فردای اقتصاد | واچ‌لیست

فردای اقتصاد

رسانه «فردای اقتصاد» با مأموریت نقش‌آفرینی در ساختن فردای ایران پا به عرصه وجود می‌گذارد. سابقه این رسانه تصویری به سال ۱۳۹۹ برمی‌گردد؛ زمانی که تلویزیون اینترنتی «بورسان» پا به عرصه وجود نهاد و در مدت زمان کوتاهی توانست در حوزه بازار سرمایه به سرآمد رسانه‌های کشور تبدیل شود. پس از حدود دو و نیم سال فعالیت مستمر، بورسان در مرداد ۱۴۰۱ در یک فاز توسعه‌ای با تیمی مجرب از روزنامه‌نگاران و تحلیلگران اقتصادی ادغام شد و به «فردای اقتصاد» تغییر نام یافت. وب‌سایت فردای اقتصاد: https://www.fardayeeghtesad.com/ ما را در یوتیوب دنبال کنید: https://www.youtube.com/@feghtesad

  1. 2d ago

    بورس فروشنده‌های پشیمان؛ سهام می‌خریم یا هیجان؟

    سهم را می‌فروشیم، ادامه صف‌های خرید را می‌بینیم و سرانجام گران‌تر به بازار برمی‌گردیم؛ این بار با روایتی تازه برای توجیه خرید. چه چیزی تغییر کرده است: چشم‌انداز شرکت‌ها یا ترس ما از جا ماندن؟ در واچ‌لیست ۲۵ آبان با اجرای علی تسنیمی، مهدی طحانی، کارشناس بازار سرمایه و مجری باسابقه «بورسان»، این‌بار در جایگاه مهمان از بازاری می‌گوید که به باور او، در حرکت اخیرش بیش از گذشته «هیجان» می‌خرد. طحانی جبران عقب‌ماندگی پس از جنگ، سودسازی بخشی از شرکت‌ها و اصلاح سیاست‌های ارزی را از دلایل رشد بورس می‌داند؛ اما معتقد است فراگیرشدن صف‌های خرید لزوماً به معنای بهبود چشم‌انداز همه صنایع نیست. او پدیده «فروشنده پشیمان» را نشانه‌ای از غلبه ترس جا ماندن می‌بیند؛ رفتاری که به اعتقادش، دامنه نوسان محدود به آن دامن می‌زند. در همین فضای صعودی، طحانی می‌گوید بیش از ۶۰ درصد منابعش خارج از سهام است و از رشد بازار برای کاهش بیشتر وزن سهام در سبدش استفاده می‌کند. نگرانی او، ابهام در پیامدهای محاصره اقتصادی و تحولات سیاسی پیش‌روست؛ ریسک‌هایی که اثرشان بر فعالیت بنگاه‌ها هنوز روشن نیست. بااین‌حال، ادامه صعود را هم منتفی نمی‌داند؛ خلق پول و انتظارات تورمی می‌تواند حتی بدون بهبود عملکرد شرکت‌ها، قیمت سهام را بالا ببرد. اما این گفت‌وگو صرفاً درباره خریدن یا فروختن نیست. طحانی از مسئله‌ای بنیادی‌تر می‌پرسد؛ چرا پولی که در ملک برای سال‌ها می‌ماند، در بورس مدام دنبال خروج و ورود است؟ پاسخ او فقط در رفتار سهامداران نیست؛ ثبات قواعد، نظارت مؤثر، حاکمیت شرکتی و پاسخ‌گویی مدیران را لازمه اعتماد و سرمایه‌گذاری بلندمدت می‌داند. در انتخاب سرمایه‌گذاری نیز از شناخت اقتصاد و صنعت به کیفیت مدیریت و جریان نقدی شرکت می‌رسد و انتخاب صندوق مناسب را برای افراد کم‌تخصص‌تر عملی‌تر می‌بیند. نقطه شروع اما شناخت خود سرمایه‌گذار است: نیازهای مالی، افق زمانی و توان تحمل زیان؛ نه صرفاً پیش‌بینی رنگ تابلوی فردا. گفت‌وگوی کامل را در «واچ‌لیست» ببینید. Website fardayeeghtesad.com Instagram instagram.com/farda_eghtesad Twitter twitter.com/feghtesad Telegram t.me/feghtesad

