Buhranlar Anaforunda İnsan - Çağ ve Nesil 2

Pirlanta Dinle
  • 0.0 (0)
  • Books

Düşüncelerde aydınlık, ferdî ve içtimai problemlere çözüm ve açmazlara açıklık getiren Buhranlar Anaforunda İnsan, varlığın gayesi, çekirdeği ve meyvesi olduğu halde, günümüzde eşyanın da altına düşen insanı, içinde bulunduğu girdaptan alıp, helezonik bir miraç çizgisinde öteler ötesine çıkarıyor. Buhranlar Anaforunda İnsan, insanı karanlıklardan aydınlığa, yerlerin basıklığından göklerin enginliğine, kölelikten hürriyete çağırıyor ve ruhunun önündeki bütün gulyabanileri teşhisle, ona apaydınlık, geniş ve masmavi bir ufuk hediye ediyor.

Episodes

  1. Sep 22

    12. Fikir Çilesi, Kayan Yıldızlar ve Zaman Muamması - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Şöh­ret, ba­kış­la­rı­mı­zı bu­lan­dır­dı. Şeh­vet bir sis gibi kalb­le­ri­mi­zi sar­dı. Gu­rur ruh­la­rı­mı­zı felç edip, ben­lik boy­nu­mu­za ke­ment oldu. Has­bî­lik ve baş­ka­la­rı için ya­şa­ma dü­şün­ce­si gö­nül­le­ri­miz­den si­li­nip git­ti; onun ye­ri­ni men­fa­at­pe­rest­lik aldı. He­pi­miz ben­li­ğin toz­pem­be ik­li­min­de tıp­kı bi­rer “sü­per­no­va” gibi şiş­tik­çe şiş­tik; son­ra da ken­di en­kaz ve kül­le­ri­miz al­tın­da ezi­lip git­tik. Ken­di­ni ben­lik ana­fo­ru­na kap­tı­ran biz­ler, za­man­la ruh dün­ya­mı­za o ka­dar ya­ban­cı­laş­tık ki; ha­ya­tı­mız bü­tün bü­tün bir he­ze­yan oldu. Ar­tık, pek ço­ğu­muz iti­ba­rıy­la, ay­dın gö­re­mez, sa­lim dü­şü­ne­mez, men­fa­at his­le­rin­den sıy­rı­la­maz ve di­ğer­gâm­lık­la şah­la­na­maz ol­muş­tuk. Az­gın­la­şan ar­zu­la­rı­mız, Hakk’ın is­tek­le­ri­nin önü­ne geç­miş ve yer yer ruh, nef­sa­nî­lik kar­şı­sın­da dize gel­me­ye baş­la­mış­tı. Ve ta­biî, et­ra­fı­mı­zı sa­ran bu ka­dar sis ve du­man için­de, ay­dın­lık yo­lun yol­cu­la­rın­dan uzak­laş­tık­ça uzak­laş­mış ve nef­sa­nî­li­ği­miz­le ya­pa­yal­nız kal­mış­tık. Daha acı­sı da, ru­hu­muz ak­re­bin kıs­ka­cın­da ol­du­ğu hâl­de, biz­ler ça­kır­keyf ve be­de­nî haz­la­ra te­man­nâ du­rur ol­muş­tuk. Göz­le­ri­miz bağ­lı, ka­ra­de­lik­le­rin boy gez­di­ği ik­lim­de do­la­şıp du­ru­yor­duk, ama bu­nun far­kın­da de­ğil­dik.

  2. Sep 21

    11. Utanma Ufku, Fecir Erleri ve İlim - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Uta­nı­yo­rum; yı­kı­lıp gi­den hayâ his­sin­den ve or­ta­lı­ğı sa­ran yüz­süz­lük­ten! Uta­nı­yo­rum, mil­le­ti­me kar­şı ve­fa­sız­lık­tan ve onun çe­şit­li eroz­yon­lar­la aşı­nıp git­me­si kar­şı­sın­da his­siz­lik­ten, umur­sa­maz­lık­tan! Uta­nı­yo­rum, hak­kı tu­tup kal­dı­ra­ma­ma­dan ve onu bâ­tı­lın sav­le­tin­den kur­ta­ra­ma­ma­dan! Uta­nı­yo­rum, ma­zi­nin gü­rül­tü­le­ri­ni ru­hum­da du­ya­ma­yı­şım­dan; hiç ol­maz­sa, iz­zet­le ölüp git­me­yi, zil­let­le ha­ya­ta ter­cih ede­me­yi­şim­den! Uta­nı­yo­rum, ir­ti­kâp edi­len hak­sız­lık­lar­dan, ufuk­la­rı sa­ran hı­yâ­net­ler­den ve ruh­la­rı ka­rar­tan al­dat­ma­ca­lar­dan! Uta­nı­yo­rum, mü­râî çeh­re­ler­den, sah­te dav­ra­nış­lar­dan, sa­mi­mi­yet bil­me­yen ruh­lar­dan..!

