Duygu Notları

Gizem Yeliz D.

Çocuklarımızın iç dünyalarını daha iyi anlamlandırmak adına, hislerinin ezgisini,kalplerimizle buluşturuyoruz.✨✨ Hazırsak her bir dökülemeyen davranışın ezgisel yanını birlikte hissetmeye ve bu yolculukta sizlerin ağır yüklerini hafifletmeye açılan pencereden selamlar 🙋🏻‍♀️🤍 ✨ Detaylar için ✨ İnstagram @zihinsiparkur Gizem Yeliz D.

  1. 6d ago

    Kendi Başına Giyinmekte İnat Etme| 4-6YAŞ

    Sabah kapının önündesiniz. Zaman daralıyor, dışarıda hayat akıp gidiyor ama evin içinde, tam o eşikte dünya durmuş gibi... Çocuğunuz inatla kendi ayakkabısını giymeye çalışıyor. Fermuar çekilmiyor, ayakkabılar ters. Bir yanınız 'ver ben yapayım' diye sabırsızlanırken, diğer yanınız o minik çabanın içinde sıkışıp kalıyor. Peki biz neden o kadar acele ediyoruz? Neden tahammülümüz bu kadar az? Duygu Notları'nın bu bölümünde; 4-6 yaş dönemindeki o tatlı 'inatları', çocukların sınır çizme çabalarını ve bizim o anlardaki tahammül sınırlarımızı konuşuyoruz. Ama lafı hiç dolandırmadan, didaktik tanımlardan uzak durarak, doğrudan hayatın içinden... Üzerimize giydiğimiz o ağır 'mükemmel yetişkin' elbiselerinden sıyrılıp, başarısızlığın o hafifletici masumiyetine sığınıyoruz. Nev'in o çok sevdiğimiz sözü-bestesi kendisine ait olan “Benmişim” parçasından dizelerine uğrayıp soruyoruz kendimize: Korunmak için inşa ettiğimiz o kaleler, günün sonunda bizi ışıksız bırakan birer zindana mı dönüşüyor? Bırakalım bugün o ayakkabılar ters kalsın. Adımlar onlara ait olduğu sürece, yönün ne önemi var? Keyifli dinlemeler.🤍🎧 Gizem Yeliz D. Instagram: @zihinsiparkur

  2. Jul 8

    Duygu Köşesi Bölüm2 : Formüllerin Ötesinde İnsan

    ✨Bazen hayatın bize neler getireceğini hiç kestiremiyoruz. Masamızda pırıl pırıl planlar, bambaşka başlıklar varken; hayat takvimimize hiç hazır olmadığımız bir gün koyuveriyor ve kelimelerin azizliğine uğruyoruz. Duygu Notları’nın bu bölümünde, anketlerin ve kitaplardaki o keskin ilişki formüllerinin dışına çıkıyoruz. Ne kadar empatik olursak olalım ya da sınırlarımızı ne kadar iyi çizersek çizelim; neden günün sonunda hep kendi penceremizden bakıyoruz? Kendi doğrularımız uğruna net olmanın ya da kendi alanımızı korumak adına sınırlar çekmenin bedeli nedir? Bu bölümde ne bir haklı var ne de bir suçlu... Sadece iki tarafın da kendi yaraları, kendi içsel sınavları ve kendi pencereleri var. 'Benim hayatım hep %90 böyle geçiyor, hep aynı şeyleri yaşıyorum' yanılgısının arkasındaki bilimsel gerçeğe, zihnimizin algıda seçicilik oyunlarına ve hayatın aslında %50-%50’lik o büyük esnekliğine değiniyoruz. 🎵Mor ve Ötesi’nin 'Ayıp Olmaz Mı?' şarkısının dizelerinde buluşup, duygularımızı kalbimize sıkıştırmadan, kimseyi yargılamadan sadece insanı tüm kusurlarıyla görebilmenin şifasını konuşuyoruz. ❓🌠Siz bu aralar hayatınızda birilerine yetişmeye mi çalışıyorsunuz, yoksa bahçenizde açmayan o güle de, yoldaki o gizli taşlara da yargısızca sarılabiliyor musunuz? Kulaklığınızı takın, arkanıza yaslanın ve omuzlarınızdaki yükleri bir nebze de olsa bırakmayı birlikte deneyimleyelim. Kendinize ve duygularınıza çok iyi bakın.🙏🏻🤍 Gizem Yeliz D. İnstagram: @zihinsiparkur