  2. Nov 11

    رقص با اهرم روی زمین کج بورس

    بورس رکورد می‌زند و سودهای چندصددرصدی اهرمی‌ها چشم‌ها را خیره کرده است؛ اما برای ادامه این رقص، فقط همراه‌شدن با موج صعود کافی نیست. ریسک‌های سیاسی هنوز پابرجاست و اهرم، همان‌قدر که سود را بزرگ می‌کند، می‌تواند زیان را هم تشدید کند. در واچ‌لیست ۲۰ آبان با اجرای علی تسنیمی، بهرام گروسی، مدیر صندوق دو ایکس، و مرتضی کلهری، مدیر صندوق اهرم، از تصمیم‌گیری روی همین زمین ناهموار می‌گویند: چگونه میان فرصت رشد سهام، هزینه تأمین مالی و ریسک‌هایی که پیش‌بینی‌پذیر نیستند، تعادل برقرار می‌کنند؟ پشت بازدهی‌های متفاوت صندوق‌های اهرمی چه می‌گذرد؟ مهمانان توضیح می‌دهند که مقایسه سود صندوق‌ها، بدون بررسی ضریب اهرم، اندازه دارایی‌ها و نقدشوندگی، تصویر کاملی از عملکرد مدیران نمی‌دهد. آن‌ها همچنین از گرهی می‌گویند که با وجود اصلاحات اخیر باقی مانده است: نرخ پایین واحدهای عادی در مقایسه با گزینه‌های رقیب، جذب منابع و تنظیم اهرم را دشوار کرده است. در انتخاب میان سهام و طلا هم نگاه‌ها یکسان نیست. کلهری پس از جلوافتادن سهام، بازتنظیم وزن طلا در سبد را مطرح می‌کند؛ گروسی برای سرمایه‌گذار فعال، همچنان فرصت‌های سهام را ترجیح می‌دهد. هر دو، تداوم فضای تورمی را در تحلیل خود لحاظ می‌کنند؛ نه اینکه ریسک‌ها را تمام‌شده بدانند. بعد از سودهای بزرگ، هنوز وقت اهرم گرفتن است؟ و کجا ماندن پای تحلیل، به تعصب روی سرمایه‌گذاری تبدیل می‌شود؟ گفت‌وگوی کامل را در «واچ‌لیست» ببینید. Website fardayeeghtesad.com Instagram instagram.com/farda_eghtesad Twitter twitter.com/feghtesad Telegram t.me/feghtesad

