Kardio-Know-How

Akademicka Platforma Edukacyjna
  • 0.0 (0)
  • MEDICINE
  • UPDATED WEEKLY

Prof. Jarosław Drożdż z Kliniki Kardiologii Centralnego Szpitala Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi przestawia fascynujący świat współczesnej kardiologii klinicznej, kluczowych wyników badań naukowych, najnowszych wytycznych, ich najświeższe aktualizacje i zastosowanie w praktycznej pracy lekarza w szpitalu i poradni. Podcast jest częścią Akademickiego Portalu Edukacyjnego kardio-know-how.pl, jest przeznaczony wyłącznie dla profesjonalistów i odzwierciedla wyłącznie osobiste Autora. Jeżeli interesuje Cię medycyna, a szczególnie kardiologia, choroby serca i naczyń, ochrona zdrowia, profilaktyka, ciekawe przypadki kliniczne i najnowsze doniesienia z medycznego świata- to ten podcast jest zdecydowanie dla Ciebie.

  1. 6H AGO

    Ep. 260. ACC 2026 - część 7. Twój pacjent ma nadciśnienie tętnicze. MOMENTUM, KARDINAL, GoFreshRx. 

    Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam kolejną część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.  Już za tydzień w Gdańsku odbędzie się największy doroczny kongres Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego ESH, co jest ogromnym sukcesem prof. Krzysztofa Narkiewicza i całego środowiska polskich hipertensjologów, a jednym z głównych tematów pozostaje nadal niedostatecznie skuteczne leczenie nadciśnienia tętniczego mimo dostępności nowoczesnych terapii SPC i jasno określonych celów terapeutycznych. Analizując tegoroczny kongres ACC pod kątem nadciśnienia tętniczego, szczególną uwagę zwróciłem na badanie MOMENTUM prowadzone przez Deepaka Bhata, dotyczące hiperkortyzolemii jako potencjalnie bardzo częstej przyczyny wtórnego nadciśnienia tętniczego. Kortyzol, będący hormonem stresu produkowanym przez korę nadnerczy, poprzez aktywację układu RAA, retencję sodu, wzrost aktywności układu współczulnego i zaburzenia funkcji śródbłonka może prowadzić do nadciśnienia, niewydolności serca, udarów i zawałów serca. W badaniu wykazano, że ponad 27% pacjentów leczonych trzema lub czterema lekami hipotensyjnymi spełnia kryteria hiperkortyzolemii, a część z nich ma dodatkowo guzy nadnerczy, co sugeruje, że problem ten może być znacznie częstszy niż dotąd sądziliśmy. Co ważne, pacjentów tych praktycznie nie da się odróżnić klinicznie od pozostałych chorych z nadciśnieniem, choć częściej mają gorszą funkcję nerek, wyższy poziom glikemii oraz większe ryzyko migotania przedsionków, choroby wieńcowej i niewydolności serca. Wyniki badania opublikowano w JACC: https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacadv.2026.102596 i mogą one stać się początkiem rozwoju nowych terapii ukierunkowanych na zaburzenia osi kortyzolowej. Drugim ciekawym doniesieniem było badanie KARDINAL dotyczące leku Tonlamarsen — oligonukleotydu antysensowego podawanego podskórnie raz w miesiącu, który hamuje produkcję angiotensynogenu wątrobowego i pozwala obniżyć ciśnienie tętnicze średnio o około 10 mmHg. Wyniki te opublikowano w JACC: https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacc.2026.03.034 i pokazują, że przyszłość leczenia nadciśnienia może należeć do terapii iniekcyjnych działających miesiącami zamiast codziennego przyjmowania tabletek. Trzecim niezwykle ważnym wątkiem była koncepcja GoFreshRx, przypominająca, że skuteczna walka z nadciśnieniem nie polega wyłącznie na farmakoterapii, ale również na zmianie środowiska żywieniowego i ograniczaniu dostępności produktów prowadzących do otyłości oraz chorób sercowo-naczyniowych. W prezentacjach przypomniano dwa ważne artykuły z NEJM pokazujące, że poprawa jakości dostępnej żywności może obniżać ciśnienie tętnicze, BMI, cholesterol LDL oraz HbA1c w całych populacjach: https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2105675 oraz https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa1800389. Nadal jednak uważam, że podstawą skutecznego leczenia nadciśnienia pozostają szybkie decyzje terapeutyczne podejmowane już przez pierwszego lekarza, stosowanie leków złożonych SPC, utrzymywanie prawidłowej masy ciała przez całe dorosłe życie oraz regularna aktywność fizyczna, bo bez tego nawet najbardziej nowoczesne terapie nie odwrócą skutków współczesnego stylu życia.  Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

    19 min

  2. MAY 15

    Ep. 259. ACC 2026 - część 6. Twój pacjent ma chorobę wieńcową. SMART DECISION. HOST-EXAM. 

    Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam kolejną część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.  Tegoroczny kongres ACC w Nowym Orleanie przyniósł niezwykle interesujące doniesienia dotyczące przewlekłych zespołów wieńcowych, a szczególną uwagę zwróciły dwa duże badania z Korei Południowej dotyczące leczenia pacjentów ponad rok po zawale serca. Pierwsze z nich, SMART DECISION, opublikowane równolegle w NEJM: https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2601005, sugeruje, że u wyselekcjonowanych pacjentów po zawale serca z zachowaną frakcją wyrzutową i bez niewydolności serca odstawienie β-adrenolityku może nie pogarszać rokowania. Wyniki te wzbudziły ogromne zainteresowanie, ale jednocześnie wiele wątpliwości, ponieważ badana populacja była wyjątkowo zdrowa, miała bardzo niską śmiertelność i znacząco różniła się od populacji europejskiej, zarówno pod względem BMI, genetyki, jak i profilu ryzyka. Dlatego mimo medialnego entuzjazmu nadal obawiam się, że bezrefleksyjne odstawianie β-adrenolityków w naszej populacji może przynieść więcej szkód niż korzyści i pozostaję zwolennikiem ich utrzymywania po zawale serca, podobnie jak mówiłem wcześniej w podcastach: https://open.spotify.com/episode/66lI4H45oK0PsFeXNN3hAx?si=04412e4ab3fe4e5a oraz https://open.spotify.com/episode/1H4KdTnpGGYLqBRdW81xRw?si=e0699442be3446b5. Drugim niezwykle ważnym tematem było badanie HOST-EXAM i jego 10-letnia obserwacja, opublikowana w Lancet: https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(26)00422-8/fulltext, pokazująca przewagę monoterapii klopidogrelem nad klasycznym leczeniem ASA po zakończeniu DAPT. W badaniu wykazano prawie 40% redukcję ostrych zespołów wieńcowych, niemal 50% redukcję udarów mózgu oraz wyraźne zmniejszenie ciężkich krwawień przy stosowaniu klopidogrelu zamiast ASA. Wyniki te potwierdzają wcześniejsze obserwacje i coraz mocniej podważają tradycyjny pogląd, że po zakończeniu DAPT naturalnym wyborem musi być wyłącznie ASA. Mimo że coraz częściej spotykam pacjentów prowadzonych wyłącznie na klopidogrelu i sam zaczynam akceptować takie podejście, nadal widzę praktyczne problemy związane z nagłymi zabiegami chirurgicznymi, urazami czy samodzielnym dokładaniem ASA przez pacjentów, którzy od lat słyszeli, że „aspiryna po zawale musi być zawsze”. Dlatego w 2026 roku w przewlekłych zespołach wieńcowych nadal utrzymuję β-adrenolityki po zawale serca, ale jednocześnie coraz wyraźniej dryfuję w kierunku monoterapii klopidogrelem zamiast ASA, obserwując jak szybko zmienia się współczesna kardiologia.  Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

    21 min

  3. MAY 8

    Ep. 258. ACC 2026 - część 5. Twój pacjent ma kardiomiopatię. SCOUT-HCM. HEROIC-PKP2. 

    Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam drugą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.  Moja praca habilitacyjna dotyczyła prognostycznej roli oceny rezerwy kurczliwości w idiopatycznej kardiomiopatii rozstrzeniowej i została opublikowana w Chest: https://journal.chestnet.org/article/S0012-3692(15)34303-8/abstract, ale od tamtej pory świat kardiomiopatii zmienił się całkowicie. Najlepiej było to widać podczas III Międzynarodowego Kongresu Kardiomiopatii w Warszawie 30 marca 2026 roku, organizowanego przez I Klinikę i Katedrę Kardiologii WUM pod kierunkiem prof. Marcina Grabowskiego, prof. Krzysztofa Ozierańskiego i doc. Agaty Tymińskiej, a wszystkie wykłady dostępne są tutaj: https://remedium.md/wideo/iii-miedzynarodowy-kongres-kardiomiopatii-237/otwarcie-konferencji-875. Dziś kardiomiopatie leczymy zupełnie innymi lekami, coraz większą rolę odgrywa diagnostyka genetyczna, nowoczesna ocena ryzyka oraz terapie celowane, dzięki którym rokowanie pacjentów jest znacznie lepsze niż jeszcze dekadę temu. Szczególną uwagę podczas ACC zwróciła kardiomiopatia przerostowa u młodocianych pacjentów, ponieważ pojawiła się realna szansa zatrzymania niekorzystnej przebudowy mięśnia sercowego już na bardzo wczesnym etapie choroby. Kluczową rolę odgrywa tu mavacamten — doustny inhibitor miozyny sercowej stosowany w objawowej kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu lewej komory, wymagający jednak ścisłego monitorowania frakcji wyrzutowej lewej komory i bezpieczeństwa terapii. Badanie SCOUT-HCM wykazało, że u pacjentów w wieku 12–18 lat mavacamten znacząco obniża gradient w drodze odpływu lewej komory, zmniejsza grubość przegrody, poprawia klasę NYHA oraz redukuje NT-proBNP bez istotnych działań niepożądanych. To przełomowe podejście pokazuje, że doświadczenia kardiologii dorosłych coraz szybciej trafiają do kardiologii dziecięcej i zaczynamy leczyć choroby dorosłych już od 12 roku życia nowoczesnymi terapiami znanymi z praktyki dorosłych pacjentów. Drugim ważnym tematem ACC była amyloidoza transtyretynowa i lek acoramidis, którego skuteczność potwierdzono w wieloletnich obserwacjach opublikowanych w NEJM: https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2601103 oraz w JAMA Cardiology: https://jamanetwork.com/journals/jamacardiology/fullarticle/2847055. Długotrwałe leczenie acoramidisem redukowało śmiertelność całkowitą o 45% i ryzyko pierwszej hospitalizacji sercowo-naczyniowej o 47%, pokazując jak ogromne znaczenie ma wczesne i nieprzerwane leczenie chorób kardiomiopatycznych. Przyszłość należy jednak także do terapii genowych, czego przykładem jest HEROIC-PKP2 w kardiomiopatii arytmicznej, gdzie leczenie ukierunkowane na mutację genu PKP2 może radykalnie ograniczyć ryzyko groźnych arytmii i nagłych zgonów sercowych.  Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

    17 min

  4. MAY 1

    Ep.257. ACC 2026- część 4. Twój pacjent ma HFpEF i nadciśnienie płucne. CADENCE. 

    Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam kolejną część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.   Nadciśnienie płucne rozpoznajemy przy średnim ciśnieniu powyżej 20 mmHg, a kluczowa jest grupa I WHO związana z przebudową tętnic płucnych. Choroba wynika m.in. z zaburzenia równowagi między aktywiną a BMP, prowadząc do wzrostu oporu, przeciążenia prawej komory i zgonu w ciągu kilku lat.Objawem dominującym jest duszność wysiłkowa, często niewidoczna w spoczynku, ale nasilona nawet przy krótkim marszu. Przełomem okazał się sotatercept, który w badaniu STELLAR poprawił dystans marszu, parametry biochemiczne i znacząco zmniejszył śmiertelność (https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2213558). W badaniu ZENITH u pacjentów wysokiego ryzyka wykazano szybkie i wyraźne zmniejszenie ryzyka zgonu, przeszczepu płuc i hospitalizacji (https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2415160). Nowe dane dotyczą także grupy II nadciśnienia płucnego w HFpEF, szczególnie postaci mieszanej CpcPH o wysokiej śmiertelności. Sotatercept działa jako inhibitor sygnalizacji aktywiny i jako pierwszy lek nie opiera się na rozszerzaniu naczyń, lecz wpływa na przebudowę naczyń. W badaniu CADENCE poprawiał opór płucny, ciśnienie, NT-proBNP i wydolność wysiłkową przy dobrej tolerancji (https://www.ahajournals.org/doi/10.1161/CIRCULATIONAHA.126.079918).  To podejście wpisuje się w nową koncepcję HFpEF Miltona Packera, opisaną m.in. tutaj: https://open.spotify.com/episode/23WzUWHSoF1lZoiE130nEW?si=f12fe0e345e54111 oraz https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1071916426002289.  Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

    16 min

  5. APR 24

    Ep.256. ACC 2026 - część 3. Dziesięć strategii postępowania w migotaniu przedsionków - DOAC vs zamykamy uszko. 

    Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam drugą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.  Do gabinetu trafia typowy pacjent z migotaniem przedsionków (75 lat, CHA₂DS₂-VASc 3, wielochorobowość, brak przeciwwskazań do DOAC), a dylemat dotyczy wyboru między leczeniem przeciwzakrzepowym a zamknięciem uszka lewego przedsionka (LAA). Najnowsze badania i opinie ekspertów są podzielone: Kim Eagle dopuszcza implantację zamiast DOAC, natomiast John Mandrola krytykuje procedurę i wskazuje na brak wystarczających dowodów z randomizowanych badań. Autor podkreśla jednak własne, bardziej zachowawcze podejście. Podstawową strategią jest stosowanie DOAC u każdego pacjenta, który może je przyjmować, niezależnie od opinii czy obaw wynikających z publikacji. W przypadku krwawienia zaleca modyfikację terapii (zmiana leku lub dawki), nawet przy współistniejącej zatorowości płucnej. Dopiero powtarzające się poważne krwawienia, zwłaszcza bez wskazań typu PE/DVT, skłaniają do rozważenia zamknięcia LAA i przejścia na ASA. Szczególnymi wskazaniami do zamknięcia uszka są krwawienia do OUN lub wysokie ryzyko ich wystąpienia potwierdzone przez specjalistów (neurolog, neurochirurg, onkolog). Po zabiegu standardowo stosuje się ASA, ale przy jego nietolerancji możliwe jest całkowite odstawienie leczenia przeciwzakrzepowego. Dane wskazują, że ryzyko udaru w takiej sytuacji pozostaje relatywnie niskie, co potwierdza badanie: https://eurointervention.pcronline.com/article/a-comparison-of-simplified-or-conventional-antithrombotic-regimens-after-left-atrial-appendage-closure-in-patients-at-high-bleeding-risk-the-platebrisk-study. Dodatkowe informacje o polskich osiągnięciach można znaleźć w suplemencie: https://journals.viamedica.pl/polish_heart_journal/article/view/108435. Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

    16 min

  6. APR 17

    Ep.255. ACC 2026 - część 2. CHAMPION-AF, CLOSURE-AF: Twój pacjent ma migotanie przedsionków - DOAC czy zamykamy uszko?

    Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam drugą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.   Migotanie przedsionków będzie narastać wraz z epidemią otyłości, ponieważ dzieli z nią wspólny szlak patofizjologiczny prowadzący także do HFpEF, dlatego kluczowe znaczenie ma leczenie przyczynowe (upstream therapy), a nie rutynowa kardiowersja. W badaniu CLOSURE-AF porównującym DOAC z zamknięciem uszka lewego przedsionka (LAA) u pacjentów wysokiego ryzyka uzyskano podobną liczbę udarów i krwawień, ale więcej zgonów w grupie LAA, mimo czego publikacja sugeruje „nie gorszość” tej strategii (https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2513310). Z kolei w badaniu CHAMPION-AF u pacjentów niższego ryzyka LAA wiązało się z większą liczbą udarów, ale mniejszą liczbą (głównie nieciężkich) krwawień, przy braku różnic w ciężkich krwawieniach i istotnym ryzyku powikłań okołozabiegowych. Autorzy sugerują możliwość traktowania LAA jako alternatywy dla DOAC w ramach wspólnego podejmowania decyzji, choć dane nie pokazują jednoznacznej przewagi klinicznej (https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJMoa2517213). Całość prowadzi do pytania, czy u typowego pacjenta z FA bez przeciwwskazań do DOAC należy pozostać przy leczeniu zachowawczym, czy rozważać interwencję zabiegową, mimo ograniczonych korzyści twardych punktów końcowych (https://journals.viamedica.pl/polish_heart_journal/article/view/108435).  Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

    20 min

  7. APR 10

    Ep.254. ACC 2026- część 1. PRO-TAVI: Twój pacjent ma jednocześnie krytyczne zwężenie zastawki aortalnej i tętnicy wieńcowej.

    Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam pierwszą część badań opublikowanych podczas kongresu ACC 2026.  Od lat sprzeciwiam się wykonywaniu badań i procedur, co do których nie mam przekonania klinicznego. Przykładem jest pacjent z ciężką stenozą aortalną kwalifikowany do TAVI, u którego w angio CT wykryto istotne zwężenia wieńcowe. W takich przypadkach pojawiają się trzy pytania: czy robić koronarografię, czy rewaskularyzację i co wykonać najpierw. Badanie PRO-TAVI (https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(26)00308-9/abstract?rss=yes) analizowało sens wykonywania rewaskularyzacji przed TAVI. Porównano strategię PCI przed TAVI z podejściem bezpośredniego TAVI i nie wykazano istotnych różnic w zgonach, zawałach czy udarach. Jednocześnie strategia bez PCI oznaczała aż o 92% mniej rewaskularyzacji oraz wyraźnie mniej krwawień i powikłań. Aktualne wytyczne ESC/PTK 2025 ograniczają wskazania do rewaskularyzacji, szczególnie przy zwężeniach 90%. Wyniki te wspierają podejście, by przy dominującej stenozie aortalnej ograniczyć diagnostykę do angio-CT i nie wykonywać rutynowo PCI przed TAVI. Podobne wnioski sugerowały wcześniej badania ACTIVATION (https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jcin.2021.06.041) i NOTION-3 (https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa2401513), choć z pewnymi różnicami w interpretacji.  Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

    22 min

  8. MAR 27

    Ep.253. Fundamentalna zmiana w postrzeganiu etiologii HFpEF.  

    Witam Państwa, nazywam się Jarosław Drożdż, pracuję w Centralnym Szpitalu Klinicznym Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, skąd nagrywam podcast Kardio Know-How. W tym odcinku omawiam najnowsze doniesienia w kwestii etiologii przewlekłej niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową.  Niewydolność serca przez lata utożsamiano głównie z obniżoną frakcją wyrzutową (HFrEF), jednak obecnie wiemy, że stanowi ona tylko około połowy przypadków, a coraz częściej dominuje HFpEF. Pierwsze obserwacje HFpEF sięgają 1985 roku, gdy opisano pacjentów z objawami niewydolności serca mimo prawidłowej funkcji skurczowej. Przez dekady choroba ta była trudna do leczenia, a skuteczna farmakoterapia pojawiła się dopiero niedawno dzięki flozynom i agonistom GLP-1. Kluczowym pytaniem pozostawało jednak jej pochodzenie. Tradycyjnie uważano, że wynika z wielochorobowości (np. nadciśnienia, choroby wieńcowej), ale dane epidemiologiczne temu przeczą. Równolegle do wzrostu liczby przypadków HFpEF obserwujemy natomiast gwałtowny wzrost otyłości, szczególnie trzewnej. Tkanka tłuszczowa wisceralna działa jako narząd endokrynny, wydzielając adipokiny wpływające na stan zapalny, przerost i włóknienie mięśnia sercowego oraz retencję wody. Kluczowym wskaźnikiem ryzyka jest stosunek talii do wzrostu (WHtR), a jego wartość powyżej 0,5 silnie koreluje z chorobami, w tym HFpEF. Proponowana sekwencja patogenezy wskazuje, że to otyłość prowadzi do HFpEF, a dopiero później pojawiają się inne choroby współistniejące. Dane pokazują, że aż 96% pacjentów z HFpEF ma WHtR > 0,5, co silnie wspiera tę hipotezę (https://www.nejm.org/doi/abs/10.1056/NEJM198501313120504 ,  https://www.jacc.org/doi/10.1016/j.jacc.2025.06.055 ).  Szczegółowy TRANSKRYPT do odcinka. Podcast jest przeznaczony wyłącznie dla osób z profesjonalnym wykształceniem medycznym.

    28 min
See All (262)

Trailer

About

Prof. Jarosław Drożdż z Kliniki Kardiologii Centralnego Szpitala Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi przestawia fascynujący świat współczesnej kardiologii klinicznej, kluczowych wyników badań naukowych, najnowszych wytycznych, ich najświeższe aktualizacje i zastosowanie w praktycznej pracy lekarza w szpitalu i poradni. Podcast jest częścią Akademickiego Portalu Edukacyjnego kardio-know-how.pl, jest przeznaczony wyłącznie dla profesjonalistów i odzwierciedla wyłącznie osobiste Autora. Jeżeli interesuje Cię medycyna, a szczególnie kardiologia, choroby serca i naczyń, ochrona zdrowia, profilaktyka, ciekawe przypadki kliniczne i najnowsze doniesienia z medycznego świata- to ten podcast jest zdecydowanie dla Ciebie.

Information

  • Creator
    Akademicka Platforma Edukacyjna
  • Years Active
    2021 - 2026
  • Episodes
    262
  • Rating
    Clean
  • Copyright
    © 2026 Kardio-Know-How
  • Show Website
    Kardio-Know-How

You Might Also Like