Quannu lu suli si susi a matina, d’oru si vesti la riva marina, na varca lenta saluta lu portu, lu ventu la spingi e lu mari dà cunfortu. Li manu antichi tiranu la riti, portanu ‘n cori li jorna e li notti, e ogni gabbianu ca vola luntanu pari ca chiama cu vuci d’umanu. Mari, mari, mari miu, canta la storia di lu cori miu, porta sta vuci finu a l’autru latu, unni c’è amuri ca m’aspetta ancora. Mari, mari, nun ti firmari, fa’ la fisarmonica sonari, tra li scogghi e lu celu blu, Sicilia mia, sugnu sempri cu tia. Sutta la luna d’argentu e di sali, ballanu l’unni comu li fanali, na vecchia canzuna attraversa la via, parla di casa e di malincunia. C’è cu partiu circannu furtuna, cu si purtò sta terra ‘nta la luna, ma appena senti l’oduri du mari, chiudi li occhi e voli turnari. Mari, mari, mari miu, canta la storia di lu cori miu, porta sta vuci finu a l’autru latu, unni c’è amuri ca m’aspetta ancora. Mari, mari, nun ti firmari, fa’ la fisarmonica sonari, tra li scogghi e lu celu blu, Sicilia mia, sugnu sempri cu tia. La sira scinni supra li balconi, s’addumanu stiddi, suspiri e canzuni, li piscatura ritornanu a riva, ogni finestra si senti cchiù viva. Na mamma aspetta cu lu pani cavuru, un figghiu torna e l’abbrazza sicuru, mentri lu mari, cu vuci sincera, cunta lu jornu e saluta la sira. E si dumani mi porta luntanu, tenimi forti comu ‘na manu, fammi sentiri, duci e vicinu, lu sonu anticu di lu me distinu. Mari, mari, mari miu, canta cchiù forti pi lu cori miu, porta sta vuci finu a l’autru latu, unni ogni sonnu nun veni scurdatu. Mari, mari, nun ti firmari, fa’ tutta l’isula ballari, tra li scogghi e lu celu blu, Sicilia mia, sugnu sempri cu tia. Mari miu, mari miu, Sicilia mia, sugnu sempri cu tia. Questo episodio include contenuti generati dall’IA.