Rust in Uitvoering - Ritzo's podcast

Ritzo ten Cate

Rust in Uitvoering - de podcast van Social Practice Artist Ritzo ten Cate. Verwacht geen vast structureel, een strak publicatieschema of een terugkerend format, maar gewoon gesprekken die ikzelf interessant vind om te beluisteren en jij misschien ook ;-) Welkom in Ritzo-land. Sommige podcasts zijn gegenereerd met AI (NotebookLM). Gaandeweg verwacht ik meer echte gesprekken te publiceren. Er staat genoeg materiaal klaar. Nu nog even toestemming om het te publiceren. :-) https://ritzotencate.com/

  1. Sep 7

    Waardering XXX Kunst #1 – over waardecreatie, sociale kunst en... de Stadsbreier (met maatje Ronald Mulder)

    'Pick my brain, nu het nog kan', dat was de uitnodiging van mijn goede vriend Ronald Mulder voor dit gesprek. Een uitnodiging die ik met twee armen heb aangegrepen. We gaan nog één keer samen de diepte in. We hebben het over waardecreatie, sociaal-artistiek onderzoek en de ontwikkeling van een duurzaam businessmodel voor mij als social practice artist... of als Stadsbreier. Het gesprek komt misschien een beetje traag op gang, maar​ na de eerste kop koffie komen we ​lekker on the jazz. En er wordt ook gelachen en gepord - zoals dat gaat in een gesprek tussen twee vrienden die elkaar al meer dan twintig jaar scherp houden en lol hebben. En het is niet zomaar een gesprek, want over een half jaar kan dit zoals goed als zeker niet meer... Drie jaar geleden kreeg Ronald de diagnose darmkanker en de tijd begint te dringen. Dat maakt deze eerste aflevering van de (mogelijke) serie 'Waardering XXX Kunst' extra bijzonder en dierbaar.We gaan in op: Waardecreatie: Hoe bouw je aan een maatschappelijk businessmodel vanuit artistieke vrijheid?Van R=1 naar maatschappelijke impact: hoe een persoonlijke fascinatie of frustratie uitgroeit tot een collectieve ervaring (van de daklozenwandelingen tot Holding Pain) en wat de waarde daarvan kan zijn.De Stadsbreier: kan een stad als Groningen een autonoom onderzoeker/kunstenaar aanstellen om het sociale weefsel te herstellen? En zou de waarde daarvan groter zijn dan een.. basisinkomen? ​Dit gesprek met Ronald is de eerste in wat mij betreft een serie 'Waardering XXX Kunst'. De insteek daarvoor is: Met werk in opdracht verdiende ik jarenlang een aardige boterham. Maar hoe doe ik dat met autonoom werk dat volgens mij veel waardevoller is, maar waar nu nog niemand op zit te wachten? Hoe genereer ik, als autonoom maker, onderzoeker, anno 2026 een basisinkomen (of liever nog net iets meer)? Ik ga in gesprek met experts, kunstenaars, succesvolle ondernemers en investeerders op zoek naar antwoorden. Zo’n gesprek begin ik met de vraag: Kun je eens met me meedenken? ;-) Vind je dit onderzoek interessant? Er is ook al een Substack-kanaal: ⁠waarderingxxxkunst.substack.com.

    Waardering XXX Kunst #1 – over waardecreatie, sociale kunst en... de Stadsbreier (met maatje Ronald Mulder)
  2. May 16

    Hoe schimmels de onbreekbare PFAS-moleculen tóch doorbraken (AI-gen)

