حسین منزوی | با صدای خودش

شهروز کبیری

اینجا شعرهای حسین منزوی را با صدای خودش خواهیم شنید. این پادکست بخشی از پادکست «شعر با صدای شاعر» است. جایی که در آن شعرهای معاصر با صدای شاعر منتشر می‌شود. برای دانلود شعرها به کانال تلگرام ما مراجعه کنید: t.me/schahrouzk برای تبلیغات صوتی و اسپانسرینگ پادکست‌های فارسی، به شنوتو مراجعه کنید. Hosted on SHENOTO

  1. 04/14/2025

    حسین منزوی | خيال خام پلنگ من

    ▨ نام شعر: خيال خام پلنگ من به سوی ماه پريدن بود ▨ شاعر: حسین منزوی ▨ با صدای: حسین منزوی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز _____________ خيال خام پلنگ من به سوي ماه پريدن بود و ماه را ز بلندايش به روي خاك كشيدن بود پلنگ من دل مغرورم پريدو پنجه به خالي زد كه عشق ماه بلند من ورای دست رسيدن بود من و تو آن دو خطيم آری موازيان به ناچاری كه هر دو باورمان زاغاز به يكدگر نرسيدن بود گل شكفته خداحافظ اگرچه لحظه ديدارت شروع وسوسه اي در من به نام ديدن و چيدن بود شراب خواستم و عمرم شرنگ ريخت به كام من فريبكار دغل پيشه بهانه اش نشنيدن بود اگر چه هيچ گل مرده دوباره زنده نشد اما بهار در گل شيپوري مدام گرم دميدن بود چه سرنوشت غم انگيزي كه كرم كوچك ابريشم تمام عمر قفس مي بافت ولي به فكر پريدن بود ـــــــــــــــــــ گویند پلنگ را خوی غریبیست، که هیچ کس و هیچ چیز را بالاتر از خود نمی‌تواند دید. در شب‌های بدر کامل، دیدار ماه بلندتر، پلنگ را به خشم و جنونی می‌کشاند که از سنگها و صخره‌ها برجهد و حریف گستاخ را از افلاک به خاک فرو کشد Hosted on SHENOTO

    حسین منزوی | خيال خام پلنگ من
  2. 02/28/2025

    حسین منزوی | ایران صدای خسته‌ام را بشنو ای ایران

    ▨ نام شعر: ایران صدای خسته‌ام را بشنو ای ایران ▨ شاعر: حسین منزوی ▨ با صدای: حسین منزوی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ___________ ایران! صدای خسته‌ام را بشنو ای ایران شِکوای نای خسته‌ام را بشنو ای ایران من از«دماوند»و«سهندت» قصّه می‌گویم از کوه‌های سربلندت قصّه می‌گویم از رودهایت، اشک‌های غرقه در خونت از رود‌رودِ«کرخه»، زاری‌های«کارونت» از«بیستون» کن عاشقانِ تیشه‌دارانت وآن نقش‌های بی‌گزند از باد و بارانت از دفتر فال و تماشایی که در «شیراز» «حافظ»رقم زد، جاودان در رنگ و در پرداز از«اصفهان»باغِ خزان‌نشناسی از کاشی از «میر» و از«بهزاد» یعنی خط و نقاشی از نبض بی مرگ«امیر» و، خونِ جوشانش که می‌زند بیرون هنوز از «فین کاشانش» ایران من! آه ای کتابِ شور و شیدایی هر برگی از تاریخ تو فصلی تماشایی (معمایی) فصلی همه تقدیرِ سرخ مرزدارانت فصلی همه تصویرِ سبزِ سر به‌دارانت فصل ستون‌های بلندِ «تخت جمشیدت» در سر بلندی برده بالاتر ز خورشیدت از سرخ‌جامه چون کفن‌پوشندگانِ تو وز خونِ دامن‌گیرِ «بابک »در رگانِ تو آوازِ من هر چند ایرانم! غم‌انگیز است با این همه از عشق؛ از عشقِ تو لبریز است دیگر چه جای باغ‌های چون بهشتِ تو ای در خزان هم سبز بودن سرنوشت تو در ذهنِ من ریگِ روانت نیز سرسبز است حتا کویرت نیز در پاییز سرسبز است می‌دانمت جای به مرداب اوفتادن نیست می‌دانمت ایثار هست و ایستادن نیست گاهیت اگر غمگین اگر نومید می‌بینیم ناچار ما هم با تو نومیدیم و غمگینیم با این همه خونی که از آیینه‌ات جاری است رودی که از زخمِ عمیقِ سینه‌ات جاری است می‌شوید از دل‌های ما زنگارِ غم‌ها را همراهِ تو با خود به دریا می‌برد ما را. ▨  حسین منزوی خوانش این شعر به تاریخ نوزدهم آذرماه ۱۳۸۱ در دانشگاه زنجان انجام شده Hosted on SHENOTO

