بدرقه

گاهی «اولین‌»ها یادآور «آخرین»هاست... همینه که انگار ترسِ از دست‌دادن، لذت و شوقِ رسیدن به یه فصل جدید از زندگی را میگیره. «بدرقه» برای من از یه لحظه‌ی خیلی واقعی شروع شد، وقتی دختر نوجوونم با چشمای براق و بی‌پرده گفت دلش می‌خواد تجربه‌هایی داشته باشه که اصلا براشون آماده نبودم، می‌دیدم که برای رسیدن فصل دیگری از «اولین‌ها» لبریز از اشتیاقه و من پر از ترس، عشق، حیرت، دلتنگی... اولین سفر بدون ما، اولین عشق، اولین بوسه، اولین شکست عاطفی برای من انگار یادآور آخرین‌هایی بود که من باید برای برای بدرقه‌شون آماده می‌شدم. من میترا بختیاری‌ام — خبرنگار، کوچ زندگی و رابطه، و مهم‌تر از همه، مادری که داره با تمام وجود یاد می‌گیره چطور دخترهاش رو برای رفتن به زندگی مستقل خودشون بدرقه کنه.