  3. Jul 1

    Odadaki Gölgeler | Çocuklardaki Karanlık ve Canavar Korkusu (4-6 YAŞ)

    Işıkları kapattığınızda, o çok sevdiği odası çocuğunuz için birdenbire bilinmezlerle dolu, ürkütücü bir ormana dönüşüyor mu? Bizim için askıdaki sıradan bir hırka olan o gölge, onun dünyasında neden nefes alan bir canavara evriliyor? Duygu Notları’nın bu bölümünde, 4-6 yaş arasındaki çocukların o rengarenk ama bir o kadar da karmaşık hayal dünyasına, yani 'büyüsel düşünce' evresine yakından bakıyoruz. Onların korkularını küçümsemeden, 'Korkacak ne var?' demeden, o canavarlarla nasıl güvenli bir bağ kurabileceğimizi ve ebeveyn olarak nelere dikkat etmemiz gerektiğini konuşuyoruz. Bu bölümün kalbine, ruhumuza derin bir güven hissi üfleyen çok özel bir şarkıyı, sözü ve bestesi tamamen Fettah Can'a ait olan "Yonca Bahçesi"ni bıraktım. Bu güzel eseri birlikte içselleştirirken, aslında çocukların karanlıkta aradığı o 'büyütüldüğü, sarıp sarmalandığı güvenli bahçeyi' derinden hissedeceğiz. Çünkü biliyoruz ki, bir çocuğun korkusunu şefkatle kucaklamak, ona hayatı boyunca sığınabileceği bir yonca bahçesi hediye etmektir. 🍀 Gelin, ışıkları biraz loşlaştırıp bu derin duygusal yolculuğa birlikte çıkalım. 🤍 Keyifli dinlemeler! Gizem Yeliz D. İnstagram : @zihinsiparkur

  4. Jun 24

    Parmak Emme/Battaniye Bağımlılığı:(0-3 YAŞ) İlk Yıllar ve Temel Davranışlar

    Evin içinde artık rengi solmuş, kenarı aşınmış, yıkanınca evde kriz çıkaran o meşhur battaniyeyi arkasından sürükleyen minik bir ufaklık var mı? Ya da başparmağını dünyanın en lezzetli şeyiymiş gibi iştahla emen bir çocuk? Ebeveynler olarak çoğumuz o battaniyeyi çocuk uyurken gizlice yıkayıp kurutma makinesinde saniyelerle yarışıyor, parmak emme davranışını gördükçe "Acaba bağımlı mı oluyor?" diye endişeleniyoruz. Peki, uzmanların "geçiş nesnesi" dediği bu durum aslında ne anlama geliyor? Bir köprü mü, yoksa önüne çekilen bir duvar mı? Bu davranışlar ne zaman ve neden tehlikeli olmaya başlar? Yolculuğumuz sadece çocuklarla sınırlı kalmıyor; mikrofonu biraz da kendimize, yani yetişkinlere çeviriyoruz! Biz yetişkinler stres anında neden hemen telefona sarılıyoruz? Sırf tanıdık ve güvenli hissettiriyor diye bitmesi gereken ilişkileri veya alışkanlıkları neden bırakamıyoruz? Aslında bizim de kendi "yetişkin battaniyelerimiz" yok mu? Çocuklarımızın ve kendimizin hayatındaki bu geçişleri, onları hırpalamadan ve zorla koparmadan, "güvenle esneterek" nasıl sağlıklı kılacağımızın formülünü bu bölümde bulacaksınız. Keyifli dinlemeler! 🎵 Bölümde Eşlik Eden Eser: Şarkı Adı: Yalnızlığım Söz: Mehmet Teoman Beste: Vedat Sakman Görüş, düşünce ve kendi "yetişkin battaniyenize" dair yorumlarınızı benimle paylaşmayı unutmayın! Kalbinizin bir köşesinde buluşmak üzere. 💛 Gizem Yeliz D. İnstagram : @zihinsiparkur

  5. Jun 17

    Yırtılan Resimler,Takılan Maskeler:Biz Neleri Gizliyoruz?