    رقص با اهرم روی زمین کج بورس
  3. Nov 7

    سود بیشتر برای پول صبورتر؛ صندوق‌های بدهی خصوصی در راه بازار

    بنگاه برای تأمین مالی پشت صف بانک مانده و سرمایه‌گذار به‌دنبال بازدهی بالاتر است. آیا صندوق‌های بدهی خصوصی می‌توانند این دو را به هم برسانند؟ در واچ‌لیست ۱۶ آبان، با اجرای علی تسنیمی و حضور محمدحسین حاج‌اسماعیلی، سراغ ابزاری رفتیم که جای آن در بازار سرمایه ایران خالی است؛ صندوق‌هایی که منابع سرمایه‌گذاران را جمع می‌کنند و با ارزیابی توان بازپرداخت بنگاه‌ها، به تأمین مالی آن‌ها می‌پردازند؛ به‌ویژه کسب‌وکارهای کوچک و متوسطی که دسترسی محدودی به تسهیلات بانکی دارند. اما جذابیت این ابزار فقط در بازدهی بالقوه بالاتر خلاصه نمی‌شود. برخلاف انتخاب مستقیم یک طرح تأمین مالی، اینجا مدیر صندوق مسئول انتخاب مجموعه‌ای از بنگاه‌ها، اعتبارسنجی و پایش آن‌هاست. کیفیت همین مدیریت تعیین می‌کند که منابع سرمایه‌گذاران به کجا برود و ریسک بازنگشتن مطالبات چگونه کنترل شود. بازدهی بیشتر، البته بدون هزینه نیست؛ سرمایه‌گذار ریسک اعتباری بالاتری می‌پذیرد و باید برای دسترسی به پولش صبورتر باشد. سود تضمین‌شده نیست و قرار نیست امکان خروج، مانند صندوق‌های با نقدشوندگی روزانه فراهم باشد. حاج‌اسماعیلی در این گفت‌وگو، سازوکار پیشنهادی این صندوق‌ها، تفاوتشان با درآمد ثابت و تأمین مالی جمعی و نقش احتمالی آن‌ها در کاهش فشار تأمین مالی بر بانک‌ها را توضیح می‌دهد. او راه‌اندازی این ابزار تا پایان سال را محتمل می‌داند؛ هرچند زمان آغاز فعالیت و جزئیات نهایی، به تصمیم نهاد ناظر وابسته است. صندوق‌های بدهی خصوصی برای چه سرمایه‌گذارانی مناسب‌اند و بازدهی بالاترشان، پاداش پذیرش کدام ریسک‌هاست؟ Website fardayeeghtesad.com Instagram instagram.com/farda_eghtesad Twitter twitter.com/feghtesad Telegram t.me/feghtesad

    سود بیشتر برای پول صبورتر؛ صندوق‌های بدهی خصوصی در راه بازار
  4. Nov 4

    در آغوش بورس؛ سودهای بزرگ در اقتصاد کوچک‌شده

    تولید عقب نشسته، اما سود برخی شرکت‌های بورسی جهش کرده است. آیا بورس فرصتی در دل رکود پیدا کرده یا بخشی از این سودها، محصول موقت تورم‌اند؟ در واچ‌لیست ۱۳ آبان، با اجرای علی تسنیمی و حضور مهدی کریمی، بازگشت رنگ سبز به بازار را کنار گزارش‌های تابستان و عملکرد مهر گذاشتیم؛ تا ببینیم پشت رشد قیمت سهام، چه اتفاقی در بنگاه‌ها افتاده است. در تحلیل کریمی، افزایش نرخ فروش و استفاده از موجودی مواد اولیه ارزان‌تر، به رشد حاشیه سود برخی شرکت‌ها کمک کرده؛ حتی وقتی تولیدشان کاهش یافته است. همین‌جا پرسش اصلی شکل می‌گیرد: وقتی انبارها با مواد اولیه گران‌تر پر شوند، چه مقدار از این سود باقی می‌ماند؟ فرصت‌ها و ریسک‌ها هم به یک اندازه میان صنایع تقسیم نشده‌اند. پالایشی‌ها با سایه مداخله دولت و کسری بودجه مواجه‌اند؛ صنایع انرژی‌بر به استقبال محدودیت‌های زمستان می‌روند؛ و برخی شرکت‌های کوچک‌تر، با حفظ تولید و استفاده از مسیرهای صادراتی جایگزین، وضعیت متفاوتی دارند. از دارو و روانکار تا کاشی، لاستیک و قطعه‌سازی، جزئیات گزارش‌ها می‌تواند تصویری متفاوت از حال عمومی اقتصاد نشان دهد. کریمی معتقد است پس از اصلاح قیمت‌ها و انتشار گزارش‌های فصلی، گزینه‌های قابل‌بررسی بیشتری در بازار پیدا شده‌اند؛ اما نسبت قیمت به سود پایین، بدون سنجش پایداری سود و ریسک تحقق پیش‌بینی‌ها، کافی نیست. کدام شرکت‌ها فقط یک فصل پُرسود داشته‌اند و کدام‌ می‌توانند این سودآوری را ادامه دهند؟ گفت‌وگوی کامل را ببینید. Website fardayeeghtesad.com Instagram instagram.com/farda_eghtesad Twitter twitter.com/feghtesad Telegram t.me/feghtesad

