artysty z powojennej Polski do wystaw w Museum of Modern Art i Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku. W podcaście usłyszycie także o archiwum Fangora, współpracy ze Stanisławem Zamecznikiem, narodzinach malarstwa przestrzennego oraz o tym, dlaczego twórczość artysty wciąż inspiruje kolejne pokolenia badaczy, kuratorów i twórców. — „STARS. FANGOR. SYLWESTROWICZ.” Centrum Bankowo-Finansowe Nowy Świat S.A. wWarszawie Wystawa potrwa od 27 czerwca do 28 lipca 2026   Mecenasem wystawy jest Totalizator Sportowy,właściciel marki LOTTO. Podcast powstał w ramach współpracy płatnej.

    Co wspólnego mają Wojciech Fangor i Jan Heweliusz? O wystawie „STARS. FANGOR. SYLWESTROWICZ.”
  4. Jul 14

    Dlaczego artyści przekazują muzeum swoje prace? Rozmowa z Danielem Muzyczukiem o nowych wystawach w Muzeum Sztuki w Łodzi

    Muzeum Sztuki w Łodzi od lat buduje swoją tożsamość wokół idei daru. To właśnie dzięki artystom i artystkom, którzy przekazywali instytucji swoje prace, powstała jedna z najważniejszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Europie. Dziś ta historia zyskuje nowy rozdział. Alek Hudzik rozmawia z Danielem Muzyczukiem, dyrektorem Muzeum Sztuki w Łodzi, o dwóch nowych wystawach: „Darach Przyjaźni”, prezentujących ponad 150 prac przekazanych muzeum przez 80 artystów i artystek z całego świata, oraz o wystawie poświęconej kolekcji Richarda DeMarco – legendarnego szkockiego kuratora i galerzysty, dzięki któremu twórczość Tadeusza Kantora, Józefa Robakowskiego czy Josepha Beuysa docierała na Zachód. Rozmawiamy o ekonomii daru i o tym, dlaczego współcześni artyści nadal przekazują swoje prace publicznym instytucjom. Zastanawiamy się, jak pogodzić logikę rynku sztuki z ideą wspólnego budowania kolekcji oraz dlaczego historia Muzeum Sztuki w Łodzi wciąż inspiruje kolejne pokolenia twórców. To także rozmowa o aktualności awangardy. Daniel Muzyczuk opowiada, dlaczego idee Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego pozostają ważnym punktem odniesienia dla współczesnych artystów, jak zmienia się rola muzeum oraz nad czym obecnie pracuje instytucja. W podcaście usłyszycie również o projekcie filmowym inspirowanym „Teorią widzenia” Strzemińskiego, do którego zaproszono m.in. Wilhelma Sasnala, Agnieszkę Polską, Mykołę Ridnego, Liama Gillicka i Antona Vidokle.

    Dlaczego artyści przekazują muzeum swoje prace? Rozmowa z Danielem Muzyczukiem o nowych wystawach w Muzeum Sztuki w Łodzi
  5. Jul 8

    Czy doczekaliśmy się najlepszego horroru od lat i czy festiwal sztuki może rozegrać się w kościele?

    Najlepsze filmy tego lata to horrory, dlaczego? Tak, bo wreszcie zabrali się za nie twórcy z Youtube. Za to w Polsce w czerwcu mówiło się o serialu „Proud” choć niestety twórcy nie mają zbyt wielu powodów do dumy, o czym na samym początku podcastu „I taki to jest miesiąc w kulturze”.„Obsejsa” i „Backrooms” te dwa niszowe horrory sprawiły, że tego lata nie tylko krytycy ale i widzowie mówią o tym, jak wiele da się zrobić w kinie bez wielkiego budżetu, a jedynie ze świetnym pomysłem i świadomością tego jak opowiadać historie. Michał Walkiewicz opowiada o „Obsesji” i tłumaczy dlaczego taki film nie ma szans na powstanie w Polsce.Angelika Kucińska opowiada o debiutanckim albumie nowojorskiego zespołu Chanel Beads zatytułowanym „Your day will come”. To też powód by porozmawiać o powrocie muzyki indie-folk, w zupełnie nowym wydaniu! O tym, kto jeszcze wpisuje się w ten nurt posłuchacie w podcaście.Kinga Sabak przyniosła do studia głośną książkę Jeanette Winterson, „Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?”, w tłumaczeniu Kaji Gucio. Oto biografia brytyjskiej intelektualistki, w której Winterson tłumaczy też własne zasady pisania autofikcji. Więcej o Winterson przeczytacie także na łamach Mint w rozmowie z artystką.Alek Hudzik w czerwcu wybrał się na festiwal Manfiesta do niemieckiego Zagłębia Ruhry. Najważniejszy po Biennale w Wenecji festiwal artystyczny w Europie ma w tym roku bardzo ciekawą lokalizację - opuszczone kościoły na terenach czterech miast. Dodatkowym wątkiem jest też występ polskich artystów oraz kuratorów, wśród których znaleźli się Anda Rottenberg i Krzysztof Kościuczuk. Film„Obsesja”,  reż. Curry BakerPłyta Chanel Beads „Your day will come”Książka Jeanette Winterson, „Po co ci szczęście, jeśli możesz być normalna?”, tłum Kaja GucioWystawa Manifesta Biennale, Zagłębie Ruhry