  3. Sep 20

    10. Nesillerin Maariften Bekledikleri - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Eğer ne­sil­le­rin di­mağ­la­rı­nı ya­şa­dık­la­rı dev­rin fen­le­riy­le, gö­nül­le­ri­ni de öte­ler­den ge­len esin­ti­ler­le do­na­ta­rak, ruh­la­rın­da bi­rer fe­ner hâ­li­ne ge­ti­re­ce­ği­miz ta­rih men­şû­ruy­la, on­la­rı ge­le­ce­ğe bak­tı­ra­bi­lir­sek, ina­nın bu uğur­da sarf et­ti­ği­miz şey­le­rin en kü­çük par­ça­sı dahi he­der ol­ma­ya­cak­tır! He­der ol­mak şöy­le dur­sun, kat kat faz­la­sı­nı dahi ala­ca­ğı­mız söy­le­ne­bi­lir. Hat­ta di­ye­bi­li­rim ki; ne­sil­le­rin ye­tiş­ti­ril­me­si uğ­run­da har­ca­nan her ku­ruş, o sağ­lam gö­nül­ler­de, o ter­bi­ye gör­müş ruh­lar­da âde­ta bir ge­lir kay­na­ğı hâ­li­ne ge­le­cek ve mil­let­çe, bi­tip tü­ken­me bil­me­yen bir ha­zi­ne elde et­miş ola­ca­ğız.

  4. Sep 19

    9. Gevşeyen Gerilim, İrade ve Cehalet Çıkmazı - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Bir in­san­da ira­de şu­uru, onun ken­di ken­di­ni id­rak et­me­si de­mek­tir. Bu­nun aksi ise fer­din de­for­mas­yo­nu ve bo­zul­ma­sı­dır ki, böy­le bir bo­zul­ma­ya mâ­ruz ka­lan fert, ha­re­ket­le­rin­de ka­rar­sız, dü­şün­ce­le­rin­de de şaş­kın­lık için­de­dir. Onun bu ka­rar­sız­lık ve şaş­kın­lık­tan kur­ta­rıl­ma­sı, dö­nüp ye­ni­den ken­di­ni bul­ma­sı ve ira­de­siy­le bü­tün­leş­me­si sa­ye­sin­de müm­kün ola­cak­tır. Yok­sa onun ne ru­hun­da is­tik­rar, ne ha­re­ket­le­rin­de den­ge, ne de “ken­di olma” yo­lun­da bir gay­ret­te bu­lun­ma­sı kat’iyen ta­sav­vur edi­le­mez.

  5. Sep 18

    8. Tufeylî, Mukaddes Azap ve İdealsiz Nesiller- Buhranlar Anaforunda İnsan

    Su­lar, ha­ra­ret gör­me­den bu­har­la­şıp du­ru­lu­ğa ere­mez. To­hum, çat­la­yıp çü­rü­me­den süm­bül ve ba­şak ha­ya­tı­nı ne­ti­ce ve­re­mez. Ir­mak­lar çağ­la­ya çağ­la­ya, ka­ya­la­ra çar­pa çar­pa da­mı­nır, saf­lı­ğa erer ve bu­lu­tun gö­zün­de­ki dam­la­la­ra denk hâle ge­lir… Kar-kış ol­ma­dan ba­har gel­mez; gel­se de kad­ri kıy­me­ti bi­lin­mez. Al­tın, kıy­met ve par­lak­lı­ğı­nı; çe­lik, mu­ka­ve­met ve sağ­lam­lı­ğı­nı, için­de eri­dik­le­ri pota ve ka­za­na borç­lu­dur­lar. Ke­mik­leş­miş top­rak, te­pe­sin­de yıl­dı­rım­la­rın çak­tı­ğı nis­bet­te, di­ri­lir, ka­ba­rır ve bin bir çi­çe­ğe dâ­ye­lik ma­ka­mı­na yük­se­lir. Ka­ran­lık, ken­di za­ra­rı­na, ay­dın­lık­la­rı bağ­rın­da ge­liş­ti­rir; kış, me­ki­ği­ni, hep ba­har he­sa­bı­na ha­re­ket et­ti­rir. Bun­dan­dır ki her kışı bir ba­har, her ge­ce­yi bir ne­hâr1 ta­kip eder du­rur. Ölüm­ler, di­ril­mek için; ız­dı­rap­lar da daha rev­nak­tar bir ha­ya­ta er­mek için­dir. Fert, ha­ya­tı bo­yun­ca, elli bin defa ölüp di­ril­mek­le, “ego­nun” ka­ran­lık ve ya­nıl­tı­cı bas­kı­la­rın­dan kur­tu­la­rak, ruh­ta ebe­di­ye­te ula­şır. Ce­ma­at, çek­ti­ği sı­kın­tı­lar ve kar­şı­sı­na çı­kan gâ­ile­ler­le pen­çe­le­şe pen­çe­le­şe pi­şer, ol­gun­la­şır ve ölüm­süz­lü­ğe erer.

