Ganje Hozour — Aidin Jodat Programs (Video)

Aidin Jodat

نسخهٔ ویدیویی برنامه‌های گنج حضور با آیدین جودت، با اشعار و داستان‌های مولانا.

  1. Oct 13 ·  Video

    Aidin Jodat # 28 Pain - 4 | (آیدین جودت برنامه شماره ۲۸ درد قسمت (چهارم

    این قسمت چهارمِ مجموعهٔ «درد» هست. در سه قسمت قبل دیدیم درد چی هست، چطوری تولید میشه و چه صورت‌هایی پیدا می‌کنه. امروز توضیح‌های مربوط به دردِ نگه‌داشته‌شده از گذشته، فقدان و انتقال درد از مرکز یک انسان به انسان دیگه رو می‌خونیم. در دو قسمت بعد هم درد هشیارانه و غم یار، و راه بیرون‌اومدن از درد رو دنبال می‌کنیم. مولوی، دیوان شمس، غزل ۲۵۷ جامِ مُباح آمد، هین نوش کُن بازرَه از غابِر و از ماجَرا غابِر: گذشته ماجرا: چیدمان و آرایشِ پشت‌سرهمِ اتفاقات در ذهن میگه جام مباح رسیده؛ هین، آگاه باشیم و از این جام بنوشیم. جام مباح، جامِ خرد و عشقیه که از زندگی به ما می‌رسه. وقتی فضا رو باز می‌کنیم، این جام رو دریافت می‌کنیم. پس «آمد» به همین لحظه برمی‌گرده؛ همین الآن که فضا رو باز می‌کنیم، زندگی می‌تونه به ما خرد و عشق بده. مباح یعنی روا و جایز؛ جام مباح، یعنی شراب حلال. یعنی شرابی که از طرف خود زندگی برای ما میاد، و ما با خرد خودمون می‌بینیم که به این جام نیاز داریم و باید ازش بنوشیم. «هین نوش کن» هم توجه ما رو به همین دریافت برمی‌گردونه؛ آگاه باشیم، فضا رو باز کنیم و از خرد و عشقِ زندگی بهره ببریم. در مصرع دوم میگه: «بازرَه از غابِر و از ماجَرا». بازرَه، یعنی رها بشیم؛ غابر هم یعنی گذشته. این رفتن به گذشته، یکی از راه‌های گرفتار شدن در من‌ذهنیه. فکرِ گذشته بالا میاد و ما دوباره توی همون وضعیت ذهنی قرار می‌گیریم. بیت توجه ما رو برمی‌گردونه به همین لحظه: فضا رو باز کنیم و خودمون رو از گذشته و ماجرایی که الآن به یادمون اومده، رها کنیم. دریافتِ جام در مصرع اول و رها شدن در مصرع دوم، به هم مربوط‌اند؛ با فضاگشایی، از زندگی می‌گیریم و از این گرفتاریِ ذهنی بیرون میایم. «ماجرا» هم، اون چیدمانِ اتفاقاتیه که ما توی ذهنمون درست کرده‌ایم؛ اتفاق‌ها رو پشت سر هم می‌ذاریم و مرتب این رشته رو دنبال می‌کنیم. پس توجه بیت، به گذشته‌ای هست که، الآن در ذهن ما ادامه پیدا می‌کنه. ممکنه مدام بپرسیم، چرا اون چیز از دستم رفت؟ چرا اون تصمیم رو گرفتم؟ چرا اون کار رو کردم؟ با هر بار برگشتن به این فکرها، دوباره خودمون رو ناراحت و آشفته می‌کنیم. اینجا می‌تونیم از خودمون بپرسیم: الآن چه امکاناتی دارم؟ چه چیزی می‌تونم یاد بگیرم و چه کاری از دستم برمیاد؟ توجه ما برمی‌گرده به چیزی که در این لحظه در اختیارمونه و کاری که همین الان، می‌تونیم انجام بدیم. اتفاق گذشته، تمام شده و رفته، ولی ما، چه چیزی از اون رو، هنوز با خودمون حمل می‌کنیم؟ کجا، همون ماجرای ذهنی رو ادامه میدیم و دردش رو نگه می‌داریم؟ پس طی چند برنامه ای گذشته، الان دیگه متوجه شدیم که، دردی که، ما با خودمون حمل می‌کنیم، چیزِ خیلی بدی هست، اگه ما، با درد‌هامون هم‌هویت شده باشیم، بگوییم اینها چیز جالبی هستند و اینها ارزش دارند و من اینها را ول نمی‌کنم، برای اینکه، ما در ذهنمون، تصویرِ ذهنی ای ایجاد کردیم، که این تصویر بسیار با واقعیت فرق داره. این تصویر ذهنی، در درون خودش درد، داره، درد خودش رو قایم می‌کنه، خودش رو توجیه می‌کنه، خودش رو قربانی و مظلوم نشون می‌ده، این مظلومیت و قربانی بودن، بدترین چیزه، هیچ‌کس نباید بگه من قربانی هستم، دیگران کردند و من این درد را نمی‌اندازم، برای اینکه، یکی به من درد داده، می‌خواهم این را نگه دارم، می خوام یادم باشد که این فلانی چقدر به من بد کرده،… تاریخ اجرای برنامه: شنبه ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶، ۱۸ مهر ۱۴۰۵. تاریخ انتشار پادکست ویدیویی: ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶.

    Aidin Jodat # 28 Pain - 4 | (آیدین جودت برنامه شماره ۲۸ درد قسمت (چهارم

About

نسخهٔ ویدیویی برنامه‌های گنج حضور با آیدین جودت، با اشعار و داستان‌های مولانا.