    Czy doczekaliśmy się najlepszego horroru od lat i czy festiwal sztuki może rozegrać się w kościele?
  6. Jun 17

    Czy sztuka może zastąpić kościół? Anda Rottenberg o Manifeście i Europie

    Czy sztuka może przejąć rolę, którą przez wieki pełniły instytucje religijne? Jak opowiadać historię Europy poprzez nieczynne kościoły, migracje i pamięć miejsc? I dlaczego Polska po raz kolejny nie została gospodarzem Manifesty – jednego z najważniejszych festiwali sztuki współczesnej na świecie?   Gościnią nowego odcinka podcastu Mint jest Anda Rottenberg – historyczka sztuki, krytyczka, kuratorka i jedna z osób, które współtworzyły Manifestę. W tym roku festiwal odbędzie się w Zagłębiu Ruhry, a Rottenberg jest jedną z jego kuratorek.   Rozmawiamy o regionie, który przez dekady był przemysłowym sercem Niemiec, a dziś szuka dla siebie nowej tożsamości. O wystawach organizowanych w dawnych kościołach, pamięci zapisanej w architekturze i artystach, którzy próbują opowiedzieć historię współczesnej Europy poprzez migracje, pracę, religię i wspólnotę.   Jak mówi Rottenberg: „Kościół to nie jest white cube ani muzeum. To określone wnętrze. Trzeba było zmierzyć się z jego architekturą, światłem, akustyką i nośnością znaczeniową”.   W rozmowie pojawiają się także Małgorzata Mirga-Tas, Mirosław Bałka, Luc Tuymans i pytanie o to, czy sztuka może dziś budować wspólnotę równie skutecznie jak inne instytucje społeczne.   Na koniec wracamy również do debaty wokół ustawy o zabezpieczeniach socjalnych artystów. Anda Rottenberg jest rozczarowana reakcją części opinii publicznej:   „Z jakiegoś powodu uznano, że praca artystyczna to nie jest praca. Bo rolnik i górnik mają efekty swojej pracy, a obraz czy rzeźba dla wielu osób nie są żadnym efektem”.

    Czy sztuka może zastąpić kościół? Anda Rottenberg o Manifeście i Europie
  7. Jun 12

    To nie jest ustawa dla Skolima. Marta Cienkowska tłumaczy ustawę o zabezpieczeniach socjalnych artystów

    „Musimy zacząć traktować kulturę jako inwestycję” – mówi w podcaście Mint ministra kultury Marta Cienkowska. Ustawa o zabezpieczeniach socjalnych artystów wywołała jedną z najgorętszych debat kulturalnych ostatnich lat. Czy państwo powinno dopłacać do składek osób pracujących w kulturze? Kto będzie decydował o przyznaniu statusu artysty? I dlaczego projekt wywołał tak silny opór społeczny? „My de facto wspieramy tylko te osoby, które pracują w zawodzie artystycznym i mają najniższe dochody. To nie jest tak, że ktoś dostaje pieniądze do ręki. Te środki trafiają do ZUS-u i NFZ-u po to, żeby zabezpieczyć podstawowo naszych obywateli”. Rozmawiamy o tym, kto skorzysta z nowych rozwiązań, dlaczego – zdaniem ministry – przez ponad 30 lat nie udało się rozwiązać problemu zabezpieczeń społecznych twórców oraz czy państwo powinno wspierać grupę zawodową liczącą około 62 tysiące osób. W wywiadzie padają też mocne słowa pod adresem części krytyków projektu. „Skolimowi się nie podoba. Pytanie, czy można go nazywać twórcą, czy jednak producentem kiełbas” – mówi Cienkowska, odnosząc się do jednej z najgłośniejszych publicznych krytyk ustawy. „Około 62 tysiące osób tworzy cały ekosystem kultury. Tylko w zeszłym roku polskie muzea odwiedziło 46 milionów ludzi. Pytanie brzmi, czy państwo polskie jest gotowe potraktować kulturę jako inwestycję”.

    To nie jest ustawa dla Skolima. Marta Cienkowska tłumaczy ustawę o zabezpieczeniach socjalnych artystów

About

I taki to jest miesiąc w kulturze to podcast Mint Magazine w którym omawiamy to co w danym miesiącu najważniejsze w kulturze. Film, muzyka, literatura i sztuka, o których rozmawiają autorzy i autorki Mint. Poza aktualnościami dowiecie się z niego co najbardziej ucieszyło, co rozczarowało i na co czekają nasi autorzy. Prowadzi redaktor naczelny Aleksander Hudzik.

You Might Also Like