    "Tientallen gevaarlijk vervuilde PFAS-locaties ontdekt, maar is 'topje van ijsberg'" kopte de NOS vanochtend https://nos.nl/artikel/2614501-tientallen-gevaarlijk-vervuilde-pfas-locaties-ontdekt-maar-is-topje-van-ijsberg. Dat is natuurlijk niet hoe je het weekend in wilt en daarom dook ik er samen met NotebookLM in. Ik stelde twee vragen: 1. Hoe ziet de rest van die ijsberg er dan uit? / Hoe erg is het? 2. Wat is er mogelijk, misschien aan te doen? Dat gaf een enigszins hoopvol doorkijkje en dus vroeg ik NotebookLM twee hosts naar 2045 te laten tijdreizen om vanuit daar terug te kijken en verslag te doen van dat het toch nog goed kwam. Onder andere witrotschimmels en gele lis worden in deze science informed fictieve podcast als de oplossing gepresenteerd. En los van dat leer je in korte tijd heel veel over PFAS. Interessante kost. Ze blikken terug op de PFAS-crisis van de jaren '20 en beschrijven hoe de mensheid ternauwernood ontsnapte aan deze onverwoestbare chemische vervuiling. Waar traditionele technieken zoals extreme verhitting tekortschoten door hun enorme energieverbruik, bood de natuur een oplossing via witrotschimmels die met hun krachtige enzymen de hardnekkige koolstof-fluorverbindingen konden kraken. De tekst belicht innovatieve methoden zoals de Rapimer-methode en microbiële snelwegen, waarbij schimmels en bacteriën samenwerken om giftige stoffen circulair af te breken. Uiteindelijk dient het verhaal als een les in biomimicry en nederigheid, waarbij de complexe intelligentie van ecosystemen effectiever bleek dan brute industriële kracht. Zelf aan de slag met dit Notebook? Veel plezier: https://notebooklm.google.com/notebook/fb9e9020-72ca-4947-9074-8c1f81abc32c.

    Hoe schimmels de onbreekbare PFAS-moleculen tóch doorbraken (AI-gen)
  3. Feb 1

    Rico Holding Pain - nagesprek

    Met mijn fotografisch ritueel Holding Pain nodig ik mannen uit om naar hun verdriet te gaan om vervolgens 18 minuten lang, in stilte, in mijn camera te kijken. Vriend Rico nam mijn uitnodiging aan, om op 19 december 2024, op een moment dat hij between lives was, samen naar de dijk bij Nansum te gaan, voor hem een plek met een flinke lading.  Het stormde die dag, het was ijzig koud, waardoor we overwogen om niet te gaan. We gingen toch. Toen we bij de dijk aankwamen, stopte de regen. Toen we bijna weer terug in de auto zaten begon het weer te plenzen.  Op 27 juni hadden we een nagesprek, wat ik opnam. Een aantal weken terug gaf Rico me toestemming om alles ‘de atmosfeer in te slingeren’. Dat doe ik bij deze – digitaal. Op enig moment komt dit alles ongetwijfeld ook terug in de exposering ‘What Remains’ waarmee ik de deelnemers de mogelijkheid geef om wat nog over is, bloot te stellen aan de wereld, het universum. Op de dijk bij Nansum maakten we de pijn niet mooier, we losten haar niet op, we hielden haar simpelweg 18 minuten lang vast, in de stilte, met de Dollard op de achtergrond. In zijn nagesprek vertelt hij dat hij voor het eerst als een buitenstaander naar zichzelf kon kijken en een diep medelijden voelde. Zelfkritiek kon zelfcompassie en zachtheid worden. Bij het zien van de foto’s werd hij fysiek misselijk en rillerig, hij zag een doodsmasker en durfde drie weken lang niet meer te kijken. Maar de foto’s fungeerden uiteindelijk als een portal waarmee hij terug kon naar de 18 minuten en wat daar aan het licht kwam. Door de beelden uiteindelijk toch toe te laten, begon er iets te stromen. De fysieke afschuw veranderde in een bevrijdend gevoel van erkenning. Hij deelde de foto’s met zijn vriendin, wat leidde tot een diepere verbinding omdat zijn kwetsbaarheid gezien mocht worden. Rico was de vijfde deelnemer aan Holding Pain. Inmiddels deden zestien mannen mee. Heb je ook interesse? Hier lees je meer. Tot en met de eerste week van maart heb ik plek voor één ronde per week.

    Rico Holding Pain - nagesprek

About

Rust in Uitvoering - de podcast van Social Practice Artist Ritzo ten Cate. Verwacht geen vast structureel, een strak publicatieschema of een terugkerend format, maar gewoon gesprekken die ikzelf interessant vind om te beluisteren en jij misschien ook ;-) Welkom in Ritzo-land. Sommige podcasts zijn gegenereerd met AI (NotebookLM). Gaandeweg verwacht ik meer echte gesprekken te publiceren. Er staat genoeg materiaal klaar. Nu nog even toestemming om het te publiceren. :-) https://ritzotencate.com/