    حسین منزوی | ایران صدای خسته‌ام را بشنو ای ایران
  3. 01/29/2025

    حسین منزوی | ای یاد دوردست که دل می‌بری هنوز

    ▨ شعر: ای یاد دوردست که دل می‌بری هنوز ▨ شاعر: حسین منزوی ▨ با صدای: حسین منزوی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز _____________ این غزل توسط شاعر، به برادرش بهروز منزوی تقدیم شده است _____________ ای یاد ِ دوردست که دل می‌بری هنوز چون آتش ِنهفته به خاکستری هنوز هر چند خط کشیده بر آیینه‌ات زمان در چشمم از تمامی خوبان، سَری هنوز ای چلچراغ ِ کهنه که زان سوی سال‌ها از هر چراغ ِ تازه، فروزان‌تری هنوز بالین و بسترم، همه از گل بیاکنی شب بر حریم ِ خوابم اگر بگذری هنوز ای نازنین درخت ِ نخستین گناه ِ من از میوه‌های وسوسه بارآوری هنوز آن سیب‌های راه به پرهیز بسته را در سایه‌سار ِ زلف، تو می‌پروری هنوز وان سفره‌ی شبانه‌ی نان و شراب را بر میزهای خواب، تو می‌گستری هنوز سودای دلنشین ِ نخستین و آخرین عمرم گذشت و توام در سری هنوز با جرعه‌ای ز بوی تو از خویش می‌روم آه ای شراب ِ کهنه که در ساغری هنوز Hosted on SHENOTO

    حسین منزوی | ای یاد دوردست که دل می‌بری هنوز
  4. 01/28/2025

    حسین منزوی | آنگونه مست بودم

    ▨ شعر: آنگونه مست بودم ▨ شاعر: حسین منزوی ▨ با صدای: حسین منزوی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز __________ آن‌گونه مست بودم که از تمامِ دنیا تنها دلم هوایِ تو را کرده بود می‌گفتم؛ این عجیب است این‌قدر ناگهانی دل بستن از من که بی‌تعارف دیری است زین خیلِ ورشکسته کسی را در خوردِ دل نهادن پیدا نکرده‌ام تب کرده بود ساعتِ پاییزی‌ام وقتی نسیم وسوسه‌ام می‌کرد عطری زنانه در نفسش داشت می‌گفتم؛ این نسیم، بی‌تردید آغشته با هوایِ تنِ توست وین جذبه‌ای که راهِ مرا می‌زند حسّی به رنگِ پیرهنِ توست آن‌گونه مست بودم که می‌توانستم بی‌پروا از خوابِ نیم‌شب بیدارت کنم تا رازِ ناگهانِ مرا باران و مه بدانند و می‌توانستم در جوی‌هایِ گل‌آلود وضو کنم و زیرِ چترِ بسته‌ی باران ساعت‌ها، ساعت‌ها رو سویِ هرچه هست نماز بُگزارم آن‌گونه مست بودم که می‌توانستم حتی به گزمگان نامِ تو را بگویم – آرام و مهربان و صبور از برگ‌هایِ نیلوفر شولایِ بی‌نیازی بر تن  با پِلک‌هایِ افتاده پیشانیِ درخشان و گونه‌هایِ رنگ‌ پریده چونان به نیروانا تأنیثی از دوباره‌ی بودا باری تصویرِ تو، همیشه‌ترین بود بانویِ شعرهایِ مه‌آلود Hosted on SHENOTO

    حسین منزوی | آنگونه مست بودم

About

اینجا شعرهای حسین منزوی را با صدای خودش خواهیم شنید. این پادکست بخشی از پادکست «شعر با صدای شاعر» است. جایی که در آن شعرهای معاصر با صدای شاعر منتشر می‌شود. برای دانلود شعرها به کانال تلگرام ما مراجعه کنید: t.me/schahrouzk برای تبلیغات صوتی و اسپانسرینگ پادکست‌های فارسی، به شنوتو مراجعه کنید. Hosted on SHENOTO

You Might Also Like