    در آغوش بورس؛ سودهای بزرگ در اقتصاد کوچک‌شده
  5. Nov 2

    خروج از بورس؛ احتیاط یا هزینه؟

    فروش سهام، ریسک را حذف نمی‌کند؛ شکل آن را تغییر می‌دهد. سرمایه‌گذار از نوسان بورس فاصله می‌گیرد، اما با دو پرسش تازه روبه‌رو می‌شود؛ پول تا فرصت بعدی کجا بماند و اگر بازار با خبر گشایش برگردد، بازگشت به سهام چه هزینه‌ای خواهد داشت؟ در واچ‌لیست ۱۱ آبان، با اجرای علی تسنیمی و حضور حسین فرزان، عضو هیئت‌مدیره سبدگردان ویستا، هزینه‌های ماندن در بورس و بیرون‌آمدن از آن را بررسی کردیم؛ از ریسک تشدید تنش‌ها و افزایش نرخ بهره تا فرسایش قدرت خرید در سرمایه‌گذاری‌های کم‌ریسک‌تر. فرزان، درآمد ثابت را در شرایط تورمی بیشتر توقفگاهی موقت برای پول می‌داند تا راهکاری بلندمدت برای حفظ قدرت خرید. در بررسی صندوق درآمد ثابت ثبات نیز پرسیدیم؛ فراتر از نرخ بازده، کیفیت اوراق و ترکیب دارایی‌ها چه اهمیتی دارد و برنامه صندوق برای مدیریت نقدشوندگی در شرایط بحرانی چیست؟ آن‌سوی این احتیاط، فرصت‌های احتمالی بورس قرار دارد؛ اما حتی گشایش سیاسی هم برای همه صنایع یک معنا ندارد. کاهش تنش می‌تواند محرک قیمت سهام باشد، درحالی‌که افت احتمالی دلار و انتظارات تورمی، مسیر فروش و سودآوری برخی شرکت‌ها را تغییر می‌دهد. چقدر از سرمایه برای فرصت بعدی آماده بماند و چه بخشی همچنان در معرض بازار باشد؟ در این گفت‌وگو، پاسخ فرزان را در سناریوهای سرمایه‌گذاری، صنایع مورد توجه و ترکیب دارایی مدنظر او دنبال می‌کنیم. Website fardayeeghtesad.com Instagram instagram.com/farda_eghtesad Twitter twitter.com/feghtesad Telegram t.me/feghtesad