  6. Sep 17

    7. Buhranlarımız ve Hak Düşüncesi - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Evet, ar­tık biz­ler, be­de­nî haz­la­rı­nın esi­ri ve al­çal­tı­cı duy­gu­lar­la her gün bi­raz daha se­fil­le­şen çeh­re­le­ri gör­mek is­te­mi­yo­ruz. Biz­ler, Hakk’a esir ol­mak­la, vic­da­nın­da hu­zu­ra er­miş ve za­lim­le­rin ka­ran­lık ve şâ­ibe­li iş­le­rin­den uzak ka­la­bil­miş, nâ­si­ye­siy­le se­ma­vî gü­zel­lik­le­ri ak­set­ti­ren, te­miz sî­mâ­la­rı gör­mek is­ti­yo­ruz. İnanç ve ümi­din, hiz­met ve se­vin­cin, sev­gi ve in­san­lı­ğın ren­gâ­renk bi­rer çiz­gi hâ­lin­de bil­lûr­laş­tı­ğı bu çeh­re­le­ri, me­sut ül­ke­nin ko­ru­yu­cu me­lek­le­ri sa­yı­yor ve al­kış­lı­yo­ruz.

  7. Sep 16

    6. Var Olma ve Diriltici Ruh - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Ge­le­ce­ği omu­zun­da bay­rak­laş­tı­rıp onu yük­selt­me­yi ta­ah­hüt eden­ler, her ham­le­de böy­le bir me­su­li­ye­tin ağır­lı­ğı­nı vic­dan­la­rın­da duy­duk­la­rı öl­çü­de sa­mi­mi­yet­le­ri­ni gös­ter­miş ola­cak­lar­dır. Bu has­bî­le­rin dava ve dü­şün­ce­le­ri ha­ya­ta bağ­lı ol­ma­ya­cak; ak­si­ne, ha­yat on­la­rın ha­ki­kat an­la­yı­şı­na uya­cak­tır. Ve on­lar, du­yu­lup bi­lin­me­den şu­ur­suz­ca ya­şa­nan ha­ya­ta, aşk­tan mah­rû­mi­ye­te, vic­dan­la­rın­da­ki me­su­li­yet­siz­li­ğe baş­kal­dı­ra­rak “var” ol­duk­la­rı­nı gös­te­re­cek­ler­dir.

  8. Sep 15

    5. Garipler, Kendini Yenileme ve Geleceğin Fikir İşçileri - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Her şey gibi in­sa­noğ­lu da ken­di­ni ye­ni­le­me mec­bu­ri­ye­tin­de­dir. Dev­let­ler, mil­let­ler duy­gu ve dü­şün­ce­de, kal­bî ve ruhî ha­yat­ta ken­di­le­ri­ni ye­ni­le­yip genç­leş­tik­le­ri nis­bet­te, dün­ya ça­pın­da me­su­li­yet­ler al­tı­na gi­rip, ci­ha­nı fet­het­me­ye ha­zır­la­na­bi­lir­ler; ilme ay­dın­lık, tek­ni­ğe iman ka­zan­dır­mak ve in­sa­noğ­lu­na di­ri­liş adı­na me­saj­lar sun­mak su­re­tiy­le bir fet­he… Ak­si­ne, ken­di­ni ye­ni­le­ye­me­yen ka­vim ve top­lu­luk­lar ise, esa­ret için­de ezi­lip git­mek­ten ken­di­le­ri­ni kur­ta­ra­maz­lar.