    Hiç ,bir çocuğun yüzündeki tebessümün arkasına gizlenmiş bir çaresizliğe şahit oldunuz mu? Duygu Notları’nın bu bölümünde, 11-12 yaşlarında bir çocuğun sırasının altında sessizce yırttığı o 'korkunç' resmin izini sürüyoruz. Evde kurallarla örülü bir düzen varken, dış dünyanın sert ve yargılayıcı duvarlarına çarpan bir çocuğun, sırf uyum sağlayabilmek adına ilk maskesini nasıl taktığını konuşuyoruz. Çocukları nerede sınırlamalı, nerede içlerindeki o cesareti desteklemeliyiz? Ardından bu yırtılan kağıtların ve takılan maskelerin yetişkin hayatımızdaki izdüşümüne bakıyoruz. Toplumun, ilişkilerin ve iş hayatının daraltan beklentilerine uyum sağlamak adına bizler kendi içimizdeki hangi renkleri yırtıp atıyoruz? Başkalarının onayı için kendimiz olmaktan ne ara vazgeçtik? Bölümün en özel anında ise içimizdeki o kırık parçalara dokunan, çok özel bir şarkıyı mırıldanarak duygularımızı temize çekiyoruz. Hazırsanız, maskeleri bir kenara bırakıp kalbimizin sesini dinlemeye davetlisiniz. Keyifli dinlemeler!🎧 🎵 Bölümde Yer Alan Şarkı: Şarkı Adı: Sadece Söz & Beste: Ersin Güler Akan Bu bölümde kendi sesimden yorumumu bırakıyorum size. ✨✨✨✨ Unutmayın; kendiniz olabildiğiniz, maskesiz ve cesur kalabildiğiniz anlarda hayat daha güzel. Hoşça kalın, ama en çok da... maskesiz kalın.👋🏻🌸 Gizem Yeliz D. Instagram: @zihinsiparkur

  6. Jun 10

    Çocuğun Potansiyeli

    "Duygu Notları"nın bu bölümünde, bir çocuğun içindeki o muazzam gücü, yani "potansiyeli" konuşuyoruz. Ama bu sefer kelimelerimize rehberlik eden çok özel bir şarkı var: Sözü ve müziği Can Ozan’a ait olan "Toprak Yağmura".🌧️🌱 🎶 Bölümde Nelerden Bahsettik? 🌧️İçteki Güç: Her çocuğun dünyaya kendine has bir potansiyelle geldiğini, bizim görevimizin ona yeni bir şekil vermek değil, var olan o potansiyeli fark etmek olduğunu konuştuk. 🌧️Baskı mı, Destek mi?: Ebeveynler ve eğitimciler olarak çocuğun sınırlarına ne kadar saygı duyuyoruz? Kendi beklentilerimizle çocuğun potansiyelini büküyor muyuz, yoksa ona can suyu mu oluyoruz? 🌧️Doğru Çevre: Kurak bir toprakta çiçek açmayacağı gibi, potansiyeli baskılayan bir çevrede de çocuğun kendini gerçekleştiremeyeceğini örneklerle aktardık. 💡 Asıl Farkındalığımız Neydi? Bu bölümün cebimize koyduğu asıl büyük farkındalık şuydu: "Çocuğun potansiyeli zorlayarak, iterek ya da sürekli müdahale ederek açığa çıkmaz. Doğru zamanda, doğru miktarda ve şefkatle verilen destekle tıpkı yağmur sonrasındaki toprak gibi kendiliğinden filizlenir." Biz yetişkinlerin görevi, çocukların kendi hızında büyümesine izin vermek ve o toprağı kurutmamaktır. Keyifli dinlemeler 🎧🌧️🌱⚡️ Gizem Yeliz D. Instagram: @zihinsiparkur

  7. Jun 3

    Çocuklar Neden Gerçeği Büker?