    خروج از بورس؛ احتیاط یا هزینه؟
  6. Oct 28

    پتروشیمی‌های بورسی؛ فرصت‌ها و تله‌ها

    کمبود عرضه می‌تواند قیمت یک محصول را بالا ببرد؛ اما نه لزوماً سود شرکتی را که آن را تولید می‌کند. شرکت باید بتواند تولید کند، محصولش را بفروشد و پولش را بگیرد. در پتروشیمی‌های ایران، همین سه شرط ساده، سرنوشت‌های متفاوتی ساخته‌اند: محدودیت تجارت برای یکی مانع فروش است و برای دیگری، سپری در برابر رقابت وارداتی. علی‌تسنیمی در «واچ‌لیست» ۶ مهر میزبان سیاوش وفا، کارشناس بازار سرمایه و عضو تیم تحلیل کیان لایو بود تا از همین تفاوت‌ها به ارزش‌گذاری سهام برسد. در اوره، مسئله فقط قیمت جهانی نیست؛ مسیر صادرات هم اهمیت دارد. شرکتی که به مرز زمینی دسترسی دارد، با شرکتی که محصولش در انتظار بازشدن مسیر دریایی انبار شده، وضعیت یکسانی ندارد. فروش داخلی نیز وقتی به مطالبات از دولت تبدیل می‌شود، الزاماً نقدینگی لازم برای تقسیم سود را فراهم نمی‌کند. سهم روی کاغذ ارزان است؛ اما سود آن چه زمانی به پول تبدیل می‌شود؟ در آروماتیک‌ها، پرسش شکل دیگری دارد: چه مقدار از منفعت افزایش قیمت فرآورده‌ها برای تولیدکننده باقی می‌ماند؟ وفا توضیح می‌دهد که چگونه تغییر مبنای قیمت‌گذاری خوراک و احتمال اجرای بند اضطرار در فروش محصولات، می‌تواند برآورد سود را تغییر دهد. در این بخش، خواندن دستورالعمل شاید به‌اندازه دنبال‌کردن قیمت جهانی اهمیت داشته باشد. در سوی دیگر، محدودیت واردات و کاهش عرضه داخلی، رقابت بر سر برخی محصولات پلیمری را تشدید کرده است. اینجا کمبود می‌تواند به نفع تولیدکننده‌ای تمام شود که همچنان امکان تولید و تحویل دارد؛ هرچند ماندگاری این مزیت به تداوم محدودیت‌ها و وضعیت عرضه وابسته است. پس «پتروشیمی ارزان است» برای انتخاب سهم کافی نیست. باید پرسید ارزانی بر چه فرضی بنا شده؛ رفع محدودیت صادرات، تداوم رقابت خریداران یا تغییر تصمیم دولت؟ چرا وفا در اوره، مسیر صادرات را معیار انتخاب می‌گذارد، در آروماتیک‌ها محتاط است و در پایین‌دست زنجیره فرصت می‌بیند؟ منطق این انتخاب‌ها و نمادهای فهرست رصد او را در گفت‌وگوی کامل «واچ‌لیست» ببینید. Website fardayeeghtesad.com Instagram instagram.com/farda_eghtesad Twitter twitter.com/feghtesad Telegram t.me/feghtesad

  7. Oct 26

    بورس؛ خوش‌بینی به سهام یا بدبینی به پول؟

    برای توضیح رونق بورس، شاید باید از بیرون بورس شروع کرد؛ از پولی که دیگر نمی‌خواهد در درآمد ثابت بماند. اما آیا بی‌جاذبه‌شدن یک مقصد، مقصد بعدی را لزوماً ارزنده می‌کند؟ سروش رشیدی، مدیر سبد در گروه مالی کیان، در «واچ‌لیست» میان دو گزاره ظاهراً متناقض ایستاده است: رشد بازار سهام بی‌منطق نیست، اما بازار ممکن است ریسک شرکت‌ها را دست‌کم گرفته باشد. حلقه اتصال این دو، تورم است؛ همان نیرویی که سرمایه‌گذار را از درآمد ثابت دور می‌کند، بی‌آنکه الزاماً شرایط تولید و سودآوری بنگاه‌ها بهتر شده باشد. اهمیت بحث در ماندگاری این جابه‌جایی است. اگر کاهش وزن درآمد ثابت، تصمیمی بلندمدت باشد نه خروجی موقت، انتظار بازگشت سریع پول به جای قبلی می‌تواند خطا باشد. به‌ویژه برای سرمایه‌های بزرگ که گزینه‌های جایگزین محدودتری دارند، سهام و صندوق‌های طلا سهم بیشتری از انتخاب‌ها پیدا می‌کنند. در این روایت، بخشی از قدرت بورس از ضعف رقیب می‌آید، نه صرفاً از قوت شرکت‌ها. اما جریان پول، تفاوت بنگاه‌ها را از بین نمی‌برد. شرکتی که ظرفیت تولیدش احیا می‌شود، با شرکتی که حاشیه سود استثنایی امروز را نمی‌تواند تکرار کند، یک داستان ندارد. زمستان نیز می‌تواند این فاصله را آشکارتر کند؛ اگر کمبود گاز به قطعی برق برسد، مفروضات تولید و سود چقدر تغییر می‌کنند؟ رشیدی هنوز در بازار فرصت می‌بیند؛ اما فهرست رصد او با فهرست خریدش یکی نیست. چرا بعضی سهم‌ها را ارزنده می‌داند، بعضی را فقط دنبال می‌کند و درباره بعضی رشدها تردید دارد؟ منطق این تمایز، از اوره و پتروشیمی تا سیمان و دارو، موضوع این قسمت «واچ‌لیست» است. Website fardayeeghtesad.com Instagram instagram.com/farda_eghtesad Twitter twitter.com/feghtesad Telegram t.me/feghtesad