  9. Sep 14

    4. Bayram, Vefa ve Ruhun Zaferi - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Ah vefa, ne­re­de kal­dın! Bık­tık şu her gün bir­kaç defa ye­mi­ni­ni bo­zup ah­din­den dö­nen­ler­den; her sözü mü­ba­lâ­ğa, her dav­ra­nı­şı sun’î nâ­mert­ler­den ve vefa duy­gu­sun­dan mah­rum uğur­suz gö­nül­ler­den!.. Ve ne­re­de­si­niz, ey bir vefa dü­şün­ce­siy­le söz­leş­ti­ği yer­de gün­ler­ce kı­pır­da­ma­dan bek­le­yen ve­fa­lı dost­lar!.. Ne­re­de­si­niz, ru­huy­la bü­tün­leş­miş vefa tim­sa­li er oğlu er­ler!.. Ne­re­de­si­niz, bir vefa uğ­ru­na ha­râb olup tü­râb olup gi­den­ler ve çok be­re­ket­li bir dev­rin ak alın­lı in­san­la­rı!.. Kal­kın, gi­rin ruh­la­rı­mı­za.. kam­çı­la­yın ha­yal­le­ri­mi­zi ve bo­şal­tın vefa adı­na ne ta­şı­yor­sa­nız hep­si­ni si­ne­le­ri­mi­ze; mert­li­ği, yi­ğit­li­ği, ve­fa­yı bü­tün bü­tün unut­muş si­ne­le­ri­mi­ze!.. Biz­le­ri bu ye­ni­den di­ri­liş yo­lun­da Hı­zır çeş­me­si­ne ulaş­tı­rın! Ge­lin, ge­lin de şu­ra­da bu­ra­da do­la­şıp du­ran şu üç-beş ve­fa­lı in­sa­nı, ümit­siz­lik ve in­ki­sar­dan kur­ta­rın!..

  10. Sep 13

    3. Mutluluk ve İmtihan - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Fa­zi­let; in­sa­nın, ken­di sı­nır­lı­lı­ğı­nı, kâ­ina­tın son­suz­lu­ğu için­de­ki ehem­mi­yet­siz­li­ği­ni, kü­çük­lü­ğü­nü id­rak et­me­si ve şah­sı­na ol­du­ğun­dan faz­la de­ğer ver­me­me­si­dir. Yok­sa, onun, cis­mâ­nî mu­si­bet­ler­le sü­rek­li ola­rak hır­pa­lan­ma­sı; iz­zet-i ne­fis ve gu­ru­ru­nun de­vam­lı ya­ra­la­nıp dur­ma­sı ve bir tür­lü tat­min edil­me­yen câ­hi­lâ­ne hırs­lar­la hu­zur­suz­luk­la­ra dû­çâr ol­ma­sı gibi, al­çal­tı­cı se­fa­let­ler­le bü­tün bü­tün sa­adet­le­ri­ni kay­bet­me­si, ka­viy­yen muh­te­mel­dir.

  11. Sep 12

    2. Yolda Kalanlar da Var - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Top­ra­ğın sı­zın­tı­ya, to­hu­mun rü­şey­me, ba­lı­ğın mer­ca­na ve yı­la­nın ze­hi­re gebe ol­du­ğu bir ba­har daha id­rak edi­yo­ruz. Ba­ka­lım kim­ler ba­har­dan yana, kim­ler de kış­tan yana çı­ka­cak? Kim­ler ke­le­pir ko­va­la­ya­cak, kim­ler mer­can av­la­mak için en de­rin nok­ta­la­rı kol­la­ya­cak? Kim­ler bir mu­ha­lif rüz­gâr­la har­man gibi sav­ru­lan mala mül­ke mağ­rur ola­cak ve kim­ler hem ken­di­ni hem de dün­ya­la­rı aşa­rak son­suz­lu­ğa ere­cek? Kim­ler dün­ya­nın de­ğiş­ti­ri­ci­li­ği kar­şı­sın­da bal­mu­mu gibi eri­ye­cek ve kim­ler bu dev­vâr u gad­da­rın dö­nü­şü­nü de­ğiş­ti­re­cek… Hay­di, gün ola dev­ran ola!..

  12. Sep 11

    1. Aydınlık Kapıya Doğru ve Çile - Buhranlar Anaforunda İnsan

    Çile, ça­lış­ma­ya ve o yol­la elde edi­len şey­le­re kat kat de­ğer ka­zan­dı­rır. Çi­le­siz elde edi­len­ler ise mi­ras­tan ge­len mal gi­bi­dir. Ge­li­şi emek­siz, gi­di­şi de üzün­tü­süz olur. Evet, an­cak, bin bir ız­dı­rap­la ka­za­nı­lan şey­ler­dir ki, mu­ha­fa­za­sı uğ­run­da can­lar feda edi­lir…

  • 12 Episodes

About

Düşüncelerde aydınlık, ferdî ve içtimai problemlere çözüm ve açmazlara açıklık getiren Buhranlar Anaforunda İnsan, varlığın gayesi, çekirdeği ve meyvesi olduğu halde, günümüzde eşyanın da altına düşen insanı, içinde bulunduğu girdaptan alıp, helezonik bir miraç çizgisinde öteler ötesine çıkarıyor. Buhranlar Anaforunda İnsan, insanı karanlıklardan aydınlığa, yerlerin basıklığından göklerin enginliğine, kölelikten hürriyete çağırıyor ve ruhunun önündeki bütün gulyabanileri teşhisle, ona apaydınlık, geniş ve masmavi bir ufuk hediye ediyor.

Information