    Yüzünde çikolata lekeleriyle dururken, boş tabağa bakıp "Ben yemedim, odadaki görünmez dev yedi" diyen bir çocuğun gözlerinin içine baktınız mı hiç? Ya da o an içinizden yükselen "Eyvah, çocuğum dürüstlüğü kaybediyor mu?" korkusuyla nasıl baş edeceğinizi bilemediğiniz oldu mu? ✨Duygu Notları’nın bu bölümünde, ebeveynlik yolculuğunda bizi en çok sarsan, kelime anlamı en ağır olan o limana yanaşıyoruz: Çocukların dünyasındaki o ilk gerçeği bükme anlarına... Çocukların neden bilinçsizce gerçeği eğip büktüğünü, o tatlı deneme-yanılmaların zamanla nasıl bizi koruyan birer maskeye dönüştüğünü konuşuyoruz. Korkularımızın, yetersizlik hislerimizin ve en çok da "olduğumuz halimizle sevilmeme" kaygımızın çocukluktan yetişkinliğe uzanan o derin, o pürüzsüz bağını masaya yatırıyoruz. 🦋Üstelik bu yolculukta yalnız değiliz. İçimizdeki o hata yapmaktan korkan çocuksu kırılganlığın üstünü örtmeye çalışırken, kelimelerin bittiği ve hislerin başladığı o yerde bize Sezen Aksu ve o eşsiz eseri "Küçüğüm" eşlik ediyor. O kadar derin, o kadar insanı kalbinden vuran bir yer ki burası; ne kadar o duyguları hissedebilmişsem, elimden geldiğince size de aktarmak, sesime sığdırmak istedim. 🎧Gelin, o yalandan, kocaman oyuncak zaferleri yavaşça yere bırakalım ve gerçeğin o hafifleten, şefkatli sinesine beraber sığınalım. Gizem Yeliz D. İnstagram: @zihinsiparkur

  8. May 27

    Duygu Köşesi Bölüm 1

    Bazen hayatın koşturmacası, rollerimiz ve sorumluluklarımız arasında öyle bir an gelir ki, içimizden tek bir cümle yükselir: 'Pilim bitti.' Bu bölümde davranışları, yapılması gerekenleri ya da ebeveynlik rollerini bir kenara bırakıyoruz. ✨Maskeleri indiriyor, sadece ve sadece insan olmanın getirdiği o derin duyguları, o tanıdık çaresizlik hissini konuşuyoruz. Gerçekçi, samimi ve içimizden bir sohbetle Sabiha Gökçen Havaalanı'ndan sizlere sesleniyorum. Yayında bahsettiğim, ruhumuza dokunan o özel geçiş köprüsü için; sözleri ve büyüleyici sesiyle Melike Şahin’e, bestesi ve düzenlemesiyle hikayemize derinlik katan Cihan Mürtezaoğlu’na teşekkürlerimle... 'İçime bir muğlak bırakmak olmaz, avuca oturur, kabına sığmaz...' diyerek söylediğim bu duygusal yolculuğa siz de ortak olun. Keyifli dinlemeler!🎧🎵 Gizem Yeliz D. Instagram: @zihinsiparkur

See All (18)

Trailer

About

Çocuklarımızın iç dünyalarını daha iyi anlamlandırmak adına, hislerinin ezgisini,kalplerimizle buluşturuyoruz.✨✨ Hazırsak her bir dökülemeyen davranışın ezgisel yanını birlikte hissetmeye ve bu yolculukta sizlerin ağır yüklerini hafifletmeye açılan pencereden selamlar 🙋🏻‍♀️🤍 ✨ Detaylar için ✨ İnstagram @zihinsiparkur Gizem Yeliz D.

Information

  • Creator
    Gizem Yeliz D.
  • Years Active
    2026
  • Episodes
    18
  • Rating
    Clean
  • Copyright
    © Gizem Yeliz D.
  • Show Website
    Duygu Notları