  8. Oct 21

    از شمال تا جنوب؛ کدام سیمانی‌ها جذاب‌ترند؟

    قیمت و مبلغ فروش سیمان رکورد زده، اما آیا بعد از رشد اخیر هنوز فرصت سرمایه‌گذاری در این صنعت وجود دارد؟ در «واچ‌لیست» ۲۹ مهر، علی تسنیمی میزبان علیرضا دوستی، تحلیلگر کیان لایو، بود تا وضعیت سیمانی‌ها را بررسی کنند؛ از دلایل افزایش تقاضای پاییزی تا تفاوت چشم‌انداز شرکت‌ها در مناطق مختلف کشور. از نگاه دوستی قادی، رونق فعلی بیش از آنکه نشانه تغییر چرخه فصلی صنعت باشد، حاصل جبران عقب‌ماندگی نرخ دلاری سیمان است. او معتقد است نرخ فروش، در مقایسه با سابقه دلاری خود، همچنان ظرفیت یک تا دو دلار افزایش به‌ازای هر تن را دارد؛ هرچند رشد هزینه انرژی و محدودیت سوخت در ماه‌های سرد باید رصد شود. در بررسی شرکت‌ها، سیمان مازندران و سیمان آبیک به‌دلیل وضعیت فروش و سیمان خوزستان به‌دلیل ظرفیت صادراتی مورد توجه قرار گرفتند. در مقابل، توقف بخشی از صادرات به کشورهای حاشیه خلیج فارس، شرایط سیمانی‌های جنوب را دشوار کرده است. او برای افق حدود یک‌ماهه، تخصیص ۲۰ تا ۳۰ درصد از سبد سهامی به سیمان را قابل بررسی می‌داند؛ با تأکید بر اینکه ادامه سرمایه‌گذاری باید با رصد هفتگی معاملات بورس کالا، نرخ فروش و شرایط هر منطقه همراه باشد. گفت‌وگوی کامل را در «واچ‌لیست» ببینید. Website fardayeeghtesad.com Instagram instagram.com/farda_eghtesad Twitter twitter.com/feghtesad Telegram t.me/feghtesad

    از شمال تا جنوب؛ کدام سیمانی‌ها جذاب‌ترند؟

About

رسانه «فردای اقتصاد» با مأموریت نقش‌آفرینی در ساختن فردای ایران پا به عرصه وجود می‌گذارد. سابقه این رسانه تصویری به سال ۱۳۹۹ برمی‌گردد؛ زمانی که تلویزیون اینترنتی «بورسان» پا به عرصه وجود نهاد و در مدت زمان کوتاهی توانست در حوزه بازار سرمایه به سرآمد رسانه‌های کشور تبدیل شود. پس از حدود دو و نیم سال فعالیت مستمر، بورسان در مرداد ۱۴۰۱ در یک فاز توسعه‌ای با تیمی مجرب از روزنامه‌نگاران و تحلیلگران اقتصادی ادغام شد و به «فردای اقتصاد» تغییر نام یافت. وب‌سایت فردای اقتصاد: https://www.fardayeeghtesad.com/ ما را در یوتیوب دنبال کنید: https://www.youtube.com/@feghtesad